¶ Quodecimus¶ Citulus

¶ Quarta cōcluſio eſt. ꝙ. §. xx.apl̓i poſtꝙͣ emiſerūt potū pauꝑtatis. qd̓ augꝭin de ciui. dei. dīc eos feciſſe. qn̄ petrꝰ dixit in ꝑſona omniū. Ecce nos reliqͥmꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te Mat̉. xix. nihil poſtea habuer̄t in ꝓpriohec ꝯcluſio ſic ꝓbat̉ facilit̓. faciēs ꝯͣ votū mortalit̓ peccat. qd̓ ptꝫ ex eo qd̓ dr̄ in pͣs. Uouēteet reddite dn̄o deo vota vr̄a. Ubi dīc glo. Uouere ē ꝯcilij ſeu libere volūtatis. ſꝫ redde̓ votūē neceſſitatis ſeu p̄cepti. Et Eccͣs. v. dicit̉. Siqͥd vouiſti dn̄o redde. Diſplicꝫ em̄ ei infidel̓ etſtulta ꝓmiſſio. Infidelis dr̄ nō ẜuata ꝓmiſſio.Sꝫ apl̓i in habēdo iſta tꝑalia nō legūt̉ peccaſe mortalit̓. gͦ poſt potū emiſſū nō habueruntaliqͥd in ꝓprio. Nam ſi habuiſſent. feciſſent contra potū. et peccaſſent mortalit̓. Habe̓ em̄ aliquid in ꝓprio ꝑticularit̓. eſt ꝯtra votū pauꝑtatis. Abdicauerūt gͦ apl̓i omnibꝰ temꝑalibꝰ inꝯmuni. ſiue tunc qn̄ vocati a xp̄o relictis oībꝰſecuti ſūt eū. Siue cū petrus ꝓ omnibꝰ dixit.Ecce nos reliquimꝰ om̄ia vt dictū ē. Siue qn̄xp̄c dixit. Nolite portare aurum ⁊ argentū ⁊cͣat̉. x. Et ex his ptꝫ falſitas qͣrti capituli illius venenoſi libelli. vbi dicūt Io. xxij. determinaſſe. ꝙ apl̓i habuerūt in ſpāli nōſolū ī ꝯmūipoſtꝙͣ facti ſūt apl̓i ꝓprietatē reꝝ tꝑaliū. Et ꝙnunꝙͣ obrenūciauer̄t eis. Et ꝙ xp̄c nunꝙͣ eisꝯſuluit vel mādauit. Nec votū huiꝰ abdizatōnis fecerūt. Aētiūt̉ iſti. qꝛ Io. hoc nō declarauit vl̓ det̓mīauit. Sꝫ iſtud bn̄ declarauit. ꝙ inrebꝰ vſu ꝯſūptibilibꝰ nō abdicauerūt dominiotaliū reꝝ. cū eis dabāt̉ retēto nudo vſu facti n̄iuris. ⁊ in rebꝰ q̄ vſu nō ꝯſumūt̉ ſtatī ſine iurevtēdi vt in veſtibꝰ ⁊ domo ⁊ hmōi. qꝛ talis eſſꝫvſus illicitus. vn̄ nec vouerūt hoc .ſ. ꝙ ī hmōihaberēt nudū vſum facti. denudatū omni iurevtendi. Nec etiā vouerūt nō hr̄e aliquid in cōmuni: qꝛ habuerūt vtiqꝫ .ſ. mobilia. vt patꝫ inloculis Io. iiij. ⁊ Io. xiij. falſum ergo dicunt.¶ Quinta concluſio ē. ꝙ. §. xxj.xp̄c ⁊ apl̓i habuerūt aliqͥd ī ꝯmūi ꝙͣtū ad ius⁊ dominiū. Et hec ꝯcluſio ſic ꝓbat̉ pͥmo. Suꝑpono em̄ ꝙ apl̓i vendebāt ⁊ emebāt aliqua. Etiſta ſuppoſitō trahit̉ ex multis locis ſcripturevt Io. iiij. diſcipuli iuerant in ciuitatē vt cibosemerēt. Unde abduxiſſent cibos quos emerātdixerūt xp̄o Rabi māduca. Itē Io. vj. vbi xp̄odixit philippo. Unde ememꝰ panes vt māducēthi. Et Io. xiij. dicit̉ ꝙ quidā putabāt ꝙ dixiſſet. Eme q̄ ſūt nobis neceſſaria ad diē feſtum.Et act̄. xx. dicit paulꝰ. Ad ea q̄ mihi opꝰ erātmīſtrauerunt manus iſte. Ad lrām em̄ vendebat ea que oꝑabatur manibꝰ et inde viuebat.Hoc ſuppoſito arguit̉ ſic. Habens ius licite etnomīe ꝓprio ⁊ ꝓ ſe alienandi aliquā rem totaliter a ſe. Habet ius in re. nonſolū in vſu rei.hoc patet ex his que fuerūt declarata in tertōarticulo ſupra. Nullus em̄ pt̄ alienare aliquārem totaliter nomīe ꝓprio ⁊ ꝓ ſe. niſi qui habꝫius in illa re. ⁊ nonſolū in vſu rei: ſed per ven-

