¶ Secundum¶ Capitulum.
docet diues (ait) cū dormie̓it nihil ſecū affertaperit oculos ſuos et nihil inueīt. Diues hicdormit mēte alienꝰ a ꝯſideratōe dei ⁊ ꝑiculi ſui?pprie accidit ei ſicut dormiēti: qͥ cuꝫ ſomnietſe hr̄e multas pecunias ⁊ in ꝯuiuijs letari etepulari. ſubito exꝑgefactus nihil ſe hr̄e eorūcernēs. triſtat̉ ſe illuſum. Ita qͥ inherēt tꝑalibus qͣſi ſomniāt: cū em̄ extimāt ſe ꝑmane ineis. ex īprouiſo ſubido ſuꝑuenit mors. q̄ dormitio dr̄. qꝛ reſurrecturꝰ ē in fine mūdi. Moriēsaūt aperit oculos mētis qͦs hic culpa clauſit.et nihil inueīt de tꝑalibꝰ hic poſſeſſis. Sed inuenit nihil qd̓ ꝯmiſit .i. pct̄m. Namet ſi actuspct̄i aliqd̓ ſit. inqͣntū actꝰ: tn̄ inqͣntū peccatūnihil nulla natura ē. ſꝫ defectꝰ ratōis. ſicut tenebra defectꝰ lumīs. ¶ Exemplū notabile ponit ſaluator nr̄ in euāgelio vt refert lucas. c.xij. de quodā diuite. qui cū ager ſuus vberesfructus attuliſſꝫ. cepit mēte eſtuare ⁊ timerene ſibi deficerēt loca ad reponēdū tantos fructus. Sꝫ ſubito cogitatō malicie ſibip̄i rn̄ditdicēs. Scio qͥd faciā. deſtruam horrea mea ⁊maiora faciā. ⁊ illuc ꝯgregabo om̄es fructusmeos ⁊ dicā aīe mee. Aīma mea habes multabona repoſita in ānos pl̓imos. Comede epulae̓ ⁊ qͥeſce. Cūqꝫ iſta dice̓t. dixit illi deꝰ ¶ Stulte aīam tuā hac nocte reperēt a te .ſ. demōes.Que at̄ ꝑaſti cuiꝰ erunt? q. d. nō tua. nō tecūportabis. ſed oīa tibi deficiēt. Ponit Ioh̓. daꝰ.ſil̓itudinē in hiſtoria ioſaphat. videlꝫ ꝙ ī quadaꝫ ciuitate erat iſta ꝯſuetudo. Ciues illiꝰ eligebāt quēdā ex ea rectorē et dn̄m ip̄iꝰ ciuitatis. cū om̄i libertate ⁊ pt̄ate. vt poſſit face̓ qd̓ſibi liberet. ⁊ vti oībꝰ bonis ad placitum. Sedtrāſacto āno regni ſui. mittebat̉ ad qͣndā īſulā ſolꝰ. ⁊ ſine aliqͦ ſubſidio bonoꝝ. vbi nil e̓atad eū ſubſtētandū: vn̄ oꝑtebat eū defice̓ et cito. Cū at̄ quidaꝫ ſagax ad tale regimē fuiſſetaſſūptꝰ. ꝯſiderās qͥd ſibi futuꝝ erat. qꝛ mittēdus ad illā inſulā prudenter ſibi ꝓuidit: naminfra illū ānū pluries miſit ad inſulā multa ⁊varia bona ⁊ victualia. ⁊ qͥ ea cuſtodiret. Quofacto pꝰ ānū illic directꝰ. ex bonis q̄ illic deſtinauerat bn̄ ⁊ copioſe vixit. nō p̄ inopia defecit vt alij qͥ non ſibi ꝓuiderūt. Ciuitas iſta eſtmūdus iſte in qͦ ⁊ ſi qͥs valeat om̄ibꝰ bonis eꝰvti ad placitū. tn̄ pꝰ vitā eiꝰ q̄ breuis ē: ad aliam vitā trāſire oꝑtet: nec de his aliqͥd portaē̓pt̄ tūc. niſi ea q̄dum h̓ viuit illuc trāſmittit .ſ.ꝑ elemoſinas ⁊ bona oꝑa. Oꝑa enim illoꝝ ſequunt̉ illos dr̄ Apoc. xiiij. Un̄ ⁊ amb̓. ſuꝑ lucam. Nō ſūt hoīs bona .ſ. iſta tꝑalia: vera bona nō ſūt q̄ ſecū afferre nō pōt. Sꝫ vt ait bt̄sLaurēcius decio. facultates qͣs reqͥris manpauꝑm in celeſtes theſauros deportauerūt .ſ.per elemoſinas datas ab eo. Illic ergo trepibauerunt timore vbi non erat timor.¶ Quarto nō eſt timēdū. §. iiij.tꝑalia amittere. qꝛ inqͥnabilia ſūt ad trāſgreſ
