¶ Titulus¶ Tredecimus
cōſtās ꝑpeſſio. Macrobiꝰ at̄ ſic. Fortitudo eſtanimū ſupͣ metū ꝑiculi age̓. nihilqꝫ niſi tͣpiatimere. vel aduerſa vel ꝓſpera fortiter tolēare. Et ẜm Papiā dr̄ fortitudo a fero fers. qꝛfacit oīa equanimiter ferre: vel a ferro. quiaip̄a facit hoīeꝫ ferreū et duꝝ ad frāgēdū: ſic̄ferꝝ domat alia metalla. ita fortitudo ea q̄ ſt̄bura vincit et emollit. Cauſat̉ at̄ iſta fortitudo ex actibꝰ ſic̄ et alie virtutes morales. Sicut em̄ ex frequētibꝰ actibus caſtitatis ⁊ abſtinētie. generat̉ virtus q̄ dr̄ caſtitas vel abſtinētia: ita ex frequēti aggreſſione arduorū⁊ toleratōe aduerſoꝝ generat̉ fortitudo. Hacclaruer̄t antiqui romani. qͥ ꝓ bono reipublice multa ꝑicl̓a ſuſtinuer̄t et aduerſa: vt marcus regulus et ſcipiones. qui tn̄ ex hmōi premiū glorie nō ſūt ꝯſecuti. qꝛ nec fidē nec grāꝫhabuerūt. ¶ Scd̓a fortitudo eſt ex infuſioneUbi notādū. ꝙ ẜm Tulliū nomen virtutis ꝙͣuis ſit cōmune ad om̄eꝫ virtutē: ꝑ quādā tn̄excellētiam attribuit̉ et dr̄ de fortitudine. qꝛviꝝ tuet̉. ne ꝓpter aduerſa q̄ frequēter accidt̉deficiat. Un̄ et Sapi. viij. dr̄. ꝙ ſapīa diuinaq̄ grāꝫ includit. ſobrietatē .i. tꝑantiam ⁊ prudētiā docet. iuſtīaꝫ ⁊ virtutē. quibꝰ nil meliin vita eſt hom̄ibꝰ. Appellat at virtutem fortitudinē. Docet at̄ hāc virtutē .i. fortitudinēnō hūana ſapīa ſꝫ diuina. Et ī hoc dr̄t a fortitudine acqͥſita. Scd̓m em̄ materiā c̓ca quāverſat̉ .i. aggreſſū difficiliū ⁊ tolerātiā maloꝝꝯueniūt. Sed ī cā ⁊ fine drn̄t. Nā prīa cāt̉ exactibꝰ multiplicatis. ꝓcedētibꝰ ex luīe rōnis.Sꝫ fortitudo infuſa nō cauſat̉ ex actibꝰ hūanis prīo. ſed ex gr̄a infuſa et d̓ino luīe. Sꝫ bn̄auget̉ ex actibꝰ poſtea multiplicatis. Unde ⁊multi recepta baptiſmi gr̄a. immediate exponebāt ſe ad oīa ardua. etiā ip̄aꝫ mortē: nōſolū viri ſed ⁊ tenere puelle. In fine drn̄t. quiafortis ex virtute acq̄ſita. fortia agit ꝓpter ciuilitatē ſeu rempublicā t̓renā. Sed fortis exgr̄a infuſa. ardua aggredit̉ ⁊ tolerat. ꝓpter ciuilitateꝫ celeſtē pͥncipalr̄. et ſic et̄ ꝓpter bonūreipublice aliqn̄. Et ſn̄ iſta qͥs ſaluari nō pōt.vn̄ ⁊ nccͣia ē cuicūqꝫ. Un̄ et Ber̄. ī qͦdaꝫ ẜmone. veritate. caritate et fortitudine. me ml̓tūegere fateor. Deficit em̄ rō mea p̄ ignorātiaveritatis. Languet volūtas p̄ inedia affectōnis. Caro infirmat̉ p̄ inopia fortitudīs. Naꝫrō minꝰ intelligit q̄ agēda ſūt. volūtas mindiligit intellecta. Et corpꝰ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīaꝫ. vt nō q̄ volumꝰ illa faciamꝰ. hec illeSicut gͦ veritas ꝑficit intellectū. caritas voluntatē ſeu affectū: ita et virtꝰ fortitudīs ſenſualitatē ſeu affectū. p̄cipue iraſcibilē ⁊ actū.¶ Ad hāc ml̓tū hortat̉ deꝰ ī ſcpͥturis vt Deū.xxxj. dr̄. Uiriliter agite. ꝯfortamini et nolitetimere. neqꝫ paueatis ad cōſpectū inimicoꝝ.Et merito multū ꝯmēdabilis eſt qꝛ ip̄a de ẜuitute pct̄i liberat. pͣs. Qui educit vinctos .i.pct̄is ligatos ī fortitudīe. Ip̄a de diabolo tri-
