¶ Capitulum¶ Primum
ex dictamine rōis: ſꝫ ex virtute ſpūſſācti qͦ filij dei agunt̉. ro. viij. Uel aliter ꝯſiliū qd̓ ē donū ē quo ſpūſſāctus dirigit nos ī oībꝰ q̄ ordinant̉ in finē vite eterne ſiue ſint de neceſſitate ſalutis ſiue nō. hec tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lij. art.iij. ¶ Ꝙ aūt mens humana ꝑ donū ꝯſilij īſtruat̄. dirigat̉ et ꝑfitiat̉ ī agēdis. oſtendit̉ tripliciter. Primo ex interp̄tatōe. ſecūdo ex ſimilitudine. tertio ex ratōe. Ex interp̄tatōe patet.Nā ꝯſiliū dr̄ quaſi ꝯſidiū. eo ꝙ ml̓ti ꝯſident adꝯferēdū ſimul. quos oportet ꝯſide rare pluresꝯditiones ſeu circūſtantias. quas dū vnus inꝯſiderando d̓ficit alius melius ꝑcipit. vt dicittho. j. ſcd̓e. q. xiiij. ar. ij. Sic a ſimili. qꝛ hūanarō non poteſt habere aliquā certitudinem deeuentibus cōtingentiū ad p̄uidendū d̓ eis perdonū cōſilij ſpūſſancti rōnem humanā īſtruitde agendis ſupͣ hūanuꝫ modū. Unde orbanuspapa. Cū ſanctuſſpūs infundit̉. cor fidele perprudentiā et ꝯſtantiā dilatat̉. de ꝯſe. diſt. iiij.omnes. Ad prudētiam aūt ꝑtinet conſilium.Secūdo hoc ꝓbat̉ ſimilitudine. videmus em̄ īrebus humanis. ꝙ illi qui nō ſuffitiūt ſibip̄isin inqͥſitōe ꝯſilij. a ſapiētioribus ꝯſilia exquirūt ẜm documentū illud thob̓. iiij. Cōſiliū ſēꝑa ſapiēte inquire. Et di. xxij. De qͥbus dr̄. Facilius īuenit̉ qd̓ a pluribus ſenioribus q̄riturSic ad ꝓpoſitū. quia ratio humana nō poteſtcōprehendere ſingularia et ꝯtingentia. q̄ poſſūt occurrere: ideo magis īdiget hō inquiſition ꝯſilij. q. ꝯſilio accepto a deo. qui oīa comprehēdit ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lij. ar. ij. ¶ Tertōhoc declarat̉ ex rōe. Nam ratio humana perficitur ꝑ hoc mouetur a ſuꝑiori pͥncipio motiuo: ſic corpus qd̓ mouet̉ a ſpiritu. Manifeſtū eſt autē ꝙ rectitudo rōnis humane comꝑatur ad rōeꝫ diuinā. ſicut principiū motiuūinferius ad ſuꝑiꝰ. Ratio em̄ eterna eſt ſuprema regula om̄is hūane rectitudinis: et ideoregula hūana maxime ꝑficit̉ et adiuuat̉. ẜmꝙ mouet̉ ⁊ regulatur a ſpirituſācto ꝑ donuꝫcōſilij. circa ea q̄ ſunt agenda ꝓpter finē. tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. lij. ar. ij. Et ph̓s dicit in. c. de bōafortuna ꝙ his qͥ mouentur ꝑ inſtinctū diuinūnō expedit conſiliari ẜm rationē humanamſꝫ ſequātur inſtinctū diuinū quia mouentura meliori pͥncipio. Ad quod optime facit qd̓habet̉. xix. q. ij. Due ſūt leges publica .ſ. hū ana ſcripta ⁊ priuata .ſ. ſpūſſācti. Et qͥ hac ſecūda ducunt̉ nō ſubitiunt̉ ꝑſone ibi vide bene.¶ Ꝙͣtuꝫ ad tertiū .ſ. aptitur. §. ij.dinē ꝯſilij nota ꝙ quīta beatitudo q̄ eſt. Beati miſericordes. adaptat̉ huic dono ſicut dirigenti. Ꝙͣuis eī ꝑ conſiliū ī omnibꝰ v̓tutū actibus dirigamur. ſpecialiter tn̄ ī oꝑibus miſericordie. Nā cū conſiliū ſit d̓ his q̄ ſūt ad finēvtilia: ſeqͥt̉ ꝙ de his q̄ ſūt maxime vtilia ad finē: maxime cōſiliū erit vtile et neceſſariū. Sꝫmiſcd̓ia maxime ē vtilis ad fineꝫ. ẜm illud. j.ad thi. iiij. Pietas ad oīa vtilis ē. q̄ exhibetur
