¶ Capitulum¶ Quartum

et otiū vitari. Eſt ⁊ quartꝰ modꝰ pauꝑtatisſcꝫ vt pauꝑtatē volūtariā ſectātes. oīa ſua dimittētes: viuāt de his q̄ dant̉ eis ab alijs elemoſinaliter. nō habentibꝰ tales poſſeſſionespl̓ redditꝰ ī cōi vn̄ valeāt ſibi ꝓuideri. Et hūcmodū viuendi videt̉ dn̄s cū ſuis diſcipulis obſe ruaſſe. Dicit̉ em̄ luce. viij. ꝙ mulieres quedā ſeq̄bant̉ eū. mīſtrātes ei de facultatibꝰ ſuis. Et iſte ē optimꝰ. Nec em̄ ē incōueniēs vt qͥdā obitiūt. vt qͥ ſua dimiſit ꝓpter aliqd̓ qd̓ ī vtilitatē alioꝝ cedit. de his que ab alijs danturſuſtentetur. Niſi em̄ hoc eſſet: ſocietas hūanaꝑmanere nō poſſet. Si em̄ quilibꝫ circa ſua ꝓpria ſolicitudinē tm̄ gereret n̄ eēt qui vtilitati cōi deſeruiret. Optimū ē igit̉ hoīm ſocietati. ꝙ illi qui p̄te rmiſſa ꝓprioruꝫ cura. vtilitaticōi deſeruiūt ab his quoꝝ vtilitati deſeruiūt:ſuſtētentur. Propter hoc em̄ et milites de ſtipēdijs aliorū viuūt. et rectoribꝰ reipublice decōi ꝓuidet̉. Qui aūt volūtariā pauꝑtatē aſſumūt vt xp̄m ſequātur. ad hec vtiqꝫ oīa dimittunt. vt cōmuni vtilitati deſeruiant. Sapientia et eruditione et exemplo ppl̓m illuſtrāteset orōibus et interceſſionibꝰ ſuſtētandos. Exquo etiā patꝫ. ꝙ nō turpiter viuūt de his queab alijs dant̉. ex quo ip̄i maiora rependūt adſuſtentationē tꝑalia accipiētes et in ſpūalibꝰalijs ꝓfitiētes. dū etiā exēplis ſuis alios ꝓuocāt ad virtutes. fit vt hi qͥbus ꝓfitiūt: minꝰ diligāt tꝑalia exemplo eoꝝ. et ſic magis ꝓuocātur ad dandū eis. Nec etiā ꝑ hoc libertatē admonēdi et rep̄hē dendi populos tales amittūtquia et pauca ſūt q̄ recipiūt et cū ꝯtēpſerintterrena. nō ita affitiunt̉ vt omittāt ꝓpter elemoſinas receptas ſalutē ꝓximoꝝ. Nec eti amē incōueniēs. ꝙ neceſſitates ſuas exponāt petēdo ꝓ ſe vel ꝓ alijs. Nā et apl̓i legūtur hoc feciſſe ꝓ pauꝑibus qͥ erāt in hierl̓m. Nec etiamiſta mēdicitas reddit hoīes ꝯtēptibiles. ſi moderate fiat. ad neceſſitatē nō ad ſuꝑfluitatemet ſine importunitate. ꝯſiderata ꝯditōe ꝑſonaruꝫ a qͥbus petit̉ et loci et tꝑis. qd̓ neceſſe eſtobſeruari ab his qͥ ꝑfectōem vite ſectant̉. Exquo ſeqͥt̉. ꝙ talis mēdicitas nō habet aliquaꝫſpēm turpitudinis. quā habe̓t ſi cū oportunttate et indiſcrete fieret ad voluptatē vel ſuꝑfluitatē. Et ꝙͣuis mēdicare fiat cū quadā abiectōe. cū neceſſariū ē ad ſectādam ꝑfectōemvite pauꝑis mēdicare ferre talē abiectōeꝫ humilitatis ē. Aſſumere etiā abiecta: virtutis ēetſi nr̄m offitiū hoc nō reqͥrat. vt alios noſtroexēplo ꝓuocemꝰ. qͥbus incūbit vt illud faciliꝰferāt ⁊ qn̄qꝫ abiectis vtimur ꝓpter v̓tutē ſicutmedicina quadā. puta cū animꝰ alicuiꝰ ad immoderatā excellentiā ſit ꝓnus: vtiliter debitamoderatōe ẜuata. abiectis vtit̉ ſponte vel abalijs ſibi īpoſitis. ad elatōꝫ animi ꝯprimēdā.¶ De errore fraticellorum circa pauꝑtatemxp̄i et apoſtolorum.¶ Capitulū. IIII.

Via circa materiaꝫ depauꝑtate xp̄i et apl̓oꝝ tꝑe Io. xxij. anno .ſ. dn̄i. Acccxxiiij. apd̓ qͦdā orta ē noua opinio falſa fraticelloꝝ. quā ip̄e ioh̓. papa (qꝛ ꝯͣria ſacre ſcripture euāgelice) reprobauit: et determinauithereticā fore. et illā ꝑtinaciter tenētes vt hereticos ꝑſequēdos. Quidam ex illis obſtinatoaīo ſuā opinionē retinētes ad hāc temeritatē et maximā p̄ſūptōeꝫ deuenerūt. vt ip̄m papā ioh̓. hereticū dixerint. ꝓpter talē determinatōꝫ quā dixerūt falſā ⁊ hereticā. vn̄ ſeperātes ab vnitate eccl̓ie: ſynagogā ſathane ſibi fecerūt. nō eccl̓iaꝫ ꝓfitiētes. dū caput braconisſeu antixp̄m antipapā petrū de coruaria aſſerētes. nōſolū ioh̓. xxij. ſꝫ et oēs ſuos ſucceſſores uſqꝫ in pn̄s et futurū hereticos eē. eoꝙ nōreprobauerint determinatōeꝫ ip̄ius ioh̓. quāhereticā aſſerūt et ꝯfirmarūt. oēſqꝫ ſequētesillā determinatōꝫ hereticos tenēt. cardinalesep̄os ceteroſqꝫ ppl̓os. Et qꝛ nōdū ex toto extīcta ē hereſis dicta fraticelloꝝ: ſꝫ adhuc ī aliqͥbus ꝑtibꝰ ÿtalie viget. Nāet ſi pͥmꝰ eoꝝ antipapa. meritis ſuis dignā receꝑit vltōeꝫ piſisqꝛ captꝰ. ductꝰ auinionē ad pn̄tiaꝫ pape ioh̓.poſt adiuratā hereſim ſuā īcarceratꝰ ibi deceſſit. Tamē nō deſiſtūt hoīes reprobi illiꝰ hereſis ſectatores. face̓ papā et ep̄os de ſuis. qͥ īcedūt ī habitu trāſformato. ꝯuēticula ſecreta faciētes. Et iō diffuſius de ea re aget̉. ẜm declaratōeꝫ cuiuſdā doctiſſimi magiſtri ordinis p̄dicatoꝝ ī quodā ſuo tractatu exponētis extuagāte ip̄iꝰ Ioh̓. xxij. ī qͣ ꝯdemnat illos vt hereticos. hec ſic īcipit.¶ Ad per petuam rei memo. §. jriā. Quia quorūdā mētes ſic pr̄ mēdatij dr̄ excecaſſe. ꝙ nr̄is ꝯſtitutōnibꝰ quaꝝ vna īcipit.Ad ꝯditorē canonū. Altera d̓o. Cū inter nōnullos. nō abſqꝫ ml̓ta temeritate niſi ſint detrahe̓ ⁊ nitunt̉ ⁊cͣ. ¶ Taſus igr̄ ſeu ſnīa hꝰ ꝯſtitutōis ē. Dn̄s ioh̓. an̄ꝙͣ iſtā tertiā ꝯſtitutōemfeciſſꝫ. qꝛ quōdaꝫ duas alias pͥus ꝓmulgauerat de ꝯſilio cardinaliū et alioꝝ p̄latoꝝ ⁊ magiſtroꝝ. Et ī pͥma q̄ īcipit. ad ꝯditorē: declarauit. ꝙ reẜuatō fct̄a ꝑ nicolaū qͣrtū papā d̓ bonis mobilibꝰ ⁊ īmobilibꝰ fr̄m mīoꝝ. pn̄tibꝰ etfut̉is ꝙͣtū adꝓpͥetatē ⁊ dn̄iuꝫ ſibi ⁊ romāe eccl̓ie ſīplici vſu facti dūtaxat fr̄ibꝰ reẜuato. p̄dictis fr̄ibꝰ ⁊ ml̓tis alijs n̄ ꝓfuit: ſed obfuit. ꝓutmgr̄a ip̄a reꝝ exꝑiētia d̓clarauit. qd̓ ꝓbat valde clare ¶ Secundo d̓clarauit ī eadē ꝙ ī rebꝰpſu ꝯſūptibilibꝰ: nō pt̄ uſꝰ aꝓpͥetate rei ⁊ dn̄ioſeꝑari. Et iō ī talibꝰ n̄ pn̄t dici ſīplices vſurarij dct̄i fr̄es. Nec tale dn̄iuꝫ vr̄ dictꝰ dn̄s nicolaꝰ papa romāe eccl̓ie r̄ẜuaſſe. ⁊ hoc ꝓbat euidēt̓. ¶ Tertō d̓clarauit ꝙ oſꝰ alicꝰ rei dnudatꝰiure vtēdi. ī creat̉a rōnali n̄ ē iuſtꝰ. nec ꝑ ꝯn̄sꝯueīt ꝑfectōnis ſtatui. nec ꝑfectōi adicit: ſedrepugnat. quare conclubit. ꝙ talem vſum denudatum a iure. dictus nicolaus papa dictis