umphat Iudic. vj. Dixit angelꝰ Gedeoni. Uade. ī hac fortitudine tua liberabis iſrl̓ de manū Madian .i. demonū. Ip̄a deum letificat etpacat Eſdre. viij. Gaudiū eī dn̄i fortitudo veſtra. Sicut rex quilibꝫ multū amat ⁊ gaudetde milite qͥ virilit̓ pugnat et dura vulnera ſuſtinet. Un̄ beatꝰ Andreas dixit tÿrāno Egeemināti tormēta. Tanto regi meo ero acceptior: quāta grauiora tormēta ꝓ eo fuero ꝑpeſſus. Ip̄a aīaꝫ bonis ſpūalibꝰ ditat. ꝓuerb. x.Egeſtatem oꝑata eſt manꝰ remiſſa. manꝰ at̄fortiū diuitias parat. Ip̄a hoīem cōfortat vtqͣi mala nō ſentiat. Un̄ Stephanus plenꝰ gͣtia ⁊ fortitudīe. orabat ꝓ lapidātibus qͣſi percuſſiones nō ſentiret. Et ꝓpterea de eo cantatur. Lapides torrētes illi dulces fuer̄t. Et ſeneca. Si magnanimꝰ fueris. nunꝙͣ iudicabistibi ꝯtumeliā fieri. De inimico tuo dices: nōnocuit et̄ ſi nocēdi aīm habuerit. et cū illū īpt̄ate tua habueris. vindictā putabis iudicari potuiſſe. Nec maiꝰ genus vindicādi ꝙͣ ignoſcere. hec ille. Hec eſt fortitudo vince̓ ſeipſuꝫ.Ip̄a dominiū p̄ſtat. ꝓuerb̓. xij. Manus fortiūdn̄abit̉. ⁊ ſuꝑnū regnū intrat. Iſa. lxj. Uocabūt̉ in ea fortes iuſticie. plātatio dn̄i ad glorificādū. ¶ Ꝙuis at̄ iſta fortitudo cauſet̉ p̄mō et pͥncipalr̄ a gr̄a dei: multa tn̄ alia cooperāt̉ ad actū eiꝰ. Et prīo fides. Ad Hebre. xj.Sācti ꝑ fidē vicerunt regna ⁊cͣ. Fortes factiſūt ī bello tꝑali ⁊ ſpūali. jIoh̓. v. Hec eſt victoria q̄ vincit mūdū .i. aduerſa mūdi fides nr̄a.Scd̓o ſpes. ad Heb̓. vj. Fortiſſimū ſolatiumhabemº. qͥ cōfugimus ad tenēdā ꝓpoſitā nob̓ſpem. Et Iſa. xl. Qui ſperāt ī dn̄o mutabuntfortitudinē qꝛ .ſ. vbi priꝰ erāt fortes ꝓ mundopoſtea erūt robuſtiores ꝓ deo. Tercio dilectūCant. vlti. Fortis vt mors dilectio. qꝛ .ſ. facithoīeꝫ fortē vt oīa vincat ardua. qm̄ ẜm aug.oīa difficilia et aſpera leuia et ꝓpe nulla facitamor. Quarto timor dei. ꝓuer. xiiij. In timore dn̄i fidutia fortitudinis. Iob. iiij. Ubi ē timor tuus ibi fortitudo tua. Quinto caſtitas.Iob .xvij. Aundis manibꝰ addet fortitudinē.Et de Iudith dr̄. c. xv. Feciſti viriliter ⁊ ꝯfortatū ē cor tuū. eo ꝙ amaueris caſtitatē. Narrat̉ in lib. de ſeptē donis. ꝙ cū Gottifridus debullionē qui primꝰ de frācis regnauit ī irl̓m.cepiſſet armis anthiochiā. irl̓m. et ſyriā: occiſis et expulſis ſarracenis. cū mirarēt̉ omēseius fortitudinē. eo ꝙ nullus ſarracenꝰ poterat ei reſiſtere. nec ictū manꝰ eius ſuſtinē. tꝑetreuge turchoꝝ ammirati miſerūt ei munerabiſitātes eū ⁊ querētes. Unde tāta eſſꝫ maībꝰeiꝰ fortitudo: qui coraꝫ eis enſe ſuo ſcindebatequi caput: et dicerēt qͥdaꝫ ꝙ erat virtute enſis ſue: accepto ip̄e Gottifridꝰ alio enſe a ſarracenis tradito ideꝫ fecit de alio eqͦ. Et tūc cūquererēt vn̄ hec ei virtꝰ. cū nō eēt maior alijshoībꝰ ait. ꝙ nūꝙͣ māꝰ ſue ꝯtrectauer̄t carnesmeretricis. nec luxuria fuerant inquinate.