¶ Pecimuſtertius
¶ Titulusequo ruſo fugato. cū alius cū ſil̓i equo rufo inſequeret̉. dixit cecus puero: vt ſumeret viā lutoſam ⁊ euaſit tutus. Iſte cecus ē animꝰ nr̄ ſatis obſcurꝰ. Hic ſi vult euadere tÿrānidē dÿaboli cuiꝰ ſerui naſcimur: ⁊ tēptatōnes eiꝰ vinceredebet aſcendere equū caritatis: ⁊ puerū .i. ratōneꝫ ſumere ducē itineris ſui .i. oꝑm. Inſequēseū equo albo ē dÿabolꝰ tēptans ī tribulatōne.Calcaria quibꝰ debꝫ qͥs ſe vrgere ad vitandumtēptatōes. eſt timor ſupplicij: ⁊ amor p̄mij. Inꝓſꝑitate em̄ tēptat de ſuꝑbia. īuidia. auaricia.⁊ hꝰ mōi. In aduerſitate de accidia. triſticia. etira. Sed amor glorie: ⁊ timor inferni oīa facitſuꝑare. Equus ruſus ē amor carnalis: ⁊ ardorꝯcupiſcētie: qui ꝑſequit̉ vehement̉: ⁊ qͣſi capitSed ad reſiſtendū huiꝰ temptatpibꝰ. incedendūeſt ꝑ viam lapidoſam .i. aſꝑitatis et abſtinētie.Quartꝰ eſt temptatō vane gl̓ie de ſimulata caritate. Sed ad euadendū hanc: incedendū eſtꝑ viā lutoſam .i. ꝯſiderādo ſe vilē terrā ⁊ cinerēet peccatorem.¶ Vltimo videndum eſt de. §. ꝑmultis fructibꝰ ſeu vtilitatibꝰ tēptationū: ꝓpt̓quas dÿabolꝰ illudit̉: vt cū querit detrimentahomī ꝑ temptamēta inferre. ꝓfectū ſuū inducat. Et pͥmo quidē tēptatio humiliat ſeu ab elatōne p̄ſeruat. Un̄ apl̓us. ij. Coꝝ. xij. ne magnitudo reuelatōnuꝫ extollat me. datꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee angelꝰ ſathane qͥ me colophizet. Grego. Dū vitia nos temptāt. ꝓficientes īnob̓ virtutes humiliāt. Hinc ē ꝙ iſrael iebuſeūtollerat: vt hūana mens de ſe humilia ſentiat.In vitis patrū quidā ad hoc dabat exemplumdicēs. ꝙ niſi velaret piſtor oculos aīalis molētis: ad molam verteret ſe animal: ⁊ comederetſuos labores. Sic deus ꝑmittit cogitatōes ſordidas ī mente nr̄a exurgere: ⁊ tēptatōnes: quementē nr̄aꝫ obnubilāt: ne bona nr̄a videamuſ⁊ ea ꝑ ſuꝑbiā perdamꝰ. ¶ Secūdo temptatiohoīem honorabilē reddit. Un̄ dicit̉ .j. machab̓ij. Abraham ī temptatōne ſua īuentꝰ ē fidelis:⁊ ideo reddit ei deꝰ gloriā in gente ſua. Magnavtiqꝫ fuit tēptatio qn̄ temptauit deꝰ abrahā. mādans vt īmolaret filiū ſuū. Gen̄. xxij. Gellabatem̄ paternꝰ affectus: ⁊ ꝓmiſſio prius ei facta:cū p̄cepto diuino. .j. pet̓. jͣ. Aodicū ſi oꝑtet nūctriſtari ī varijs temptationibꝰ: vt ꝓbatio fideivr̄e īueniat̉ in laude gloriā ⁊ honorē. Legit̉ invitis patrū de beato Anthonio. ꝙ cū viriliterdimic aſſet ꝯtra tēptamēta demonū: qui etiampſqꝫ ad mortē pene eū verberauerāt: ⁊ ꝓſtratuꝫex dolore ad maiora certamī a eos ꝓuocantē īdiuerſas aīaliū ferotiū formas viſibilit̓ apparētes diſcerperēt: cū ſenſiſſet diuinā adeſſe preſentiā ī radio lucis emiſſo clamauit. Ubi erasbone ih̓u: ⁊cͣ. Cui rn̄dit dn̄s. Anthoni hic eram⁊ certamē tuū expectabā. Nūc aūt quia virilit̓dimicaſti. faciā te in toto orbe nomīari: qd̓ ptꝫde ſe. ¶ Tertio bona multiplicat ſpūalia: ⁊ temꝑalia. j. Coꝝ. x. Faciet cū temptatōne ꝓuentū
