¶ Citulus¶ Credecimus

diuina: armis quidē ſcl̓aribꝰ nudi. ſed armisfidei armati. Steter̄t ẜui dei torti. tortoribusfortōres ⁊ pulſātes ac laniātes vngulas. pulſata ac laniata mēbra vicerūt. Inexpugnabilem vitā ſuā ſuꝑare nō potuit ſeuiens diuplaga repetita. ꝙͣuis rupta ꝯpage viſceꝝ torquerent̉ ī ẜuos d̓i nō iaꝫ mēbra ſed vulnera.Fluebat ſāguis qui incēdiū ꝑſecutōis extingueret. qui flāmas ⁊ ignes gehenne glorioſocruore ſopiret. ¶ Exēpla glorioſa fortitudīsdoni ſct̄iſpūs. ī veteri teſtamēto. Tolerantiapaſſionū illiꝰ venerabilis ⁊ fortiſſime mulieris. tꝑe mach̓. q̄ ab Anthiocho rege non ſolūmortē in ſe ſuſtinuit. ne ꝯͣ legē dei carnes porcinas ederet: ſed ⁊ ſeptē filios vidēs ꝑ varia ⁊aſꝑa tormenta cruciari. eos ad ꝯſtātiaꝫ animabat. vt hr̄. ij Macha. vij. ibi vide. Cui ſatisrn̄bet in nouo teſtamēto martiriū ſct̄e Felicitatis cum ſeptē filijs. q̄ fuit romana: et ibipaſſa martiriū cū filijs. Quid de beato Uincētio qui aſſumptꝰ ex eculeo atꝫ ad patibulūraptꝰ. moras carnificū arguēdo ad penā alacriter ꝓperabat. Et ī tormētis ad Datianumtortorē aiebat. Hoc eſt quod ſemper optaui ⁊potis omnibus exquiſiui.¶ Oſtēdit Augꝰ. ī quinto. §. iiij.lib. de ciui. dei. c. xvij. ꝙ cū multi ex romanisantiquis infidelibꝰ ſuſtinuerint multa aduerſa. et ip̄aꝫ mortē fortiter ꝓ gl̓a mūdi: multomagis fideles oīa tormenta debent ſufferreꝓvera gl̓a celi: ſic dicēs. Cōſideremꝰ quāta cotēpſerint. que ꝑtulerint. quātas cupiditatesſubegerint ꝓ humana gl̓a. qui eā tāꝙͣ mercedeꝫ taliū virtutū acciꝑe meruerūt. Et valeatnobis etiā hoc ad opprimēdaꝫ ſuꝑbiaꝫ. vt cūilla ciuitas ī qua nobis regnare ꝓmiſſū ē tātum ab hac diſtet. ꝙͣtum diſtat celum a terraa tꝑali leticia vita eterna. ab inanibus laudibꝰ ſolida gl̓a. a ſocietate mortaliū ſocietasangeloꝝ. a luīe ſolis et lune. lumē eiꝰ qui ſolēfecit et lunā: nihil ſibi magnū feciſſe videant̉tāte pr̄ie ciues. ſi ꝓ illa adipiſcēda fecerint boni oꝑis aliquid. vl̓ mala aliqͣ ſuſtinuerint: cūilli ꝓ hac terrena iam adepta tanta fecerint.tāta ꝑpeſſi ſint: p̄ſertim qꝛ remiſſio pct̄orū q̄ciues ad eternā colligit pr̄iaꝫ. habꝫ aliqͥd cuiꝑ vmbrā quādā ſimile fuit aſilū illd̓ romuleum. qͦ multitudinē qua illa ciuitas conderet̉quorūlibet delictorum ꝯgregauit impunitasPro eterna vita oīa fortiter ferenda ſi ꝓ hactꝑali vita fortes viri in ſe et ī filios impēder̄tc. xviij. Et oīa aduerſa toleranda ſūt ꝓ deoQuid gͦ magnū ꝓ illa eterna celeſtiqꝫ patria.cūcta ſcl̓i huiꝰ quelibꝫ iocūda blandimēta ꝯtemnere: ſi ꝓ hac tꝑali ac terrena filios brucus et occidere potuit. qd̓ illa facere neminēcogit: Sed certe difficiliꝰ eſt filios interime̓.ꝙͣ qd̓ ꝓ iſta faciendū eſt ea q̄ filijs ꝯgregandavidebāt̉ atꝫ ẜuāda. vl̓ donare pauꝑibꝰ. vel ſi

