¶ Tredecimus
¶ Cituluspetens aliquid a dn̄o vl̓ liberari ⁊ adiuuari īaliqua tribulatōne vel tēptatōe. ⁊ nō ita citoexaudiris vt velles. expecta dn̄m Abacuk. ij.Si morā fecerit expecta eū. qꝛ veniēs venietad adiuuāduꝫ. ¶ Scd̓a regl̓a eſt. vt fortiteragat laborioſa oꝑa. Uirtꝰ em̄ et ſcīa circa difficilia: inqͥt ph̓s. Et xp̄c Math̓. vij. Arta ē viaſ. bonoꝝ opeꝝ q̄ ducit ad vitā. Et id̓o virilit̓age. Uir dr̄ a virtute. et virtus eſt fortitudo:que inꝙͣtum generalis virtus eſt. ht̄ pugnareꝯͣ oīa vitia. Quelibꝫ em̄ virtꝰ ht̄ ſuū inimicū.ſ. vitiū ſibi oppoſitum: immo duos inimicos.vnū a dextris ꝑ exceſſum. aliū a ſiniſtris ꝑ d̓fectū. Et ideo apl̓s ait. ij Corin. vj. Per armaiuſticie virtutis dei a dextris ⁊ ſiniſtris exhibeamus noſmetipſos vt dei miniſtros. Qualis aūt dn̄s talis et miniſter eiꝰ: inquit ſapiens. Et qͥ mihi miniſtrat me ſeqͣt̉. ait ip̄e dn̄sIoh̓. xij. Dn̄s aūt fortis ⁊ potens. ait pͣs. dn̄spotēs ī p̄lio. Cū em̄ diabolꝰ fortis virtute nature. armatus malitie multiplicitate teneretatriſū uū .ſ. mūdū pacifice. qꝛ nullus tēptatori reſiſtebat. Suꝑueniēs fortior eo dn̄s ih̓spicit eū: vt dr̄ Luc. xj. ex qͦ expectatꝰ dn̄s veītet bellans fortiter vicit. Ergo viriliter age. adextris ꝯͣ infidelitatē. a ſiniſtris ꝯͣ ſuꝑſtitōeꝫ.ꝑ arma virtutis dei fortis fidei. j Pet. v. Cuiſ. dÿabolo reſiſtite fortes ī fide. Cōtraria em̄adinuiceꝫ bellāt et mutuo ſe expellūt. Uiriliter age a dextris p̄ſumptōnis. ꝯͣ diabolū eamſuggerēteꝫ: et a ſiniſtris deſꝑationis. ꝑ armabirtutis dei .ſ. ſpei Iſa. iij. In ſpe erit fortitudo vr̄a .ſ. ad vincēdū diabolū ꝯͣ deſperatōnemvel p̄ſumptōneꝫ. Uiriliter age a dextris inordinate dilectōnis. a ſiniſtris inuidie et rāchoris. Uirilit̓ age ꝑ arma v̓tutis caritatis Gen̄.xxxij. figuratiue d̓r. Si ꝯͣ deū fortis fuiſti .ſ. tucaritas: ꝙͣtomagis ꝯͣ hoīes p̄ualebis? Caritasem̄ fortis dr̄ ꝯͣ deū. qꝛ eū traxit ad terrā. ⁊ atmorteꝫ induxit. Uiriliter age a dextris guleet luxurie. ꝯͣ eas dimicādo. Et a ſiniſtris inſēſibilitatis a nccͣijs abſtinendo. ꝑ arma virtutis dei .ſ. fortis iuſticie ꝓuerb̓. xv. Domus iuſti plurima fortitudo. Uiriliter age a dextrisprudētie nimie .ſ. ſuo ſenſui innitēdo. Contrailld̓. Ne innitaris prudētie tue ꝓuerb̓. iij. Et aſiniſtris imprudētie et ſtoliditatis. Uir ſapiēsi. prudēs fortis. ꝓuerb̓. xxiiij. Uiriliter age adextris nimie audatīe. et a ſiniſtris indebitetimiditatis ꝓuerb̓. xxxj. Fortitudo et decor īdumentū eiꝰ .ſ. anime virtuoſe. Tūc decora ēfortitudo. ſeu aīaꝫ decorat: cū nec p̄cipitāterſe qͥs ingerit ad ꝑicula. nec timiditate ab eiscum oportꝫ retrahit̉ ¶ Et qꝛ ī bellādo homolaborat: ne ex fatigatōne deficiat. ponit̉ t̓ciaregula que reꝑat debilitatōnē: cū ſubbit̉. Cōfortet̉ cor tuū. Apl̓s ad Ephe. Cōfortamini īdn̄o et ī potētia virtutis eiꝰ. Confortari ī domino. eſt ex his que ſūt dn̄i. vt ī verbis eius.Sicut em̄ cibo corꝑalis confortat corpus et
