Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Quodecimus

Titulusfratribus reẜuauit. qd̓ etiā rōes incōuīcibiles liquidē manifeſtat. Quarto declarauit. dicti dn̄i nicolai cōſtitutio: ꝙͣ etiamquoddā priuilegiū dictis fr̄ibus a dn̄o martino. iiij. p̄deceſſore ſuo ꝯceſſū ꝙͣtū ad ꝓcuratores noīe romane eccl̓ie agitabāt. plurimū honori romane ecl̓ie detraxerint. ſic plerūqꝫꝯtingat dictā romanā eccl̓iam occaſione taliū corā pedaneis iudicibus litigare. intātū. p̄latis et eccl̓iaꝝ rectoribꝰ fuerit moleſtumet graue. Graue em̄ tale qͥd pt̄ et debet exiſtē ſe romane eccl̓ie in iuditio opponerēt. queip̄oꝝ ē magiſtra et caput. Quīto ꝓnūtiat.in bonis offerūt̉ vel ꝯferūt̉. vl̓ al̓s quōlibꝫobuenire poterūt fratribꝰ vel ordini p̄dictis.exceptis eccleſijs vel oratorijs officinis hītationibus. ac viſis libris et veſtimētis diuinisoffitijs dedicatis vel dedicandis. nullū ius ſeudominiū aliqd̓ occaſione dicte ꝯſtitutōis dn̄inic olai vel cuiuſcūqꝫ alteriꝰ pape ſācte romane eccl̓ie acqͥrat̉. Sed ad hoc habeant̉ dct̄eꝯſtitutōes factis. Sexto ꝓnūtiat diffinit. ne deinceps recipiēdis. petēdis. exigendis. defendēdis ſeu adminiſtrādis bonis. inpoſteꝝ dictis fr̄ibus vel ordini ꝯferri. offerrivel al̓s quōlibꝫ obuenire ꝯtigerit quiſꝙͣ aꝙͣ nominet̉ ſeu ꝯſtituat̉. āmō nomine ſancteromane eccl̓ie ꝓcurator. Nec occaſione cuiuſlibet pͥuilegij apoſtolici. quicūqꝫ taliū bonoꝝadminiſtratōꝫ in iuditō vel extͣ agēdo. defēdedo. ſupplicādo vel al̓s quōlꝫ aſſume̓ dicte eccleſie noīe audeat. niſi ſedis apl̓ice licētia ſpālidecernit irritū īane ſi ſecꝰ a quoꝙͣ contigeritattemptari.In ſecūda p̓o conſtituti. §. ij.on īcipit. inter nōnullos: d̓clarat pͥmo aſſertio ꝑtinax. xp̄c et apl̓i nihil habuerūt in ꝓprio nec in cōi. ſcripture ſacre ꝯͣdicāt exꝑſſe: deinceps erronea et he̓tica ē cēſenda. Secūdo etiā aſſertio ꝑtinax. redemptori nr̄o eiuſqꝫ apl̓is ī his ip̄os habuiſſe ſacra ſcriptura teſtat̉: nequaꝙͣ ius eis vtēdipetierit. nec ip̄a vēdendi ſeu donandi: ius ip̄ihabuerint ſeu ex illis alia acquirēdi. talisaſſertio vſū et geſta eoꝝ ꝯclubat ī p̄miſſisiuſta. deinceps erronea et heretica ē cenſenda Cōtra iſtas igr̄ duas ꝯſtitutōes aliqͥ oblatrātes dixerūt dn̄m nr̄m potuiſſe ea dicta ſūt declaraſſe. Et ad ſui mēdat ij coloratōꝫadducebāt talē rōem. Illud qd̓ clauē ſcientie in fide et moribꝰ diffinierūt ſemel romanipōtifices: adeo īmobile ꝑſeuerat. illud ſucceſſoribus ſuis reuocari licꝫ in dubiū. necꝯͣriū affirmare. licet ſecus ſit in his clauēpotētie ſūt eos ordinata. Sed vt dicūt romani pōtifices et multa ꝯſilia generalia d̓terminauerūt et diffinierūt clauē ſcīe. Primo regula fr̄m minoꝝ ē regula euāgelica xp̄i.et apl̓oꝝ imitatrix. nihil ī hoc mūdo habētꝓpriuꝫ vel cōe: ſꝫ ī rebus qͥbus vtunt̉ habent

