Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Ouodecimus

erit ꝯmunicatū ade. nec dicat imꝑfectionē. ſedꝑfectōeꝫ: tn̄ qꝛ in xp̄o repugnaſſet fini incarnationis. qm̄ ad hoc incarnatus ē vt hoībꝰ moreret̉ moriendo redimeret. ideo tale donuꝫ ſibi debuit ꝯmūicari. Sꝫ vbi iſta tria ꝯcurrūt .ſ. importet ꝑfectōeꝫ. ſecūdo importet dignitatē. tertō repugnet fini īcarnationis. magis debuit coīcari homī xp̄o ꝙͣ cuicūqꝫ alteri. Sꝫ dominiū omniū iſtoꝝ inferioꝝꝯmūicatū fuit ade in ſtatu īnocētie. vt patꝫillud Gen̄. iij. Dominamī piſcibꝰ maris. volatilibꝰ celi beſtijs t̓re. Ergo tale donū nondicat imꝑfectōeꝫ. ſꝫ ꝑfectōeꝫ. nec repugnat fini incarnatōis: debuit xp̄o ꝯmūicari ẜm hūanam naturā. Tertō idem ꝓbat̉ ſic xp̄o ab īſtāti ſue ꝯceptōnis ꝯmunicata fuit ſcīa omniuꝫergo ꝯmunicari ſibi debuit potentia dominijomniū reꝝ. Antecedēs patet ẜm om̄es ſāctosſaltim de his que nouit deus ſcīa viſionis: ꝯſequētia eſt clara. qꝛ ſimile videt̉ ꝙͣtum ad xp̄mde ſcientia potētia reſpectu hoꝝ inferioꝝ.⁊cͣ. Sed ꝯtra p̄dictā ꝯcluſionē arguit̉ pͥmoſic. Qd̓ importat imꝑfectōeꝫ debuit ꝯmunicari xp̄o ẜm humanā naturā. Sed habe̓ dominiū in ꝓprio importat imꝑfectōeꝫ vt oſtēſū ē:quia ad ꝑfectionē ꝑtinet renūtiare rebus inꝓprio. Ergo tale dominiū debuit xp̄o ꝯmunicare. Secūdo arguit̉ ſic. fruſtra ē potentia reducit̉ ad actū. Sed dominiū tꝑaliū q̄ritur ꝓpter vſū: xp̄c aūt eſt vſus dominio tꝑaliū. ergo fruſtra ſibi fuiſſet collatū tale dominium. Sed deꝰ natura nihil fruſtra faciūt vt dicit ph̓s in li. de celo mundo. Tertō arguiturſic. xp̄c pt̄ cōſiderari. vel vt caput eccleſie. velvt ꝑſona ſingularis. Sed ip̄o loquimur nūcvt ꝑſona ſingularis. Et ẜm hoc habuit dominiuꝫ. ⁊cͣ. Sed his obſtantibꝰ firma vera manet ꝯcluſio prima .ſ. habuit dominium reꝝ ſibi a deo infuſum ſeu collatum. Etad argumētū pͥmū reſpondet̉. licet renūtiare dominio reꝝ ī ꝓprio. ſit inſtrumētū accomo ad ꝑfectōeꝫ: tn̄ hoc ē illis in quibꝰ habe̓ dominiū taliū reꝝ. ē natū induce̓ amoreꝫ recuruuꝫ ad tꝑalia vel nimiā ſolicitudinē elatōeꝫSꝫ in quibꝰ habe̓ dominiū in ꝓprio ē natūinduce̓ talia. in his habe̓ dominiū non derogatꝑfectōi. Alioqͥn deꝰ habeat dn̄ium oīm. hocdice̓t in eo īꝑfectōeꝫ qd̓ ē abſurdū. Rodo xp̄oab initō ſue ꝯceptōis fuit ꝯp̄henſor ẜm aīam:licet viator ẜm corpus. Et ideo poſſidere qͣntacūqꝫ temꝑalia. poterāt in eo induce̓ amorērecuruū. vel diſtrahi hec ab his que ſūt dei.Sciendū igit̉ xp̄c in mundū veniens pauꝑtatem aſſumpſit: in bene viuendi ſubſidiū.quia egebat īpeccabilis eſſet. ſed ſolumin imitatōnis exemplū. ꝓpter nos qui nati ſumus inordinate affici ad tꝑalia ſolicitarieleuari in ſuꝑbiam ex eis. Et quia exemplummagis oſtendit̉ in vſu ꝙͣ in dominio: ideo xp̄cꝙͣtum ad vſum pauꝑtatē ꝑfectioni ꝯueniētiſſimam oſtendit. licet ꝙͣtum ad dominium eſſꝫ.

