¶ Capitulum¶ Quartum

fratres p̄dicatores habe̓ aliqua in ꝯmūi mobilia ẜm eoꝝ regulā ⁊ ꝯſtitutōes. gͦ ⁊cͣ. Poſſꝫ etiam ꝓbari ꝑ hoc qꝛ habe̓ aliqua in ꝯmūi. nō ēnatū induci nimiū amorē ad temꝑalia. vel nimiaꝫ ſolicitudinē vel elatōeꝫ: qd̓ totū ꝑ ratōesefficaces probat. ſed cauſa breuitatis omitto.¶ Tercia cōcluſio ē. ꝙ habe̓ aliqua temꝑaliain ꝓprio. eſt natū aliqͣliter impedire de ꝑfectōeꝑſonali. licet non ſemꝑ actu impediat. Et hocſic ꝓbat̉. Qd̓ natū ē ingere̓ ſolicitudinē. ⁊ amorem recuruū ad temꝑalia ⁊ ad elatōeꝫ induce̓natū eſt diminue̓ de ꝑfectōe. Sꝫ habe̓ temꝑalia in ꝓprio natū ē induce̓ ad hmōi amorē ſuꝑfluū ⁊ ſolicitudinē ⁊ ſuꝑbiā. vt on̄ſum ē ſuprain fi. p̄cedentis arti. gͦ ⁊cͣ.Ꝙͣtū ad ſecūda ꝑfectio. §. xiivne nūc ē videndū .ſ. ꝙ habe̓ aliqua in ꝯmūi nōdiminuit de ꝑfectōe ſtatus religioſoꝝ. Ubi p̄termittendū prius. ꝙ cū pauꝑtas vt on̄ſuꝫ eſtſolū inſtrumētalit̓ faciat ad ꝑfectōeꝫ: ⁊ om̄isſtatus religioſus dicat̉ ꝑfectꝰ. qꝛ ordīat ad ꝑfectionē acq̄rendā ⁊ ꝯſeruādā: nō ex hoc debꝫdici aliqͦs ꝑfectior altero. qꝛ habꝫ maiorē paupertatē ꝙͣ alius: ſꝫ debet dici habe̓ inſtrumētūmagis accomodū ad ꝑfectōeꝫ. Et ideo ſicut fatue ſibi vſurparet excellētiaꝫ ſuꝑ alios artifices. artifex aliqͥs ex hoc. ꝙ habe̓t meliꝰ inſtr̄mputa marcellū ad oꝑandū: ita inaniter gloriaretur de maiori ꝑfectōne religioſus ſuꝑ aliosex hoc ꝙ habe̓t maiorē pauꝑtatē. Sed poſſetdicere ſe habe̓ magis accōmodū inſtr̄m ad ꝑfectionē. Perfectior aūt ille eſt ſimpl̓r. qui habet maiorē caritatē. nō qui ht̄ maiorē pauꝑtatē. Sicut ille ꝑfectior faber. qͥ facit melioremcultellū. nō qui ht̄ meliorē marcelluꝫ. Caritasem̄ nō inflat̉ ait apl̓s. Et ideo nullꝰ ſe dꝫ alteri p̄ferre exēplo pauli apl̓i. qui ſe abortiuū dicit ⁊ mīmū apl̓oꝝ. Bene tn̄ ſtatus religioſoꝝille ꝑfectior. qui includit modū viuēdi īportātē magis ea q̄ ꝓmouent melius ad caritatē dei⁊ ꝓximi habendā ⁊ ꝯſeruandā. Et qꝛ vt dictūeſt. ſtatus religionis ē ordinatus ꝓpter ꝑfectūnem ꝑſonalē. Ideo fruſtra gloriat̉ de ſtatu. qͥnō habet maiorē ꝑfectionē ꝑſonalē. Et vtinātales gloriatōnes ⁊ p̄poſitōes inter religioſosceſſarent. quia multoꝝ maloꝝ ſūt cauſa ſicutexꝑientia docet. ¶ Circa iſtam gͦ materiaꝫ .ſ.de perfectōne ſtatus religioſoꝝ. ꝙ nō diminuitur ꝑ hoc ꝙ habeant̉ temꝑalia in ꝯmūi: ponūtur tres ꝯcluſiones. quarū prima eſt. ꝙ habere temꝑalia in ꝯmuni inꝙͣtum ſunt neceſſariafini ad quē religio eſt ſtatuta. nō diminuit deperfectōne vite debite illi religioni. Secundaeſt ꝙ habere dominiū in rebꝰ temporalibꝰ neceſſarijs ad vitam. nō diminuit de ſtatu perfectionis religioſoꝝ. Tercia eſt ꝙ habere etiamdominiū in bonis īmobilibꝰ in ꝯmuni. nō diminuit de tali perfectōne. ¶ Ad euidentiā prime concluſionis .ſ. ꝙ habere temꝑalia in ꝯmuni: inꝙͣtum ſunt neceſſaria fini ad quē religioinſtituta eſt. nō diminuit de perfectōne debita

