Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus decimuſquartus

obſcurant. Sꝫ ſeptē rōibꝰ abijciēdꝰ ē iſte orcarnal̓. vt pena carnis euitet̉ male agitur Primo propter dei vo­ .§. j.lūtatē cui nos debemꝰ ꝯformare. nec ei poſſumꝰ reſiſte̓. Uiuo ego ait dn̄s ÿſaiā. qꝛ ꝯſiliūmeuꝫ ſtabit oīs volūtas mea fiet: fit voluntas dei ſemꝑ vel de nob̓ ſine merito nr̄o vtilitate. .ſ. ꝯcordamꝰ bn̄placito ſuo. Anob̓ merito nr̄o. qn̄ ꝯfortamꝰ nos eaSꝫ mors vita a dn̄o deo: inqͥt ſapiēs .i. volūtate oꝑatōe eiꝰ. Ego occidā: ait ip̄e deut̉.xxxij. ego viue̓ faciā. ꝑcutiā .ſ. infirmitate: ego ſanabo. ē de māu mea poſſit eruere. Et ſic̄ terminꝰ ē p̄fixꝰ a dei volūtate de vita morte hoīs. ẜm illud Iob. xiij. Cōſtituiſtit̓mīos eiꝰ p̄teriri poter̄t. Ita ſanitate infirmitate. Nec dÿabolꝰ hꝫ maxīaꝫ poteſtateꝫ ſupͣ corꝑa inferiora. potuit gͣui vlce̓ip̄m ꝑcute̓ Iob. niſi licenciatꝰ a dn̄o: qͥnymonec ī gregē porcoꝝ intrare vexare. niſi de volūtate dn̄i vt hētur Math̓. viij. Time̓ mortem vel alia affligētia corpꝰ. vt hoc qͥs deūoſſendit. ē age̓ ꝯtra volūtatē dei ſct̄iſſimaiuſtiſſima ē. Un̄ cipria. Ꝙͣ p̄poſteꝝ ꝙͣqꝫ ꝑuerſū ē. vt dei volūtatem fieri poſtulemꝰ .ſ. inor̄oe dn̄ica: euocat nos de hoc ſcl̓o accerſit. ſtatī volūtatis eiꝰ īperio pareamꝰ. obnitimur r̄luctamur. peruicatiū more ẜuoꝝan̄ ꝯſpectū dn̄i t̓ſticia merore ꝑducimurexeūtes hīc nccͣitatis vīculo volūtatis obſeqͥo: volumꝰ ab eo p̄mijs celeſtibꝰ hōrari adquē venimꝰ inuiti. xiij. q. ij. Propt̓ iſtū tīorem tenebre ꝯtexer̄t nos. qꝛ ml̓ta mala fiuntad iſta euadēda. Sꝫ vt ait petrꝰ in pͥma canonica. c. iij. Si qͥd patimini ꝓpt̓ iuſtīaꝫ bt̄i. Timorē at̄ eoꝝ .ſ. inferūt vob̓ moleſtias ne tiinueritis: ſed ſct̄ificate deū in cordibꝰ veſtris.Secūdo timor hūanꝰᵐ. §. ij.et carnal̓ ē abijciendꝰ ꝓpt̓ dei fidelē largitateꝫꝓmittit em̄ largā remūeratōꝫ. ſuſtinētibꝰſtanter afflictōes carnis. mortē ip̄aꝫ ꝓpt̓Qui em̄ odit aīaꝫ ſuā in hoc mūdo. ait ipſe invitā eternā cuſtodit Ioh̓. xij. Odit autē qͥsaīam in hoc mundo .i. ẜm vitā mūdialē criminalē. qui carnē affligit nec cruciatꝰ abhorret mortē timet. vt ꝓpterea vitāda a virtute recedat. iſte peruenit ad vitā eternā etgl̓ioſam. Expectamꝰ: ait apl̓s ad phil̓. iij. ſaluatorē nr̄m dn̄m ih̓m xp̄m. reformauit corpus huīlitatis nr̄e .i. deiectū. afflictū huīlia. corꝑi claritatis ſue .i. corꝑi ſuo gl̓oſo. Necdefice̓ pt̄ a ꝓmiſſiōe. qꝛ vt ait pͣs. fidelis deꝰ .i.verax in oībꝰ v̓bis ſuis. ſoluēs implēs ꝓculdubio ꝓmiſit: ml̓tolargius et habūdatiꝰmeruerimꝰ. em̄ ſunt ꝯdigne paſſiōes tꝑishuiꝰ ad futurā gl̓iam reuelabit̉ in nob̓. AdRo. viij. Super v̓bo ait augꝰ. in ſermone.fremat mūdus. ſeuiat. mūdꝰ. cōruſcet armisincrepet linguis. qͥd faciet ad id qd̓ accepturi

