¶ Capitulum¶ Tercium

epuloni. Recordare. qꝛ recepiſti bona ī vitatua ⁊ lazarꝰ ſil̓r mala. nūc auteꝫ hic ꝯſolaturtu d̓o cruciaris Luc. xvj. q. d. Quia fuiſti potens ī diuitijs ⁊ dignitate. et ſi qͣ bona feciſti.recepiſti bona ī vita tua. vt p̄mia eoꝝ. ⁊ ideonūc cruciaris ꝓpter fortia pct̄a tua Lazarꝰ vtexiguus ⁊ mēdicꝰ. ſi qͣ pct̄a ꝯmiſit. mala pēarū recipit pauꝑtatis et infirmitatis. ꝑ q̄ ſibiꝯceſſa ē miſcd̓ia venie. nūc at̄ ꝯſolat̉ in reqͥe.Sic gͦ nō timet hō deobligari a reddēda rōnete debitis factis. ſꝫ timet obligari. cuꝫ rō ē intricata. vnd̓ hꝫ timere ꝯfuſionē ⁊ punitōnē:ita nō debet timere tꝑalia amitte̓ ſꝫ hr̄e. cū d̓ſingul̓ hoꝝ ſit debitor. ⁊ hēat redde̓ rōem deo.Uerebat oīa oꝑa mea inquit Iob. ſciēs ꝙ nōp̄ces delinq̄nti. Qui tn̄ vt pꝫ ex geſtis eiꝰ om̄ibus temporalibus optime vtebatur. Sꝫ mūdani illic trepidauerunt timore ⁊cͣ.¶ Septio nō ē timēdū .§. vij.amittere tꝑalia. qꝛ nociua. Quis eniꝫ ē ille qͥtimeat amitte̓ q̄ ſibi nocent? Certe nullꝰ. ymmo optat talia ab eo remoueri. Sed tꝑaliapl̓imū nocumēti inſerūt aīe ⁊ corꝑi. Nā vt dicit in ꝓuer. Diuitie ꝯgregate in malū dn̄i ſuide ml̓tis qͦttidie audimus. ꝙ occidunt̉ violēter a ẜuis ſuis vel ſubditis ſuis. vt hr̄ent diuitias eoꝝ vel dominiū. Tales ſemꝑ manentin timore. qͥ non paruꝫ cruciat eos ne talia amittāt. Un̄ dÿoniſiꝰ tÿrannꝰ ſicilie. cū quidaꝫamicꝰ ſuus laudaret eū de diuitijs ⁊ potentiabeatū dicēdo. Ille voluit ꝑ exēplū on̄de̓ ei infelicitatē ſuaꝫ ex ꝯtinuo timore ſuo. Inuitauit em̄ illū ad prādendū ſecū. ⁊ ordīauit ꝙ ſuꝑcaput eiꝰ vbi reſide̓ hēbat in ꝯuiuio amicusille. gladiꝰ acutiſſimꝰ pēderet filo eneo ſubtiliſſimo. qͥ non videret̉ ligatꝰ et ſolario affixoCūqꝫ ille loco p̄dicto in ꝯuiuio locatꝰ fuiſſꝫ exiuſſiōe tÿrāni. ⁊ gladiū aſpexiſſꝫ pendentē ſuꝑ eū: epulis varijs ⁊ exqͥſitis appoſitis. vix ille cibū ſumebat: cuꝫ maxima anxietate timēsne momento ad momētū caput eiꝰ impeteret.Uidebant̉qꝫ ei mille āni vt cōuiuiū ita ſolēnefiniret̉. vt ꝑiculū euaderet inde recedēs: finitoitaqꝫ ꝯuiuio ſurgentibꝰ illis ē mēſa. int̓rogauit tÿrānus quare ita triſtis ⁊ anxius ⁊ nō letus fuerat in epulatōe tamſolenni. Aſſignauit ille cauſam .ſ. timorē caſiꝰ gladij et ſue inde mortis. Qui dixit. Tu ita timuiſti vniꝰ gladij ꝑiculuꝫ. qͣntū gͦ ego time̓ debeo. qͥ habeo n̄vnū. ſed ml̓tos gladios ſupͣ me? Quō gͦ me dicis bt̄m. qͥ dego in tāta anxietate timoris? Etcū ml̓ta iſte tÿrānꝰ egiſſꝫ ad vitanduꝫ ꝑiculaamiſſiōis tꝑaliū. vt de nullo ꝯfideret: tādē eaamiſit ⁊ ad inopiā deuenit. Ultra mala ⁊ afflixionē huiꝰ vite ī tꝑalibꝰ tādē deducūt ad pēaseternas ꝓpter abuſū eoꝝ. Un̄ iacobi. v. Agitenūc diuites. vllulate in miſerijs q̄ aduenerūtbob̓. diuitie vr̄e putrefacte ſūt ⁊cͣ. q̄ ibi habesEt luce. vj. Ue vob̓ diuītibꝰ qͥ h̓ habetis ꝯſolationē pr̄am. Ue importat damnatōnē eternā

