¶ Capitulū¶ Secundum

Et ſic ptꝫ. ꝙ caſtitas cooꝑat̉ ad fortitudineꝫet corꝑaleꝫ et virtualem. Sexto eſt exhortatōmaiorum. Un̄ et dn̄s mandauit ī veteri legeDeūt. xx. ꝙ appropinquāte hora belli exercēdi ꝯͣ inimicos: ſacerdos ſtaret an̄ acieꝫ et ſicloqueret̉. Nolite timere nec formidetis eos.qꝛ dn̄s deus vr̄ in medio vr̄i. ⁊ ip̄e dimicabitaduerſarios vr̄os. Sic Iudas machabeus. ijMacha. xv. exhortādo ſocios ad bellū ꝯtͣ inimicos. qui erāt incomꝑabilr̄ pl̓es cū Nichonore fortiſſimo. dr̄ ibi ꝙ ſingulos eoꝝ armauit nō haſta et clipeo: ſed ẜmonibus optimisqͥbus fortificati victoriā habuer̄t. Egiſippusetiā narrat de cladibus iudeoꝝ. ꝙ Titꝰ cū obſideret hieroſolimā. hortabat̉ romanos milites ad viriliter dimicādū. ne ſubijcerēt̉ victippl̓o iudeoꝝ in ꝯfuſione romane ꝓbitatis: etne victi et occiſi mitterēt̉ ī infernū. Propoſuitqꝫ eis exemplū leonide. qͥ cū eſſꝫ in pugnacū trecētis lacedemonibꝰ quibꝰ p̄erat. ꝯͣ infinitā multitudinē perſaꝝ bellaturꝰ. ait ſuis.Prādeamꝰ an̄ pugnā ī terris. qꝛ ſi victi fuerimus cenaturi ſumus ī inferis. Que exhortatio tātū baluit. ꝙ ip̄i pauci. perſas vel occiderūt vel fugauer̄t. Septimo eſt cōſideratio exemploꝝ eoꝝ qͥ fortit̉ eger̄t. inter q̄ p̄cipuū eſtmeditatio xp̄i paſſionis. Apl̓us ad Heb̓. xij.Recogitate eū qui taleꝫ ſuſtinuit aduerſꝰ ſemetip̄m ꝯͣditōeꝫ. vt nō fatigemini animis veſtris deficientes. Qui ꝓpoſito ſibi gaudio ſuſtinuit crucē ꝯfuſione ꝯtēpta. Greg. Si paſſio xp̄i ad memoriā reuocet̉. nil eſt tamaſꝑꝝqd̓ eqͦ aīo nō tole̓t̉. Et Iaco. v. dr̄. Exēplū accipite exitꝰ mali .i. dure mortis et lōganimitatis. laboris et patīe ꝓph̓aꝝ. Ecce bt̄ificamꝰeos qui ſuſtinuer̄t: patīaꝫ Iob audiſtis et finem domini vidiſtis.¶ Tercia fortitudo eſt.§. iij.ex doni ſpūſſancti oꝑatōe. de qͣ dr̄ in pͣs. Spūoris eꝰ oīs virtꝰ .i. fortitudo eoꝝ. celoꝝ videlꝫapl̓oꝝ ⁊ ſct̄orū viroꝝ ꝓcedit. Et dr̄ ſpūs orisdei. qꝛ a filio dei miſſus ip̄e ſpūs. Filiꝰ aūt deidr̄ os pr̄is. qꝛ ip̄e nobis manifeſtauit ſecretaeiꝰ. Ꝙͣuis em̄ ꝑ fortitudinē virtutē infuſā qͥsvaleat aggredi ardua ⁊ ſuſtinē ingruētia aduerſa: tn̄ adhuc ꝑ iſtd̓ donū fortitudīs magisroborat̉. vn̄ dr̄ de ꝯſe. diſ. j. Oēs fideles. Cumſpūſſct̄s infundit̉ .ſ. ꝑ donū eiꝰ. cor fidele perprudētiā et ꝯſtātiam dilatat̉. vt etiā ad ea q̄nō ſūt nccͣia ad ſalutē. deſudādo uſqꝫ ad mortem ſe exponat: nō qͥdeꝫ irrōnabilit̓ ſꝫ cū prudētia. vt ad honorē dei et zelū ſalutis aliorūIn quibꝰ at̄ differat fortitudo virtꝰ moralis afortitudine q̄ eſt donū. hēs ſupͣ in iſto tit. §. j.¶ Et̉ qꝛ fortitudo hec donū inducit ad ꝯtemptū vite ob amorē dei et ad martiriū appetēdū ⁊ ſuſtinēdū. Id̓o aliqͣ ad hmōi q̄ ponit Ciprianꝰ adijtiā. In li. de mortalitate ſic ait Ciprianꝰ. Eius ē mortē time̓ qͥ ad xp̄m nō vult

