¶ Titulus¶ Ouodecimus

vtroqꝫ mō ſimul vel altero tm̄. Et qͣnto maiorcarētia temꝑaliū. tāto maior pauꝑtas ẜm exteriorē effectū. Et accipiēdo vtroqꝫ mō pt̄ queſtio hr̄e locū ¶ Secūda diſtinctō ē. ꝙ aliqͥd facere ad aliud. pt̄ intelligi dupl̓r. Uno mō eſſetialiter .ſ. ſicut id qd̓ ē eſſentia rei vel ꝑs eſſentie. ſicut diffinitō vl̓ ꝑtes diffinitōis. Alio mōdiſpoſitiue ſeu inſtrumētalit̓. ſicut id qd̓ diſpōnit ad hoc ꝙ ſequat̉ aliqͦs effectꝰ. Et hoc ſiueex ꝑte agētis ſiue ex ꝑte paſſi. dicit̉ facere ſeuoꝑari ad illud inſtrumētaliter. Inſtrumētuꝫaūt eſt duplex. vnū .ſ. neceſſitatis. ſicut ille ſine quo nō pt̄ ſequi effectus: ſicut ſemē a generāte deciſū. eſt inſtrumētū neceſſariū ad generatōeꝫ hoīs ꝑ naturā videlicꝫ. Aliud ē īſtrumētū ꝯmoditatis. qꝛ .ſ. ſine illo pt̄ effectus ſequi.ſed nō ita faciliter ⁊ ꝓmpte. Et ſic ſiccitas inligno ē diſpoſitō accōmoda ad recipiēdū actōnem ignis: qꝛ licet ſine ea poſſet lignū accēdinō tn̄ ita cōmode ⁊ facilit̓. Et ẜm hoc pt̄ eſſe qͦmodo de pauꝑtate. videlicet vtꝝ faciat ad ꝑfectionē inſtrumētalit̓ vl̓ eſſentialit̓. Et ſi īſtrumētalit̓ vtꝝ oꝑetur vt inſtrumētū neceſſariū.vl̓ vt accōmodū: ⁊ vlteriꝰ oꝑando vt inſtr̄m. ſihoc facit ponēdo aliquā diſpoſitōeꝫ poſitiuaꝫex qua ſequat̉ effectus. ſicut ad ꝓfectū t̓re naſcentiuꝫ diſponit calor ⁊ humor. Uel hoc agitpͥuatiue .ſ. ręmouēdo impediētia ⁊ nociua adeffectus ꝯſecutionē. Et oꝑat̉ diſpoſitiue ad ꝓfectū t̓re naſcentiū. remouēs vrticas ⁊ ſpinasa terra in qͣ ē ſeminatū. Et ſic de pauꝑtate q̄ript̄. Utꝝ faciat īſtrumētalit̓ ad ꝑfectōeꝫ diſpoſitiue. ſic ut p̄cepta videlicꝫ ꝯſilia ⁊ ad bonas ꝑſuaſiones ⁊ om̄ia que poſſūt allice̓ ad dilectonē dei ⁊ ꝓximi. Uel pͥuatiue .ſ. remouēdo ea q̄nata ſūt impedire ꝑfectōneꝫ. ſicut ille qͥ abicitid qd̓ natū eſt abice̓ ad oppoſitū caritatis. ſicutmale ſocietates ⁊ habundātia exceſſiua diuitiaruꝫ ⁊ hmōi. ¶ Tercia diſtinctō eſt ꝙ duplexeſt ꝑfectō. quedā ꝑſonal̓. ⁊ quedā ſtatualis. Etvna iſtaꝝ nō includit aliā neceſſario. Contingit em̄ aliquē eſſe ꝑfectū ꝑfectōe ſtatuali .i. eſſein ſtatu ꝑfectōis. qui nō ē ꝑfectꝰ ꝑfectōne ꝑſonali ⁊ ecōuerſo. Et hoc ptꝫ qꝛ cū ſtatus religionis ⁊ p̄latōis p̄cipue ep̄alis. ẜm omnes ſtatꝰſit ꝑfectus. Conſtat manifeſte. ꝙ ſūt multi religioſi et p̄lati etiā ep̄i. qui nō ſunt ꝑfecti ꝑfectione ꝑſonali gr̄e .ſ. ⁊ virtutū. vt abraham etſanctus ludouicus rex frācie ⁊ alij multi. Perfectio em̄ perſonalis ꝯſiſtit in habitibꝰ virtutū⁊ actibus earum. Qd̓ patet. quia ph̓us dicit.ij. ethic oꝝ. ꝙ virtus eſt que habenteꝫ ꝑficit etopus eius bonū reddit. Et. vij. phiſicoꝝ dr̄. ꝙvirtus eſt diſpoſitō ꝑfecti ad optimū. Conſiſtitgͦ ꝑfectō ꝑſonalis in virtutibꝰ ⁊ actibꝰ earū. qꝛvirtus eſſentialit̓ ē quedā ꝑfectō. Sil̓r et acteius eſt quedā ꝑfectō actual̓. Et qꝛ inter virtutes ē gradus. qꝛ alique ſūt excellētiores alijs: ⁊ideo in illis magis ꝯſiſtit perfectō. que ſūt magis excellentes virtutes. Et quia in patria habitus luminis ⁊ virtus nobiliſſima ⁊ eiꝰ actus

