Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus decimuſquartus

Quinto ē timendū .§. v.tꝑalia amitte̓. qꝛ ſūt impeditiua ad ꝑfectōnēSic bonū eſt qd̓ oīa appetūt ẜm ph̓m in principio ethicoꝝ: ita vnūqd̓qꝫ appetit ſuaꝫ ꝑfectōeꝫ. ꝑfectꝰ at̄ om̄is erit. ſi ſit ſicut mgr̄ eiusait xp̄c Luc. vj. Qui Math̓. xxiij. dīc. Unusē mgr̄ vr̄ xp̄c: ſꝫ vt ait augꝰ. Om̄ia terrenatempſit xp̄c vt cōtemnenda mōſtraret.Ubi notandū ea rōne ꝯtēpſit pauꝑrimꝰfactꝰ. ita vt hr̄et vbi caput ſuū reclinaretne videlꝫ ex poſſeſſiōe ip̄aꝝ reꝝ diuitiarumtraheret̉ inordinato affectu ad ip̄a. vel nimiaſollicitudine occuparet̉. aut a diuina ꝯtēplatōne retardaret̉. Nihil hoꝝ poterat in eo eſſeImpeccabil̓ em̄ erat dn̄s ih̓s dīc Ioh̓. daꝰ: etꝯtinue aīa eiꝰ diuinitate fruebat̉. Sꝫ hocfecit. vt daret nob̓ exēplū ꝓuocaret ad iſtafaciēdū. vt ꝑfecte īmitaremur: ſciēs iſtatꝑalia. ſi ip̄m. tn̄ nos infirmos multū retrahūt a ꝑfectōe. ꝯſiſtit p̄cipue in ꝯtēplatōe amore diuinoꝝ. Sūt etiaꝫ iſta tꝑalia vtviſcꝰ ꝓpt̓ amorē ſollicitudinē eoꝝ. viſcꝰtangit pennas ſeu alas auiū volare poſſūtſꝫ ad ÿma deſcendētes defacili capiūt̉. Sicꝑalia alas intellectꝰ affectꝰ inficiūt. īpediunt ne ad ſuꝑna libere valeāt auolare. Andeſaluator nr̄ inueni mādata adīpleſſe ſe dixerat. de maiori ꝑfectōe q̄rebat inqͥt ip̄e. ſi visꝑfct̄s. vade vēde oīa habes da pauꝑibꝰ etſeq̄re me. Math̓. xix. ip̄a ꝑfectō ꝯſiſtat īip̄a pauꝑtate abrenūciatōne oīm: ſꝫ qꝛ hocē inſtrumētū valde accōmodū veniēdi ad ꝑfectōꝫ. vt det̓mīat bt̄s tho. ſcd̓a ſcd̓e. Qd̓ etiā firmat venerabil̓ Ioh̓. caſſia. in coll̓. p̄ma abbatis moyſi. Hoc etiā intellexer̄t gentiles ph̓ivt magis liberi eēnt ad ſpeculatōeꝫ veritatistꝑalia iſta cōtēpſer̄t. Et de ſocrate dīc Hiero.xij. q. ij. gl̓ia. Socͣtes ille thebanꝰ quondāditiſſimꝰ. ad philozophādū athēas ꝑgeretmagnū auri pondꝰ abiecit: nec putauit ſe poſſe v̓tutes ſil̓ diuitias poſſide̓. Nos ſuffarcinati auro xp̄m pauꝑem ſeq̄mur. et ſb̓ p̄textuel̓ye p̄ſtinis oꝑbꝰ incubātes: quō poſſumꝰ aliena fidelit̓ diſtribue̓ nr̄a timide reẜuamꝰHec ille. Aliꝰ ph̓us (ni fallor) anaxagoras adſtudiū ſapīe pergēs. ī mare ꝓiecit pecuīas qͣshēbat: dicēs. Abite male cupiditates. demergo vos ne demergar a vob̓. Hoc de pluribꝰ ingenere refert lactāciꝰ in pͥncipio inſtitut. Al̓to tn̄ ꝑfectius xp̄icole iſta tꝑalia delicias etdiuitias gl̓iaꝫ ꝯtēpſerūt. timētes iſta habere illa perde̓. Naꝫ de bt̄o anthonio in vitiſpatꝝ legimꝰ. iret deſertū. ī via reperiſſet maſſam veri auri: quā potuiſſꝫ liciteacciꝑe ī theſauris nulliꝰ de ꝓpinqͦ fuiſſꝫ. ſedꝓderelicto eēt. fugit ab ea ſic a facie ẜpentistimēs ne a cupiditate eiꝰ traheret̉ affectꝰ: admontē ꝑgēs. ſolitudinē q̄rens. vt honores vitaret. delitias. ſꝫ auſteritatē augeret. ita vult ad montē ꝯtemplatōis ꝑfectōis aſcē-