ꝑ. vij. oꝑa miſcd̓ie corꝑalis. et multomagis ꝑoꝑa miſcd̓ie ſpūalis. vt docere. p̄dicare. regēet hmōi. tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lij. art. iiij. Idē on̄ditaugꝰ. ī ſermone dn̄i in mōte: dicēs. Cōſiliū cōuenit miſericordibꝰ. qꝛ vnicū remediū ē de tātis malis exui et liberari: dimittere alijs ⁊ dare. Ad idē glo. ſuꝑ illud. Beati miſericordes.Miſcd̓ia ait eget ſpū ꝯſilij. ſine quo nemo circūſcripte miſeretur. Initiū ē ſui miſereri: finis ē ꝓ alio mori. dan̄. iiij. Placeat tibi rex cōſiliū meuꝫ. peccata tua elemoſinis redime. depe. di. j. Ꝙobrē. Qn̄ aūt elemoſina cadat ſubp̄cepto et qn̄ ſub cōſilio. habes plene d̓claratū in ſecūda ꝑte ti. j. c. xxiiij. de inhūanitate.¶ De conſilijs euāgelicis. Et primo de conſilio obedientie.Capitulum. II.Via optimū hominiseſt. vt mēte deo adhereat et rebusdiuinis. Impoſſibile ē autē ꝙ hōintenſe circa diuerſa occupet̉. adhoc ꝙ liberiꝰ mens hominis ferat̉ ī deū. īquittho. ī. iij. ꝯͣ gētiles. dant̉ īdiuidua lege ꝯſilia.qͥbus hoīes ab occupatōibꝰ vite pn̄tis retrahant̉. ꝙͣtū poſſibile ē vitā agēti terrenaꝫ. Nōē aūt hoc ita homini neceſſariuꝫ ad iuſtitiaꝫvt ſine eo iuſtitia eē nō poſſit in ip̄o. Nō eniꝫvirtus et iuſtitia tollitur. ſi hō ẜm ordinē rationis. corporalibus et terrenis rebus vtaturEt ideo huius diuine legis admonitōes: dicūtur ꝯſilia nō p̄cepta. inqͣtū ſuadetur hominivt ꝓpter meliora minꝰ bona p̄termittat ¶ Occupatur aūt humana ſolicitudo ẜm cōem modū hūane vite erga tria. Primo quideꝫ circaꝓpriā paſſionē. quid agat aut vbi cōuerſeturSecūdo circa ꝑſonas ſibi ꝯiūctas. p̄cipue vxorē et filios. Tertio circa res exteriores ꝓcurādas. qͥbus homo indiget ad ſuſtentationē viteAd amputandā igit̉ ſolicitudinē circa res exteriores datur in lege diuina ꝯſiliuꝫ pauꝑtatis. vt .ſ. res huiꝰ mūdi abiciat. qͥbꝰ animꝰ eiꝰꝑ ſolicitudinē aliquā īplicari poſſet. Hinc ēꝙ dn̄s dicit. math̓. xix. Si vis perfectꝰ eē. vadeet vēde oīa q̄ habes et da pauꝑibus ⁊ ſequereme. Ad ā putādā at̄ ſolicitudinē vxoris ⁊ filiorū. dat̉ hoī ꝯſiliū de virginitate vel caſtitateẜuāda. Hinc ē qd̓ dr̄. j. cor̄. vij. De virginibusaūt p̄ceptū dn̄i nō habeo: ꝯſiliū aūt do. Et hꝯſilij rōeꝫ aſſignās ſubdit. Qui ſine vxore eſtq̄ ſūt dn̄i cogitet quō placeat deo. Qui aūt cuꝫvxorē ē: ſolicitꝰ ē q̄ ſūt mūdi: cogitat quō placeat vxori et diuiſus ē. Ad āputādā aūt ſolicitudinē hoīs circa ſeip̄m. dat̉ ꝯſiliū obediētieꝑ quā hō diſpoſitōꝫ ſuoꝝ actuū ſuꝑiori ꝯmittit ꝓpter qd̓ dr̄ heb̓. vlt̄. Obedite p̄poſitis vr̄iset ſubiacēte eis: ip̄i em̄ ꝑuigilāt qͣſi rōeꝫ reddituri ꝓ aīabus nr̄is. Ꝙ ſūma hoīs ꝑfectio inhoc conſiſtat ꝙ mens hominis deo vacet. Adhanc aūt mentis vacationē predicta tria maxime vident̉ diſponere. ꝯuenienter ad ꝑfectōnis ſtatuꝫ ip̄a ꝑtinere vidēt̉: nō quaſi ip̄e ſint