corroborat: ita et panis doctrine ſpūal̓ Act̉.ix. de ſaulo cōuerſo dr̄ accipiēs cibū cōfortatus eſt. Sacr̄oꝝ frequētatio cōfortat et roborat. p̄cipue eukariſtie. Un̄ eccl̓a ī collecta dīcd̓ eukariſtia. Sit fortitudo fragiliū. ſit ꝯͣ oīamd̓i ꝑicl̓a firmam̄tū. Cōfortat̉ cor vino ſpūalis iuſtīe. qꝛ vt dr̄. ij Eſdre. viij. Om̄eꝫ mētēfāc ſecurā vinū. nec aliqͥd timet. Ita inquit. bAntoniꝰ ī vitiſpatꝝ. Nil ita fāc mētē fortē adoīa aduerſa intēptamēta. ſic̄ leticia ſpūalis.Manꝰ xp̄i cōfortat infirmū cor. vn̄ ⁊ dr̄ cordiale. h̓ at̄ eſt meditatio paſſionis xp̄i. In cꝰ figurā helÿas ambulauit ī fortitudine ſb̓ cinericij panis eſi: ſignantis xp̄i paſſionē. vſqꝫ admontē dei ſuꝑne pr̄ie. iij ℟. xix. ¶ Sꝫ nō ſufficit bn̄ inchoaſſe et bn̄ ad tp̄s ꝓſeqͦ. niſi ad finē vite ꝯuerſatō ſct̄a teneat̉. Et iō pōit̉ qͣrtaregula ad vidēdū bona dn̄i ī t̓ra viuētiū. ꝓ qͦꝯſequēdo hec regula dat̉ .ſ. Suſtine dominū.nōſolū ſuſcipe ꝑ grāꝫ. ſed ſuſtine: vt ſi te grauet vel gͣuis videat̉ ī ꝯtinuādo labores ⁊ aduerſa. nō deponas eū gr̄a ꝑdēdo. Nūꝙͣ ab homine recedit dn̄s cū gr̄a ſua. niſi qͥs repellateū a ſe: nn̄ dr̄. Qui at̄ ſuſtinuerit uſqꝫ in fineꝫh̓ ſaluus erit. Ue his qui ꝑdider̄t ſuſtinētiam:dr̄ Eccͣi. ij. i. ꝑſeuerātiaꝫ. Hinc et Aug. de pe.di. iij. Inanis eſt pn̄ia quā ſequēs vita ꝯmaculat .i. carēs fructu vite eterne. ſi nō reuertat̉ ad deū. Et ſequit̉. Eſto ī patīa fortit̉ cōfirmatꝰ: vitā bonā quā cepiſti tenere nō deſeras. bonū ꝓpoſitū ꝯſerua iugiter. hec Aug.¶ Temptationes inſurgunt hominibus a diuerſis. ¶ Capitulum Tercium.Hia ad fortitudinemꝓut eſt virtꝰ generalis. ꝑtinet bellare ꝯͣ vitia. ⁊ tēptatōes qͣſlibꝫ vīcere: omittēdo de fortitudine ꝓuteſt virtꝰ ſpālis. qꝛ ml̓ta dicta ſūt de ea ⁊ ꝑtibꝰeius ī materia de virtutibꝰ in iſta eadē partetit. iij. ſolū agemus h̓ de tēptatōnibꝰ. que vincūt̉ gr̄a et bonis ſpūſſct̄i. Et licet ī pͥma ꝑte inti. de cauſis pct̄oꝝ multa dicta ſūt de temptationibꝰ. Hic tn̄ ꝑ alium modū. Et ad hoc pōtinduci illd̓ pͣs. Precinxiſti me virtute ad bellum. et ſupplātaſti inſurgentes ī me ſb̓tꝰ mep̄cinxiſti .i. p̄paraſti adaptaſti r̄ſtringēdo lūbos cordis abſtinētia et caſtitate. ⁊ veſtimētatꝑalium reꝝ ad neceſſitatem ſtringendo nonad latitudinem et ſuꝑfluitateꝫ. p̄cinxiſti .ſ. tudn̄e a qͦ omne datū optimū et omne donū ꝑfectum. virtute .i. fortitudine interiori inducente me ad talem reſtrictionē. Ad bellū ſpirituale temptationū. Omīs em̄ qui in agoneꝯtendit: inquit apl̓s. j. ad Coꝝ. ix. ab omībusſe abſtinet .ſ. impediētibꝰ virtutē eiꝰ ꝯͣ hoſtes.Et ſupplātaſti inſurgētes in me ſubtꝰ me. eosſuꝑando. ¶ Iſti autē inſurgentes ꝯͣ nos ī bello temptationū ſunt.Hō malꝰ. Mūdꝰ panꝰ. Exterior ſēſus. Carnal