¶ Citulus¶ Pecimuſtertius

ꝓpter quā īcurrit frequētes infirmitates. Et īvitis patrū legit̉. ꝙ abbati Iohanni cū ꝓpt̓ nimiā abſtinētiā foret debilitatꝰ. apparuit ei dÿabolꝰ dicēs. Indulge mihi abba: qꝛ te nimis fatigare feci. ¶ Ꝙͣtū ad tactū vt īordinate delectetur in eo. ꝓuer. Qui tetigerit pice̓ .i. aliqd̓ īcitans ad fetorē luxurie. īquinabit̉ .i. maculabit̉ ab ea. Et ideo ait apl̓us. j. Cor̄. vij. Bonū ēhomī mulierē nō tangere .ſ. extra mr̄imoniumMalū eſt gͦ tāgere qd̓ verū ē: cū fit cauſa delectatōnis. Et cū ſemel quidā frater accuſaſſet ſociū ꝙ tetigiſſet manū mulieris: ⁊ ille ſe excuſaret: qꝛ mulier ſancta eſſet. hendit bt̄us Iordanis. corā qͦ fuerat ille īculpatus: rep̄hendendoeū. Terra bona ē: ⁊ aqua bona eſt: ⁊ tā vtraqꝫconiūcta fit lutū qd̓ ē turpe. Sanctꝰ Leo papacū ei manꝰ oſculata fuiſſet a quadā vidua obdeuotionē. incidit ī maximā tēptationē carniſqui zelo caſtitatis accenſus manū ſcādaliꝫantē abſcidit. Sꝫ miraculoſe ei bt̄a virgo mariacui deuote ſe cōmēdauerat reſtituit. Et ſubtiliter dÿabolus aliqn̄ decipit ꝑſonas ſpūales. p̄cipue iuuenes. Nā aliqn̄ ob quādā familiaritatē: ⁊ amicitiā ſpūalē oſculat̉ vel amplexat̉ alt̓alterū. vir mulierē: vel iuuenis iuuenē: ⁊ amplectit̉ vel ſolaciando. Aliqn̄ ꝑuenit̉ ad ꝯtactūpudendoꝝ qd̓ raro ē abſqꝫ mortali. etiaꝫ ſi ſeqͣt̉nepharia cōmixtio. Cauēda igit̉ ſūt iſta: et inſeip̄o abſqꝫ neceſſitate: ⁊ cū alio extͣ mr̄imoniūLegit̉ in li. de miracul̓. b. Hieronimi. q̄ intitulatur cirillo. ꝙ cū quidā iuuenis ſeculo abrenūcians deo ſe deuouiſſet. audita īfirmitate pr̄iseū viſitauit. Et cū vna dieꝝ crura pr̄is fricaretcū germana ſua (Nam ⁊ qualitas infirmitatistales fricatōnes exigebat de cōſilio medicine)caſu ꝯtigit manū fratris ꝯtingere manū ſororis ſue. Indeqꝫ illi tāta tēptatio carnis ſecutaeſt. ꝙ illi nō repugnās nō multo poſt uſqꝫ ad īceſtum cum germana deuenerit.Temptat quoqꝫ et peti­. §. iij.lat animā cornibꝰ. v. interioꝝ ſenſuū ſeu potētiarū. Et pͥmo ymaginatiuā. imprimēdo ymagines ⁊ ſimilitudinē diuerſoꝝ que ad vitiā tendūt. Un̄ et Augꝰ. in li. de diuinatōne demonuꝫait. Demones t̓ renorū amatoribus malefactaſuadent miris ⁊ īuiſibilibꝰ modis ꝑ ſubtilitateꝫcorꝑm ſuoꝝ corꝑa hoīm n̄ ſēciētia penetrādoa ſe cogitatōnibꝰ eoꝝ ꝑ quedā ymaginaria viſa ſe īmiſcendo ſiue vigilantiū: ſiue dormientiūHec ille. Unde et de beata katherina de Senislegit̉. ꝙ cū poſtulaſſet ſibi a dn̄o dari donū fortitudinis: reuelatuꝫ ſibi fuit. ꝙ ꝑfectiſſime ſibiꝯferet̉: ſed ꝑ exꝑientiā grauiū certaminū cumpiciſſet. poſt que cū virgo puriſſima foret. perplures dies magnas tēptationes luxurie paſſaeſt. magis ꝑ ÿmagines ſeu rep̄ſentatōnes ſibifactas a demone: ꝙͣ ꝑ carnis ſtimulos. Nam rep̄ſentabat̉ ymaginationi omnis actus īmunditie: ac ſi videret virū ⁊ mulierē pariter ꝯmiſceri. etiaꝫ cū in or̄one ꝑſiſteret adeo importune:

