¶ Quartum¶ Capitulum
diminuat de ꝑfectōne. abſurdū vibet̉. Eſt enimhoc dice̓. ꝙ beatꝰ ſilueſter ⁊ alij ſanctiſſimi romani pōtifices ⁊ ep̄i ꝑfectiſſimi et abbates. vtGregꝰ. baſilius. ambroſius. hieronimꝰ. hilariꝰbn̄dictus. antoniꝰ. martinꝰ. egidiꝰ. bernardꝰ.⁊ ceteri īnumerabiles ſācti. abſqꝫ ꝑfectōe euangelica ⁊ ſequela xp̄i vixerint. qꝛ ip̄i omnes incoītate eccl̓ie ſue res īmobiles poſſederunt. vtxij. q. j. expedit. Quarto ſic ꝓbat̉ ſcd̓m regulāgeneralē bt̄i augu. qn̄ obſcuritas ē ī verb̓ euāgelicis. p̄cipue circa p̄cepta vel ꝯcilia ex quibꝰdubiū orit̉. recurrendū ē ad ſct̄oꝝ obẜuantiāſ. quō illa ip̄i ſct̄i ẜuauerūt. Et hoc tenendū ēꝙ ip̄i ẜuauerūt. Ergo vite ꝑfectō intelligēda ē⁊ tenenda. ẜm ꝙ ſācti viri ⁊ ꝑfectiſſimi verbodocuerūt eā. ⁊ facto tenuerūt. Sed om̄s ſanctiviri ⁊ ꝑfectiſſimi a tꝑe ſilueſtri uſqꝫ ad tēpusbeati frāciſci. ſic vite ꝑfectōeꝫ ⁊ verbo docuerūt⁊ facto tenuerūt. ꝙ bona īmobilia et mobiliahabuerūt. Ergo in ꝯmūi habe̓ īmobilia nō minuit de ꝑfectōne euāgelica. videt̉ em̄ mihi abſurdū dice̓ ꝙ ſanctiſſimi qͥ ſua ꝓpter ꝑfectōneꝫhabendā relīquebāt in ꝓprio: ſi vidiſſent ꝙ habere in ꝯmūi eſſet detrimētū ꝑfectōis. ꝙ in cōmuni cū alijs bona poſſediſſent: ſed ſicut abdicarunt in ꝓprio ꝓpter ꝑfectōeꝫ. ita abdicaſſentin ꝯmūi. qd̓ nullus fecit ante bt̄m franciſcum.Ꝙͣtū ad terciū articulū. §. xv.pͥncipalis huiꝰ q̄ſtionis. Hec eſt ꝯcluſio. ꝙ habere in ꝯmūi nō diminuit de ꝑfectōe ſtatus p̄latoꝝ: īmo qd̓ eſt fortius nō habe̓ derogat ſtatui p̄latōnis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑfectōni debite illi ſtaturhoc aūt faciliter ꝓbat̉ ſic. Illud nō diminuitde ꝑfectōne ſtatus p̄latōnis. qd̓ ip̄a p̄latō exigit ẜm ſuā ratōeꝫ: hoc patet qꝛ illud nō repugnat alicui qd̓ ei ꝯuenit ẜm ſuam ratōeꝫ. Sedapl̓us in duobꝰ locis ſcripture .ſ. ad thimo. iij.Et ad thimo .j. deſcribēs p̄lationē ep̄alem. inter cetera dicit. ꝙ oꝑtet ep̄m eſſe hoſpitalem.Impoſſibile eſt aūt eſſe hoſpitalē. niſi habeatbona ſaltim in ꝯmūi. Ergo habe̓ in ꝯmuni nōdiminuit de ꝑfectōne ſtatꝰ p̄latōnis. ¶ Secundo ꝓbat̉ idē ſic. Illud nō derogat ꝑfectōni ſtatui debite. ad qd̓ obligat̉ ratōe ſtatus ſui. Sedp̄latus obligat̉ ratōne ſtatus ad paſcendū gregem: nōſolū verbo ⁊ exemplo: ſedētiā temꝑali ſubſidio: qd̓ fieri non poſſet. ſi aliqua bonaeccl̓ie nō habe̓t quoꝝ p̄latus diſpenſator eſſet.Et ideo ſaluator ꝯmittens gregē ſuum petro ⁊ſucceſſoribꝰ eius. ſignāter dixit: nō ſemel ſꝫ terei. Paſce oues meas vel agnos meos Io. vlti.ad īnuenduꝫ. ꝙ p̄latus debet ſubditos paſcereverbo ⁊ exemplo ⁊ temꝑali ſubſidio. ¶ Tertioſic. Habe̓ illa ꝓ quibꝰ defendēdis p̄latus mortēpaciēs meret̉ aſcribi cathalago ſct̄oꝝ. non diminuit de ſtatu ꝑfectōis. hoc quaſi patꝫ de ſe.quia non aſcribit̉ in numero ſct̄oꝝ niſi ꝓpteroꝑa ꝑfectōis: ſed p̄latus mortē paciēs ꝓ defenſione facultatū eccl̓ie. meruit aſſcribi cathalago ſct̄oꝝ. vt ptꝫ exemplū de ſct̄o thoma cātuarienſi archiep̄o. Ergo hr̄e bona īmobilia. non