qui ē viſio dei ꝑ eſſentiā. ē actꝰ optimꝰ et nobiliſſimꝰ. Et etiā caritas et eiꝰ actꝰ qͥ eſt dilectiovel ẜm aliqͦs fruitō: ideo ſūma hoīs ꝑfectō eſtin iſtis habitibꝰ ⁊ eaꝝ actibꝰ. Et qꝛ in hac vitainter om̄es v̓tutes caritas optinet pͥncipatū.ẜm illud. j. ad Cor. xij. Abhuc excellentiorē viam vobis demōſtro. glo .ſ. caritatē maiꝰ omnibus donis. Et. j. ad Cor. xiij. Maior hoꝝ ē caritas: ideo ſūma hoīs ꝑfectō in hac vita conſiſtit in caritate ⁊ eiꝰ actu. qui eſt dilige̓ deū ſuiom̄ia. ⁊ ꝓximū ſicut ſe. Unde apl̓s ad Coll̓. iij.enumeratis virtutibꝰ: ait. Suꝑ oīa caritatemhabete que ē vinculū ꝑfectōis ⁊ in ip̄a ē ꝑfectōꝑſonal̓. ¶ Omitto aūt de multiplici ꝑfectōe q̄poſſet induci. vt de ꝑfectōe ſimpl̓r cui nil deeſiboni qd̓ pt̄ cogitari. Et hec ē dei Nat̉. v. Pat̓pr̄ celeſtis ꝑfectꝰ ē: ⁊ eiꝰ ꝑfectōnis reſpectu oīscreatura ē imꝑfecta. Et ē ꝑfectō patrie que anobis ī via haberi nō pt̄ de q. j Cor. xiij. Cū venerit qd̓ ꝑfectū ē .i. ſtatꝰ gl̓ie: euacuabit̉ qd̓ exꝑte eſt. Et ad phil̓. ait apl̓s. Nō ꝙ iam ꝑfectꝰſim ⁊cͣ. Perfectō vie de qͣ Mat̉. v. Eſtote vos ꝑfecti. Et iſta etiā ht̄ gradus tres. ſicut et caritas in qua ꝯſiſtit. Eſt ⁊ ꝑfectō natural̓ de quaDeut. xxxij. dei ꝑfecta ſūt oꝑa. Perfectō auteꝫſtatꝰ ē certus modus diuēdi. ꝑ quē qͥs obligatſe ad quedā ſuꝑerogatōis oꝑa. ꝓpter ꝑfectōeꝫꝑſonalē facilius acq̄rendā ⁊ melius ꝯẜuandāpl̓ in alios trāſfundendā. Iſte aūt ſtatꝰ ꝑfectōnis ē duplex. ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. Unus ē ſtatꝰ ꝑfectōnis acqͥrende. Alius ſtatꝰ ꝑfectōis exercēde. Status ꝑfectōis acq̄rende. ē ſtatꝰ religioſorū. qui ex hoc ſe obligāt ad quedā ſuꝑerogatōnis oꝑa agēda. vt ꝑfectōeꝫ ꝑſonalē. vel acqͥrātfacilius. vel ꝯſeruēt acquiſitā ſecurius ⁊ melius. Nō em̄ oꝑtet ꝙ religioſus ſtatī ſit ꝑfectusſꝫ ꝙ tendat ad ꝑfectōeꝫ. ⁊ habeat ꝓpoſitum adhoc ꝯſequendū. Sed ſtatus ꝑfectōnis exercēdeeſt ſtatꝰ p̄latoꝝ. ⁊ ad hoc ſe obligāt. vt ꝑfectōꝫin alios trāſfundāt. in eos actꝰ hierarchios exercentes. habēt em̄ ſubditos purgare. ꝑficere.⁊ illumīare. vt dicit Dÿoni. de eccl̓iaſtica hierarchia. Aodo q̄ſtio nr̄a q̄rit de ꝑfectōe ꝑſonali nō de ꝑfectōe ſtatus. ¶ Quarto notandū. ꝙſcriptura accipit ꝑfectōeꝫ dupl̓r. Uno mō ẜmꝙ ꝯprehendit id ſolū qd̓ facit eſſentialit̓ ad ꝑfectōeꝫ. ⁊ nō id qd̓ facit inſtrumētaliter. vt ibiGene ẜ. vj. Noe fuit vir iuſtus atqꝫ ꝑfectus. EtGen̄. xv. dixit dominꝰ abrahe. Ambula coraꝫme et eſto ꝑfectus. Et augꝰ dicit in li. de li. ar.ꝙ nullus p̄t ſaluari niſi ſit ꝑfectus. Et certuꝫeſt. ꝙ multi ſunt ſaluati ⁊ ſaluant̉ abſqꝫ cōſeruatōne ꝯſilioꝝ pauꝑtatis ꝯtinētie ⁊ hmōi. vtabrahā. ſct̄us ludouicꝰ ⁊ alij. Secūdo mō accipit ꝑfectōeꝫ nonſolū ẜm ꝙ includit eſſentialit̓ꝑfectōneꝫ: ſedetiā qd̓ facit inſtrumētaliter adꝑfectōeꝫ. vt ibi Mat̉. xix. Si vis ꝑfectꝰ eſſe. vēde omnia que habes da pauꝑibꝰ et ſequē me:quod dictum fuit a xp̄o iuueni. qui dixerat eiſe ſeruaſſe mandata. Unde patet ꝙ nonſolumꝑfectō ibi ꝯprehendit p̄cepta. in quibus eſſēti-