¶ Ouodecimus¶ Titulus
ꝑfectōes. ſꝫ quia ſūt diſpoſitōes quedā ad ꝑfectōeꝫ. q̄ ī hoc ꝯſiſtit. ꝙ mēs hominis deo bacꝫEt hoc expreſſe oſtendūt v̓ba dn̄i pauꝑtatemſuadentis. Si vis perfectꝰ eē ⁊cͣ. ſubdēs. Seq̄re me. qͣſi ī ſua ſequela ꝑfectōis ꝯſtituēs vitā¶ Poſſūt etiā p̄dicta tria dici ꝑfectōis ſigna ⁊effectus. Cū em̄ mēs amore et deſiderio alicrei vehemēter afficit̉: ꝯſequēs eſt vt alia poſtponit. Ex hoc gͦ ꝙ mēs hominis feruēt̉ amore et deſiderio ī diuina fert̉. in qͦ ꝑfectōnē cōſtare manifeſtū eſt. ſeqͥtur ꝙ omnia q̄ poſſūtip̄m retardare. qͦ minꝰ ferat̉ in deū abitiat. n̄ſolū carā vxorē et ꝓlis affectū ac rerū exterioꝝ: ſꝫ etiā ſuip̄ius. Et hoc ſignant verba ſcripture. Dicit̉ em̄ cant̉. viij. Si dederit hō oēꝫſubſtātiā ꝓ dilectōe: qͣſi nihil deſpicit eam. Etmath̓. xiij. Simile ē regnū celoꝝ hoī negociatori querēti bonas margaritas: inuēta aūtvna ⁊cͣ. Et phil̓. iij. Que mihi aliqn̄ fueruntlucra: arbit ratus ſum vt ſtercora. vt xp̄m lucrifaciam. ¶ Adde qꝛ ſignū maxime et ꝑfecteamicitie vnius ad alteꝝ eſt. cū ſe et ſua amico dat. Sic cū ꝑ pauꝑtateꝫ offerat quis bonaexteriora deo. ꝑ caſtitatē corpus. qꝛ maxīasdelectatōes eius .ſ. venereas ſibi aufert: et voluntatē ꝓpriaꝫ quo nil maius. dat p̄lato cuiusvolūtati ſe ſubicit loco dei: et ideo ꝑ iſta ſigͣiꝑfecta amicitia eiꝰ ad deū. Quia igit̉ predictatria. diſpoſitōes. effectꝰ et ſigna ſūt ad ꝑfectōꝫꝯuenienter qͥ p̄dicta deuouēt deo. dicunt̉ eſſeī ſtatu ꝑfectōis. ꝑfectio aūt ad quā p̄dicta diſponūt. ī vacatōe mentis ad deū ꝯſiſtit. Undep̄dictoꝝ ꝓfeſſores religioſi dicunt̉. quaſi ſe etſua ꝑ modū ſacrifitij deo dedicantes. Religioem̄ ī cultu diuino ꝯſiſtit. vt ī oblatōibꝰ ⁊ ſacrifitijs et hmōi. hec tho. in. iij. ꝯͣ gētiles. c. cxxv.Et. xiiij. q. j. dr̄. Ubi ꝯſiliū datur offerētis eſtarbitrium. vbi v̓o preceptum neceſſitas ſeruientis.¶ De obedientie poto ⁊ alijs. §.votis. Sciēdū ꝙ ſtultū viſū eſt aliquibꝰ obligare ſe voto ad obediendū alicui aut qd̓cūqꝫẜuandū: īducētibꝰ hāc rōeꝫ. Unū qd̓cūqꝫ bonuꝫ quātoliberiꝰ agit̉: tāto virtuoſius eē videtur. Quanto em̄ ex maiori neceſſitate qͥs adaliquid obẜuandū aſtringit̉: tātominꝰ libereid agere videt̉. Uidet̉ igit̉ derogari laudabilitati virtuoſoꝝ actuuꝫ ꝓ hoc. ꝙ ex neceſſitateobediētie vel voti fit. ¶ Sꝫ hoc r̄probat tho.iij. ꝯͣ gētiles. c. cxxxiij. triplicit̓. pͥmo dicit. ꝙ qͥhoc dicūt vident̉ ignorare diuerſitatē neceſſitatū. Eſt em̄ triplex neceſſitas. Quedā ex coactōe. quedā ex interiori īclinatōe. quedaꝫ exfine. Et prima qͥdē neceſſitas laudē virtuoſorū actuū diminuit. qꝛ ꝯͣriatur volūtario. Coactū ē em̄ qd̓ eſt volūtati ꝯͣriū. Secūda neceſſitas que .ſ. ē ex īteriori inclinatōe ꝓcedēs: laudē virtuoſi actus nō minuit: ſꝫ auget: facit eīvolūtatē magis intende̓ in actū virtutis. Patet em̄ ꝙ habitus v̓tutis quāto fuerit ꝑfectōr