ẜm Hiero. Illic gͦ trepibauerūt timore munbano vbi nō erat timor. Et ꝙ tꝑalia iſta noceāt aīe ⁊ corꝑi. on̄dit ambro: dicēs. Omnescupidi. om̄es auari. gieſi leprā cū diuitijs ſuis poſſidēt. ⁊ male q̄ſita mercede. nō tam patrimonij facultatē ꝙͣ theſauꝝ criminū ꝯgregauerūt eterno cruciatu ⁊ breui fructu. Hecille. j. q. j. Cū ordinaret̉. Nocuerūt bona tꝑalia diuiti epuloni quo ad aīam pꝰ mortē. Naꝫqꝛ dimiſit fr̄ibus ſuis qͥ eis abutebant̉. augebat̉ ex hoc ei pēa ī inferno tāꝙͣ occaſiōꝫ p̄bēti vitijs illoꝝ: ⁊ ꝓpterea petebat ſaltim ad frēsſuos mitti lazaꝝ. vt eos admoneret abſtinere a vitijs et malo vſu tꝑaliū: nō qꝛ ꝯpateret̉ꝑditōni eoꝝ. ſꝫ ſibip̄i ne augeret̉ pena. Illicgͦ trepidauerūt mundani timore vbi non erattimor .i. iuſta cauſa timoris. Sed ẜuandū eſtꝙ tobias admonuit filiū ſuū: dicens. Noli timere fili mi .ſ. timore iſto mūdano. Pauꝑemquidē vitaꝫ gerimꝰ: ſꝫ multa bona habemꝰ. ſitimuerimꝰ deū ſcꝫ timore qͥ ē donuꝫ ſpūſſācti⁊ abſtinuerimus ab omni peccato ⁊ fecerimꝰbene Tobie. c. iiij.¶ De timore carnali. ¶ Capitulum. III.Ecudus timor dr̄ hūanus ſeu carnal̓. qͦ ſcꝫ qͥs ita timetincōmoda carnis vel etiā morteꝫip̄am. ꝙ deū offendit mortaliter ꝯͣaliqd̓ p̄ceptoꝝ faciēdo. vel benial̓r p̄ter precepta agēdo. Cōtͣ quē ait ſaluator Math̓. x. Nolite timere eos qͥ occidūt corpꝰ. et poſt hec nōhabēt ampliꝰ qͥd faciant. q. d. aīam ledere nonpoſſūt: ⁊ ratōꝫ aſſignat augꝰ. qͣre ē repellēdiſte timor: dicēs. Timēdo mortem carnis tue.dabis mortē aīe tue. Quāta bia ē ꝯfiteri xp̄mtanta mors ē negare ip̄m. xj. q. iij. Nōſolum.Negat̉ aūt xp̄c. nō ſolū v̓bis negādo fideꝫ xp̄i.vel ſe eſſe xp̄ianū ſicut fecit petrus. cū timoremortis negauit ſe eē xp̄i diſcipl̓uꝫ Mat. xiiij. ſꝫetiā factis. ẜm illd̓ apl̓i ad titū. j. c. Cōfitent̉ſe noſſe deū factis at̄ negāt .ſ. male oꝑando: ſicut fecit aaron q̄ ppl̓o iſrl̓ poſtulāti vt face̓t eideos qͥ p̄cederēt eos ⁊ qͦs adorarēt. timēs ne denegando occide̓nt eū. ſic vt colligā ſuū ſputisocciderāt. qꝛ eos arguebat de tāta ſtulticia vtdicūt hebrei: acqͥeuit eis. anl̓os auriū qͦs ei adhoc obtulerāt ī ignē ꝓijciēs liq̄fiēdos. Un̄ oꝑediaboli ſubito formatꝰ ē vitulꝰ aureꝰ quē adorauer̄t Exo. xxxij. Certe tīor iſte hūanꝰ mortale ī eo fuit. vt on̄dit grānꝰ de pe. di. ij. §. Opponit̉. De iſto tīore carnali pt̄ ītelligi illd̓ pͣs.liiij. formido mortis cecidit ſr̄ me. timor ⁊ tremor vener̄t ſr̄ me. ⁊ ꝯtexer̄t me tenebre. formido mortis ē p̄cipuꝰ. qꝛ vt dīc ph̓us. Aors ē vltimū t̓ribiliū: tīor ab intͣ qͦ ad alias pēas ⁊ īfirmitates corꝑales. tremor ab extͣ ī mēbris qͥmāifeſtat interiorē. Et iſta ſt̄ pct̄m. qn̄ veniūt ſr̄ hoīeꝫ. Un̄ dīc ſr̄ me. hō at̄ ē hō ꝑ rōneꝫ:qn̄ igr̄ tantꝰ ē vt ſit ſr̄ hoīem .i. dn̄et̉ rōni. tūcē mortale ⁊ inde tenebre pct̄oꝝ ꝯtegt̄ hoīem ⁊