¶ Vndecimus

¶ Titulusptoꝝ. de illis erroribus antiquis loquētiū vl̓p̄poſiti inuadēdi gētiles a nobis remotos. oēſtudiū precipue p̄dicare debentiū ad illas meretriculas terminatur: nullꝰ infidelis ex hocad catholicaꝫ fidem. nullus fidelis ad maiorem dei dilectionem accedit: quid ni dum inverbis hereticos abſentes feriūt. nōnullos exp̄ſentibus credētiū hereticos cōſtituūt. Eccelucrum ſophiſmatū. Fruges ph̓oꝝ diſceptationes ſunt. velut p̄ſtigiatorum deceptiones:que potius ſophi ſmata dico. Nec ignorāti nocent. nec ſcientem iuuant. Idē in alia epiſtola. Negat Cicero ſi duplicatur ſibi etas habiturū ſe tempus quo legat lÿricos. eodē mododialeticas. Nec ego nego ꝓſpiciēdo iſta. ſed ꝓſpiciēda tm̄ et animo ſalutāda. In hoc vnuꝫne verba nobis dētur. ⁊ aliqͥd in eſſe illis magni et ſecreti boni iudicemꝰ. Quid torques etmaceras in illa queſtiōe. quā ſubtilius ē cōtemere ꝙͣ ſolue̓. Et ml̓ta alia ſb̓dit de hmōi.¶ Ex p̄dictis patet ꝙ nō .§. v.ſolū ſuꝑfluū videt̉ ⁊ banū. querere cognitionēdiuinorū et humanoꝝ. ꝑtinētium ad moralitatem in libris ethnicoꝝ: cum longepleniuset clarius iſta inueniātur ī litteris ſacris. cūexpoſitoribus ſuis. Sed etiam periculoſum.cum ī multis militēt ꝯtra fidem doctrine gētilium. cum veritatibus ibi ꝑmixtis. Ꝙ ſiquiobijtiāt. nō officere ſed ꝓficere tales doctrinas: ad fidem ꝓbādaꝫ demōſtrationibꝰ laicorum et philozophoꝝ rationibus. ad cōfirmādam ip̄aꝫ fidem autoritatibus eorū. cū multadixerint ꝑtinentia ad articulos fidei. Et quidvalidius teſtimonio inimicorū ad reuincēdāincredulitatem paganoꝝ; Reſpōderi poteſt.¶ Primo quidē. quia fides nō habet meritū:ait Grego. cui humana ratō p̄bet experimētum .ſ. ꝓbationū. Si em̄ quis nō vult crederevnū deū eſſe. niſi ex eo ꝙ per rationeꝫ ſibi demōſtrat̉: certe meritū fidei nō habꝫ. ¶ Secūdo. quia hoc ſolū non minuit meritū fidei ꝓbatio eoꝝ que ſūt fidei ꝑ rationes naturalesſed etiam irriſioneꝫ apud ſapientes adducit.Nam ẜm Tho. in ſumma. Articuli fidei nll̓isrationibus cogētibus demōſtrari valeāt. excepto primo .ſ. de vnitate diuine eſſētie: quodtn̄ nō id̓o creditur quia a philozophis demōſtratuꝫ. ſed quia a deo reuelatū et credi mandatum. Siqui velint ip̄os articulos ratioībꝰdemōſtrare. ſicut aliqui nitūtur: patebit riſuifides xp̄ianorū apud ſapientes huiꝰ ſecl̓i. extimātes ip̄os fideles talibus ratōibus moueri ad aſſentiēdum tāꝙͣ orgētibus. cum in reiperitate non cogant. Et ideo ſignanter dicitAmbroꝰ. vt refert magiſter ī. iij. ſentē. Ubi fides queritur. ceſſent argum̄ta ph̓oꝝ. Piſcatoribus creditur nō dialeticis. ¶ Tercio .ſ. ꝙͣtum ad illud ꝙ multa gētiles dixerunt de articulis fidei. Sciendum ꝙ quedaꝫ ip̄i dixerūt

