¶ Titulus¶ Quodecimus

malum eſſe. qd̓ tn̄ nō eſt: ſicut aliqui tūc credebāt eē pct̄m ꝯmedere ymolatū ÿdol̓. qd̓ de ſe n̄ē niſi cū fiebat in veneratōeꝫ ydoli. Et hac īfirmitate laborabāt. ꝙ reẜuare ī craſtinū eēt cōtra p̄ceptū dn̄i. Et de iſta etiā infirmitate poſſunt intelligi dictū augu. ⁊ decretal̓. Exijt .ſ. ꝙdn̄s ꝯdeſcēdens vel cōpatiēs infirmis loculoshabe̓ dignatus ē: xp̄c em̄ qͥ venit curare vulnera nr̄a. p̄cipue mētis: ne aliqui ī futuꝝ poſſētſcādalizari. credētes ꝙ eēt imꝑfectōis vel minoris ꝑfectōis. ſi ẜuos dei viderēt loculos hr̄e⁊ de illis ī ꝯmūi viue̓. ip̄e loculos habe̓ voluitvt eēt alijs in exēplū. ꝙ abſqꝫ quocūqꝫ impedimēto vel diminutōe ꝑfectōis. loculi coēs haberi poterāt. ad vite ncc̄itatē. nō ad ſuꝑfluitatēEt ꝙ ꝓpter tale exemplū hoc fecerit dn̄s. dicitaugꝰ. ⁊ habet̉. xij. q. j. ſic. Exemplū dn̄i accipite cōuerſātis in terra. Quare loculos habuitcui angeli mīſtrabāt: niſi quia eccl̓ia loculoshabitura erat. Hoc etiā exp̄ſſius dicit in li. deẜmone dn̄i in mōte. ¶ Tercia infirmitas ē infirmitas affectōis. Et hec duplex. Una qͣ quisſic infirmat̉ ẜm affectuꝫ. ꝙ a deo auertit̉ queīfirmitas ē ad mortē ꝑ culpā mortalē. De quaapl̓us ad Ro. v. Cū infirmi eſſemus. xp̄c ꝓ nobis mortuꝰ eſt. Quia gͦ xp̄c ſciebat aliqͦs futuros in eccl̓ia. qui obſtinata malitia dicerēt ꝙviris ꝑfectōeꝫ euāgelicā ẜuantibꝰ aliqͥd ẜuarein craſtinū erat ꝯtra dei p̄ceptū: ideo xp̄c hisinfirmis ꝯdeſcēdens. vt eos a ſua malitia reuocaret facto ſuo ⁊ exēplo. voluit hr̄e loculos. vtiā iſti blaſphemi ꝯtra eccl̓iaꝫ loqͥ nō poſſēt. cūviderēt eā loculos hr̄e. Secūda infirmitas affectōis ē. qua aliqui nō auerſi a deo ꝑ culpammortalē. tn̄ detenti circa amorē temꝑaliū. impediunt̉ a ſequela xp̄i ꝑ ſemitā conſilioꝝ. licꝫnō exeant viaꝫ mandatoꝝ. de qua pt̄ intelligiillud apl̓i ad Ro. xv. Debemꝰ nos qui firmiores ſumus. ībecillitatem infirmorū ſuſtinere.Et in habēdo loculos xp̄c his infirmis condeſcendit in duobꝰ. Primo. quia cū xp̄c haberetnō ad ſuꝑfluitatē: ſed ad ſui ⁊ alioꝝ neceſſitatem egendoꝝ. vt augꝰ dicit: exemplū dedit talibꝰ infirmis. ne ad temꝑalia afficerēt̉ ad ſuꝑfluitatē. ſꝫ ſolū ad neceſſitatē ea q̄rerēt. Secūdo qꝛ xp̄c habuit locl̓os in cōmūi. nō in ꝓprio.Ex his qͣtuor modis expoſitōis pͥmꝰ videt̉ mihi magis eſſe de intentōe aug. Quocūqꝫ auteꝫmodo exponat̉. de p̄dictis ptꝫ. ꝙ xp̄c nō fecitopus imꝑfectōis in habēdo locl̓os: īmo videt̉mihi verbū valde blaſphemuꝫ dicere. ꝙ xp̄c inaliquo facto ſuo fecit opus imꝑfectōis. cuiusom̄is actō nr̄a ē īſtructō. ¶ Ad auctoritatemIo. d̓ ſequēdo xp̄m nūdū. rn̄det̉ ꝑ id qd̓ ait ip̄eHiero. ad nepotianū .ſ. ꝙ ille nudus xp̄m nudum ſequit̉. ⁊ crucem nudam: qui omnia ſuaaut pauꝑibꝰ diſtribuēs. aut parentibꝰ. aut facultatibꝰ eccl̓ie adiūgens. ad facultates eccl̓ieque ſunt bona cōmunia. viuit de eis ⁊ de altaris oblatōnibꝰ ſuſtentat̉. ⁊ talem nuditatē ip̄eſeruauit: quare habere in cōmuni aliqua. nō

