Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Secūdum

interitū bir p̄cipitaret̉ armatꝰ. Quid ſe magnū ꝓeterna pria feciſſe dicturus ē. qui aliquē fidei ſue paſſus inimicū. ſe vltro ī tl̓eꝫmortē mittēs. ſed ab illo miſſus obierit; Qn̄quidē a dn̄o ſuo eodēqꝫ ſuo rege pr̄ie certiusoraculū accepit. Nolite timere eos corpusoccidūt. aīaꝫ at̄ occidere pn̄t. Si ſe occidēdos certis verbis qͦdāmodo cōſecrādos Decijdeuouerūt. vt illis cadētibꝰ. et irā deoꝝ ſāguine ſuo placātibꝰ. romanus liberaret̉ exercitus: nullo ſuꝑbiant ſct̄i martires tanꝙͣdignū aliqͥd illiꝰ pr̄ie participatōe fecerint.vbi et̄naͣ ē et vera felicitas ſi vſꝫ ad ſui ſāguinis effuſionē. et nōſolū ſuos frēs qͥbꝰ fundebat̉. veꝝ et ip̄os inimicos a quibꝰ fūdebat̉.ſic̄ eis p̄ceptū ē diligētes caritatis fide fideicaritate certantes. Si Marcꝰ publius dedicās edē iouis iunonis minerue. falſo ſibi abinuidis morte filij nūciata. vt illo nūcio ꝑturbatꝰ abſcede̓t atꝫ ita dedicatōis gl̓iaꝫ collegaeius cōſequeret̉. ita cōtempſit: vt etiā ꝓijci inſepultū iube̓t. ſic ī eiꝰ corde orbitatis dolorē. glorie cupiditas vice̓at. qͥd magnū ſe pereuāgelij ſct̄i p̄dicatōneꝫ ciues ſuꝑne pr̄ie dedr̄ſis liberāt̉ colligūt̉ erroribꝰ. feciſſe dict̉ꝰē: cui dn̄s de ſepult̉ a pr̄is ſui ſolicito ait. Seq̄re me ſine mortuos ſe pelire mortuos ſuos:Si Marcꝰ regulꝰ ne crudeliſſīos hoſtes iurādo falle̓t. ad eos ab ip̄a roma reuerſus ē. qm̄ſic romanis tenere volētibꝰ r̄ſpōdiſſe fert̉poſteaꝙͣ afris ẜuierat dignitateꝫ illic honeſticiuis hr̄e poſſet: eūqꝫ carthaginē ſes. qm̄ ꝯͣeos in romano ſenatu egerat gͣuiſſimis ſupplicijs necauer̄t: cruciatꝰ ſūt fide illiꝰpr̄ie cōtēnēdi. ad cꝰ bt̄itudinē fides ipſa ꝑducit: Aut qͥd retribuet̉ dn̄o oībꝰ retribuit.ſi fide que illidebet̉. talia fuerit paſſus.qͣlia fide quaꝫ pernicioſiſſimis inimicis debebat paſſus ē regulꝰ? Qūo at̄ ſe audebat extollere de volūtaria pauꝑtate xp̄ianus. vt hꝰvite ꝑegrinatōne expeditōr ambulet viā queperducit ad pr̄iaꝫ. vbi vere diuitie deꝰ ip̄e eſt: audiat vel legat luciū valeriū. in ſuofunctꝰ eſt ꝯſolatu. uſqꝫ adeo fuiſſe pauperē. vtnūmis a ppl̓o collatis eiꝰ de ſepultura curaretur. Audiat vel legat quintū cincinatūtuor iugera poſſide̓t. et ea ſuis manibꝰ cole̓t.eſſe ab aratro adductū vt dictator fieret. maior vtiqꝫ honore ꝙͣ ꝯſul. victiſqꝫ hoſtibꝰ ingētem gl̓aꝫ cōſecutū. in eadē pauꝑtate māſiſſe:Aut qͥd magnū ſe feciſſe p̄dicabit. nullomio md̓i huiꝰ fuerit ab et̓ne illiꝰ pr̄ie ſocietate ſeductꝰ: fabriciū didicerit tatis muneribus pirri regis pirrotaꝝ. ꝓmiſſa etiam qͣrtaꝑte regni: a romana ciuitate potuiſſe diuelli. ibiqꝫ in ſua pauꝑtate pͥuatū mane̓ maluiſſe; Maxīe at̄ debēꝰ fortes in fide. et nullatenus dubitare. ẜm illud Pet. in canonicaAduerſariꝰ vr̄ diabolus tāꝙͣ leo rugiēs c̓cuitquerēs quē deuoret. cui reſiſtite fortes ī fide.