que videntur hoc ſonare. quod ab aliquibusexponūtur. Sed ſatis manifeſte apparet. talem intellectum nō fuiſſe de mēte eorum. Sꝫextorte ſunt ille interp̄tatōes. Uerbi gratia.dixit Trimegiſtꝰ. Monas genuit monadem.et in ſeip̄m reflectit ardorem. Exponunt hocaliqͥ de miſterio trinitatis. quaſi voluerit dicere. Unus genuit vnū .ſ. pater filiū. Ardoreꝫquem ī ſe reflectit dicentes ſpiritūſāctū. quoſeinuicem diligūt pater ⁊ filiꝰ. Sed ẜm Tho.Non hoc ille intellexit. Sed ꝙ vnus deus genuit vnū mundū .i. ꝓduxit. quem et diligit:diligit em̄ omnia que fecit. quia bona inꝙͣtūfacta. Sic et illud Uirgilij. Iaꝫ noua ꝓgenies e celo mittit̉ alto ⁊cͣ. Quidā exponunt dictum de miſterio incarnatōnis qd̓ Hiero. reꝓbat. Et ſic de multis alijs. ¶ Quarto notādūꝙ ſi qua dixerūt q̄ ad verū intellectū fidei nr̄ecōgruunt. vt illud Ouidij. In principio celūterrā. campoſqꝫ liquētes. Lucentēqꝫ globumlune. titaniaqꝫ aſtra ⁊cͣ. Illa nō a ſe habuer̄tſed furati ſunt a ſacris paginis. Naꝫ iam iud̓iꝑ diuerſas captiuitates. nōſolum ſub Nabuchodonoſor. ſed ſub Antiocho diſperſi erāt ꝑorbem. et ſcripture eoꝝ diuulgate. Un̄ illi etalij potuerūt illa haurire. Dicit em̄ do. Ioh̓.dn̄ici cardinalis vbi ſupͣ. poſt Aug. ī. xviij. deciui. dei. ꝙ poſt ꝓphetas venerūt ph̓i gentiū.a Pictagora vtiqꝫ orti: qui claruit tꝑe qͦ iudeoꝝ babilonica eſt ſoluta captiuitas. Multomagis ceteri. Naꝫ Socͣtes ſtructor Olatonis magiſtri Areſtotelis. pꝰ Eſdram dr̄ docuiſſe. Noſtros tn̄ nō om̄es orpheus. linus. muſcus. et ſiquis alius inter grecos extitit ph̓santiquitade tꝑis preceſſerūt. Uerūtamen nr̄iveri ſapiētes abraham. ÿſaac. ⁊ iacob: et ipſemoyſes p̄fatis grecis ānis et dignitate inueniūtur priores. De Abraham dr̄. ꝙ fuit magnus aſtrologꝰ ⁊ eā egiptios docuerit: ꝑtē tn̄ſanā. nō mathematicā falſaꝫ. Eo quippe tꝑe qͦmoyſes natꝰ ē. fuiſſe reꝑit̉ athalas ille magnꝰaſtrologꝰ: qͦ fert̉ celis ſubmiſiſſe lacertos. ꝓmethei fr̄. maternꝰ auus mercurij maioris. qͥcepit multaꝝ artiū doctor diſcipulos pl̓imoserudire. Ubi cepit gͦ. regnāte Romulo lateiſrl̓ ꝓfluere de fōtibꝰ ſaluatoris: illi laudū cupidi ex ꝓph̓is ſāctis potati. tradider̄t q̄ neſciebāt. vana p̄ſūptōne illoꝝ textꝰ ⁊ verbotenꝰ cōloratos mutātes. ⁊ ꝯͣ intētionē ſpūſſct̄i cū veritate repugnare gloſātes. hec ille. Sic ⁊ ī li.platōnis pl̓a inueniūt̉ de v̓bo dicta: ſꝫ non eointellectu qͦ vera fides fatet̉. Nō gͦ ab illis riuulis tͣbidis. erroribꝰ adiūctis. aqͣ ſapīe haurienda eſt: ſꝫ ad fōteꝫ limpidiſſimū ſacre pagine recurrēdū: ita ſuauiſſimū. vt qͥ bibūt meadhuc ſitiēt Eccͣi. xxiiij. dicat ip̄a ſapientia.¶ Quinto ꝯſiberandum ꝙ: vt dicit Auguſti.et habet̉ diſ. xxxvij. Siqͥd beri de deo Sibille⁊ Orpheus. alijue gētiū bates ac ph̓i dixer̄t.balet qͥdē ad paganoꝝ vanitatē reuincendā.