diminuit de ꝑfectōne ꝑſonali. nec de ꝑfectioneſtatus religioſoꝝ. nec p̄latoꝝ. ¶ Ex predictisetiā poteſt patere error fraticelloꝝ. q̄ habet̉ īvij. c. libelli heretical̓ eoꝝ. vbi dicūt ꝙ litigarein iuditō diminuit de ꝑfectōne euangelica. Etquia Io. xxij. determīauit ꝯtrariū. dicūt eumhereticū. quia vt aiunt ꝯtradicit ſcripture ſacre dicente dn̄o. Qui vult tecū in iuditō ꝯtendere ⁊ tunicā tuam tollere. dimitte ei ⁊ palliūMat̉. .v. Et ſic videt̉ fieri ꝯtra doctrinā euangelicam litigare. Sed deberēt obſtitiſſimi iſtiaduertere. quod ait augꝰ in decret̉. quē libruꝫſepe allegāt ⁊ male intelligūt in. c. paratꝰ. xx.iij. q. j. Dicit em̄ ꝙ iſta p̄cepta ſūt magis intelligēda ẜm p̄paratōeꝫ animi. vt .ſ. hō paciēt̓ fecit hoc: ⁊ paratꝰ ſic etiā ad maiora ſufferendaſi oꝑteret ꝓ ſalute ſua ⁊ ꝓximoꝝ. ꝙͣ ẜm opusqd̓ in oꝑto fit. Nō gͦ diminuit de ꝑfectōne ꝑſonali. nec de ꝑfectōne ſtatus litigare in iuditiocū moleſtia ꝓ iure ſuo tuendo. ſiue eccl̓ie. ſiuemonaſterij. Nec obſtat qd̓ ait apl̓us. j Cor. v.Si iuditia habetis inter vos. oīno delictū eſtī vobis: qd̓ illi heretici inducūt. qꝛ vt dīc gloLoquit̉ cum quis contra iuſticiā litigat. vl̓ n̄debito modo. quia cū mendatijs ⁊ iniurijs verboꝝ. vel cū apud infideles iudices. vt ibi ſubditBene gͦ determīauit Io. xxij. nec contradicithoc ſcripture: ſed falſo eam exponunt.¶ Septimꝰ articulꝰ decla. §. xvj.randus ē. Utꝝ xp̄c ⁊ apl̓i habuerīt aliqͥd in cōmuni. Et iſta eſt pͥncipal̓ q̄ſtio. in materia iſtaSed declaratō eius dependet ex declaratōe p̄cedentiū dubioꝝ. Et ꝙ habuerit patet. quia dicitur Io. iiij. ꝙ diſcipuli eiꝰ iuerant in ciuitateꝫad emendum cibos. Emptio aūt fit pecuniaErgo pecuniā habebāt. Non in ꝓprio. gͦ in cōmuni. Itē Io. xiij. ⁊. xij. dr̄ ꝙ dn̄s habebat loculos qͦs portabat iudas .i. ſcarſella ſeu burſavbi ī varijs locis eius. diuerſe pecunie mittebātur. puta argētee in vna. enee in alia ⁊ hmōi.Sꝫ illud qd̓ reẜuabat̉ in illis loculis. nō videtur fuiſſe alteriꝰ ꝙͣ collegij xp̄i ⁊ apl̓oꝝ. gͦ habebāt aliqua ī ꝯmūi. Pro quoꝝ declaratōe ſciendum. ꝙ certū ē ꝙ xp̄c ⁊ apl̓i bona q̄ habuerūtin vſum vite hūane. de facto habuerūt. Certuꝫeſt em̄. ꝙ habuerūt indumēta quibꝰ veſtiebātur ⁊ cibos quibꝰ nutriebant̉. domū etiā ꝙtuꝫad vſum dormiendi et quieſcendi. Nec on̄ꝙͣ dehoc aliquis dubitauit. Sed vtꝝ habuerint intalibus rebꝰ ſolum nudū vſum facti. vel ius ⁊dominiū in ꝓprio vel in cōmuni. de hoc fuit aliqn̄ dubiū. Sꝫ nūc nulli fas ē dubitare. poſtꝙͣ Io. xxij. edidit ⁊ ꝓmulgauit cōſtitutionemCum inter nō nullos: quia ibi det̓mīat. ꝙ qͥ ꝑtinaciter tenet. ꝙ xp̄c ⁊ apl̓i nō habuerunt aliqua in ꝯmūi. hereticꝰ ſit cenſendus. hoc at̄ nōpt̄ intelligi ꝙͣtū ad ſolū nudū bſum facti. ſicutaliqui expoſuerunt: īmo verius corrumꝑe boluerunt. qd̓ patet: quia dn̄s papa Io. illud qd̓viri ſcolaſtici in dubiū reuocabant. voluit declarare. vt patet ex ipſo principio ꝯſtitutonis.