Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Ouodecimus

ſpūalibus vacat. ita tn̄ ea remaneat facultas homini licitū modū ſuſtētādi ſeip̄mad qd̓ multa requirūt̉. Et quāto modꝰ viuēdi in pauꝑtate minorē ſolicitudinē exigit.tāto pauꝑtas ē laudabilior: at̄ quāto pauꝑtas fuerit maior. pauꝑtas ī ſe ē bona.ſꝫ inꝙͣtum liberat ab illis qͥbus impedit̉. minꝰ ſpiritualibꝰ bonis ītēdat. Un̄ ẜm mo liberat̉ ab impedimētis p̄dictis: ēſura bonitatis eiꝰ. Et hoc ē cōe oībus exterioribus que intātū ſūt bona: inquātū ꝓfitiūt advirtutē: non aūt ẜm ſeip̄am. Eſt aūt quadruplex modꝰ. §.ſectādi volūtariā pauꝑtatē ẜm tho. vbi ſupͣ.c. cxxx. Et pͥmus modꝰ ē vt de p̄tio poſſeſſio vēditaꝝ. aliqͥ in vno collegio ſeu cōgregatōe exiſtētes cōiter viuāt. Et iſte ſuffitiēs eſtſꝫ ad longū tp̄us. Et apl̓i hūc modū viuēdi fidelibꝰ ī hierl̓m ꝯſtituerūt. qꝛ p̄uidebāt ſpiritūſāctū. diu in hierl̓m cōmorarehaberēt. ꝓpter ꝑſecutōes et īiurias illatasa iudeis. ꝓpter inſtātē deſtructōeꝫ ciuitatiset gētis. vn̄ fuit neceſſariū niſi ad modicūtp̄us ꝓuideri. Et ꝓpter hoc trāſeūtes ad gētesī qͥbꝰ firmāda ꝑdurāda erat eccl̓ia. hūc mo viuēdi legūt̉ īſtituiſſe. Etſi dicat̉ perhūc mobū viuēdi pt̄ cōmitti fraus et furtūdiſpēſatores. vn̄ videt̉ ꝯueniēs modꝰ. Rn̄bet̉ hoc ē cōe ī omni viuēdi. qͥbus aliqͥadinuicē ꝯuiuūt. In hoc aūt tantominꝰ quātodifficilius ꝯtinge̓ videt̉. ꝑfectōꝫ vite ſectātes fraudē cōmittāt. Adhibet̉ etiā ꝯͣ hoc r̄mediū ꝓuidā diſpēſatōneꝫ fideliū. Un̄ ab apl̓iselecti ſūt ſtephanꝰ et alij ad hoc offitiū ydonei reputabātur. Eſt ſecūdꝰ modꝰ viuēdi inpauꝑtate volūtaria. vt .ſ. habētes poſſeſſiōesī cōi de eis viuāt. et ſingulis ꝓuideat̉. ꝓut cuiqꝫ opus fuerit ſicut obſeruat̉ in plurimis monaſterijs et qͣſi ī oībus monachoꝝ. Et hic ē et̓ꝯueniēs modꝰ laudabilis. Nec hoc aliquiddeperit ꝑfectōni ad quā tēdūt pauꝑtatem volūtariā aſſumētes. Poteſt em̄ fieri vniꝰ ferevel paucoꝝ ſolicitudinē. vt poſſeſſiones debito ꝓcurent̉. et ſic alij abſqꝫ tꝑaliū ſolicitudine remanētes: libere poſſūt ſpūalibꝰ vacarequod ē fructꝰ volūtarie pauꝑtatis. Nec etiā illis aliqͥd deperit de ꝑfectōe vite. hāc ſolicitudinē alijs aſſumūt. Quod em̄ amitte̓ vident̉ī defectu quietis. recuꝑant in obſequio caritatis. ī quo etiā ꝑfectio vite cōſiſtit. Nec etiaꝫ hūc modū viuēdi cōcordia tollit̉ occaſionepoſſeſſionū cōmuniū. Tales em̄ debēt volūtariā pauꝑtatē aſſume̓. tꝑalia ꝯtēnant. Et tales tꝑalibꝰ cōibꝰ diſcordare poſſūt. p̄ſertim ex tꝑalibꝰ nihil p̄ter neceſſaria vite habeāt expectare. Et cuꝫ diſpēſatores oꝑteatfideles. nec ꝓpt̓ hoc aliqͦ hoc viuēdi abutant̉. hic modꝰ piuēdi pt̄ īprobari. bonismale vtant̉ mali. vt patet ī eukariſtia: mal̓bene vtāt̉ boni. Tertiꝰ modꝰ viuēdi volūta