ſimplicē vſū facti. Secūdo xp̄i et apl̓orumpauꝑtas ꝯſiſtit in expropriatōe cuiuſlibꝫporalis dominij. ciuilis et mūdani. et eoruꝫſuſtētatio fuit ī ſolo et nudo oſu facti: qͥbuſcūqꝫ ſucceſſoribꝰ licuit oppoſitū declarare.Sꝫ oppoſitū ī dct̄is duabꝰ ꝯſtitutōibꝰ ē d̓clara. vt viſū ē: hoc licuit face̓ dn̄o ioh̓. Sed ad has ratōes iſtoꝝ. §. iijeuacuādas. ip̄e ioh̓. edidit et ꝓmulgauit tertiaꝫ ꝯſtitutōeꝫ incipit. Quia quorūdā. cuiuspͥncipiū poſitū ē ſupͣ. In qua ioh̓. valde ſubtiliter et artifitioſe et efficaciter reſpōdet. īſiſtēdo circa maiorē et minorē. Circa maiorē qͥdē.primo oſtēdendo. ſciētia vel ē clauis ſpiritualis. vel ſi eſt: ad ip̄am ꝑtinet aliquiddiffinire: ſꝫ ſolū ad clauē pt̄atis. Circa mino v̓o. oſtēdendo pͥmo fl̓m eſt. romanitifices diffinierūt. fr̄es ī rebus qͥbus vtuntur habeāt ſimplicē vſū facti: et ꝓbat eos.habeāt vſū iuris oſtēdendo dictꝰ dn̄s nicolaus in quo ſe fūdauit pͥncipaliter: nūꝙͣ dixitſuſtentatōꝫ xp̄i et apl̓oꝝ extitiſſe ī ſolo et nudo et ſimplici vſu facti: īmo oppoſitū ſenſitꝓbat. Tertio oſtendendo habere aliqͣ in cōi derogat altiſſime pauꝑtati. Quarto oſtendendo in rebus vſu ꝯſūptibilibꝰ pt̄ vſusa dominio vl̓ ꝓprietate rei ſeꝑari. Quinto ꝓbādo. vſus denudatꝰ omni iure ē bſus iuſtꝰquare ꝑfectis ꝯpetit talis vſus: nec eis ta vſū ꝯditor canonis reſeruauit. Sexto ex eo dicto eos ꝯfutādo oſtendit. ſi licuit dct̄odn̄o nicolao ꝯͣ declaratōes ſuoꝝ p̄deceſſoꝝ aliqua declarare in materia ſupͣdicta. eadē ratione ſibi licuit ꝯͣ determinata nicolaū p̄dictuꝫ. vel ſi ſibi lꝫ: nec alteri licuit. Septioon̄dit ea que in dicta ꝯſtitutōe dn̄i nicolai ꝯtinēt̉. ad romanos pōtiſices. et ꝯſequēs ad ip̄m dn̄m ioh̓. ꝑtinet. ſiquid dubietatis circa ſuā determinatōꝫ emerge̓t declarareOctauo on̄dendo quō licet romanis pōtificibus ordines ꝯfirmare: et ꝯfirmatos caſſare.quare habeāt maius priuilegium fr̄esminores ꝙͣ alij vt videt̉. licet ꝯͣ eoꝝ regulā facere talia et oppoſita declarare. Nono on̄dendo falſū. multa ꝯcilia generalia fuerīttalia declarata. ꝯcilia generalia illi pōtifices celebrauerint. vel ſi celebrata ſint: nl̓ fecerint de talibꝰ mentionē. Decīo on̄ditnec ad fidē nec ad mores ꝑtinet xp̄m apl̓osī his vſi ſūt. habuiſſe niſi nūdū bſū factiet ſīplicē. īmo magis oppoſitū ꝑtinet. necſcriptura ſacͣ nec in ſībolis habeat̉ fr̄es minores hn̄t ī rebꝰ niſi ſīplicē vſuꝫ facti. necliceat romāo pōtifici dn̄iuꝫ qd̓qꝫ reẜuatū ſibiī rebꝰ fr̄ibꝰ obueniūt abice̓. Nec ꝓcuratores ſūmos pōtifices ꝯſtitutos ſucceſſoriliceat reuocare. Quare ꝯcludit neceſſario. illoꝝ ē nll̓a. Et ip̄e talia ſuꝑiꝰ p̄miſſa potuit declarare: et ip̄a etiā ordinare. Ultimoꝯcludēdo diffinit pͥmo. tales niſi ſūt publi