exiſtat tēptatio que id ꝓ fide atꝫ fieri iuſticiacompellat amittere. Felices em̄ vel nos vl̓ filios nr̄os nō diuitie terrene faciunt. aut nob̓viuētibꝰ amittēde. aut nobis mortuis a quibus neſcimꝰ. aut certe a quibꝰ noluimꝰ poſſidēde. Sed deus felices facit qͥ eſt mētium veraopulentia. Gruto at̄ qui filios occidit. infelicitatis ꝑhibet teſtimoniū poeta laudat̉. Aiteī. Natoſqꝫ pr̄ noua bella mouētes. Ad penāpulchra ꝓ libertate vocauit. Infelix: vtcūqꝫferēt ea facta minores. Sed berſu ſeq̄nti cōſolat̉ infeliceꝫ. Uicit amor patrie. laudumqꝫimmēſa cupido. Hec ſūt duo illa lib̓tas et cupiditas laudis humane. q̄ ad facta ꝯpulit mirāda romanos. Si gͦ ꝓ lib̓tate morituroꝝ etcupibitate laudū q̄ a mortalibꝰ expetūtur.occidi filij a pr̄e potuerūt: qͥd magnū eſt. ſi ꝓvera libertate. q̄ nos ab iniquitatis ⁊ mortisdiaboli dn̄atu liberos fāc. nec cupiditate humanaꝝ laudū. ſed caritate liberādorū hoīm.nō a Tarquinio rege. ſꝫ a demonibꝰ et demonū pͥncipe. nō filij occidūt̉. ſꝫ xp̄i pauꝑes int̓filios ꝯputāt̉. Si aliꝰ etiā romanus pͥncepscognoīe Torqͣtꝰ. filiū nō. qꝛ ꝯͣ pr̄iam ꝓpaꝫ. ſedetiā ꝓ pr̄ia. tn̄ qꝛ ꝯͣ imperiū ſuū .i. ꝯͣ id qd̓ imꝑauerat pr̄ imꝑator ab hoſte ꝓuocatꝰ iuuenili ardore pugnauerat. licꝫ viciſſet. occidit: neplus malo eſſet ī exēplo imperij ꝯtēpti. ꝙͣ boni in gl̓a occiſi hoſtis: vt qͥd ſe iactent qui proimmortalis pr̄ie legibꝰ oīa q̄ multominꝰ ꝙͣ filij diligūt̉. bona terrena ꝯtemnūt; Si furiuscamillꝰ etiā ingͣtā patriā. a cꝰ ceruicibꝰ acerrimoꝝ hoſtiū vehentiū iugū depulerat damnatuſqꝫ ab emulis fuerat. a gallis iteꝝ liberauit. qꝛ nō habebat potōrem vbi poſſet viuereglorioſus. Cur extollat̉ velut grāde aliqͥd fecerit. qͥ forte ī eccl̓ia dei ab inimicis carnalibꝰgrauiſſimā exhonoratōis paſſus iniuriā. nōſe ad hoſtes eiꝰ he reticos trāſtulit. aut ꝯͣ illaꝫhereſim aliqͣ ꝯdidit. ſꝫ eā potiꝰ ꝙͣtū baluit abhereticoꝝ ꝑnicioſiſſima pͣuitate defendit: cuꝫalia nō ſit vbi viuat̉ ī hominū gl̓a. ſꝫ vbi vitaacquirat̉ et̓na. Si Mutiꝰ vt cū Porſenna rege pax fieret. qui grauiſſimo bello romanospremebat. quia Porſennaꝫ ip̄m occidere nonpotuit. et ꝓ eo alteꝝ deceptꝰ occidit. ī ardēteꝫaram an̄ eꝰ oculos dexterā extēdit dicēs. multos ſecū tales qualem eū vide̓t ī exitiū eiꝰ cōiuraſſe. Cuiꝰ ille fortitudinē et cōiurationemtaliū ꝑhorreſcens. ſn̄ vlla dubitatōe ſe ab illobello facta pace cōpeſcuit. Quis regno celoꝝimputaturus eſt merita ſua. ſi ꝓ illo nō vnaꝫmanū. neqꝫ hoc ſibi vltro faciens: ſed ꝑſequēte aliqͦ patiens totū flaminis corpꝰ impenderit? Si Curtiꝰ armatus equo concito ī abruptum hÿatū t̓re ſe p̄cipitē dedit. deoꝝ ſuorumoracl̓is ẜuiēs. qm̄ iuſſerant. vt illuc id qd̓ romani haberēt optimū admitterēt: nec alid̓ ītelligere potuer̄t. ꝙͣ viribus armiſqꝫ excelle̓Unde videlicet oportebat. vt deoꝝ iuſſis ī illū