¶ Titulus¶ Pecimuſtertius.

cū ei inſultat̉ ⁊ deridet̉. Illudit̉ cū ex eius impugnatōnibꝰ: duꝫ intēdit bonū virtutis electisſubtrahe̓: eis auget̉. Und̓ Amb̓. Illudit̉ gͦ dÿabolus: vt ſeip̄m morſu ſuo bulneret: et ꝯͣ ſe armet quē debilitandū putauit de peni. di. j. fieripōt. ¶ Primo gͦ videamꝰ de mobis ⁊ auxilijs qͥbus draconi illudamꝰ .i. tēptatōnes eiꝰ vincendo. Et primū quidē ⁊ pͥncipale ē dei gr̄a: ſine qͣnil ſit ẜm illud pͥſ. Niſi qꝛ dominꝰ adiuuit me .ſ.ꝑ gr̄aꝫ: paulominꝰ habitaſſꝫ ī inferno aīa meaEt illud. Niſi dn̄s cuſtodierit ciuitateꝫ: fruſtrapigilat ⁊cͣ. Et apl̓us. ij. Coꝝ. xij. Cū ter oraſſetvt ab eo auferet̉ ſtimulus carnis .i. temptatioſibi fuit rn̄ſum. Sufficit tibi gr̄a mea. In quocūqꝫ minimo gradu gr̄a habeat̉. ſufficit ad reſiſtendū omī tēptatōni. ſi quis velit inſtinctuꝫeius. Un̄ ⁊ Iob. xiij. pone me iuxtate .ſ. ꝑ gr̄aꝫ⁊ cuiꝰ vis manꝰ pugnet ꝯͣ me. Sicut aūt dÿabolus: vt dictū ē habet multos modos ad temptādū: ita ⁊ gr̄a dei: ⁊ eccl̓ia docꝫ ml̓tos modoſad illudendū ei ⁊ ſuꝑandū. Un̄ ⁊ can̄. iiij. dicit̉Naſus ſponſe .i. diſcretio eccl̓ie: quo diſcernitodores virtutū a fetoribꝰ vicioꝝ: ſūt turris Dauid q̄ edificat̉ cū ꝓpugnaculis. mille clipei pendent ex ea. oīs armatura fortiū .i. vigor eccleſiequi ē ex gr̄a: qui dicit̉ vt turris: qꝛ a remotisvidet inſidias dÿaboli. ꝓpugnacula ſūt auxiliaangeloꝝ. mille clipei ſunt auctoritates ſcripture. Omnis armatura fortiū ſunt virtutes ⁊ exempla ſanctoꝝ. ¶ Secūdū adiutoriū ad illudēdū dÿabolū ⁊ ſuꝑandū eſt or̄o Math̓. xxvj. Uigilate ⁊ orate ne intretis ī temptatōnē .i. ꝑ or̄onē nō ſuccūbetis: ſed vincetis temptatorē. Inhuiꝰ figurā legit̉. Exod̓. xvij. ꝙ moyſes dū ꝑſeuerabat ī or̄one manibꝰ erectis ad celū. exercitus eius vincebat amelech: dū demitteret manus vincebat̉ ab amelech: vt exponit Hieroꝰ.di. xxxvj. Si qͥs vult. Amelech īterpretat̉ lingens ſanguinē: ⁊ ſignat demones qͥ delectant̉ īpeccatis nr̄is deſignatis ꝑ ſanguinē. Dū ergomens orat exercitꝰ potentiaꝝ aīe vincit temptationū pugnā. Dū relaxat̉ ⁊ ab or̄one ceſſatdeicit̉. Et ī vitis patruꝫ dicebat abbas Ioh̓. ꝙmonachꝰ īmo et quilibꝫ debet eſſe ſimilis ſedenti ſub arbore: qui cū nō pt̄ effugere malas beſtias occurrentes ſibi: aſcendit arborē. ita hōaſcendēs ad deū ꝑ or̄onem: vitat morſus demonū. Eſt em̄ or̄o ẜm Dama. aſcenſus ītellectusin deū ¶ Tertiū eſt humiliatio. pͣs. Cuſtodiēſꝑuulos dn̄s .i. humiles: ne .ſ. lebant̉ a multisleſiuis occurrētibꝰ. Et ſequit̉ hūiliatꝰ ſum ⁊ liberauit me .ſ. a ꝑiculis inferni: de quibꝰ locutꝰfuerit eū īueniſſe .i. tēptatōnes. Legit̉ de beatoAnthonio. ꝙ ī or̄one poſitꝰ vidiſſet mūdū plenū laqueis ſeīuicem cōnectentibꝰ: ⁊ clamaſſet.O quis iſtos euabet; henſum ē a deo. Sola humilitas. Ita em̄ cōnexa ſunt adinuicē vicia:vt dū quis vnū querit euitare īcidat in aliud.Cū em̄ quis vult vitiū gule domare: incidit adinſenſibilitatē. Et ecōuerſo cū querit vitare in