ſumꝰ. q. d. nihil ē om̄is cruciatꝰ corꝑis reſpectu future gl̓ie. Hac ꝯſideratōe ꝑmotꝰ. vnꝰ exſeptē mr̄e ſub antiocho paſſis. ne legeꝫ deietiā in minimis ceremonijs trāſgrederent̉.guaꝫ poſtulatꝰ vt ei abſcideret̉: aiebat. E celoiſta poſſideo. et nūc hecip̄a .ſ. mēbra ꝓpter deileges deſpitō. qꝛ ab eo ip̄a me r̄ceptuꝝ ſpero.Sꝫ mr̄ eoꝝ ſex filijs coram ea mēbratimtrūcatis. timēs de. vij. adhuc ſuꝑſtite adoleſcētiori: de mortē corꝑis ſꝫ aīe. ad tollerantiā mortis aīauit: dicēs. Peto nate vt aſpitias ad celū ad terrā ad oīa in eis ſūt. ītelligas qꝛ ex nihilo fecit ea deꝰ et hoīm genꝰ. ita fiet vt timeas carnificē iſtū: ſꝫ digntuis fr̄ibꝰ effectꝰ. te ī illa miſeratōe recipiā. ij.mach̓. vij. Sic inuictꝰ martir xp̄i vīcentiꝰ torq̄ret̉ gͣuiora abhuc ei ꝯmīarēt̉ tormēta. ad datianū tÿrānū aiebat. O venenoſa diaboli lingua. tormēta tua timeo: ſꝫ hoc ſolum valde metuā. te fingis mihi velle miſereri .ſ. ꝑcēdo a tormētis ceſſādo. ſi ſacrificauero dijs tuis. Nolo gl̓iam meā minuas. minuēdo aliqͥd de ſupplicijs. Ita et moyſes inqͥtapl̓s ad heb̓. xj. magis elegit affligi cum ppl̓odei. ꝙͣ tēporalis peccati hr̄e iocūditatē: aſpiciebat em̄ in remūeratōeꝫ. Fide reliquit egiptū veritꝰ aīoſitatē regis. inuiſibilē em̄ tanq̄videns ſuſtinuit. Non ergo timendum.Certio ē timor carnal̓. §. iij.abijciendus ob euitandā dei ſeueritatē. Ex dictamine ratōnis naturalis ē illud eſopi. Ferre minora volo. ne grauiora feraꝫ. pocius qͥselegit vna die in carcere affligi ꝙͣ per ānum:pocius amiſſiōeꝫ reꝝ ꝙͣ vite. magis abſciſiōꝫmanꝰ ꝙͣ capitis: vn̄ manum parat ad vitanbum percuſſiōꝫ capitis. aūt diuina iuſticia nullū malū permittat īpunitū. ſine comparatōe in futuro etiā in purgatorio nedumin inferno qͥs acerbius affligat̉. etiā pro venialibꝰ ꝙͣ qͣcunqꝫ in pn̄ti vita pena corporali.Eſt em̄ inquit augꝰ. ille ignis purgatorij miro modo grauis: excellit em̄ omnē penā quaꝫhic aliquis paſſus ē de pe. di. vij. Ideo eſttimendū ſꝫ eligendū optandū. corpꝰ hic affligi per ieiunia. vigilias. peregrinatōes. infirmitates cruciatꝰ: ꝙͣ illic reẜuare. vl̓ deūꝓpt̓ timorē huiꝰ offende̓. Qui timet pruinā veniet ſuper nix. dr̄ Iob. vj. id eſt. timet penas tēporales. ꝓpt̓ hoc abſtinet a bonis operibꝰ penalibꝰ. incidet ī futuras gͣuiores ſūt.Et vt dr̄ Apoc̄. xviij. Quantū ſe gl̓ificauit etin delicijs .ſ. corꝑis fuit: tātū date ei tormētū luctū. Ecōtra iudicabit deꝰ bis in idip̄min tribulatōe. naū. j. ẜm aliaꝫ trāſlatōneꝫnr̄a ē Hiero. dīc. Non conſurget duplex tribulatō .i. qui hic affligetur pacienter ferēdo. ſe ad deum in paſſionibꝰ conuertendo: nonaffligetur in alia vita hic ſufficienter punitꝰUn̄ Hiero. ſuper dicta aucͣte. Si vob̓ deꝰ rigi-