¶ Titulus¶ Ouodecimus

eo qd̓ ē neceſſariū ad ip̄m habēdū. Si. n. poſſithr̄i ſine eo. iā nō ē neceſſariū ad ip̄m hn̄dū. ſꝫſine pauꝑtate ẜm exteriorē effectū pt̄ hr̄i ꝑfectio eſſential̓. īmo cū oppoſito eiꝰ. qꝛ cū multisdiuitijs: vt ptꝫ exemplū in abrahā ⁊ alijs multis ī veteri ⁊ nouo teſtam̄to. Ergo pauꝑtas exterior n̄ reqͥrit̉ vt inſtr̄m neceſſariū ad ꝑfectōꝫeſſentialē. Ioſeph etiā ab arimathia fuit diſcipulꝰ xp̄i. vnde ⁊ ꝑfectꝰ ꝑfectōe eſſentiali. Et tn̄vt dicit̉ Mat̉. xxvij. diues erat. Probat̉ etiamqꝛ ſtatus ep̄oꝝ qͥ exigit perfectōꝫ perſonalemque cōſiſtit ī virtutibꝰ. pt̄ eſſe cū poſſeſſiōe diuitiarū. Si gͦ expropriatō temꝑaliū requiret̉vt inſtrumētū ne ceſſariū ad perfectōeꝫ eſſentialem ſequeret̉ ꝙ ep̄i etiā ſeculares clerici prinō poſſent habe̓ ꝓpria. qd̓ eſt abſurdū. vt patetxij. q. j. manifeſta. et in multis alijs capitulis.¶ Quarta ꝯcluſio ē. ꝙ pauꝑtas ẜm effectū exteriorē ſūpta cuꝫ abdicatōe oīm tꝑaliū. ⁊ qͦ addominiū ⁊ qͦ ad vſū: nō facit ad perfectōeꝫ nobis in via poſſibileꝫ. Et hoc ꝓbat̉ faciliter ſic.Illud qd̓ tollit vitā p̄ſentē. nō facit ad ꝑfectōnē nobis in via poſſibilem. Qui em̄ tollit ſb̓m.tollit accidēs. Sꝫ abdicae̓ res tꝑales oēs qͦ adpſum ⁊ quo ad dominiū tollit vitā: qꝛ nō vtendo cibo et potu homo morit̉ demū. Et ſic corrupto ſb̓o perfectōis in via qd̓ eſt anima ī corpore exn̄s. tollitur ⁊ accidens eiꝰ .ſ. perfectō inanima in vita pn̄ti. Et ideo nō eſt aliquis quiper qd̓cūqꝫ votū poſſit ſe reddere nō capacempſus in talibꝰ rebo neceſſarijs ad vitā. ¶ Quīta cōcluſio eſt. ꝙ pauꝑtas ſūpta ꝓ abdicatōneomniū temꝑaliū. ꝙͣtum ad ius ⁊ dominiū: vſuſolo nudo retento. nō facit ad ꝑfectōeꝫ. Et hocꝓbatur facilit̓ ſic. Illud qd̓ tollit ab aliqua recōditionē licitam ⁊ ponit illicitā. non facit adperfectōeꝫ. hoc de ſe patet. quia ex licito facere illicituꝫ. nō ꝑtinet ad perfectōeꝫ: ſed magisad imꝑfectōeꝫ. Sed abdicare a ſe ius ⁊ dominium in om̄i re ⁊ in eius vſu facit vſū illicitum.hoc patet. qꝛ vt on̄ſuꝫ ē ſupra. in rebꝰ que vſunō ꝯſumunt̉. īpoſſibile ē ſeꝑare vſuꝫ licituꝫ aiure vtendi. Itē in rebꝰ que vſu ꝯſumūt̉. īpoſſibile eſt eſſe vſum licituꝫ ſine iure et dominioin re: ergo cum multarū taliū rerū vſus ſit homini neceſſarius in vita p̄ſenti. ſequitur ꝙ abdicare omne dominiū ⁊ ius in rebus temporalibus. nō facit ad perfectōeꝫ: ſed magis ad oppoſitum. ¶ Sexta concluſio eſt. ꝙ abdicareres temꝑales in ꝓprio ſeu pauꝑtas ẜm exteriorem effectū. facit ad perfectōeꝫ. ſicut inſtrumētū valde accōmodū. Ad cuiꝰ euidentiā eſt ſciēdum. ꝙ habundātia diuitiaꝝ maxime in proprio. nata eſt reducere ad tria .ſ. inordinatuꝫamorē eaꝝ. Unde augꝰ dicit ꝙ terrena ardentius amant̉ adepta ꝙͣ cōcupita. Secūdo ingerunt ſolicitudinē in cōſeruando ⁊ nō ꝑdendo.Tertō nate ſūt mouere ad ſuꝑbiā. qͣnto auteꝫquis magis afficit̉ vel ſolicitat̉ ad terrena velerigit̉ in ſuꝑbiā: tāto magis retrahit̉ ab affectu ⁊ ꝯtemplatōe diuinoꝝ. Sed tollere amorē