diſcretionē: incidit ī gulā. Cū triſtitiā vult remouere: incidit ī diſſolutionē ⁊ vanā letitiam⁊ ecōuerſo. Cum ſemel dÿ̄abolꝰ in angelū luciatrāſformatus apparuiſſet cuidā: ⁊ diceret ſe eēGabrielē archangelū: ille ſe hūilians ait. Uidene mittaris ad aliū. Ego em̄ nō ſum dignꝰ: vt.angelus mittat̉ ad me: qui ſubito euanuit. Dealio legit̉ ī vitis patrū. ꝙ cū demones vellēt deciꝑe eum: dixerūt. vis videre xp̄m. Reſpondit.Anathematizo vos: et eū de quo dicitis: quiaxp̄o meo credo dicenti. Si dixerint vobis. Hiceſt xp̄c: nolite credere: et ſubito diſꝑuerunt.¶ Quartū ē velocitas reſiſtendi. pͣs. Beatusqͦ tenebit ne .ſ. vltra ꝓcedāt: ⁊ allidet mortificādo ꝑuulos ſuos pͥmos motus temptationū adpetrā ꝯſtantie ſeu reſiſtentie de peni. di. iij. Inſalicibꝰ. Poeta .ſ. oratiꝰ. Principijs obſta. ſeromedicina parat̉. Cū male ꝑ longas cōualueremoras. Hieroꝰ. Interfice hoſtē dū ꝑuulus eſt.In hꝰ figurā dictū fuit antiquo ſerpenti. Gen̄.iij. Inimicitias ponā int̓ te ⁊ mulierē .i. aīam⁊ ſemē tuū: qd̓ ē ſuggeſtio pct̄i: ⁊ ſemē illiꝰ qd̓ ēnaturalis inſtigatio ad bonū. Ip̄a cōteret caput tuū .i. ex hoc te ſuꝑabit. ſi caput .i. pͥncipiūtēptatōnis abhorreat ⁊ extingue conet̉. Contritus in capite inſidiatur calcaneo .i. fini oꝑiboni ꝑ aliquā elationē: vel incircūſpectionē:vel fini vite. Un̄ in vitis patrū legit̉ de quodaꝫqͥ vexabat̉ ab īmūdis cogitatōnibꝰ a dÿaboloꝙ cū ad quēdam ſanctū virū recurreret. exponens ei tēptatōnes ſuaſ: vt ꝓ eo oraret. Cū pluries ad eū rediret ꝓ ſil̓i cauſa: ⁊ ille ꝓ eo pluriesoraſſet. admirās ꝙ nō exaudiret̉: vt a temptatōnibꝰ ille liberaret̉ ne eis ſuccumberet: oſtenſum ē ei diuinitus. ꝙ ille erat ī cauſa: quia nonſubito īmūdis cogitatōnibꝰ reſiſtebat: ſed ī eismorā faciebat ⁊ iocabat̉ cū eis. Unde reuertētem ad eū admonuit: on̄dens ei defectū ſuū perexemplū. poſuit em̄ ſuꝑ humerū eius inclinatū ſaccū plenuꝫ t̓ra vt portaret. Et cū ſurgerevellet ille pater retinebat et deprimebat ex ꝑtepoſteriori. Cui pater ait. Quare nō ſurgis vtportes. Rn̄dit ille. Non valeo: qꝛ tu impedis ⁊deorſum trahis. Sic ⁊ tu īquit pater negligentia ⁊ deſidia tua impedis defectū or̄onis mee ꝓte. Exinde ſenex cū nō deorſū trahe̓t: ſꝫ iuuaretſurſum eleuari: de facili ſurgebat ⁊ portabat.¶ Quintū ē ſacre doctrine frequētatio. ꝓuer.xxx. Omnis ſermo dei clipeus ignitꝰ pͣs. Scutocircūbabit te veritas eius .ſ. ſcripture. non timebis a timore nocturno tēptationū .ſ. Sꝫ nōſolū ē ſermo dei armatura defenſiua vt ſcutū:ſꝫ vt offenſiua demonis: vt gladiꝰ. Und̓ apl̓usad ephe. poſtꝙͣ dixit. Sumite armaturā dei: vtpoſſitis ſtare aduerſus īſidias dÿaboli: ſubditint̉ cetera arma ſpūalia. Et gladiū ſpūs accipite qd̓ ē v̓bū dei. Vt em̄ idē dīc ad heb̓. iiij. Uiuē ſermo dei: et penetrabilior oī gladio ancipiti⁊cͣ. Sic dn̄s nr̄ princeps exercitꝰ eccl̓ie ī deſerto tēptationū cū auctoritate ſcript̉e ſe defendēs