¶ Capitulum¶ Quartum

ſic ꝓbat̉. Suppono ꝙ dn̄s redimens aliquē demanu hoſtis. acqͥrit ſibi dominiū ī illo ſicut inẜuo. ⁊ in bonis eiꝰ ſicut in bonis ẜui. Sicut ꝑbat̉. extra de iudeis. c. j. ⁊ vlt̄. Et di. liiij. ex antiquis ⁊. c. frequēs. ⁊. xij. q. ij. cū redēptor. Hocſuppoſito ſic arguit̉. Nō maiꝰ acqͥrit redimensaliquē hoīeꝫ a morte corꝑis ī eū ⁊ in bona eiꝰꝙͣ redimēs eū a morte corꝑis ⁊ aīe ſil̓. Sꝫ xp̄cpaſſione ſua redemit genꝰ hūanū a morte corporis ⁊ aīe. ẜm illud. j. ad Cor. vj. Empti eſtisp̄cio magno ⁊cͣ. Et apoc̄. v. Redemiſti nos d̓oin ſāguine tuo. Et ī alijs locis ſcripture. Ergoex ꝓprio facto xp̄c acqͥſiuit ſibi dominiū ſupͣ totū genꝰ hūanū. ſicut ī ẜuos ⁊ in oībꝰ bonis eorū ſicut ī bonis ẜuoꝝ. Secūdo ꝓbat̉ ſic. Acqͥrēs de ꝯdigno ius aliqͦs iudicādi. acq̄rit dominiū aliqd̓ ſuꝑ eos. hoc ptꝫ ꝑ apl̓m ad Ro. xiiij.Tu qͥs es qui iudicas alienū ẜuū. ſuo em̄ dn̄oſtat aut cabit. Sꝫ xp̄c ẜm hūanā naturā ex ꝓprio facto acqͥſiuit ſibi ius iudicandi viuos etmortuos. ſicut apparet in pluribꝰ locis ſcpͥture. Ip̄e eī ꝯſtitutus ē a deo iudex viuoꝝ ⁊ mortuoꝝ Act̉. x. Et bt̄us tho. deducit in. iij. ꝑte:gͦ ⁊cͣ. ¶ Sed ꝯtra qꝛ qd̓ ē alicuiꝰ nō pt̄ ſibi acqͥrere: qꝛ qd̓ acqͥſitū ē. nō reſtat vlteriꝰ acqͥrēdū.Sꝫ xp̄c ab inſtanti ſue ꝯceptōis. habuit dominiū oīm. vt on̄ſū ē in p̄cedenti ꝯcluſione. gͦ exꝓprio facto nō habuit dominiū acqͥſitū. Rn̄det̉ꝙ habe̓ aliquā rē ꝯtingit diuerſis modis. Naꝫpt̄ qͥs hr̄e dominiū in aliqͣ re directū vel vtileſicut etiā pt̄ hr̄e ius in aliqͣ re vl̓ rōne ſucceſſionis vl̓ rōne donatōis vl̓ emptōis ⁊ hmōi. Unde nō repugnat in eadē re hr̄i diuerſa iura ẜmmodos alteriꝰ ⁊ alteriꝰ ratōis. Aodo dominiuꝫinfuſū ⁊ dominiū acquiſitū. nō ſūt eiuſdē ratōnis: ſꝫ alteriꝰ ⁊ alterius. Et ideo nō repugnatꝙ xp̄c reſpectu eiuſdē rei. habuerit dominiū infuſū ⁊ dominiū acquiſitū. Et hoc ſatis patꝫ inſimili. Nā xp̄c ab inſtāti ſue cōceptōis habuitſcīam infuſā oīm. ⁊ tn̄ poſtea habuit earūdeꝫreꝝ ſcīam acquiſitā. vt ptꝫ Luc. ij. Ih̓s ꝓficiebat etate ſapiētia ⁊ gr̄a apud deū ⁊ hominesEx qͦ pt̄ ſic argui. Nō magis repugnant dominiū infuſū ⁊ dominiū acqͥſituꝫ reſpectu eiuſdeꝫrei. ꝙͣ ſcīa infuſa ⁊ ſcīa acqͥſita. Sꝫ nō obſtāteſcīa infuſa quaꝫ habuit de omnibꝰ ab inſtantiſue cōceptōis. habuit de eis etiā ſcīam acquiſitā. gͦ nō obſtante dominio reꝝ infuſo. potuithr̄e etiā dominiū acqͥſitū de eiſdē rebꝰ. vt duplici iure ſit dn̄s .ſ. infuſo ⁊ acq̄ſito. Qd̓ gͦ dictuꝫ ēin ar. Qd̓ ē habitū. nō pt̄ acquiri. Rn̄det̉ veꝝē eodē modo quo ē habitū. Sꝫ habitū vno mōpt̄ haberi vel acquiri ⁊ alio modo. Sicut ⁊ qd̓ſcitum ē vno modo ſciri pt̄ ⁊ alio modo. ¶ Etex his ptꝫ falſitas tercij capl̓i illiꝰ libelli he̓ticiin qͦ dicūt ꝯcluſiue. ꝙ xp̄c in ꝓceſſu temꝑis nōacqͥſiuit ſibi dominiū in ſpāli aliquaꝝ reꝝ. Etcontrariū dicunt eſſe hereſim. quia contradicit ſcripture dicenti. Niſi quis renūtiauerit oībus que poſſidet nō poteſt eſſe meus diſcipulus Luce. xiiij. Fecit aūt xp̄c qd̓ docuit. Sed