tāto vehemētiꝰ volūtatē tende̓ facit ī actū nͥtutis bonū: et minꝰ ab eo deficere. ꝙ ſi ad finēꝑfectōis ꝑuenerit: quādaꝫ neceſſitateꝫ infertad intēſe agendū et minꝰ defitiendū. ſicut ē inbeatis qͥ peccare nō poſſūt. nec tn̄ ꝓpter hocaut libertati volūtatis aliquid deperit aut actus bonitati. Tertia neceſſitas ē ex fine ſicutdr̄ alicui eē neceſſariā nauē vt trāſeat marePatet aūt ꝙ huius neceſſitas libertatē volūtatis nō minuit nec actuū bonitatē. qͥn potiꝰqͦ ad quid auget. q. neceſſariū ad finē: ex hocip̄o laudabile ē: et tātolandabilius: quāto finis fuerit melior. Neceſſitas aūt obẜuādi queqͥs nouit aut obediēdi ei cui ſe ſuppoſuit: nō ēneceſſitas coactionis. nec etiā ex interiori inclinatōe ꝓueniēs: ſꝫ ex ordine ad finē. Eſt em̄neceſſariū vouēti hoc vel illud age̓: ſi debet votū impleri aut obediētia ẜuari. Cū igit̉ hi fines laudabiles ſint. vtpote qͥbus homo deo ſeſubicit: neceſſitas p̄dicta nihil diminuit d̓ laude virtutis ¶ Secūdo ꝙ talis obligatō quamquis ſibi ſumit non diminuit de laude v̓tutieꝓbat̉ ſic. Conſiderandū ē em̄. ꝙ dū implēt̉ aliqua que quis nouit. vel que ſibi p̄cipiunt̉ abeo cui ſe quis ſubdidit ꝓpt̓ deū. maiori laude⁊ remuneratōe ſunt digna. Sicut em̄ ꝯtingitnnū actū eē duoꝝ vitioꝝ. dū actꝰ oniꝰ vitij adfinē alterius vitij ordinat̉. vt cū qͥs furat̉ vtfornicet̉. Actꝰ qͥdeꝫ ẜm ſpēm ē auaritie. ẜm ītentōeꝫ ē luxurie. Sic eodē mō ꝯtingit ī actibus v̓tutū. Actꝰ em̄ vniꝰ v̓tutis ad actū alterius v̓tutis pt̄ ordinari. Sicut cuꝫ qͥs dat ſua.vt cū eo habeat amicitiā caritatis. Actꝰ qͥdeꝫtalis ex ſpē ſua ē actꝰ liberalitatis. Ex fine eſtactus caritatis. Huius aūt actꝰ maiorē laudēhabet v̓tutis ex caritate ꝙͣ ex liberalitate. vn̄etſi remittat̉ ex eo ꝙ liberalitatis ē. ex eo ꝙad caritatē ordinat̉ maiori laude et mercededignꝰ ē ꝙͣ ſi liberaliꝰ ageret̉ nō ī ordine ad caritatē. Ponamꝰ gͦ aliquē. aliqd̓ opꝰ v̓tutis agētē. puta ieiunantē: vel ſe a venereis ꝯtinētē.Eqͥdē ſi hoc agat abſqꝫ voto: erit actꝰ abſtinētie vel caſtitatis. Si ex voto refert̉ vlteriꝰ adaliā v̓tutē. cuiꝰ ē deo voue̓ aliqͥd .ſ. ad religionē. q̄ potior ē caſtitate vel abſtinētia. vtpotefaciēs nos recte habe̓ ad deū. Erit gͦ actꝰ abſtinētie vel ꝯtinētie laudabilior in eo qͥ ex votofacit. et ſi nō ita delectat̉ ī abſtinentia. ex eo ꝙdelectat̉ ī potiori v̓tute q̄ ē religio ¶ Tertō ſicvolūtas p̄cedēs actū manꝫ v̓tute ī tota executōe actꝰ. ⁊ ip̄m laudabilē reddit: etiā qn̄ de ꝓpoſito volūtatis ꝓpter quē actū īcipit. ī executōe oꝑis nō cogitabat. Nō em̄ oꝫ vt qͥ ꝓpterdeum aliqd̓ iter arripit: ī qualibꝫ ꝑte itinerisactu cogitet de deo. Patet aūt ꝙ ille qͥ vouetſe aliquid facturū: ītenſius illud vult: ꝙͣ ſi ſipl̓r illud face̓ diſpoſuit. qꝛ nōſolū illd̓ face̓ voluit: ſꝫ voluit ſe firmare vt nō d̓fice̓t ab eo faciendo. Ex hac volūtatis intētōe: reddit̉ executio voti cū intētōe quadā laudabilis. et qn̄