riā pauꝑtateꝫ ſectātibus ē. vt de laboribꝰ manuū ſuaꝝ viuāt. Quē quidē viuendi modumpaulus apl̓us ſeq̄bat̉ et alijs obẜuādū ſuo exemplo et īſtitutōe dimiſit. Dicit̉. ij. ad theſ.iij. gratis panē māducauimꝰ ab aliqͦ: ſedī labore et fatigatōe nocte et die oꝑantes. nequē vr̄m grauaremꝰ. Et infra. eſſemꝰ apd̓vos. hoc ip̄m denūtiabamus vobis. quoniamſiquis vult operari māducet. Iſte igit̉modus ē etiā ꝯueniēs bonꝰ. Nec eſt hoc pa vt quidā obitiunt .ſ. terrena dimittere. vtiteꝝ acqͥrant̉ labores manuū. qꝛ diuitiarūpoſſeſſio. et ſolicitudinē reqͥrebat in ꝓcurādovel ſaltē cuſtodiēdo. affectū hoīs ad ſe tͣhit.quod accidit. obſequijs laborē manuuꝫ quottidianū victū acqͥrere ſtudet. Sꝫ adacqͥrendū per laborē manuū victū. quantumſufficit ad nature ſuſtentationē. modicū tempus ſufficit et modica ſolicitudo neceſſaria ē.Sed ad diuitias ꝯgregādas vel ſuꝑfluuꝫ victū q̄rendū per laborē manuū. ſicut ſecularesartifices faciūt. oportet multū tꝑiponere etmultā ſolicitudinē adhibere. Nec ē ꝯͣ qͥd dn̄sait. Nolite ſoliciti. math̓. vj. em̄ ꝓhibuit laborē manuū: ſꝫ anxiā ſolicitudinē mētis neceſſarijs vite laborādo et alia faciēdo qd̓in ſe eſt. quaſi his etiā bubitet ne habeat vnde viuat. Si em̄ ex diuina ꝓuidentia ſuſtentantur aues. que poſſunt laborare illis laboribus quibus homīes ſibi neceſſariaacquirūt. et ſūt aues ip̄e īferioris cōditionisml̓tomagis ꝓuidebit hoībus. Nec etiā poteſtiſte modus reprobari ex eo alicui hoc nonſuffitiat. vt qꝛ īfirmꝰ et debilis ē. valēs laborare quātū ſufficit ad victū ſibi neceſſariū em̄ ꝓpter defectuꝫ qui ī paucioribꝰ accidit.aliquā ordinatio repudiāda ē. Hoc et ī naturalibꝰ et in volūtarijs ordinatōnibꝰ acciditNec ē aliquis modꝰ viuēdi. quē ita ꝓuideat̉homini. qͥn poſſit aliqn̄ deficere. et diuitibus etiā poſſūt aliquādo diuitie furto et rapina auferri. Remanet tn̄ remediū aliquod circa dictū modū viuēdi. vt .ſ. cui ꝓprius laborſufficit ad victū ꝓpriū: ſubueniat̉ aliū eiuſ ſocietatis plus poſſit laborare ꝙͣ ſibi ſitneceſſariū. vel alios qui diuitias poſſident.ẜm legē caritatis et amicitie naturalis. vnꝰſubueīt alteri. Sꝫ nec obſtat ſi dicat̉ oportebit talis multū tꝑis pone̓ ī laborādo. et perconſequēs parū vacare poterunt ſpūalibus.Nam ad victum neceſſariū pauca ſuffitiuntet paucis tales ſint ꝯtenti. Unde multumimpediūt̉ ab oꝑibus ſpūalibus. habeātexponere multū tp̄us in oꝑando manibus.etiā oꝑando poſſunt cogitare de deo: et deumlaudare et alia hmōi facere. Poſſūt etiaꝫ abalijs benefitijs ſubleuari. Et licet operatō manuū valeat ad otiū vitandū et carnē edomadam. tamē ꝓpter hoc aſſumitur volūtariapauꝑtas. quia alijs modis pt̄ edomari caro