¶ Titulus¶ Ouodecimus

nō vt ꝓpriā vt oſtēſū eſt. gͦ vt ꝯmunē. Igit̉ aliqua habuerūt in ꝯmuni. Sꝫ aduerſarij veritatis rn̄debunt. Primo qͥdeꝫ qꝛ xp̄c in habēdoloculos. geſſit ꝑſonā infirmoꝝ vt dicit Aug⁊ tangit decretal̓. Exijt. Secūdo qꝛ xp̄c ⁊ apoſtoli habuerūt loculos. nō ꝓ ſe ſed ꝓ egenis etpauꝑibꝰ: quare illā pecuniā nō habebāt vt ꝓpriam nec vt ꝯmunē. Sed iſte ratōnes nō valent. Et pͥma quidē. qꝛ vt dictū eſt in. vj. arti.Xp̄c in habendo loculos. ꝙ geſſiſſe dicat̉ ꝑſonam infirmoꝝ: nō ſic ē intelligenduꝫ ꝙ egeritaliqd̓ opus imꝑfectū. cū fuerit in om̄ibꝰ actibus ſuis exēplar totius ꝑfectōis. ꝑfectis ⁊ imꝑfectis: nec ꝙ illud qd̓ egit .ſ. habēdo in ꝯmunialiqua ꝑtineat ad ſtatum imꝑfectoꝝ. vt exponunt iſti heretici. Sed cū multipl̓r infirmitasdicat̉ in ſcriptura. de qua infirmitate ītelligatur ſupͣ in. vj. arti. declaratū eſt: ⁊ pͥncipalit̓ ꝙdictum augu. intelligit̉ de infirmitate carnisqua videlꝫ ſubiecti ſumꝰ fami. ſiti ⁊ indigentijsmultis. quibꝰ ⁊ xp̄c ſubditus fuit: ⁊ nō infirmitate imꝑfectōis vite. cū nō ſit ſtatus minꝰ ꝑfectus. habere aliqua in ꝯmuni ꝙͣtū ad ius ⁊ dominiū. ꝙͣ nō ea habere ꝙͣtū ad dominiū. ſed tm̄ad vſum: vt oratoria domus. vaſa. paramentaꝓut habēt minores .ſ. tm̄ ad vſū. Nā vſu ꝯſumptibilia vt panis ⁊ vinū ⁊ hmōi. habēt mīoresſicut ⁊ vſū in his que eis dant̉. ſed ius ⁊ dominium. ⁊ idē de pecunia data xp̄o ⁊ apl̓is. ¶ Ꝙaūt xp̄c in habendo loculos nō fecit opus imꝑfectonis. vt iſti heretici exponūt .i. ꝑtinens adꝑfectionē eoꝝ qui loculos habēt in ꝯmūi: poteſt multipl̓r ſuaderi. Primo quidē quia dicitaugꝰ. xij. q. j. Habebat dn̄s loculos a fidelibusoblata ꝯẜuās. ⁊ ſuoꝝ neceſſitatibꝰ ⁊ alijs indigentibꝰ tribuebat. Tūc pͥmū eccl̓iaſtice pecunie forma ē īſtituta ⁊cͣ. Si gͦ ex hoc ꝙ xp̄c habuit loculos. ē tradita forma eccl̓iaſtici pecūiehabēde: gͦ xp̄c ex hoc nō fecit opꝰ imꝑfectōnisAbſit em̄ ꝙ a ſpōſa ſua īmaculata ſpecioſa formata ⁊ vnita. ſe xp̄c īmitandū voluerit ī hocqd̓ ē imꝑfectōis. Preterea tota eccl̓ia pͥmitiuanō erat imꝑfecta. ⁊ tn̄ ip̄a maxīe ſecuta eſt formā loculoꝝ xp̄i. oblata a fidelibꝰ ꝯẜuās vt ptꝫAct̉. iiij. Preterea ſi loculos hr̄e eſſet forma qͦad īꝑfectos. ⁊ n̄ qͦ ad ꝑfectos: paulꝰ ꝑfectiſſim⁊ ꝑfectōis xp̄i imitator. hāc formā ī ſe nō ſuſcepiſſet. nec ad hāc formā aliqͦs maxīe ꝑfectos īduxiſſet. Sꝫ paulꝰ gaudēt̉ in ſe oblata a fidelibus ſuſcepit. ⁊ ꝓ ſuis ⁊ ſuoꝝ ncē̄itatibꝰ ẜuauitvt patꝫ. ij ad Cor. ij. Et fecit fieri collectas vtmitterēt̉ hieroſolimā. Preterea int̓ oꝑa ꝑfectip̄lati ⁊ ad ꝑfectōeꝫ eiꝰ ꝑtinētia ē. ꝙ ſubditis etfilijs ſpūalibꝰ ꝓuideat: nōſolū ſpūalia. ſꝫ ⁊ tēꝑalia egētibꝰ. ꝓut pt̄ exēplo xp̄i. qui turbas etberbo paſcebat ⁊ corꝑali cibo. vt ptꝫ d̓ panibꝰmultiplicatis Io. vj. ⁊ Mar̄. viij. Sed ꝯſtat. ꝙnō poſſent tꝑalia mīſtrare p̄lati. niſi haberētaliqͣ ſaltī in ꝯmuni. Ergo nec p̄lati. nec xp̄c fecit opus imperfectōnis habendo loculos. pͣ. dicet̉ ꝙ tota eccl̓ia ceciderit a ꝑfectōe xp̄i ⁊ apl̓o

