Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Primum

ex dictamine rōis: ſꝫ ex virtute ſpūſſācti filij dei agunt̉. ro. viij. Uel aliter ꝯſiliū qd̓ ē do ē quo ſpūſſāctus dirigit nos ī oībꝰ ordinant̉ in finē vite eterne ſiue ſint de neceſſitate ſalutis ſiue. hec tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lij. art.iij. aūt mens humana donū ꝯſilij īſtruat̄. dirigat̉ et ꝑfitiat̉ ī agēdis. oſtendit̉ tripliciter. Primo ex interp̄tatōe. ſecūdo ex ſimilitudine. tertio ex ratōe. Ex interp̄tatōe patet. ꝯſiliū dr̄ quaſi ꝯſidiū. eo ml̓ti ꝯſident adꝯferēdū ſimul. quos oportet ꝯſide rare pluresꝯditiones ſeu circūſtantias. quas vnus inꝯſiderando d̓ficit alius melius ꝑcipit. vt dicittho. j. ſcd̓e. q. xiiij. ar. ij. Sic a ſimili. qꝛ hūana non poteſt habere aliquā certitudinem deeuentibus cōtingentiū ad p̄uidendū eis perdonū cōſilij ſpūſſancti rōnem humanā īſtruitde agendis ſupͣ hūanuꝫ modū. Unde orbanuspapa. ſanctuſſpūs infundit̉. cor fidele perprudentiā et ꝯſtantiā dilatat̉. de ꝯſe. diſt. iiij.omnes. Ad prudētiam aūt ꝑtinet conſilium.Secūdo hoc ꝓbat̉ ſimilitudine. videmus em̄ īrebus humanis. illi qui ſuffitiūt ſibip̄isin inqͥſitōe ꝯſilij. a ſapiētioribus ꝯſilia exquirūt ẜm documentū illud thob̓. iiij. Cōſiliū ſēꝑa ſapiēte inquire. Et di. xxij. De qͥbus dr̄. Facilius īuenit̉ qd̓ a pluribus ſenioribus q̄riturSic ad ꝓpoſitū. quia ratio humana poteſtcōprehendere ſingularia et ꝯtingentia. poſſūt occurrere: ideo magis īdiget inquiſition ꝯſilij. q. ꝯſilio accepto a deo. qui oīa comprehēdit ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lij. ar. ij. Tertōhoc declarat̉ ex rōe. Nam ratio humana perficitur hoc mouetur a ſuꝑiori pͥncipio motiuo: ſic corpus qd̓ mouet̉ a ſpiritu. Manifeſtū eſt autē rectitudo rōnis humane comꝑatur ad rōeꝫ diuinā. ſicut principiū motiuūinferius ad ſuꝑiꝰ. Ratio em̄ eterna eſt ſuprema regula om̄is hūane rectitudinis: et ideoregula hūana maxime ꝑficit̉ et adiuuat̉. ẜm mouet̉ regulatur a ſpirituſācto donuꝫcōſilij. circa ea ſunt agenda ꝓpter finē. tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. lij. ar. ij. Et ph̓s dicit in. c. de bōafortuna his mouentur inſtinctū diuinū expedit conſiliari ẜm rationē humanamſꝫ ſequātur inſtinctū diuinū quia mouentura meliori pͥncipio. Ad quod optime facit qd̓habet̉. xix. q. ij. Due ſūt leges publica .ſ. ana ſcripta priuata .ſ. ſpūſſācti. Et hac ſecūda ducunt̉ ſubitiunt̉ ꝑſone ibi vide bene. Ꝙͣtuꝫ ad tertiū .ſ. aptitur. §. ij.dinē ꝯſilij nota quīta beatitudo eſt. Beati miſericordes. adaptat̉ huic dono ſicut dirigenti. Ꝙͣuis conſiliū ī omnibꝰ v̓tutū actibus dirigamur. ſpecialiter tn̄ ī oꝑibus miſericordie. conſiliū ſit his ſūt ad finēvtilia: ſeqͥt̉ de his ſūt maxime vtilia ad fi: maxime cōſiliū erit vtile et neceſſariū. Sꝫmiſcd̓ia maxime ē vtilis ad fineꝫ. ẜm illud. j.ad thi. iiij. Pietas ad oīa vtilis ē. exhibetur