declaratū eſt quō aliqua ſibi acquiſiuit. Et auctoritas inducta quā male intelligunt non obſtat. Nam renūtiauit xp̄c ꝑfectiſſime omnibꝰplus ceteris ꝙͣtum ad affectum. in qua cōſiſtitꝑfectio eſſentialiter. Quo aūt ad effectū renūtiauit. etiā quo ad effectū ī ꝓprio omnibꝰ etiāomnibꝰ mobilibꝰ. quia omnia habuit cōmūiacū apl̓is. In cōmuni autē nō renūtiauit ipſenec apl̓i mobilibꝰ: ſed īmobilibꝰ. Nec ꝑ hoc biminuitur de perfectōne. Nec augeret̉ ſi renūtiaſſet in cōmuni etiam īmobilibus.Tercia concluſio eſt. ꝙ. §. xix.xp̄c habuit dominiū acqͥſitū aliqͣruꝫ reꝝ ex donō alterius. Et hoc ꝓbat̉ ſic. Cui datū eſt aliquid ꝑ intendentē trāſferre dominiū illius reiin illū. et nihil ſibi retinentē de dominio illiusrei: ⁊ ille cui data ē res ſit capax dominij. ſtatim ht̄ illius rei dominiū. Quero em̄ cuiꝰ eritilla res. Certū eſt ꝙ non bantis. quia ille nihilſibi retinet in re: ſed trāſfert eam ⁊ tranſferreintendit. Nec alicuiꝰ alteriꝰ ꝙͣ eius cui dat̉. cūdans in aliū ꝙͣ in eū cui dat. trāſferre nō intēdat. Nec talis res vagat̉ incerta: qꝛ tunc occupanti ꝯcederet̉. Ergo res ꝙͣtū ad dominiuꝫ eſteiꝰ cui data ē. ¶ Itē ad hoc ꝙ res trāſferaturin dominiū alteriꝰ. nō videt̉ requiri niſi trāſlatio cum intentōne ex ꝑte dantis. et capacitasex ꝑte recipientis: vbi iſta duo concurrūt dominium tranſfertur in recipientē. Sed patetath̓. ij. ꝙ magi venientes ab oriente. obtulerunt xp̄o munera auꝝ. thus. ⁊ mirrā: ⁊ claꝝ ēꝙ in ip̄m tranſferre intendebant dominiū. Unde textus dicit. Procidentes adorauerūt eum ⁊aꝑtis thezauris ſuis obtulerūt ei munera ⁊cͣ.Ergo intenderunt tranſferre dominiū in eumtalium munerū. ¶ Item xp̄c erat capax talisdominij. Si enim hoc non eſſet. Aut hoc eratratōne poti emiſſi: ſed hoc dici nō poteſt. quiaadhuc votum nō fecerat. Aut ratōne diuinitatis vnite hūanitati. Sed nec hoc. quia hūanenature nō repugnat ratōne vnionis ad diuinitatem. dominiū hr̄e rerū īmo magis cōuenitAut quia ante illā oblationē habebat in illisrebus dominiū infuſum. Nec hoc dici poteſt.qꝛ etſi habebat illaꝝ rerū ſicut omniū dominium ante infuſum: tn̄ vt oſtenſū ē in p̄cedenti q̄ſtione. eiuſdeꝫ rei poſſunt hr̄i diuerſa dominiaalterius ⁊ alterius ratōnis. Aut ratōe etatisinfantil̓. nec hoc dici pt̄ quia ꝑuulus bene eſtcapax dominij: īmo vere eſt dn̄s. licet uſqꝫ attempus ſtatutū a iure ſit ſub tutoribꝰ ⁊ curatoribus vt dicit apl̓us ad Gal̓. iiij. Capax gͦ eratillius dominij. Et ſic patet ꝯcluſio vera. ꝙ habuit in illis rebꝰ dominiū acquiſitū ex dono alterius. Et ſi dicat̉ ꝙ ioſeph erat pater adoptiuus xp̄i. Sed peculiū nō caſtrēſe: ſꝫ aduēticium acquiſitū filio. acquirit̉ pr̄i aboptiuo. Etſic videt̉ ꝙ nō xp̄c: ſed ioſeph habuerit dominium earū reꝝ donataꝝ. ℟o. ꝙ ioſeph nō fuit pater adoptiuus. eo modo quo loquūtur iura depatre adoptante et filio adoptiuo.