¶ Capitulum¶ Quartum

in quā trāſferret̉ tale dominiū. Nec pt̄ dici alicuiꝰ alterius. Ergo ius et dominiū illiꝰ pecunie qͣ emebāt ſibi neceſſaria. erat collegij xp̄i ⁊apl̓oꝝ in cōmuni. ſicut ⁊ reꝝ aliaꝝ que bſu cōſumūt̉ ¶ Poſſet ſic breuit̓ argui. Potēs exercere licite omnē vſū qui natus ē hr̄i circa remnoīe ſuo ⁊ ꝓ ſe. ht̄ ius ⁊ dominiū in illa re. Sꝫapl̓i habebāt talē facultatē in rebꝰ quas vēdebant. ⁊ in pecunia qua emebāt: gͦ habebāt ineis ius ⁊ dominiū. vnde ſequit̉ ꝯcluſio pͥncipalis .ſ. ꝙ apoſtoli ꝙͣtuꝫ ad ius ⁊ dominiū habebāt aliqua in cōmūi ¶ Sꝫ forte ad iſtas ratōnes rn̄debit̉. ꝙ xp̄c ⁊ apoſtoli habuerūt ī om̄ibus talibꝰ rebꝰ omnē vſum queꝫ haberet dn̄srei. non tn̄ habebāt ius ⁊ dominiū ex eo ꝙ xp̄o⁊ apoſtoli per votum reddiderant ſe nō capaces cuiuſlibꝫ iuris ⁊ dominij in rebus. Et licetcōcedens ꝙͣtum erat in ſe. intenderet tranſferre dominiū: tn̄ quia nō erāt capaces. nō tͣnſferebat̉ in eis dictū dominiū. Sꝫ iſtud nō valetqꝛ nō ē veꝝ. ꝙ apl̓i ꝑ potū qd̓ fecerūt. ſe nō capaces cuiuſlibet iuris ⁊ dominij reddiderūt inrebꝰ. Primo quidē qꝛ votū cū ſit de meliori bono. nō pt̄ eſſe de re illicita. ſed vt ꝓbatuꝫ ē ſupͣin. ij. arti. vſus denudatꝰ iure vtendi ē illicitusErgo cū apl̓i neceſſe habuerīt vti rebꝰ tꝑalibꝰneceſſarijs ad vitā. ſeqͥt̉ ꝙ nō potuerūt vouereſe nō eſſe capaces cuiuſcūqꝫ iuris in rebꝰ tꝑalibus. Secūdo qꝛ cū ius in rebꝰ tꝑalibꝰ. ſiue qͣntum ad vſū. ſiue ꝙͣtuꝫ ad ſb̓am rei. nihil aliudſit ꝙͣ poteſtas licite vtendi talibꝰ: ſequit̉ ꝙ ſiapoſtoli vouiſſent ſe non poſſe habere ius iniſtis temꝑalibꝰ. vouiſſent vtiqꝫ ſe nō poſſe habere poteſtatē licite vtendi temꝑalibꝰ qd̓ ē abſurduꝫ. Tunc em̄ vel facerēt cōtra potum. velſemꝑ illicite vterent̉: cuꝫ īpoſſibile ſit ꝙ aliqͥshabeat actū licite vtendi ſine poteſtate licitevtendi. cuꝫ actus egrediat̉ a potentia. quarepatet ꝙ nunꝙͣ tale votū emiſerūt. ¶ Pretereanō eſt veꝝ qd̓ illi dicūt .ſ. ꝙ in rebꝰ datis xp̄o ⁊apl̓is eiꝰ. ius ⁊ dominiū remanēt penes dāteꝫet tn̄ apoſtoli ꝑ actū ſuum emendo ⁊ vendendotranſferebāt ius ⁊ dominiū in eos quibꝰ vēdebant ſeu quibꝰ pecunias dabant cū emebāt. qꝛvt dictū eſt. ⁊ habet̉ in regula iuris in. vj. Nemo pt̄ plus iuris tranſferre in aliū. ꝙͣ ſibi ꝯpetere dinoſcat̉: vnde ſi nō habebāt apl̓i ius ⁊ dominiuꝫ in illis rebꝰ vel pecunia. nō poterāt inalios tranſferre. vnde hoc implicat cōtradictōnem. ¶ Secūdo cōcluſio iſta ⁊ huiꝰ articuli.ſ. ꝙ xp̄c et apoſtoli habuerūt in cōmūi aliquaquo ad ius ⁊ dominiuꝫ mobilia. probatur ſic̄.Quibꝰ cōpetit iure ordinario ⁊ ex offitō ſeminare ſpiritualia. ip̄is debetur de iure ſtipēdianeceſſaria ad vitam: ita ꝙ habent ius ⁊ poteſtatem accipiēdi neceſſaria ab eis quibꝰ ſpūalia ſemināt. hoc ptꝫ. jͣ. ad Cor. ix. vbi apl̓s ait.Si ſpūalia vobis ſeminamꝰ nō ē magnū ſi carnalia veſtra metamus. Quis em̄ militat ſuisſtipendijs ⁊cͣ. Etiam hoc patet ex multis iuribus. vt. xiij. q. j. §. his ita. Et extra de deci. cuꝫ

