¶ Quartum
¶ Capitulumcompatientis ei d̓ tormētis ſibi illatis ad ꝑſuadendū: vt aſſentiret olibrio p̄fecto. ꝓiecit eū adterrā. pede ſuo eū calcās: ⁊ dicēs. Sterne̓ ſuꝑbe demon ſub pedibꝰ femine. Cui ille. Dimitteme obſecro. ſatis illuſiſti mihi. Sanctꝰ v̓o Paſilius ꝓ eo qͥ fecerat cÿrographū ſua manu dÿabolo ſe ei tradēs. reuertēti ad pnīaꝫ: orās cumppl̓o. coegit dÿabolū ad reddendū publice inſtrumentuꝫ talis obligatōis: ⁊ liberauit illū demanibꝰ eius. ¶ Septimo alios ꝯfortat. Un̄ dr̄Thob̓. ij. Hanc tēptatōeꝫ dedit illi deꝰ: vt poſteris daret̉ exemplū pacientie eiꝰ: ſicut ⁊ ſanctiIob. Cū em̄ qͥs ꝯſiderat ſct̄os etiā tēptatos. cōfortat̉: ⁊ nō deſꝑat: qͣſi ſolus ip̄e: pl̓ pct̄ores etimꝑfecti tēptent̉. Et aduertēs etiā ꝙ illi hoīeserāt. ⁊ tn̄ dei adiutorio ſuꝑabāt tēptatōes. indeetiā ꝯfortant̉ ⁊ animāt̉ ad fortit̉ dimicandumEt ſi titubat: dat̉ ſibi occaſio recogͦſcendi debilitatē ſuā. Und̓ ⁊ pͣs. Proba me dn̄e: ⁊ temptame .i. tēptando ꝓba me. nō quidē vt tu cogͦſcasme: qͣſi prius nō agnoſceres: cū oīa noueris: ſꝫvt cognoſcā meip̄m. ¶ Octauo p̄miorū meritaaugmētat. Nō em̄ qͦs meret̉ ex hoc ꝙ nō furat̉vel mechat̉: vl̓ nō odit: cū ſuꝑ his nō īpugnet̉Sed cū temptat̉ de his ⁊ reſiſtit. tūc meritū auget̉ Iacobi. jͣ. Beatꝰ pir q̄ ſuffert tēptatōꝫ: qm̄cū ꝓbatꝰ fuerit accipiet coronā vite. Un̄ ī vitiſpatrū legit̉. ꝙ cū quidā adoleſcēs diſcipulꝰ cuiuſdā ſancti ſenis ſemel cū eo diceret officium⁊ pater ꝓpter vigilias p̄cedentes dormitaſſet. p̄reuerentia nō audebat eū excitare: ſꝫ tēptatōcogitatōnis īpreſſit ei: vt recederet ad cellā ſuāpadēs: ⁊ poſt tempꝰ aliqd̓ rediret. Sed ſibi vimfaciēs reſpōdebat ꝙ licentiā nō habuerat a pr̄eſuo. Sicqꝫ ſepties ſuꝑ hoc temptatꝰ fuit. Exīdepater euigilas illū. vidēs aſtare miratꝰ eſt. ⁊ pofficiū dictū cū eo miſit ad cellā. Poſt qd̓ ī orone ſe tradēs: vidit in celis ſedē ꝑatā cū ſeptē ceronis deſuꝑ. Et cū ille miraret̉: ⁊ quereret cuiilla parata ſedes eſſet: dictū ē diſcipulo ſuo. Etcū īterrogaret quare. vij. corone ſuꝑ eā poſiteerāt: dictū eſt: qꝛ illa nocte ſeptē vicibꝰ reſtiterat tēptatōni inſtigāti eū ad recedendū. Et id̓oꝓ qͣlibet vice ſibi meruerat vnā coronā ¶ Nonō temptatio pct̄a purgat. Eccl̓i. Deus tēptauit illos .i. ꝑmiſit tēptari: ⁊ īuenit illos dignosſe. Tanꝙͣ aurū ī fornace ꝓbauit illos. Aurumaūt ī fornace ignis purgat̉ a mixtura vili. hīc⁊ Gregoꝰ. ait. Ab electis ſuis temꝑali afflictōemaculas iniquitatū curat abſtergere: quas ineis ineternū nō pult vide̓. de peni. di. j. Si peccatū. In tēptatōne em̄ homo affligit̉: dum ſibivim infert ne aſſentiat. in qͦ magis frequēt̉ anxiat̉ ꝙͣ ꝑ afflictionē corꝑalē. Un̄ pacient̉ ferēdo moleſtiā ⁊ reſiſtendo. purgant̉ pct̄a quo adpenā debitā .ſ. ꝑ modū ſatiſfactōis. Et ad hoc facit qd̓ legit̉ ī vitis fratrū. ꝙ cū quidā ſanctꝰ religioſus ad extrema veniēs. timorē ⁊ honoremmultuꝫ oſtendiſſet ex tēptatōnibꝰ qͣs paciebat̉defunctꝰ apparuit cuidā ſibi familiari. in ſtatu