vt quaſi eſtimaret dominum a ſe recepiſſe: necpoſſe habitare īmentem tamturpibus cogitationibus occupatam. Sed viriliter reſiſtentidn̄s apparens conſolatus eſt eam. declarans ſibi mentem nō cogitatōnibꝰ inquinari qͣntumcūqꝫ turpibus: cum nō aſſentit: nec eoꝝ cauſaexiſtit. Aliter etiam dÿabolus temptat ī ymaginatione: cum videlicet ꝑ ludificationem ſeupreſtigia maleficorū facit apparere qd̓ in veritate non eſt. Sicut magi pharaonis per ſuasincantationes fecerūt apparere ſerpentes. quinon erant veri ſerpentes ẜm vnā expoſitioneꝫſed apparētes pharaoni ⁊ ſeruis ſuis: vt ꝑ hocdÿabolus induceret ad obſtinationē. Et in li.de. vij. donis refert ille ſe audiſſe. ꝙ quidā īcantator adiurabat ſic demones. ꝙ ipſe imprimebat in fantaſia hoīm. ꝙ videbat̉ eis ꝙ vnꝰ gallꝰqui filio trahebat feſtucā. traheret maximumtrabem cū maximis funibꝰ. Et ꝙ īcantator modicam ligaturā feni diuideret ꝑ plures ꝑticulaſvideret̉ aſpicientibus ꝙ diuideret equū ſuuꝫ ꝑfruſta: cum mitteret eis fruſta dicta per hoſpicia eis receptis: poſtea recedēte illuſiōe: nihil īueniebant: niſi modicas ligaturas feni. Et ſicpoſſent induci multa alia exempla: vt de illa iuuencula que arte malefica viſa eſt conuerſa inequam. Sed beatus Macharius deſtructa virtute maleficij oratōne ſua. apparuit mulier oībus: vt prius. Ad hoc etiam facit quod habet̉xxvj. q. v. Ep̄i. et. c. Nec mirum. ibi vide. ¶ Secundo inuadit ſenſum ſeu potentiam memoriebum ad menteꝫ facit reducere mala que egit:vel vidit: aut audiuit. precipue turpia: vt ī eisdelectetur. Sic dÿabolus ad memoriam reducebat multis ex egipto egreſſis de carnibus: etpiſcibus: et aleis: et peponibus: quibus guloſe veſcebantur in egipto: et tunc eis curebant.Unde et dicebant Exod̓. xvj. Utinā eſſemꝰ mortui in egipto qn̄ ſedebamus ſuper ollas carniū⁊cͣ. Et numeri. ij. Recordamur piſciū. ⁊cͣ. Sicet beato Genedicto in ſolitudine apparens inſpecie merule dÿabolus. ipſa diſꝑente ad mentem ei reduxit quādaꝫ iuuenculaꝫ. forte ſic vocatam quā amauerat: ex qua recordatōne ſequuta ē magna temptatio carnis. Sed ad ſe reuerſus nudū ſe in ſpinis iaciens. dolore pūctionū vicit ſtimulos carnis. Similiter ⁊ confeſſoribus ad mentem reducit cū ſunt ocioſi: turpiaaudita: vt ex curioſitate recogitent et delectentur: vt et Grego. dicit. ꝙ plerumqꝫ ſit vt rectoraudita temptatione alterius: et ipſe temptet̉Sed vt ſubdit citius liberatur a ſua: dum fatigatur aliena: ſi tamen cautus ⁊ timoratus ſitSed et peccatoribus volentibus recogitare: ⁊memorare peccata ſua: vt doleant ⁊ confiteantur. dÿabolus inſtigat: vt in ipſa recordationedelectent̉: qd̓ figuratū fuit in ꝑcuſſione ⁊ morte aſaelis qui inſequebat̉ abner ducem exercitus ſaulis. Nā haſta aduerſa retrorſū in inguine ꝑcuſſus et occiſus eſt. Sic pct̄or ꝑſequens