¶ Titulus¶ decimuſquartus
obſcurant. Sꝫ ſeptē rōibꝰ abijciēdꝰ ē iſte tī orcarnal̓. qͦ vt pena carnis euitet̉ male agitur¶ Primo propter dei vo .§. j.lūtatē cui nos debemꝰ ꝯformare. nec ei poſſumꝰ reſiſte̓. Uiuo ego ait dn̄s ꝑ ÿſaiā. qꝛ ꝯſiliūmeuꝫ ſtabit ⁊ oīs volūtas mea fiet: fit voluntas dei ſemꝑ vel de nob̓ ſine merito nr̄o ⁊ vtilitate. cū .ſ. nō ꝯcordamꝰ cū bn̄placito ſuo. Anob̓ ⁊ cū merito nr̄o. qn̄ ꝯfortamꝰ nos cū eaSꝫ mors ⁊ vita a dn̄o deo: inqͥt ſapiēs .i. d̓ volūtate ⁊ oꝑatōe eiꝰ. Ego occidā: ait ip̄e deut̉.xxxij. ⁊ ego viue̓ faciā. ꝑcutiā .ſ. infirmitate:⁊ ego ſanabo. ⁊ nō ē qͥ de māu mea poſſit eruere. Et ſic̄ terminꝰ ē p̄fixꝰ a dei volūtate de vita ⁊ morte hoīs. ẜm illud Iob. xiij. Cōſtituiſtit̓mīos eiꝰ qͥ p̄teriri nō poter̄t. Ita ⁊ d̓ ſanitate ⁊ infirmitate. Nec dÿabolꝰ qͥ hꝫ maxīaꝫ poteſtateꝫ ſupͣ corꝑa inferiora. potuit gͣui vlce̓ip̄m ꝑcute̓ Iob. niſi licenciatꝰ a dn̄o: qͥnymonec ī gregē porcoꝝ intrare ⁊ vexare. niſi de volūtate dn̄i vt hētur Math̓. viij. Time̓ gͦ mortem vel alia affligētia corpꝰ. vt ꝑ hoc qͥs deūoſſendit. ē age̓ ꝯtra volūtatē dei q̄ ſct̄iſſima ⁊iuſtiſſima ē. Un̄ cipria. Ꝙͣ p̄poſteꝝ ꝙͣqꝫ ꝑuerſū ē. vt cū dei volūtatem fieri poſtulemꝰ .ſ. inor̄oe dn̄ica: cū euocat nos de hoc ſcl̓o ⁊ accerſit. nō ſtatī volūtatis eiꝰ īperio pareamꝰ. obnitimur ⁊ r̄luctamur. ⁊ peruicatiū more ẜuoꝝan̄ ꝯſpectū dn̄i cū t̓ſticia ⁊ merore ꝑducimurexeūtes hīc nccͣitatis vīculo nō volūtatis obſeqͥo: ⁊ volumꝰ ab eo p̄mijs celeſtibꝰ hōrari adquē venimꝰ inuiti. xiij. q. ij. Propt̓ iſtū gͦ tīorem tenebre ꝯtexer̄t nos. qꝛ ml̓ta mala fiuntad iſta euadēda. Sꝫ vt ait petrꝰ in pͥma canonica. c. iij. Si qͥd patimini ꝓpt̓ iuſtīaꝫ bt̄i. Timorē at̄ eoꝝ .ſ. qͥ inferūt vob̓ moleſtias ne tiinueritis: ſed ſct̄ificate deū in cordibꝰ veſtris.Secūdo timor hūanꝰᵐ. §. ij.et carnal̓ ē abijciendꝰ ꝓpt̓ dei fidelē largitateꝫꝓmittit em̄ largā remūeratōꝫ. ſuſtinētibꝰ cōſtanter afflictōes carnis. ⁊ mortē ip̄aꝫ ꝓpt̓ eūQui em̄ odit aīaꝫ ſuā in hoc mūdo. ait ipſe invitā eternā cuſtodit eā Ioh̓. xij. Odit autē qͥsaīam in hoc mundo .i. ẜm vitā mūdialē ⁊ criminalē. qui carnē affligit nec cruciatꝰ abhorret ⁊ mortē nō timet. vt ꝓpterea vitāda a virtute recedat. ⁊ iſte peruenit ad vitā eternā etgl̓ioſam. Expectamꝰ: ait apl̓s ad phil̓. iij. ſaluatorē nr̄m dn̄m ih̓m xp̄m. qͥ reformauit corpus huīlitatis nr̄e .i. deiectū. afflictū ⁊ huīliatū. corꝑi claritatis ſue .i. corꝑi ſuo gl̓oſo. Necdefice̓ pt̄ a ꝓmiſſiōe. qꝛ vt ait pͣs. fidelis deꝰ .i.verax in oībꝰ v̓bis ſuis. ſoluēs ⁊ implēs ꝓculdubio q̄ ꝓmiſit: ⁊ ml̓tolargius et habūdatiꝰ qͥmeruerimꝰ. Nō em̄ ſunt ꝯdigne paſſiōes tꝑishuiꝰ ad futurā gl̓iam q̄ reuelabit̉ in nob̓. AdRo. viij. Super qͦ v̓bo ait augꝰ. in ſermone.fremat mūdus. ſeuiat. mūdꝰ. cōruſcet armisincrepet linguis. qͥd faciet ad id qd̓ accepturi