contingat. Sed xp̄o ⁊ apl̓is ꝯpetebat iure orbinario ⁊ ex offitio ſeminare ſpūalia. De xp̄opatet Iſa. Spiritus dn̄i ſuꝑ me ⁊cͣ. ad euāgelizandum pauperibus miſit me. De apoſtolisoſtentitur Math̓. x. Euntes docete omnes gētes baptizātes ⁊cͣ. Et Mar̄. vlt̓. Predicate euāgeliū omni creature ⁊cͣ. Et cū diſcipl̓os xp̄c miſit ad p̄dicādū dixit Lu. x. Edentes ⁊ bibentesque apud illos ſūt. Dignus ē em̄ oꝑarius mercede ſua. Cum ergo xp̄c ⁊ apoſtoli haberent exoffitio ſeminare ſpiritualia. habebant ius inrecipiendis vite neceſſarijs. Sed in eis que debentur alicui de iure. habet ius et dominium.ergo ⁊cͣ. Ꝙ ſi quis huic rationi vellet opponere. dicendo videlicet. ꝙ ſit duplex debitum iuris ⁊ gratitudinis: apoſtolis non ex debito iuris be quo loquimur: ſꝫ ex debito gratitudinisdebebantur temporalia nccͣria ad vitam. Reſpondetur primo quideꝫ. quia augꝰ dicit. ꝙ debebantur apoſtolis illa ſicut ſtipēdia militantibus. Sꝫ ſtipendia huius debētur ex debito iuris. Secūdo quia dicit idem augꝰ. ꝙ cū paulꝰnō recepit iſta ſtipendia a chorintis. ſibi conſocijſqꝫ victum ꝓcurans de labore manuū: receſſit a iure ſuo. gͦ talis pt̄as erat poteſtas iuris. Tertō quia Criſoſ. dicit illis fuiſſe ⁊ eē debita. ſicut merces mercēnarijs. Sed clarum ē.ꝙ mercēnarius nō ex debito gratitudinis: ſediuris debetur merces. Sequitur gͦ ꝯcluſio pͥncipalis. ꝙ xp̄c ⁊ apoſtoli habuerūt nonſolumvſum nudū facti: ſꝫ ius ⁊ dominiū in cōmuniin aliquibꝰ mobilibꝰ. ¶ Ꝙ ſi quis adhuc obiciat videlicꝫ. ꝙ apoſtoli ſicut ⁊ alij prelati haberent ius in hmoi ex offitō. tn̄ ex voto fecerantſe nō capaces hmōi iuris. Item cū eſſent p̄lati ⁊ religioſi. inqͣtū religioſi nō licebat eis habere tale ius. Rn̄detur ꝙ iſte ratōnes non valent. Primo quidē. quia ē contra intentōnempauli apl̓i qui dicebat. j. ad Cor. ix. ſe haberehanc ptatem. ſꝫ nolebat ea vti: qͣ tn̄ pt̄ate alij apl̓i vtebant̉. Sꝫ ſi vouiſſent ſe nō habituros tale ius ſeu pt̄atem. nō potuiſſent habere⁊ vtentes ea ſicut faciebat petrus ⁊ alij apoſtoli. feciſſent cōtra votū ſuū. et mortaliter peccaſſent. quod ē falſum. Ꝙͣtum ad ſecundū rn̄detur. ꝙ ex quo inꝙͣtum p̄lati. apoſtoli habuerunt ius ⁊ dominiuꝫ: ſequitur ꝙ ſimplicit̓ habuerunt dominiuꝫ. quia vt dictum ē ſupra. inꝓpoſitionibꝰ reduplicatis affirmatiuis. qn̄qꝫ pͥdicatum conuenit cū ſb̓o. cū reduplicatōne cōuenit ei ſimplicit̓. Sicut ſi homo inqͣtū ē animal. ē ſenſibilis: ſequit̉ ſimplicit̓. ꝙ homo ē ſēſibilis. Unde ſimplicit̓ ꝯcedendū ē. ꝙ apl̓i habuerūt ius ⁊ dominiū ī ꝯmūi in hmōi. Pret̓eacū ſtatꝰ p̄latoꝝ ſit ꝑfectior ſtatu religioſoꝝ qd̓ꝯuenit alicui ẜm eē ſuū potiſſimuꝫ. cōuenit eiſimpl̓r. ¶ Tertō ꝯcluſio pͥncipalis ꝓbatur ſicxp̄c et apoſtoli habuerunt loculos in quibuspecunia ſeruabatur. vt patet ex euāgelio in diuerſis aucͣtoritatibꝰ ſupͣ inductis. Illam gͦ pecuniā aut habebāt vt ꝓpriā. aut vt cōmunem: