¶ Citulus

¶ Duodecimus

nō ꝯſumunt̉. ¶ Tertia ꝯcluſio ē ꝙ vſus licitus nō poteſt ſeꝑari a iure in re ẜm quid. Ethoc ꝓbatur faciliter ſic. Habēs ius in actu aliquo alicuius rei: ht̄ ius in illa re ẜm quidEt hoc patet. qꝛ ex quo ille actus licite exercet̉ circa illā rē: ht̄ ius in illa re: ſaltī ꝙͣtumad illū actū. Hoc aūt ē habere ius nō ſimpl̓rin re ſꝫ ẜm quid. Sicut em̄ ſi habeo ius ī eqͦſimpl̓r. vt qꝛ ē meus: habeo ius in eqͥtatōe eqͥſimpl̓r. ſic de neceſſitate ſi habeo in eqͦ ẜm qͥdvt qꝛ mihi ē cōmodatꝰ vel locatus: habeo iusin eqͥtatōe equi q̄ eſt vſus eius ẜm quid. Neceſſario igr̄ nihil hꝫ ius ẜm quid ī re cuiꝰ ē oſꝰ.Ꝙͣtum ad quartum prin. §. ixcipale hꝰ articuli .ſ. quō fr̄es minores poſſunthabe̓ nudū vſū facti: intelligēdo iſtū articulūcirca res q̄ nō ꝯſumūt̉ vſu: ponūt̉ quatuor ꝯcluſiones. ¶ Prima ē ꝙ nō poſſūt habere ī talibus rebus facti oſū nudū licitū. ꝑ oīs iurisnudatōnē. q̄ ſic ꝓbat̉. Impoſſibile ē habe̓ vſūlicitū ſine iure vtēdi. ſiue iure ī re ſimpl̓r ſiueiure in re ẜm quid. qd̓ patet ex p̄cedētibꝰ in pͥma et tertia ꝯcluſionē. Ergo impoſſibile ē ꝙfr̄es minores habeāt in talibꝰ rebo vſū licitumſi ſit nudatꝰ omni iure. Et iō dn̄s ioh̓. deducitin ſua ꝯſtitutōe talē vſū ſic omni iure denudatū fr̄ibus: nic olaū papā nūꝙͣ reſeruaſſe. qꝛ ille vſus qͥ ꝑfectōi nō adicit. īmo repugnat eſtillicitus: ergo talē vſū nūꝙͣ fratribus reſeruauit. ¶ Secūda ꝯcluſio eſt. quia in talibus rebus poſſūt habere nudū vſū ꝑꝓprietatis excluſionē. Et hoc faciliter ꝓbat̉ in rebus in qͥbuspt̄ aliquis habere vſū. ſalua rei ſubſtātia dominio remanēte penes aliū: poteſt homo habere nudū vſū ꝑ ꝓprietatis excluſionē. ſeu abſqꝫ dn̄io in ꝓprietate. Et ſi habeat talē vſū ex cōceſſione dn̄i: talis vſus erit licitus. Sꝫ fratresminores poſſūt habere vſuꝫ in rebus que vſunon ꝯſumunt̉: ſicut in domibꝰ. libris et hmōiſalua rerū ſubſtātia. dn̄io illius rei penes papa̓ vel aliū remanente ex ꝯceſſione dn̄i: ergoin talibus rebus poſſūt habere nūdū vſū licitū. Nudū dico ꝑꝓprietatis excluſionē. Ꝙ at̄ d̓facto habeāt dictū vſū nudū: patꝫ. qꝛ licꝫ dn̄sioh̓. a ſe et romana eccleſia addicet ꝓprietatēet dominiū multaꝝ reꝝ. q̄ poſſūt fr̄ibus obuenire. vt el̓iaꝝ qͦttidianaꝝ: tn̄ adhuc retinet ſibi dn̄iuꝫ eccl̓iaꝝ. oratorioꝝ. vaſoꝝ. libroꝝ. veſtimētoꝝ ſacris vſibus deputatoꝝ vel deputādoꝝ. vt patet in ꝯſtitutōe. ad ꝯditorē. Et ī talibus dimittit fr̄ibus vſū: et nō ē dubiū ꝙ nō illicitū ſꝫ licitū. ¶ Tertia ꝯcluſio ē. ꝙ n̄ poſſūtī talibꝰ rebus q̄ vſu nō ꝯſumūt̉: habe̓ nudumpſū ꝑ oīs vtilitatis priuatōꝫ. qd̓ ſic ꝓbat̉. Uſdomꝰ ē īhabitatio eiꝰ. ſꝫ inhabitatōe domꝰ fratres indigēt: niſi ſemꝑ ſtarēt ſub diuo. Saltīnō ē dubiū ꝙ īhabitatio domꝰ ē vtilis et accomoda hoī: gͦ fr̄es nō pn̄t habe̓ vſū domorū ethmōi qͥ ſit oī vtilitate denudatꝰ ¶ Quarta cōcluſio ē ꝙ poſſūt hr̄e nudū vſū taliū rerū per

actōis ī iuditio abdicatōꝫ. qd̓ ſic ꝓbat̉. Cū aliqͥd parit aliquā rē nō neceſſario: nō ē repugnantia habe̓ vnū ſine alio. Sꝫ ius etſi pariat̄ actōeꝫ nō tn̄ nccͣio ſꝫ volūtarie: gͦ fr̄es poſſt̄ hr̄e ius ī aliqua re detēta ꝑ aliū. abſqꝫ hocꝙ poſſūt ſibi eā vēdicare ī iuditio. Secūdo ꝓbat̉ idē. qꝛ fr̄es poſſūt licite habe̓ qd̓ adicit ꝑfectōi: vel ſaltī nō ē illicitū. Sꝫ ſua nō repeteī iuditio adicit ad ꝑfectōeꝫ. vt on̄dit apl̓us .j.coꝝ. vj. vl̓ ſaltī nō ē illicitū. Ergo fr̄es poſſūthr̄e vſū ī talibꝰ rebus ꝑ actōis ī iuditio abdicatōꝫ. Et ſic pꝫ quō fr̄es mīores pn̄t hr̄e ī rebo q̄ vſu n̄ ꝯſumūt̉: nudū vſū et quō non.¶ Quartus articulus decla. §. xrādus ē. Utrū ī rebꝰ vſu ꝯſūptibilibus. poſſitſeꝑari licitꝰ pſus aꝓprietate ſeu dn̄io rei: ⁊ q̄rimus de his q̄ vſu ꝯſumunt̉ ſtatī. vt panis ⁊binū ⁊ hmōi. ꝓbat̉ pͥmo auctoritate ip̄ius. io.xxij. ī ꝯſtitutōe. Ad ꝯditorē. Ubi etiā et rōemhuius aſſignat. Dicit eī ſic. ꝙ nō ſint dicti fratres minores nudi vſurarij in rebꝰ q̄ bſu ꝯſumunt̉. euidentiꝰ declarat̉: in qͥbus dice̓. ꝙ vſiuris vel facti a dominio ſeꝑatꝰ poſſit ꝯſtituiiuri repugnat et rōi: nec p̄deceſſoris nr̄i intētio .ſ. nicolai pape romane eccl̓ie taliū rerumdominiū reſeruare. Quis em̄ ſane mētis credēpoterit. ꝙ intētio fuerit tanti patris. vt vniqui ſeu caſei ſeu panis vel fruſti panis. q̄ ſepe fr̄ibus ꝯferūt̉: dominiū romane eccleſie acquirat̉. Aut ſi eius fuit intētio quis defendere poterit ꝙ nō realis fuerit talis intētio dominij: ſꝫ v̓balis qͦꝫ nō vera ſꝫ ficta potiꝰ ſit cenſenda. Adhuc poſito ꝙ ī talibus rebus vſꝰ poſſet ꝯſtitui. nudus tn̄ nullatenꝰ poſſet dici. cuꝫpſus rei ꝯſūptibilis vſurarij n̄ differat ab bſuplenuꝫ dominiū cōtinentis: quod patet. quiapſus huius rei totaliter rē ꝯſumit. Cōſtat at̄pſū plenū dominiū habētis minime fore nudūEx quo ſeqͥtur. ꝙ eoꝝ vſus nudus minime ſitDominiū aūt ſancte romane eccleſie reſeruatū. ex eo poteſt videri nudū verbale ⁊ mathematicū. ꝙ ex illo nullū actenꝰ obuenerit commodū. nec ſperat̉ ꝙ obuenire debeat in futuꝝcū nec intentō reẜuantis fuerit: nec fr̄m ip̄orū. ꝙ in cuiuſꝙͣ alteriꝰ ꝙͣ ip̄oꝝ fr̄m cōmoduꝫpſū deueniāt res p̄dicte. Cōſtat aūt tale dominiū nec habētē ditiorē facit nec pauꝑiorē efficit nō habētē. Ex quibus liquet. ꝙ impudenter ꝓpter retentōeꝫ p̄dictā p̄ alijs mendicantibus: ſibi vendicāt altiſſimā pauꝑtatē. hec ibi¶ Sed p̄ter p̄dicta adducunt̉ ad idē et alie rationes quaꝝ prima ē. In rebꝰ cuius vſus nōē ſine ꝓprietatis ꝯſūptōe. impoſſibile ē eē iua ībſu ſine iure in ꝓprietate. Sꝫ nō poſſuꝫ liciteꝯſumere ꝓprietatē ſine pt̄ate licita ſeu iure inꝓprietate. gͦ ⁊cͣ. Sꝫ in rebus bſu cōſūptibilibꝰnō eſt vſus ſine ꝯſūptōne proprietatis. ergo ītalibꝰ rebus nō poteſt vſus aꝓprietate ſeu dominio ſeꝑari. ¶ Secūda rō ē. Ille qui pt̄ licitealienare ſimpl̓r aliquā rem ꝓꝓpria vtilitate.