Gregoꝰ. Aultū addicit ſibi virtꝰ laceſſita. Incuiꝰ figuraꝫ Iob multiplicit̓ tēptato: adauctaſūt ei: ⁊ duplicata bona ſua: vt ptꝫ Iob vlt̄. vn̄in vitis patrū cū diſcipulꝰ cuiuſdā ſenis grauit̓tēptaret̉: ⁊ vt reſiſte̓t grauit̉ ſe affligebat. Aitpr. Uis fili vt rogē dn̄m: vt auferat a te hanctēptatōeꝫ? Rn̄dit. nō pater: qꝛ ſentio ī aīo meoex eo ꝓfectū: qꝛ hꝰ occaſiōe ampliꝰ vigilo ieiuno: ⁊ oro. Tantū ora ꝓ me vt bet mihi deꝰ fortitudinē. De qͦ eū cōmendās gauiſus ē. ¶ Quarto in ml̓tis docet ⁊ illuſtrat. Eccl̓i. xxxiiij. Quitēptatus nō ē: qͣlia cognoſcit. q. d. pauca. Et īfigurā dicit̉ Iudic̄. iij. Has igit̉ gentes chananeoꝝ dereliquit deꝰ .ſ. in iſrael: vt ex toto nō delerent̉: ſꝫ aliqn̄ īpugnarēt: vt erudiret̉ iſrl̓emī eis: vt ſcirēt artē pugnādi: dū em̄ tēptatio inſtigat ad malū. docet̉ hō ꝙ ſi magna oꝑat̉ ⁊ ſuꝑat: hoc nō a ſe: ſꝫ dei virtute age̓: cū exꝑiaturſepe ī minimis qͣſi defice̓: etiā ſi nolit. Un̄ Gre.Temptari ꝑmittit deꝰ: vt dū ꝑ tēptatōeꝫ hō cōcutit̉. ībecillitate cognita fortiꝰ ſolidet̉. pt̄ etiātalia exꝑtus alit̓ alios doce̓: ⁊ cautos reddere.Exꝑientia em̄ ē mgr̄a reꝝ. Und̓ ⁊ de xp̄o dicitapl̓us ad heb̓. iiij. Nō em̄ habemꝰ pontificē quinō poſſit ꝯꝑati infirmitatibꝰ nr̄is. temptatū ꝑoīa ꝓ ſil̓itudine abſqꝫ pct̄o: qꝛ .ſ. in nullo ceſſit.In qͦ em̄ temptatꝰ ē. potēs ē: ⁊ his qͥ temptant̉auxiliari. ¶ Quīto ꝯſolationē ⁊ refectionē ſpiritualē cauſat. In cuiꝰ rei exemplū. poſtꝙͣ xp̄otēptatōnes ſuꝑauit in deſerto. dicit̉ Math̓. iiijEcce acceſſerūt angeli ⁊ mīſtrabāt ei. Et Hieroꝰ. ad Euſtochiū de ſe ait cuꝫ tēptaret̉ tēptatōne luxurie. Ip̄am qͦꝫ cellulā meā qͣſi cogitatōnū ꝯſciā ꝑtimeſcebā: ⁊ mihi iratꝰ: ⁊ rigidus ſolus deſerta penetrabā. Et vt mihi teſtis ē deuspoſt multas lacrimas nō nūꝙͣ videbar mihi inter eſſe agminibꝰ angeloꝝ. Hinc ⁊ ſara vxor tobię iunioris aiebat. Nō delectaris deꝰ ī ꝑditōnibus nr̄is: ſꝫ pꝰ tempeſtatē trāquillū facis .ſ. pꝰtēptatōes quietē mētis. poſt lacrimatōeꝫ ⁊ fletū exultatōeꝫ infundis Thob̓. iij. Dicit̉ a naturalibꝰ de ceruo. ꝙ p̄lians cū dracone: vel ſerpēte. poſtꝙͣ occiderit qͣi infectꝰ ex flatu eiꝰ: ad fontē currēs: in aquā ſe ꝓiciens. totꝰ refrigerat̉: ⁊iuueneſcit: ſic ſeruꝰ dei p̄liatꝰ cū dracone infernali: ⁊ qͣſi infectꝰ ex tēptatōne mala ad fluuiuꝫꝑadiſi recurrēs totꝰ ꝯfortat̉ ⁊ vigorat̉. ¶ Sexto malitiā demonū debilitat. pͣs. Cadēt a lateretuo mille .ſ. demones tēptantes. tibi aūt nō appropinqͣbit .ſ. aliqͥs eoꝝ qͥ victꝰ a te: cecibit. Dicit em̄ orign̄. vt allegat mgr̄ in. ij. ſnīaꝝ. ꝙ viriſancti debellantes cū demonijs .ſ. ī tēptatōnibꝰ⁊ ſuꝑantes. diminuūt numerū eoꝝ: vt .ſ. talesvicti nō ampliꝰ valeāt tēptare. Qd̓ ītelligit. b.Tho. ī ſcripto. qͦ ad illū qͥ vicit: ⁊ ꝑfecte vicit tēptatōnes. Sꝫ qūocūqꝫ ſit. manifeſtū eſt ꝙ ſct̄iviri vīcendo tēptatōnes dÿaboli. aſſumūt magnas vires ꝯͣ eos: vt eis illudāt. nec valeāt alijsnoce̓ ad petitionē eoꝝ. Sic bt̄a margarita victo demone q̄ apparuerat ei ſub ſpecie hominis