illi religioni. Sciendum ꝙ diuerſe religionesſunt ordinate ad diuerſos fines. quedā ad militandū contra inimicos fidei. quedā ad hoſpitalitatem. quedā ad opera vite actiue. quedāad opera contemplatiue. Et ẜm diuerſos fines religionis diuerſimode ſūt neceſſaria corporalia in religionibꝰ. Unde religio que ordinatur ad hoſpitalitatē. vt religio ſancti Anthonij: nonſolū indiget temꝑalibꝰ pro ſubſtentatione ꝓfeſſorū in illa: ſedetiā ad hoc vt poſſint hoſpitalitatē ſeruare et hoſpites ſubſtentare. Et que ad militiā ordinatur. indiget temporalibꝰ: nonſolū ꝓ ſubſtentatōne. ſꝫ ꝓ equishabendis ⁊ armis. Nec poſſent tales religiōesaſſequi finem ſuū. niſi haberent temꝑalia ⁊ incopia: vnde talibꝰ religioſis habere in ꝯmunietiam multa temꝑalia. nō derogat perfectioni ſtatus debite illi religioni. hoc ꝓbat̉ faciliter ſic. Habens inſtrumētum ordinatū ad aliquē finem: ꝙͣtomagis eſt illud accōmoduꝫ adillū finem. tāto habens illud minus exorbitatab illo fine ceteris paribꝰ. Sicut patet in oībꝰartibus. Nam qͣnto faber habet meliꝰ marcellum. tāto meliorē facit cultellū. ceteris paribꝰEt ratō eſt. qꝛ cum inſtrumētū querat̉ ad finēqͣntomagis eſt ip̄m accōmodū ad finē. tātomelius oꝑatur: ſicut medicina tātomelior. qͣntomagis oꝑatur ad ſanitatē. Sed iſta temꝑaliaſūt inſtrumēta neceſſaria ad vitā pn̄tem. ⁊ adfinē cuiuſlibet religiōis: vt que ſūt neceſſariafini alicuiꝰ religionis. ſunt accōmoda illi fini.Et in tantū accomoda. ꝙ ex quo neceſſaria. ſine illis nō pt̄ finis ille haberi. Non gͦ derogatꝑfectioni religionis habere temꝑalia ī ꝯmūi.¶ Secunda concluſio eſt que eſt difficilior. ꝙhabere temꝑalia in ꝯmūi. inqͣtū ſunt neceſſaria ad vitā: nō diminuit de ꝑfectōe religionis:ita ꝙ religio nō habēs niſi vſū in aliquibꝰ rebonō ē ꝑfectior religione hn̄te in illis rebꝰ dominiū in ꝯmūi. Et ad hāc ꝯcluſionē ꝓbandā. deberet ſuffice̓ auctoritas pape ⁊ romane eccl̓iein iſta ꝯſtitutōe ⁊ illa. Ad ꝯditorē. In hac em̄ꝯſtitutōe. qꝛ ita qͦrundā: vbi dicit. Nec hoc .ſ.habere in ꝯmūi etiā quo ad ꝓprietatē aliqualiter derogat. iuxta dictū greg. ix. altiſſime pauꝑtati. Qui .ſ. gregꝰ dicit ī illa decretali de exceſprela. Fratres p̄dicatores ⁊ minores in altiſſima pauꝑtate famulari xp̄o pauꝑi. Et tn̄ conſtat frēs p̄dicatores hr̄e aliqua in ꝯmuni quoad ꝓprietatē. quod eoꝝ regule ⁊ ſtatui non repugnat. Hec etiaꝫ alexander p̄deceſſor noſter.in condēnatōne libelli editi contra ſtatū predicatorum ⁊ minoꝝ ſenſiſſe videtur. in qua de dictis fratribus que ſequūtur ſic ait. Cum inſuper idem fratres omnia propter deum reliquerint auxilia. vite ſubſidia mendicantes. xp̄mqꝫ imitentur pauperem. euangelicā perfectionem āplexādo: ꝓpter qd̓ euidēter apparet eosnō ſolū eſſe in ſtatu ſaluandoꝝ: ſedētiā ꝑfectorū. ⁊ ꝑ ſue religionis obẜuantiā. que ip̄iꝰ quidem euangelice ꝑfectionis tenet formā. etiam