ditionē res totaliter trāſfert̉ in ementē ⁊ alienat̉ ab ip̄o vendēte. Apl̓i aūt ꝓ ſe ⁊ noīe ꝓprioaliqua vendiderūt ⁊ emerūt. Ergo in illis rebus nonſolū vſū: īmo etiā ius et dominiū habuerūt. ſed nō in ꝓprio vt deductū ē in p̄cedenti ꝯcluſione. gͦ in ꝯmuni. ¶ Et ꝯfirmat̉ hoc qꝛcum apl̓i vendebant. aut tranſferebatur ius ⁊dominiū rei vendite in emptorē. aut nō. Si nōergo empto res nō habebant ius ⁊ dominiumin illa re. ⁊ ſic decipiebātur quia credebant ſehabere ius in illa re. et tn̄ nō habebant. Et ſicapl̓i erāt deceptores. qd̓ ē abſurdū dice̓. Si aūtius ⁊ dominiū trāſferebat̉ in emptorē. tūc autapoſtoli vendentes tranſferebant. aut aliquisalius nomīe eoꝝ. aut deus. aut aliquis alius.Si apoſtoli habet̉ ꝓpoſitū. Nullꝰ em̄ pt̄ trāſferꝫre in aliū ius. qd̓ nō habet. Si gͦ apl̓i trāſferebāt ius ⁊ dominiū ī aliū. gͦ de neceſſitate ip̄i habebāt ius ⁊ dominiū in illa re vendita ab eis.ſed nō in ꝓprio. gͦ in cōmuni. Itē ſi trāſferebat̉ius ⁊ dominiū ꝑ aliū nomīe eoꝝ. adhuc habet̉ꝓpoſitū. Nullꝰ em̄ pt̄ trāſferre dominiū alicuinomīe alterius. niſi ille cuiꝰ nomīe trāſferturhabeat ius ⁊ dominiū eiꝰ. Si gͦ aliqͥs trāſfere.bat ius ⁊ dominiū in aliū nomīe apoſtoloꝝ: ſequit̉ ꝙ apl̓i habebant ius ⁊ dominiū in illa retrāſlata. Nec pt̄ dici ꝙ deus tranſferret: tuncem̄ deus aliquid ſpeciale feciſſet in emptionibus ⁊ venditionibꝰ apl̓oꝝ. qd̓ nec experientiademōſtrabat. nec ratio nec auctoritas ꝯfirmatItem quia deus ius habet equaliter in om̄ibꝰrebꝰ. Nec pt̄ dici ꝙ aliquis alius trāſferret. q̄anō videt̉ ꝙ ille eſſet aliquis alius a bante apoſtolis illas res. Nō em̄ alius a dante habebatvel habuerat ius ⁊ dominiū in illa re. Uel ſi habuerat. deſierat habuiſſe. Nemo em̄ pt̄ trāſferre in aliū dominiū ⁊ ius de re in qua nihil habet. Nec pt̄ dici. ꝙ ille dans tranſferret ꝓpterduo. Primo qꝛ etiā apl̓i vendebant aliqua quenon erant eis data. vt illa que oꝑabant̉ manibus ⁊ forte illos piſces quos ceperāt Luce. v.Et Ioh̓. vlti. Secūdo quia ille qui dabat apl̓isdando intēdebat ſe ſpoliare omni dominio qꝛhabebat in illa re. Item qui dederat apl̓is xoterat eſſe mortuꝰ ⁊ ꝑ ꝯn̄s nihil poterat trāſferre. Sequitur gͦ ꝙ apl̓i in rebus quas vendebant habebant non ſolū vſum: ſed ius ⁊ dominium. ¶ Et ꝯſimiliter pt̄ argui de pecunia cūde ea emebāt eis nccͣia. vt cibos ⁊ hꝰ. Queei eīpt̄ vtrū in vendētes apl̓is neceſſaria. trāſferebat̉ illa pecunia data ab apl̓is. Si nō. gͦ vendentes eis decipiebant̉ ab eis. ⁊ ſic diſcurrēdoꝑ alia vt dictū ē d̓ rebꝰ venditis ab apl̓is. ſecpoteſt dici. ꝙ dominiū talis pecunie vel rei vedite ab apoſtolis. eſſet alicuius ꝑſone ſolēnisauctoritatis et officij. vſu penes xp̄m et apl̓osremanēte ſicut hodie eccleſiaꝝ dominiū ⁊ oratorioꝝ ⁊ vaſoꝝ ⁊ ornamentoꝝ ſacriſtie fratruꝫminoꝝ hodie manent penes papā ⁊ eccleſiamromanā. vſu tm̄ fratribꝰ ꝯceſſo: quia tūc nonerat aliqua ꝑſona ÿdonea. preter xp̄m ⁊ apl̓os