rū. excepto ordīe minoꝝ: ⁊ ꝙ dn̄s papa ⁊ ceteri p̄lati eccl̓ie ⁊ religioſi ī habēdo bona eccl̓iein ꝯmuni. imitent̉ xp̄m inqͣtū fecit opꝰ imꝑfectionis. et ꝙ nulli ſct̄i anteꝙͣ fuerit. b. frāciſcꝰ.in hoc qd̓ fuit ꝑfectōnis fuerit xp̄c imitatꝰ. videt̉ irreuerēter dictū. ¶ Itē qd̓ ſecūdo dicuntxp̄m habuiſſe loculos cū apl̓is. nō ꝓ ſe indigentibꝰ: maīfeſte ꝯtradicit textui euāgelij Io.xiij. vbi dicit euāgeliſta ꝙ cū dn̄s ih̓s dixiſſetiude. Qd̓ facis fac citius. ſubdit. ꝙ nemo intellexit ad qͥd illa dixerit. ſꝫ credebāt ꝙ diceret ꝙemeret que eis opus erāt ad diē feſtuꝫ. aut vtegenis aliqͥd daret. Et quibꝰ v̓bis ptꝫ. ꝙ ad duodeſeruiebāt loculi .i. ꝯtenta pecunia in eis: videlicet vt ꝓuideret xp̄i ⁊ apl̓oꝝ neceſſitatibꝰ. ⁊ad ſubueniendū pauꝑibꝰ. Et hoc dicit augꝰ inillo capi. Habebat ſupra allegato. pͣ. vnde fuitaccepta illa pecunia q̄ emerent cibos edendosIo. iiij. niſi de locul̓ eoꝝ. Ergo nōſolū ꝓ pauꝑbus: ſedētiā ſuis neceſſitatibꝰ tenebāt loculos⁊ pecunias expēdebāt. Pret̓ea modꝰ hn̄di coīain eccl̓ia. deſcēdit ſic a forma exēplari a mō habēdi loculos xp̄i ⁊ apl̓oꝝ ſic dicit augꝰ. xij. q. jExēplū dn̄i accipite ꝯuerſātis ī terra. Quareloculos habebat cui āgeli mīſtrabāt. niſi qꝛ eccleſia loculos hītura erat. Quare furē admiſitniſi qꝛ eccl̓ia cū fures patit̉ tolle̓t. hec ille. glotolle̓t .ſ. cū ſūt occulti. Nā cū manifeſtāt̉ debētpuniri. ¶ Probatur ꝯcluſio eadē. iiij. ſic. Sixp̄c cū apl̓is habuiſſet ī locul̓ nudū vſū factivt iſti heretici dicunt. nō etiā ius ⁊ dominiū: ſicut euāgeliſte dicūt de bonis īmobilibꝰ. vt domibꝰ ⁊ agris que nō habuit niſi quo ad vſū facti. filius hoīs nō habꝫ vbi caput ſuū reclinetita ⁊ dixiſſet de locul̓. filius hoīs nō ht̄ locl̓osSed hoc nō dixit de loculis: ergo ⁊cͣ.Sexta ꝯcluſio pͥncipa. §. xxij.lis hꝰ articuli ſeptimi ē. ꝙ apl̓i pꝰ r̄ſurrectōeꝫ ⁊xp̄i aſcēſionē habuer̄t aliqͣ ī ꝯmūi. Et hec concluſio poſſꝫ ꝓbari oībꝰ ill̓ modis. qͥbꝰ ꝓbata ēqͥnta. Sꝫ qꝛ q̄ſtio ē de facto ꝑ auctoritates ꝓbetur. Et pͥmo ex eo qd̓ dr̄ Act. iiij. Multitudīscredētiū erat cor vnū ⁊ aīa vna ī dn̄o: nec qͥſqͥeoꝝ que poſſidebat dicebat aliqͥd ꝓpriū. ſꝫ erātillis oīa coīa. Apl̓i aūt erāt de numero credētium: gͦ apl̓i licꝫ nō haberēt ī ꝓprio. habebāt tn̄in ꝯmūi. Sꝫ ad iſtā ratōeꝫ ſolēt iſti heretici reſpondere. ꝙ in illa multitudīe credentiū. ⁊ eratturba credentiū ⁊ collegiū apl̓oꝝ. Turba credentiū deficiebat a ꝑfectōne. ⁊ de iſta dicitur ꝙerāt illis oīa cōmunia. Sꝫ apl̓i nihil habebatnec ī ꝓprio nec in cōmuni: ſed erāt diſpenſatores illoꝝ bonoꝝ cōmuniū. Et ideo bene dicitī textu. ꝙ ponebāt precia agroꝝ ad pedes apoſtoloꝝ ⁊ ip̄i diuidebāt ſingul̓. Et ꝙ eēt ibi taldiſtinctio. videt̉ expreſſe ex glo. ibidē vbi dicitur diſcreuit ordinē doctoꝝ ⁊ auditoꝝ. Nā multitudo credentium ſpretis rebꝰ. copula caritatis inuicē iungebātur. Apoſtoli v̓o v̓tute fulgentes xp̄i miſteria pandebāt. ¶ Sed iſta rn̄ſio non valet. Primo quideꝫ quia textus dicit