ſionē. Maculāt enim aīam pluribꝰ generibꝰtranſgreſſionum ꝓpter abuſum eaꝝ: ꝓpter eadn̄s appellat diuitias iniqͥtatis cū dīc luce. x.v. Facite vob̓ amicos de māmona iniqͥtatis.Māmona nomē ē ſyriacū vt ait hiero. latinediuitie interp̄tat̉. Diuitie at̄ iniq̄ dicunt̉: nōꝙ in ſe ſint male. ſꝫ qꝛ freq̄nt̉ male acqͥrunt̉.vel male retinent̉. Uel eis hoīes male vtūturUn̄ hiero. Oīs diues. aut īiquꝰ aut heres iniqͦ.Et aug. Uermis diuitū ſuꝑbia. inde eī ſe maiores alijs exiſtimāt ⁊ alios deſpiciūt. quia p̄alijs habundāt. Sꝫ ⁊ inordinate hō afficiturad diuitias ⁊ auare ẜuat. Un̄ augꝰ. ad macedoniū. Iam prudēter ītueamur qd̓ ſcpͥtū eſt.fideli hoī totꝰ mundꝰ diuitiaꝝ infideli aūt necobulꝰ. Nōne om̄s q̄ ſibi vident̉ gaude̓ ꝯqͥſitiseiſqꝫ vti neſciūt. alienū poſſide̓ ꝯuincimꝰ. hoccerte alienū nō eſt. qd̓ iure poſſidet̉. Hoc aūtiure qd̓ iuſte et hoc iuſte qd̓ bn̄. Omne igr̄ qd̓male poſſidet̉ alienuꝫ ē. Male poſſidet qͥ malevtit̉. Hec aug. xiiij. q. iiij. Quid dicā. vbi glo.exponit pͥncipiū huiꝰ auctoritatis ſic. infidelii. auaro. qꝛ auaricia dr̄ ydolorū ẜuitꝰ ꝑ ſil̓itudinē: tali infideli totꝰ mūdꝰ nec ē obulꝰ. qꝛ qͣſinil reputat. ſꝫ alia adhuc plura affectat: fideli at̄ totus mūdꝰ .i. q̄libet ꝑs etiā minima eoꝝq̄ ſūt in mūdo diuitiaꝝ eſt ꝓdiuitijs ꝯputatPropterea apl̓s thimotheū diſcipulū īſtruit. quō diuites dēat doce̓ ⁊ cautos face̓: dicensDiuitibꝰ huiꝰ ſeculi precipe. nō ſublime ſapenec ſperare in incerto diuitiaꝝ ſuaꝝ: ſꝫ faciletribuere. ꝯmunicare .ſ. alijs res ſuas ⁊cͣ. Namqui volūt diuites fieri. incidūt in laqueū magnū dÿaboli ⁊ temptatōnē. ⁊ in deſideria multa ⁊ inutilia. q̄ mergūt hoīem in interitū. Etin figuraꝫ huiꝰ dn̄s anathematizauit theſauros hiericho. ꝓhibens vt nullꝰ ex ppl̓o iſrahelde eis acciꝑet. ſꝫ igni ꝯburerēt̉. Ad īſinuāduꝫꝙ theſauri hꝰ md̓i nō debēt trāſire in ſortē bonoꝝ fideliū. vt expōit grānus. j. q. iiij. §. Sedobicit̉. Iericho em̄ interp̄tat̉ luna. ⁊ ſigͣt mūdū mutabilē iſrl̓ vidēs deū. ⁊ ſigͣt fideles videntes deū nūc ꝑ fidem poſtea ꝑ ſpēm. Iſti gͦ theſauri md̓i .ſ. tꝑalia. īqͣntū mūdi ſūt .i. nō licitehabita: nō debēt hr̄i a fidelibꝰ. ſꝫ igni caritatis expone̓ .i. affectu deſpice̓. ne coinqͥnet̉ abeis. Nec obſtat ꝙ diues fuit valde abrahaꝫ inpoſſeſſiōe auri ⁊ argēti ⁊ aīaliū vt pꝫ ī Gen̄.⁊ Iob. magnꝰ dn̄s ⁊ diues: qꝛ et ſi diuites effecti in rebo. tn̄ pauꝑes affectu ⁊ pr̄es pauꝑumvt on̄dit̉ ī eorū geſtis. qd̓ manifeſtū fuit ꝑ tēptatōes eorū. Iob ī nullo turbatꝰ ex amiſſiōeoīm: abrahā in relinquendo patriaꝫ ī ꝑegrinando et hītando in papilionibꝰ. In oblatōnefilij et hmōi. Sed qͥs ē ille q̄ inuentus eſt ſinemacula in diuitijs. q̄ pꝰ auꝝ non abijt. ipſumſeq̄ndo nō deum. nec ſperauit in pecunie theſauris? Quis ē hic ⁊ laudabimꝰ eum: EcontraIllic homines mundi trepidauerunt vbi nōerat timor .i. ratio timendi iſta amittere.