¶ Capitulū¶ Quartum

pontificē vt. xxiiij. q. j. Quotiēs. Ideo ī hmōiſtādū ē determīatōi eccl̓e ⁊ ſūmi pōtificis p̄cipue. Et ꝑtinacit̉ aſſerēs ꝯͣ hmōi det̓minatōeꝫeccl̓ie ꝯſtituit hereticū ſic̄ ſentiēs ꝑtinaciterꝯͣ fidē. ¶ Terciū qd̓ requirit̉ ad hereſim ē. ꝙſit ꝓfeſſus catholicā veritatē: q̄ ꝓfeſſio fit inbaptiſmo. vbi ꝓmittit ſe credere q̄ ſūt fidei. vl̓patrinus ꝓ eo ſi eſt ꝑuulꝰ: ſi male ſentiret dehis q̄ ſūt fidei ⁊ ꝑtinaciter. exqͦ nō eſt ꝓfeſſustaleꝫ fidē xp̄ianā. nō dice̓t̉ hereticꝰ. ſed iudevel paganꝰ qͥ ſūt extͣ eccl̓iaꝫ. Et de hmōi eccleſia nō iudicat vt hereticis. Uidet̉ etiaꝫ requiri ꝙ talis ꝓfeſſus fidē. aliqͥd credat circa ea q̄ſūt fid̓i xp̄iane. ꝑtinēs ad diuinitatē vl̓ hūanitatem xp̄i. Si .n. nullā veritatē de xp̄o cōfiteret̉. magis ꝓpͥe diceret̉ apoſtata ꝙͣ heretichereticꝰ tn̄ etiā diceret̉. et vt hereticꝰ puniretur et gͣuiꝰ peccaret ꝙͣ ſi aliqͣ crede̓t. ¶ Quartum qd̓ ꝓficit hereſim eſt. vt obſtinata volūtate ⁊ ꝑtinaci illud eligat. vel ſequat̉ errorē.Un̄ ſi aliquis n̄ ꝑtinaci malicia ⁊ obſtinata.erraret circa ea que ſūt fidei: paratꝰ emēdareqn̄ ſibi oſtēderet̉ falſū eſſe qd̓ veꝝ putat: tl̓isnō ꝓp̄e diceret̉ hereticꝰ. qd̓ exp̄ſſe on̄dit Aug.xxiiij. q. iij. Dixit apl̓s. Et idē dīc. Errare potero. he reticus nō ero: qꝛ .ſ. nō pertinax eratī ſuis opinionibꝰ. ſꝫ ꝑatus corrigere ſnīaꝫ cūſibi fuiſſet error demōſtratus. Un̄ conſtat. ꝙquottidie inter doctores magnos etiaꝫ circadiuina ſūt opiniones dr̄ſe. et aliqn̄ ꝯͣdictorie.qͣꝝ alterā nccͣe eſt eē falſā. Tn̄ nulla reputat̉heretica. donec ꝑ eccl̓iaꝫ fuerit altera det̓minata. His igit̉ quatuor ꝯcurrētibꝰ qͥs cēſeturhereticꝰ ¶ Nūc ad qōneꝫ rn̄dendo. Cū eccl̓iadeterminauerit ꝑ Ioh̓. xxij. ī iſta ꝯſtitutōne.Quia ita: ꝙ xp̄c ⁊ apl̓i habuer̄t aliqͣ in cōi. etꝯͣriū aſſerere iudicauit eē hereticū. Ideo p̄tiſtā determinatōꝫ pertinaciter aſſerere xp̄met apl̓os nil habuiſſe ī ꝓp̓o nec ī cōi. ſed habuiſſe ſolū nudū vſum facti: in om̄ibꝰ rebꝰ quibus eſt vſus. qui vſus talis eēt illicitꝰ. eſt hereticū. ⁊ vt hereticꝰ talis eſt puniendꝰ. Antev̓o iſtā determinatōeꝫ tenere illd̓. etſi eēt falſum. nō tn̄ hereticū: qꝛ non erat declaratumhoc eē ꝯͣ ſcripturā. ꝙ ſolꝰ pſus nūdꝰ facti abſꝫaliqͦ iure vel dn̄io eēt illicitꝰ. Et ꝑ hoc pt̄ excuſari Aluarꝰ qui ſcripſit librū notabilem deplāctu eccl̓ie. Ubi multū diffuſe ꝓſequit̉ iſtāmateriā. tenēdo ⁊ ꝓbādo modo ſuo. ſed nō efficaci. xp̄m et apl̓os nil habuiſſe etiaꝫ in cōi.Uidet̉ em̄ nōdū ꝯͣriū eiꝰ fuiſſe determinatumvn̄ ſubmittit ſnīaꝫ ſuam correctōi eccl̓e ⁊ determinatiōi ip̄iꝰ Io. xxij. qͥ hoc determinauittꝑe ſuo ꝯͣriū .ſ. declarando.¶ Aſſerūt etiā dictiᵐ .§. xxviij.fraticelli ī libello ſuo virulēto. ꝙ papa Ioh̓.xxij. dixit multa heretica in dr̄ſis ẜmonibusſuis. qͦs publice ī papatu diſſeruit. Et qꝛ dicebat̉ a qͥbuſdaꝫ circa finē vite illos reuocaſſe

