¶ Capitulum¶ Quartum
ſcienter ht̄ ius in re ſimpliciter. Et dictū ē notanter ꝓꝓpria vtilitate: qꝛ bene poſſet aliquisex ꝯmiſſione alteriꝰ alienare rē licite ꝓ vtilitate ꝯmittētis. abſqꝫ hoc ꝙ ſic alienās habe̓t iusin re ſimpl̓r: ſicut ſi ꝯmitterē tibi ꝙ venderesrem meā. Sꝫ ꝙ aliquis poſſit licite ꝓ vtilitateꝓpria rē alienare et diſtrahere abſqꝫ hoc ꝙ habeat ius in re videt̉ impoſſibile. Sꝫ vtēs re. q̄ſtatim vtendo ꝯſumit̉. ſicut panis ⁊ vinū. alienat rem a ꝓpria natura ⁊ forma ⁊ ꝓpria vtilitate. qꝛ ꝓpter ꝓpriū nutrimētū: gͦ talis ſi licite vtitur. ht̄ ius in re illa ſimpl̓r. ¶ Tercia rō at̄ideꝫ. Ille qui licite poteſt hr̄e omnē vſum quinatus ē haberi circa rē. ht̄ ius ſimpl̓r in re. vtpatet ex declaratis in p̄cedēti arti. Sed vtensre que ꝑ vſū ſtatim ꝯſumit̉. ht̄ circa illā remomnē vſū qui natus ē hr̄i circa rem: īmo nūq̄pt̄ hr̄i aliquis alius vſus circa rem illaꝫ. quiares alteriꝰ nō manet. gͦ talis ht̄ ius in re ſīpliciter. ¶ Quarta rō. Ille qui ꝓ ſe licite pt̄ remdiſtrahere in aliū. nōſolū ꝙͣtuꝫ ad vſū: ſedētiāꝙͣtū ad ꝓprietatē: ht̄ nccͣio ius in re ⁊ ī vſu reihoc patet. qꝛ nemo pt̄ trāſferre ꝓ ſe ⁊ nomineſuo in aliū. qd̓ ip̄e nō habet. Sꝫ qui vtēdo cōſumit rem. nō minus trāſfert rem ⁊ alienat aquocūqꝫ cuiꝰ ante fuerat. ꝙͣ qui ꝑ venditōeꝫ etbonationeꝫ tranſfert in aliū: īmo magis. quiavendendo vel donādo adhuc manet res ī ꝓpriaforma. poſt talē aūt ꝯſūptionē nō manet: gͦ ſitalis licite vtit̉ ꝓ ſe. nccͣio ht̄ ius in re. nōſolūin vſu ip̄ius rei. plures alie ratōes ponunt̉ obbreuitatē omiſſe ¶ Secūda ꝯcluſio pͥncipalishuiꝰ qͣrti articuli ē. ꝙ frēs minores in hmōi rebus vſu ꝯſūptibilibꝰ. nō poſſūt habere nuduꝫpſū licitū ꝑ ꝓprietatis excluſionē. Et hoc ꝓbatur faciliter ſic. In rebꝰ in quibꝰ nō pt̄ ſeꝑaripſus licitus a dominio in re. nō pt̄ hr̄i nuduspſus ꝑ ꝓprietatis excluſionē. Sꝫ vt patet ex p̄cedenti ꝯcluſione. rebꝰ vſu ꝯſūptibilibꝰ nō pt̄licitus vſus ſeꝑari a dominio ſeu ꝓprietate ī regͦ in talibꝰ rebꝰ non poſſunt frēs minores necalij quicūqꝫ hr̄e nuduꝫ vſū. ꝑ ꝓprietatis excluſioneꝫ. Et ſic patet dr̄a inter res que ſtatī vſuꝯſumunt̉ et eas que ſtatim nō ꝯſumunt̉ vſu:quia in rebꝰ que nō ſtatim vſu ꝯſumunt̉ vt domus veſtimentum liber ⁊ hmōi. pt̄ eſſe nuduspſus ꝑ ꝓprietatis excluſionē. ſed non ꝑ omnisiuris denudatōneꝫ. vt dictū eſt in p̄cedēti arti.Sed in rebꝰ que vſu ſtatim ꝯſumunt̉. nō pōteſſe licitus nudus vſus nec ꝑ om̄is iuris denudationē. nec ꝑ ꝓprietatis excluſionē. ¶ Ꝙ ſi arguat̉ in cōtrariū ſic. Monachus nō eſt capaxꝓprietatis in aliquo caſu. vt ptꝫ extra. de ſta.mo. cū ad monaſteriū. Sed monachus nccͣioptit̉ rebꝰ vſu ꝯſūptibilibꝰ. vt qn̄ ꝯmedit ⁊ bibitgͦ in talibꝰ rebꝰ pt̄ licitus pſus ſeꝑari a dominio ſeu ꝓprietate. Reſpōdet̉ ꝙ monachꝰ nō eſtcapax ꝓprietatis. ſic ꝙ poſſit de re diſpone̓ ꝓ libito voluntatis: īmo tādiu pt̄ diſpenſator velmonaſteriū rē ad vſū ꝯceſſā monacho reuocare donec vſus ſit inchoatus. Et ideo nō dr̄ ſim