glorie ſe eē affirmās. Et cū ille quere̓t qͣre tātūhorrorē ⁊ afflictōeꝫ habuiſſet ī fine: hendit. Neſcis ſcriptū eē .ſ. in Iob. qꝛ territi purgabūtur¶ Decimo ⁊ vltīo ī celo coronat. Luce. xxij. aitxp̄c diſcipul̓. Uos eſtis qͥ ꝑmāſiſtis mecū ī temptatōnibꝰ meis: ⁊ ego diſpono vobis regnū: vtedatis ⁊cͣ. Nō coronabit̉ ait apl̓us. niſi qͥ legit.time certauerit. Certat legittime: qͥ reſiſtit ⁊ vīcit in p̄lio tēptationū. Un̄ Apocl̓. iij. dr̄ vincētidabo edere de ligno vite qd̓ ē in ꝑadiſo dei mei.hec ē fruitio diuinitatis. Et ex his illudit̉ draco iſte: ⁊ ſerpēs antiquꝰ: vt demū ꝓijcit̉ ī terrāīferni: vt dicit̉ Apocl̓. xij. adaucta ſibi pena exaccidētali malitia tēptatōnū: ⁊ ſct̄i liberati abeo gratias agunt omnipotenti deo de victoriahabita eius gratia. De materia temptationūhabes etiam multa ſupra in pͥma ꝑte.¶ De tribulatione maxima que erit tempore¶ Capitulum quartum.antixp̄iVia tēptatio maxīa fiet hoībꝰ temꝑe antix p̄i. iō nūc d̓ eaEt qꝛ locuti ſumꝰ de dÿabolo tēptāte ſb̓ noīe draconis. Io. apocl̓. xij.d̓ dracone loquēs ait. Uidi angelū deſcendentēde celo habentē clauē abÿſſi ⁊ cathenā magnaꝫī manu ſua: ⁊ apprehendit draconē ſerpentē antiquū qͥ ē dÿabolꝰ ⁊ ſathanas: ⁊ ligauit eū ꝑ annos mille: ⁊ miſit eū in abyſſum: ⁊ clauſit: ⁊ ſignauit ſuꝑ eū. Et ſubdit̉. Poſtꝙͣ ꝯſumati fuerint mille anni. ſoluet̉ ſathanas .ſ. draco iſte decarce̓ ſuo: ⁊ exibit ⁊ ſeducet gentes. Et de eo et̄dicit̉. c. xij. ꝙ draco iſte cauda ſua traxit d̓ celotertiā ꝑtē ſtellaꝝ. Quis ſit iſte dracō ip̄e Ioh̓eſinſinuat: qꝛ ſathanas. angelꝰ deſcendēs de celo⁊ deiciens ⁊ ligās eum in abÿſſum. pōt dici eſſemagni ꝯſilij angelus .ſ. xp̄c qui paſſus: ⁊ ad inferos aīa eiꝰ deſcendēs cū deitate. pr̄es de limboeduxit. ligans ī inferno inſaciabilē homicidaꝫdÿabolū .i. potentiā ſuā: ⁊ malitiā ſuā debilitāſpirtute ſue paſſiōis. ne qͣntum cupit noce̓ p̄ualeat ī aīabꝰ. In corꝑibꝰ aūt ſeuiendo ꝑ tÿrānosinfideles ꝯͣ xp̄ianos. p̄cipue videt̉ fuiſſe ligattꝑe Silueſtri imꝑio ad fidem cōuerſo. Unde ⁊in hꝰ mōi. Silueſter papa alligauit draconemmaterialē inficientē: ⁊ occidentē ppl̓m romē infoueam ꝓfundiſſimā. Dicit aūt Gregoꝰ. xxxij.moral̓. tractās illd̓ Iob. xl. Strīgit .ſ. beemothcaudā qͣſi cedrū. ꝙ millenario numero rōne ſueꝑfectōis ſignat om̄e tempꝰ eccl̓ie qͣntūcunqꝫ ſituſqꝫ ad finē eiꝰ .i. tempꝰ antixp̄i. Un̄ ponit̉ numerꝰ determīatꝰ ꝓ indetermīato. poſt qd̓ dicit̉ſolui draco ſathanas de carce̓ ſuo: qui tꝑe antixp̄i ꝑmittit̉ ampliꝰ ſeuire corꝑal̓r ⁊ ſpūaliter ꝑillū peſſimū hoīem antixp̄m. Et hoc eſt caudavbi maxīe ē venenū draconis ⁊ beemoth .ſ. antixp̄m q̄ in fine eccleſie erit. quā beemoth qͥ adlr̄am ē elephas: qꝛ dÿabolꝰ ip̄m antixp̄m valdeeleuabit ī potētia: ⁊ tēꝑali dignitate ſuꝑ om̄sſicut cedrus ē altiſſima arboꝝ: ⁊ ſtringet duritia ⁊ feritate. Un̄ ⁊ tertiā ꝑtem ſtellaꝝ dicitur