et ſubmiſiſſe ſe ī oībꝰ dictis ſuis determinatōieccl̓e. dicūt ille fuiſſe hereticū. ⁊ ꝙ nō ſuffecitreuocatio illa ꝑ illū mobū. Sed vtrū dixeritilla talia q̄ ſapiūt hereſim igͦrat̉. Tn̄ ſi dixiſſet. exqͦ nō pertinax fuit. ſꝫ det̓minatōi eccl̓ieſe ſubmiſit: nō pt̄ dici ex hoc hereticꝰ. vt ptꝫꝑAug. xxiiij. q. iij. dixit apl̓s. Exēplū in Ioachim abbate. cꝰ opinio ꝯͣ Petꝝ lombardū demateria trinitatis reprobat̉ vt heretica. ip̄etn̄ nō hereticꝰ ꝯdemnat̉. Et hoc iō. qꝛ ſb̓miſitopuſcula ſua correctōi ⁊ det̓minatōi eccl̓e ī fine. Ut pꝫ extͣ. de ſū. tri. et fi. ca. dānamꝰ ¶ Iteꝙ dicūt nō ſuffice̓ talē reuocatōꝫ. ſꝫ oꝫ facerepb̓lice ⁊ cū adiuratōe ſolēni. inducētes pl̓a. c.vt. j. q. vij. Donatū. et. c. Saluberrimū. et. c.Cōueniētibꝰ. Et extͣ. d̓ heret. Ad abolēdā: falſū ē. Nā illa iura loquūt̉ qn̄ error ē diuulgat⁊ ille ht̄ facultatē r̄uocādi pb̓lice. ⁊ p̄lati eoꝝhoc exigūt ad tollēdū ſcādalū infectōis talisdoct̉ne. q̄ oīa bacāt ī caſu nr̄o. ¶ Ueꝝ ī illis īſiſtere. dicūt nō curare: qꝛ ſucceſſores eiꝰ n̄ eūī illis erroribꝰ ſecuti ſūt. Sed hanc ſnīaꝫ quādetermīauit de pauꝑtate xp̄i ⁊ apl̓oꝝ .ſ. ꝙ habuer̄t aliqͣ vt mobilia ī cōi. quā dicūt hereticā. qꝛ iſtā nō reprobauit. ſꝫ nec ſucceſſores ēſꝫ eā ſecūt̉ dicunt eſſe hereticos. Sꝫ ip̄i peſſimi hoīes ſūt heretici veri: qꝛ aſſer̄t ꝯͣ det̓minatōeꝫ catholicā factā ꝑ eccl̓iaꝫ ⁊ dn̄m papāIo. xxij. ⁊ oēs ſucceſſores eꝰ veros catholicosſūmos pōtifices. et alios oēs p̄latos eccl̓ie etdoctores vtriuſqꝫ et mgr̄os pl̓imos ī theologia cuiuſlibꝫ religionis acceptatā examinatā ⁊ approbatā vt veriſſimā. Et facientes ſciſma ab obīa romani pōtificis receſſer̄t. p̄ficientes ſibi alid̓ caput antipapā vel potiꝰ antixp̄m. aſſerētes penes ſe verā eccl̓aꝫ catholicācū ſint ſynagoga ſathane. Et cū oīs iuriſditōp̄latoꝝ eccl̓e vt a fōte ꝓcedat a papa: fl̓o opinātes oēs ſucceſſoe̓s Io. xxij. qꝛ ſecuti ſt̄ verādet̉minatōꝫ eꝰ factā c̓ca dictā materiā. eē he̓ticos. ⁊ ꝑ ꝯn̄s dicūt eē excōicatos ⁊ ſuſpēſos:⁊ oēs et̄ p̄latos qͥ aſſētiūt illi det̓minatoi. Necdebe̓ a tl̓ibꝰ accipi ſacr̄a. niſi baptiſmū ī caſunccͣitatis. nec audiri d̓ina eoꝝ. ſꝫ a ſuis pſeudo ep̄is ⁊ ſac̓dotibꝰ accipi ſacr̄a vtilit̓ ⁊ ſalutifere. ¶ Ad ꝯfirmatōeꝫ ſue doct̉ne adhuc hn̄ton̄dere vnū ꝑuū miracl̓m. niſi fumū et cine̓scū ꝯbuſti fuer̄t aliqͥ ex eis. Nec miꝝ. qꝛ veraxdeꝰ nūꝙͣ falſitatē oꝑbꝰ ſuis .ſ. miracl̓oꝝ approbaret. cū eā deteſtet̉. Nr̄i at̄ qui tenuer̄t illaꝫdeterminatōnē Ioh̓. vt veriſſimam oſqꝫ ad p̄ſens .ſ. annum. Accccl. claruerunt varijs miraculis ī diuerſis locis. ¶ In dicto libello cūeis comburēdo aſſeuerāt nos dicere. ꝙ ī papānō cadat ſymonia. Qd̓ falſū eſt nr̄os doctoēshoc dicere. Sed bn̄ diſtinguūt Tho. et Pet. īiiij. ⁊ alij: quia de ſymonia poſſumꝰ loqui dupliciter. Uno modo quo ad penas a iure inflictas contra ſymoniacos. ſcilicꝫ ſuſpenſionisvel excōmūicatōis. Et ſic ē verū. ꝙ ī papā nō