. vij. oꝑa miſcd̓ie corꝑalis. et multomagisoꝑa miſcd̓ie ſpūalis. vt docere. p̄dicare. regēet hmōi. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lij. art. iiij. Idē on̄ditaugꝰ. ī ſermone dn̄i in mōte: dicēs. Cōſiliūuenit miſericordibꝰ. qꝛ vnicū remediū ē detis malis exui et liberari: dimittere alijs dare. Ad idē glo. ſuꝑ illud. Beati miſericordes.Miſcd̓ia ait eget ſpū ꝯſilij. ſine quo nemo circūſcripte miſeretur. Initiū ē ſui miſereri: finis ē alio mori. dan̄. iiij. Placeat tibi rexſiliū meuꝫ. peccata tua elemoſinis redime. depe. di. j. Ꝙobrē. Qn̄ aūt elemoſina cadat ſubp̄cepto et qn̄ ſub cōſilio. habes plene d̓clara in ſecūda ꝑte ti. j. c. xxiiij. de inhūanitate. De conſilijs euāgelicis. Et primo de conſilio obedientie.Capitulum. II.Via optimū hominiseſt. vt mēte deo adhereat et rebusdiuinis. Impoſſibile ē autēintenſe circa diuerſa occupet̉. adhoc liberiꝰ mens hominis ferat̉ ī deū. īquittho. ī. iij. ꝯͣ gētiles. dant̉ īdiuidua lege ꝯſilia.qͥbus hoīes ab occupatōibꝰ vite pn̄tis retrahant̉. ꝙͣtū poſſibile ē vitā agēti terrenaꝫ.ē aūt hoc ita homini neceſſariuꝫ ad iuſtitiaꝫvt ſine eo iuſtitia poſſit in ip̄o. eniꝫvirtus et iuſtitia tollitur. ſi ẜm ordinē rationis. corporalibus et terrenis rebus vtaturEt ideo huius diuine legis admonitōes: dicūtur ꝯſilia p̄cepta. inqͣtū ſuadetur hominivt ꝓpter meliora minꝰ bona p̄termittat Occupatur aūt humana ſolicitudo ẜm cōem mo hūane vite erga tria. Primo quideꝫ circaꝓpriā paſſionē. quid agat aut vbi cōuerſeturSecūdo circa ꝑſonas ſibi ꝯiūctas. p̄cipue vxo et filios. Tertio circa res exteriores ꝓcurādas. qͥbus homo indiget ad ſuſtentationē viteAd amputandā igit̉ ſolicitudinē circa res exteriores datur in lege diuina ꝯſiliuꝫ pauꝑtatis. vt .ſ. res huiꝰ mūdi abiciat. qͥbꝰ animꝰ eiꝰ ſolicitudinē aliquā īplicari poſſet. Hinc ē dn̄s dicit. math̓. xix. Si vis perfectꝰ. vadeet vēde oīa habes et da pauꝑibus ſequereme. Ad ā putādā at̄ ſolicitudinē vxoris filiorū. dat̉ hoī ꝯſiliū de virginitate vel caſtitateẜuāda. Hinc ē qd̓ dr̄. j. cor̄. vij. De virginibusaūt p̄ceptū dn̄i habeo: ꝯſiliū aūt do. Et hꝯſilij rōeꝫ aſſignās ſubdit. Qui ſine vxore eſt ſūt dn̄i cogitet quō placeat deo. Qui aūt cuꝫvxorē ē: ſolicitꝰ ē ſūt mūdi: cogitat quō placeat vxori et diuiſus ē. Ad āputādā aūt ſolicitudinē hoīs circa ſeip̄m. dat̉ ꝯſiliū obediētie quā diſpoſitōꝫ ſuoꝝ actuū ſuꝑiori ꝯmittit ꝓpter qd̓ dr̄ heb̓. vlt̄. Obedite p̄poſitis vr̄iset ſubiacēte eis: ip̄i em̄ ꝑuigilāt qͣſi rōeꝫ reddituri aīabus nr̄is. ſūma hoīs ꝑfectio inhoc conſiſtat mens hominis deo vacet. Adhanc aūt mentis vacationē predicta tria maxime vident̉ diſponere. ꝯuenienter ad ꝑfectōnis ſtatuꝫ ip̄a ꝑtinere vidēt̉: quaſi ip̄e ſint