ire. Et eiꝰ ad xp̄m eſt nolle ire. qͥ non credit ſecū xp̄o inciꝑe regnare. Cōtemnēda eſt oīs īiuria pn̄tiū maloꝝ. fiducia bonoꝝ futurorū.Aori timeāt cui hoc mora longiore cōferturvt cruciatꝰ ⁊ gemitꝰ interim differat̉. Aortalitas iſta xp̄i hoſtibꝰ peſtis eſt. Eiꝰ at̄ ẜuis ſalutaris exceſſus. Martiriū incipimꝰ libenterappetere. dū diſcimꝰ mortē nō time̓. Sed forteopponat aliqͥs. hoc me ī pn̄ti mortalitate cōtriſtat. ꝙ qui ad tolerantiā paſſionū tota mevirtute deuouerā. martirio meo priuor dummorte p̄uenior. Ueꝝ. nō eſt ī tua pt̄ate. ſed indei dignatōe martiriū. Nec potes te dice̓ ꝑdidiſſe. qd̓ neſcis an merearis accipere. Deindeſcrutator cordiū deꝰ. qͥ ꝓſpicit apd̓ te ꝑatā fuiſſe virtutē. reddet ꝓ virtute mercedē. qd̓ ſeqͥt̉hr̄ de pe. di. j. Nūquid. Apud quē martiriummētē ꝯcipit̉. animꝰ ad bonū deditus deo iudice coronat̉. Alid̓ ē em̄ martirio animū deeſſeAliud aīo defuiſſe martiriū. hec ibi. Nec dequerit ſāguinē nr̄m: ſed fidē. Nā nec abrahānec ÿſaac nec iacob occiſi ſūt. qͥ tn̄ iuſtīe et fidei meritis honorari inter pr̄iarchas pͥmi eēmeruer̄t. Nō ſūt lugendi frēs nr̄i accerſionedn̄ica d̓ ſcl̓o liberati. cū ſciamꝰ eos nō admitti ſed p̄mitti: et occaſionē nō eē dādū gētilibꝰvt nos merito ac iure rep̄hendant. illi qͦs viuere apud deū dicimꝰ. vt extinctos ac ꝑditoslugeamꝰ. Nihil em̄ ꝓdeſt verbis ꝓfitere virtutem. et factis deſtruere veritatē. Qd̓ gͦ interīmorimur ad immortalitateꝫ morte trāſgredimur. Nec pt̄ vita hr̄i niſi hinc ꝯtigerit exire.Non eſt exitꝰ iſte ſed trāſitꝰ et tꝑali itinere decurſo ad eterna trāſcurrere. Eius eſt ī mūdodiu velle manere. quē mūdus oblectat. queꝫſeculuꝫ blādiēs ac decipiēs illecebris terrenevoluptatis inuitat. Porro cū mūdus oderitxp̄ianū: quid amas qui te odit. et non magisſequeris xp̄m qͦ te diligit ac redemit; hec ille.¶ In epl̓is aūt ſuis idē Ciprianꝰ ad martiresſic ait. O quātū vos martires diuina dignatio honorauit. vt ex vobis iā ꝑs martirij inꝯſumatione ad coronā p̄ceſſerit. ꝑs adhuc incarce̓ clauſtris et vinculis demoret. ad meritoꝝ titulos ampliores. tormētoꝝ tarbitate ꝓficiēs: habitura tot mercedes in celeſtibus p̄mijs quot nunc dies numerātur ī penis. Poſuerūt compedes pedibus veſtris. ⁊ mēbra felicia ac dei templum infamibus vincl̓is ligauerūt. Sed ornamēta ſūt iſta nō vincl̓a: necpedes vr̄os cōpulāt ad infamiaꝫ. ſꝫ clarificātad coronam. O pedes feliciter vincti. qui nōa fabro ſꝫ a domino reſoluūtur. et itinere ſalutari ad ꝑadiſum dirigūt̉. O pedes in ſecuload preſens ligati. vt ſint ſemꝑ apud deum liberi et celeriter ad xp̄m glorioſo itinere curſuri. O martires ſācti quibus vos laudibꝰ p̄dicem. quibꝰ vos votis preconijs exornē? Nōceſſiſtis ſupplicijs. ſꝫ potiꝰ ſupplicia vob̓ ceſſerūt. Stetiſtis voce lib̓a. m̄te īcorrupta. v̓tute