aximus ī ẜmone ait. Nouerimꝰ. ſinemagno diſcrimine de religionis v̓itate diſputamus. quā tantoꝝ ſāguine ꝯfirmatā videmMagni periculi res. ſi poſt ꝓph̓aꝝ oracl̓a. papl̓oꝝ teſtimonia. pꝰ martiꝝ bulnera. veterēfideꝫ qͣi nouellā diſcutere p̄ſumas. et poſt taꝫmaīfeſtos duces ī errore ꝑmaneas. pꝰ ſudores moriētium on̄ſa diſputatōe cōtendas. Etpaulo ante idē ait. Quanta circa nos dei nr̄iſolicitudo. nob̓ fidē verā duro agone martirū ꝯmendat. afflictōꝫ p̄cedētiū inſtructionēefficit poſteroꝝ. Illos examinat vt nos erudiat. Illos cōterit vt nos acquirat. eoꝝ cruciatus nr̄os vult eſſe ꝓfectꝰ. hec ille.Tercia fortitudo ſeu§. v.tercio modo accipit̉ fortitudo virtute generali .i. quodaꝫ vigore mētis ad reſiſtendū impugnatōi cuiuſlibet vitij et aggrediēdū labo actuū virtuoſoꝝ. Et ſic canit eccl̓a. Eſtotefortes ī bel. et pugͣ. ant. ſer. acci. reg. et̄. em̄ coronabit̉: ait apl̓us. niſi legittimecertauerit. ita .ſ. victoriaꝫ ht̄ de oībꝰ vitijs.Et pͣs. Expecta dn̄m virilit̓ age. cōfortet̉ cortuū et ſuſtine dn̄m. Ubi nota qͣtuor regl̓as.Prīa eſt p̄ſūptiōis excluſiua. Expecta dn̄m.Scd̓a eſt fatigatōis aggreſſiua. virilr̄ age.Tercia ē debilitatōis remotiua. ꝯfor. cor tu.Quarta ē ꝓfectōis ꝯtinuatiua. ſuſtine dn̄m. Quia militia eſt vita hoīs ſuꝑ terrā: ī hocbello vt qͥs viriliter dimicet. oꝫ prīo vt excludat a ſe p̄ſumptionē: cōfidēdo de ſenſu ſuovel viribꝰ ſuis. vel oꝑbꝰ bonis. Leo papa īmone. Nemo de cordis ſui puritate ꝯfidat. qͥaperuigil ille hoſtis acrioribꝰ pulſat inſidijs.qͦs maxime nouit abſtinere peccatis. Et beatus Anthoniꝰ. cōfidas de tua iuſticia. Ethoc eſt quod dicit̉. Expecta dominū .ſ. vt teiuuet. ẜm illud. Auxilium meū a dominoa mea virtute. Item egrediaris viammuneꝫ viuendi traditam a ſāctis. Trita gradiemur via dixer̄t antiqui iſrahelite. In operibus em̄ ſingularibus. extra communeꝫ legem non ſūt ſancti imitandi. ẜm illam regulam. Que a iure communi exorbitāt. in cōſequētiam non ſūt trahenda. de reg. iur̄. lib. vj.niſi quis eſſet certus de diuina inſpiratōe adilla vocatum. em̄ quia quidam ſāctus pater acceſſit ad domū meretricis. vt eaꝫ cōuerteret qd̓ et fecit. debet quilibet idē agere. Recqꝛ vnus audiēs ſociū ſuū ī fornicatōeꝫ lapſū.vt reduce̓t ad pn̄iaꝫ qͣſi deſperatū. mentiteſt dicēs: etiā ī illud pct̄m incidiſſe. exhortāsvt ſimul irēt ad pr̄es pn̄ia recipienda: licꝫmētiri et ſeip̄m infamare. Nec quia Arſeniꝰvna tm̄ hora dormiebat ī die naturali. aut qͥaIoh̓es baptiſta comedebat locuſtas .i. radicesherbaꝝ a vino abſtinēs. debet quis talem auſteritatē aſſumere. Sed expecta dn̄m vt pͥuste vocet ad hmōi ſingularia agenda. Item ſi