plicit̓ dominꝰ vel hr̄e ꝓprietatē. Sꝫ in ipſo vſuqꝛ nō pt̄ eſſe ſine ꝯſūptione ꝓprietatis. iō ꝙͣtuꝫꝯcedit̉ monacho de vſu in tali re. tātū ſibi concedit̉ de ꝓprietate. Nec abdicatō talis ꝓprietatis ē annexa ſtatui monachali. de qua dr̄ in illa decretali. Cū ad monaſteriū. de ſta. mona.¶ Ex his patet errordeciᵐ. §. xj.mi capl̓i libelli hereticalis. quē ediderūt fraticelli ꝓ ſue hereſis defenſione. Dicunt em̄ ꝙ inrebus vſu ꝯſumptibilibꝰ. poteſt ſeꝑari vſus rea ꝓprietate ⁊ dominio. Inducūt aliquas aucͣtoritates que nō ꝓbāt. Et qꝛ Io. xxij. in ꝯſtitutōne ſua. Quia ita declarauit ꝯtrariū ⁊ det̓minauit .ſ. ꝙ in hmōi vſus rei vel vſufructꝰ nō pōtſeꝑari a dominio ⁊ ꝓprietate ip̄ius rei. vt in pane ⁊ vino ⁊ hmōi. ⁊ pecunia que vtēdo diſtrahitur ab vno in aliū. vnde cui ꝯcedit̉ vnū ⁊ reliquū. Et iō xp̄c cū apl̓is in hmōi habēdo. vſumhabuit ⁊ dominiū ⁊ ꝓprietateꝫ eoꝝ. in cōmunitn̄ cum apl̓is. Et qꝛ hoc determīauit. dicūt eūhereticū. quia cōtra ſcripturā: cū tn̄ ſcripturanil dicat ꝙ habuerit vſū tm̄ ⁊ nō dominiū. Etcū talis vſus in hmōi ſine dominio ⁊ iure ſit illicitus. quia eſſet vſus predonū: iō bene declarauit ⁊ nccͣio ſequentē ꝯcluſionē. ꝙ habuit talia quo ad vſū ⁊ dominiū. Sꝫ ip̄i male intelligunt terminos iſtos declaratos .ſ. vſū. ius ⁊ dominiū ⁊ ꝓprietatē ⁊ hmōi. Preterea ad papā ꝑtinet declarare dubia ſcpͥture qn̄ occurrūt. ⁊ declaratōi eiꝰ ē ſtandū magiſꝙͣ cuicūqꝫ doctori. vtptꝫ di. xx. ꝑ totū. Et ideo ip̄i ſunt heretici. nonſtantes tali determinationi iam facte.¶ Quintus articulꝰ decla. §. xij.randus eſt. Utꝝ pauꝑtas facit eſſential̓r ad ꝑfectionē: ⁊ omittēdo argumēta. ſequēdo intentionē pape. Io. in dicta ꝯſtitutōe ⁊ doctrinambt̄i Tho. ponit pͥmo quaſdā diſtinctōes faciētes ad declaratōeꝫ q̄ſtionis. Deinde ponit qͣſdāꝯcluſiones cū ſuis ꝓbatōnibꝰ dilucidātes materiā. ¶ Prima diſtinctō ē de pauꝑtate videlicet ꝙ accipit̉ dupl̓r. Uno mō ẜm animi p̄paratōnē. Alio mō ẜm exteriorē effectū. Pauꝑtasẜm animi p̄paratōeꝫ dr̄ inclinatō mētis ad abdicationē reꝝ temꝑaliū. inqͣtū ſūt impeditiuacaritatis. in qͣ caritate cōſiſtit pͥncipl̓r hūanevite ꝑfectō. vt infra declarabit̉. Ille dr̄ eē pauper ẜm animi inclinatōeꝫ. qui ſic ē diſpoſitusꝙ ꝓ quacūqꝫ re tꝑali acqͥrenda vel retinendanullo modo ꝯſentiret in aliquod qd̓ eſſet contra caritatē dei ⁊ ꝓximi. Pauꝑtas v̓o ẜm effectū exteriorē importat carentiā illoꝝ tꝑaliū.Et quia quot modis dicit̉ vnū oppoſitoꝝ. totet reliquuꝫ: ideo ſicut res corporales poſſuntdiuerſis modis haberi. vt patuit ſupra in. iij.arti. quia vel ad vſū tm̄. vel ad dominiū tm̄. vl̓quo ad vtrūqꝫ ſil̓: ideo et paupertas pt̄ dicerevel carentiā temporaliū ꝙͣtum ad vtrūqꝫ. velꝙͣtum ad alterū tm̄. inꝙͣtum res tꝑales poſſūthr̄i. vel in ꝓprio vel ī ꝯmuni. vel vtroqꝫ modo.ideo pauꝑtas pt̄ dici carentia temꝑalium vel