ſumꝰ. q. d. nihil ē om̄is cruciatꝰ corꝑis reſpectu future gl̓ie. Hac ꝯſideratōe ꝑmotꝰ. vnꝰ exſeptē cū mr̄e ſub antiocho paſſis. ne legeꝫ deietiā in minimis ceremonijs trāſgrederent̉. līguaꝫ poſtulatꝰ vt ei abſcideret̉: aiebat. E celoiſta poſſideo. et nūc hecip̄a .ſ. mēbra ꝓpter deileges deſpitō. qꝛ ab eo ip̄a me r̄ceptuꝝ ſpero.Sꝫ ⁊ mr̄ eoꝝ iā ſex filijs coram ea mēbratimtrūcatis. timēs de. vij. adhuc ſuꝑſtite ⁊ adoleſcētiori: nō de mortē corꝑis ſꝫ aīe. ad tollerantiā mortis aīauit: dicēs. Peto nate vt aſpitias ad celū ⁊ ad terrā ⁊ ad oīa q̄ in eis ſūt. ⁊ ītelligas qꝛ ex nihilo fecit ea deꝰ et hoīm genꝰ.⁊ ita fiet vt nō timeas carnificē iſtū: ſꝫ digntuis fr̄ibꝰ effectꝰ. te ī illa miſeratōe recipiā. ij.mach̓. vij. Sic ⁊ inuictꝰ martir xp̄i vīcentiꝰcū torq̄ret̉ ⁊ gͣuiora abhuc ei ꝯmīarēt̉ tormēta. ad datianū tÿrānū aiebat. O venenoſa diaboli lingua. tormēta tua nō timeo: ſꝫ hoc ſolum valde metuā. qͦ te fingis mihi velle miſereri .ſ. ꝑcēdo ⁊ a tormētis ceſſādo. ſi ſacrificauero dijs tuis. Nolo gl̓iam meā minuas. minuēdo aliqͥd de ſupplicijs. Ita et moyſes inqͥtapl̓s ad heb̓. xj. magis elegit affligi cum ppl̓odei. ꝙͣ tēporalis peccati hr̄e iocūditatē: aſpiciebat em̄ in remūeratōeꝫ. Fide reliquit egiptūnō veritꝰ aīoſitatē regis. inuiſibilē em̄ tanq̄videns ſuſtinuit. Non ergo timendum.Certio ē timor carnal̓. §. iij.abijciendus ob euitandā dei ſeueritatē. Ex dictamine ratōnis naturalis ē illud eſopi. Ferre minora volo. ne grauiora feraꝫ. pocius qͥselegit vna die in carcere affligi ꝙͣ per ānum:pocius amiſſiōeꝫ reꝝ ꝙͣ vite. magis abſciſiōꝫmanꝰ ꝙͣ capitis: vn̄ ⁊ manum parat ad vitanbum percuſſiōꝫ capitis. Cū aūt diuina iuſticia nullū malū permittat īpunitū. ⁊ ſine comparatōe in futuro etiā in purgatorio nedumin inferno qͥs acerbius affligat̉. etiā pro venialibꝰ ꝙͣ qͣcunqꝫ in pn̄ti vita pena corporali.Eſt em̄ inquit augꝰ. ille ignis purgatorij miro modo grauis: excellit em̄ omnē penā quaꝫhic aliquis paſſus ē de pe. di. vij. Ideo nō eſttimendū ſꝫ eligendū ⁊ optandū. corpꝰ hic affligi per ieiunia. vigilias. peregrinatōes. infirmitates ⁊ cruciatꝰ: ꝙͣ illic reẜuare. vl̓ deūꝓpt̓ timorē huiꝰ offende̓. Qui timet pruinā veniet ſuper eū nix. dr̄ Iob. vj. id eſt. qͥ timet penas tēporales. ⁊ ꝓpt̓ hoc abſtinet a bonis operibꝰ penalibꝰ. incidet ī futuras q̄ gͣuiores ſūt.Et vt dr̄ Apoc̄. xviij. Quantū ſe gl̓ificauit etin delicijs .ſ. corꝑis fuit: tātū date ei tormētū⁊ luctū. Ecōtra nō iudicabit deꝰ bis in idip̄min tribulatōe. naū. j. ẜm aliaꝫ trāſlatōneꝫ ꝓ qͦnr̄a q̄ ē Hiero. dīc. Non conſurget duplex tribulatō .i. qui hic affligetur pacienter ferēdo.⁊ ſe ad deum in paſſionibꝰ conuertendo: nonaffligetur in alia vita hic ſufficienter punitꝰUn̄ Hiero. ſuper dicta aucͣte. Si vob̓ deꝰ rigi-