dn̄s omniū. Ad ſecundū reſpondet̉. potētia ē fruſtra. qn̄ ex cauſa reducit̉ in actumſicut in hoīe qui potū caſtitatis emiſit. potentia generādi ē fruſtra. Sicut etiaꝫ in deopoteſt homīe face̓ vitulū. eſt illa potētiafruſtra licet nūꝙͣ reducatur ad actuꝫ. Quiaxp̄c venit ad dandū nobis ꝑfectōis exempluꝫ.ideo exemplū maxime ex vſu on̄dat̉. noluit dominio tali infuſo vti. Et ideo ſequit̉.in eo fruſtra fuerit tale dominiuꝫ. Et tn̄ fortꝭaliqn̄ vſus fuit tali dominio dixit Math̓.xxj. Ite in caſtellū. ſoluite azinū ⁊cͣ. Dn̄s hisopus ht̄. Ad terciū dicendum. iſta ꝓpoſitōꝫxp̄c inꝙͣtuꝫ caput eccl̓ie habuit dominiū oīmreꝝ. ē ꝓpoſitō reduplicata affirmatiua. Et ideolicet inferre ſimplicit̓. Ergo xp̄c habuit dn̄iumoīm reꝝ. diffuſe aūt tractat de ꝓpoſitōne reduplicata: ſꝫ omitto. ſubdit. Iſta ſimpl̓r ē ꝯcedēda xp̄c rōne hūane nature ht̄ dominiū omnium reꝝ. Un̄ ſi iſta eſſet vera (que tn̄ ē falſa vtinfra videbit̉) xp̄c inqͣtū geſſit ꝑſonā ꝑfectorū habuit aliqͥd in ꝓprio vel in ꝯmuni: tn̄ exꝯcedit̉ iſta. xp̄c vt geſſit ꝑſonam infirmorumaliquid in ꝯmuni habuit. debet cōcedi ſimpliciter. ergo xp̄c non habuit aliquid in ꝓpriovel in cōmuni. īmo magis ſua oppoſita .ſ. xp̄oſimpliciter habuit aliquid ī ꝓprio vel coī. Sciendū tn̄ ẜm tho. in. iij. ꝑte. q. viij. eadē ē gr̄axp̄i inqͣtū caput eccl̓ie. inqͣtū ꝑſona ſingularis. Ande nōſolū inꝙͣtum eſt caput eccl̓e hidominiū omniū rōnabiliuꝫ irrōnabiliū: ſedetiā inqͣtū ꝑſona ſingularis. Et ſic ptꝫ primaꝯcluſio. Ex p̄dictis ptꝫ falſiſſimū eſſe qd̓ dicunt iſti fraticelli in qͦdaꝫ ſuo libello incipitvniuerſis .ſ. in pͥmo ca. xp̄c inqͣtū habuit dominiū oīm tꝑaliū. nec fuit rex. Sꝫ ingͣ deus inqͣtū habuit dominiū ſpūale eccleſie. temꝑale. Et qꝛ Io. determīauit ꝯtrariū ꝓut ē veritas .ſ. etiā inꝙͣtuꝫ ht̄ dominium omniū qd̓ ꝓbatū eſt. fuit verus rex: dicūt eſſe hereticū. quia determīauit ꝯtra veritatem ſcripture dicentis Io. xix. Regnū meū eſt de hoc mūdo. Et augꝰ ī ẜmone de eph̓ia xp̄c venerat vt terrenū regnū ꝑciꝑet. ſꝫvt celeſte donaret ſil̓ia. Ad que rn̄det̉. xp̄ovt dictū eſt ſupͣ. ſi dominiū habuit tn̄ vſuseſt eo. quia vixit vt rex. ſed vt pauꝑ. ꝓpterexemplū noſtrū. vt induceret ad vitandū honores hmōi. Et ſic regnū ſuū fuit de hocmūdo. quia modo mundani vſus. Sꝫ rexfuerit ip̄e ait pilato. Tu dicis quia rex ſū egoEt zacha. ix. Ecce rex tuus venit tibi. Et ī pͣs.Ego conſtitutus ſum rex ab eo. Ipſi ſūt heretici qui ꝑtinaciter īpugnāt hāc veritatē. Inij. ca. illius peſtiferi libelli dicūt. habuitdominiū omniū inꝙͣtuꝫ homo. Sꝫ on̄ſū ē hoceſſe falſuꝫ. quia vtiqꝫ habuit ſi non ſit vſus.quia non vt dominus ſed vt pauper vixit.Secūda ꝯcluſio pͥnci. §. xviij.palis eſt. xp̄c ex proprio facto habuit dominium acquiſitum quarundam rerum. Et hoc