dere. vt aptius facilius agat. oꝑtet oneratemꝑaliū dimittat ſurſum tēdat. Nec ita timeat amittere temꝑalia. vt ꝑdat vel minuateterna. ſicut plurimi faciūt: qui illic trepidauerūt timore vbi erat timor .i. timēdi. Sexto ē timendū .§. vj.tꝑalia amittere. qꝛ obligatoria. Cuilibꝫ enimnr̄m dicturꝰ ē xp̄c in fine vite. Redde rōꝫ villicatōnis tue .i. diſpēſatōis circa tꝑalia. Qd̓ exp̄ſſe teſtat̉ augꝰ. in li. de puul̓ ad petꝝ: dicēs.Hoīes qꝛ rōnabiles facti ſūt. de ſe de oībꝰ rebus qͣs in vſū acceperūt vite pn̄tis. rōeꝫ r̄d̓dituri ſūt deo. et ſuoꝝ actuū qͣlitate recipientpenā aut gl̓aꝫ. xv. q. j. §. Ex eo at̄. hꝫ qͥstime̓ tꝑalibꝰ care̓: hoc deobliget̉ a reddēda rōne: in quilibꝫ merito time̓ debet. cumſubtil̓ ſit illa examīatō. nec quicꝙͣ iudicē ſuꝑ poſſit late̓. qͦlibꝫ defectu pena ꝑata ſit.In ꝑabola de talētis varijs ꝯmiſſis a dn̄o ſeruis ſuis. vt eis negociādo ſuꝑlucrarenturnarrat̉ Math̓. xxv. ẜuꝰ ille vnicū talētū acceꝑat. qꝛ illd̓ ad lucꝝ expoſuit. hoc ex tīorene illd̓ amitte̓t̉: redargutꝰ a dn̄o eo p̄uatꝰ condēnatꝰ fuit. Iſta tꝑalia bona diuitie pt̄asſeu p̄latō honores. talētū a dn̄o datum ſūt:oꝑante ſi licito hn̄tur vl̓ ꝑmittēte ſi indebite. Obligatꝰ ē iſta hꝫ ad r̄d̓dēdā rōeꝫ. quōhis vſus fuerit. Et ſi ml̓tiplicauerit videlꝫv̓tuoſe ea diſponēdo. ſic īde merita augēdo.ſꝫ ocioſa tenuerit. dādo pauꝑibꝰ. corrigendo inſtruēdo ſubditos. ſi pt̄ateꝫ hꝫ dirigēdo ad deū intentōeꝫ in gl̓ia honoribus.Utiqꝫ his bonis pͥuatꝰ. demū ꝯtēnabit̉ ex neglectu ſuo. etiā ſi al̓s bonus videatur. rapiēdo aliena. vſurpādo officia. ambitōſe ea q̄rendo. Et ꝓpterea notabil̓r dicit grego.in omel̓. dicte euāgelice parabole de talētis.Hec lectio euāgelij ꝯſiderare nos ſollicite admonet. ne nos plꝰ ceteris in hoc mūdo accepiſſe aliqͥd cernimur. ab auctore mūdi indeuius iudicemur. eniꝫ augent̉ dona. rōnesetiā creſcūt donoꝝ .i. obligatōes ad reddendūrōeꝫ de vſu eoꝝ. ꝓpter qd̓ dīc greg. Quiſqͥs ſacerdotiū idē (intellige de p̄latura dignitateadipiſci deſiderat. priꝰ vires ſuas eo qd̓ ſb̓iturus eſt onere meciat̉: ſi īpar ē abſtineatet ad id metu etiam cui ſe ſuffice̓ exiſtimataccedat. j. q. j. ē putāda. debet timeriamittere. ſꝫ ad ip̄a accede̓. vt dicit̉ Sap̄vj. Exiguo ꝯcedit̉ miſcd̓ia. ſꝫ fortioribꝰ fortior inſtat cruciatō: iuditiū duriſſimū fiet his p̄ſunt. Et dicit̉ exiguus. qui modicū habetde tꝑalibꝰ bonis: quia paꝝ recepit paucishabet reddere rationem. et ſi delinquit miſericorditer punitur. Sed fortes ſunt qui mundohabundāt temꝑalibꝰ vt diuitijs dignitatibuset honoribꝰ. et iſti cōmittunt fortia .i. grauiapeccata. timore amittēdi potētiā. dignitateꝫ. diuitias. honores: fortior ſeqͥt̉ ī eiscruciatio. Unde ab Abrahā dictū fuit diuiti