diminuit de ſtatu ꝑfectōnis prelatorum.¶ Soluit exinde multa argumenta facta inꝯtrariū. Sed ſolum vnū pono. in quo aduerſarij veritatis multum ſe fundant. Et eſt taleQd̓ xp̄c fecit ꝯdeſcendēdo infirmis. diminuitde ꝑfectione: patet hoc. qꝛ aliter xp̄c nō ſūpſiſſet ꝑſonā infirmoꝝ in hoc. Sꝫ xp̄c in habēdoloculos ſeu aliqua in ꝯmuni. geſſit ꝑſonam infirmoꝝ. qd̓ ptꝫ ex decretali nicolai qͣrti. Exijtqui ſeminet. Et augꝰ ſuꝑ illud. ꝓducēs fenumiumētis. Et in li. de oꝑe monachoꝝ dīc. Dn̄snr̄ xp̄c ih̓s. more ſue miſcd̓ie infirmioribꝰ ꝯꝑatiens. cū ei poſſent angeli mīſtrare. locl̓os hr̄edignatus eſt. gͦ ⁊cͣ. Et ꝯfirmat̉ idē auctoritateDiero. dicentis. Nudam crucē nudus ſequar.Sed qui ht̄ aliquid nō ē nudus. ſed ad hoc rn̄bet ſubtiliter ⁊ optime. Dicit em̄ notandū eſſetriplicē infirmitatē ad ꝓpoſitū .ſ. infirmitatemcarnis. infirmitatē ſcientie. ⁊ infirmitatē affectionis. ¶ Infirmitas carnis ē ẜm quā corpmortale indiget cibo ⁊ potu veſtimēto ⁊ hmōiEt iſto mō om̄is hō in hac vita mortali ē infirmus. donec corpꝰ iſtud corruptibile induerit īcorruptōeꝫ. de qua infirmitate apl̓us ad thi.ait. Aodico viuo vtere ꝓpter ſtomachū tuū etfrequentes tuas infirmitates. Et Math̓. xxvj.Spūs ꝓmptus ē. caro aūt infirma. Talis īfirmitas nō ē ꝑfectōis mētis. ſed ſtat cū oīmodamētis ꝑfectōe in p̄ſenti poſſibili. Hāc xp̄c aſſūpſit. cū defectꝰ corꝑales accepit .ſ. famē. ſitim.frigus. ⁊ hmōi. Quia gͦ xp̄c erat verus deus etverus hō. inꝙͣtum deus habebant ſibi angelimīſtare. nec loculis īdigebat ſicut nec cibo vl̓potu. Sed inꝙͣtum homo ẜm carnem. erat infirmus indigens cibo ⁊ alimento ſicut alij homines ⁊ ꝑ ꝯſequēs indiguit pecunia ⁊ loculisquibꝰ mediātibꝰ neceſſaria emerent̉. Et d̓ iſtainfirmitate carnis. que ſtat cū ſūma ꝑfectōnemētis. pt̄ intelligi dictū augu. ⁊ decretal̓. ExijtIn hoc em̄ ꝑſonā infirmoꝝ geſſit et infirmisꝯdeſcendit. ꝙ infirmitatē carnis aſſumpſit. etꝑ ꝯn̄s neceſſarijs ad vitā eguit. et loculis egere ſe on̄dit. Et certe illa videt̉ eſſe intentō auguſ. Uult em̄ dice̓. ꝙ ille qui deus erat ⁊ dominus omniū. poterat abſqꝫ quacūqꝫ ꝓuiſione ſibi de neceſſarijs qn̄cūqꝫ ⁊ quocūqꝫ tꝑe ꝓuidere.cū ei angeli mīſtrarēt: tn̄ vt eandē infirmitatēcarnis habentibꝰ exēplū daret. ꝙ nō erat contra ꝑfectionē. ꝓ carnis infirmitate ſupportanda. cibis ⁊ neceſſarijs vti ⁊ loculos hr̄e: ideo inhabendo loculos infirmis condeſcendit. quiavt dicit apl̓us ad heb̓. ij. Licet eſſet deus. decuit per omnia fratribꝰ ſimilari ⁊ per om̄ia miſericors fieri. Habendo ergo loculos. geſſit ꝑſonam infirmoꝝ: nō infirmoꝝ infirmitate ſtatus .i. in ꝑfectōe vt iſti arguūt: ſꝫ infirmoꝝ infirmitate carnis. ¶ Secūda īfirmitas ē ſcīe. d̓qͣ ait apl̓s. j. ad cor. viij. Conſcīa eoꝝ cū ſit infirma polluit̉. Et ad Ro. xv. Infirmū in fideſuſcipite. Hec infirmitas conſiſtit in hoc. ꝙ aliquis ex ignorantia vel neſcientia credit aliqd̓