inordinatū reꝝ. ſolicitudinē. ⁊ elatōeꝫ. facit īſtrumētū accomodū valde. qꝛ remouet ꝓhibēsꝑfectōeꝫ vl̓ impediēs ꝓfectū ꝑfectōis. ſic remotio herbaꝝ nociuaꝝ facit ſic inſtrumētū accomodū ad ꝓfectū t̓re naſcentiū. gͦ ⁊cͣ. Iſta diffuſe declarat. b. tho. ſcd̓e ſcd̓e. q. clxxxvj. ar. iij. Ethabes etiā ſupͣ in. ij. c. huiꝰ tituli. Et in. iij. p̄tꝭti. de religioſis. Et ideo alia omitto.¶ Sextus articulꝰ ē. vtꝝ. §. xiij.habe̓ aliqua ī ꝯmūi diminuat de ꝑfectōe. Et qꝛꝑfectō ē ſub t̓plici gene̓. qꝛ ē ꝑfectō ꝑſonal̓. ꝑfectio regl̓aris. ⁊ ꝑfectō p̄ſidentialis. ideo ad pleniorē declaratōeꝫ ꝯcluſiue dr̄. ꝙ de nulla harūꝑfectionū diminuit. nec de ꝑſonali nec de ꝑfefectōne p̄latoꝝ. Et iſta oīa ꝓbant̉. Sciendumtn̄ prius ꝙ iſta q̄ſtio nō ht̄ locū in rebꝰ vſu cōſumptibilibꝰ: qꝛ in illis rebꝰ vt on̄ſū ē ſupra. ēīpoſſibile ſeꝑare vſū a iure ⁊ ꝓprietate rei. Nechabꝫ locū de iure in rebꝰ que vſu nō cōſumuntur. qꝛ habe̓ ius in rebꝰ. quaꝝ bſus eſt ꝓ ſtatuvite p̄ſentis neceſſarius. ⁊ ſine quo bſus nō pt̄eſſe licitus: nō diminuit de ꝑfectōne poſſibili īvita pn̄ti. Rerū em̄ vſus ē vite p̄ſenti hoīm neceſſarius. ita ꝙ ſine eis non pt̄ vitā ſaluari:habe̓ ius in talibꝰ non diminuit de ꝑfectione.¶ De p̄ma gͦ ꝑfectōe .ſ. ꝑſonali loquēdo. notāde ſūt tres cōcluſiones. Quaꝝ pͥma ē. ꝙ habere aliqua ī ꝓprio vel cōmuni. nō neceſſario impedit ꝑfectōeꝫ ꝑſonalē. Et hec cōcluſio facilit̓ꝓbat̉ ſic. Illud cū quo ſtat ⁊ ſtare pt̄ perfectꝭꝑſonal̓. nō nccͣio impedit perfectōꝫ perſonalēEt hoc patꝫ. qꝛ oppoſitū eius implicat contradictionē. Sꝫ ꝑfectō ꝑſonalis ſtat ⁊ ſtare pt̄ cūdiuitijs in ꝓprio ⁊ in cōmuni. vt ſup̄ oſtenſū eſtde abraham et ludouico rege et alijs. ergo ⁊cͣ.¶ Secūda cōcluſio ē iſta. hr̄e in cōmūi nccͣiaad vitā. nō ē natū diminuere de ꝑfectōe ꝑſonali. Et hec ꝓbat̉ ſic. Qd̓ nō eſt natū diminue̓ dealtiſſima pauꝑtate. īmo ſtat cū ea: nō ē natuꝫdiminuere de perfectōe ꝑſonali. Et hoc ſtatimptꝫ. qꝛ nō ex alio habe̓ tꝑalia dicit̉ diminuerede perfectōe. niſi qꝛ diminuit de pauꝑtate. Sꝫhabere in cōmuni nccͣia nō diminuit de altiſſima pauꝑtate. ſꝫ ſtat cū ea ꝓut exp̄ſſe. Io. iniſta ſua ꝯſtitutōe allegās Greg. ix. in decretalinimis praua. extra d̓ exceſ. p̄la. vbi dicit. Fratres p̄dicatores ⁊ minores ī altiſſima pauꝑtate dn̄o famulari. Sꝫ ꝯſtat frēs p̄dicatores hr̄ealiqͣ ī ꝯmūi. qͦ ad ꝓprietatē ⁊ dominiū. Ergo habere aliqua in cōmuni nō ē natuꝫ diminuerede perfectōne ꝑſonali. Secūda ratō ad idem.Qd̓ nō eſt natum diminuere de perfectōe euagelica. nō eſt natū diminuere de perfectōe. hocpatet. quia euangelica perfectō eſt perfecto excellētiſſima. Sꝫ habe̓ aliqua in cōmuni nō diminuit de perfectōe euāgelica. qd̓ patet ex iſtaconſtitutōne Io. in qua allegat alexandrumquartum: qui in condempnatione libelli editicōtra ſtatum p̄dicatoꝝ et minoꝝ. dicit fratrespredicatores ⁊ minores xp̄m pauperē imitari⁊ perfectōeꝫ euangelicā amplexari. Sꝫ cōſtat