¶ Titulus¶ Vndecimus
euentus de futuro eſt ita certus. ſicut ſi iaꝫ p̄teriſſet. Et hoc eſt ꝓpter certitudinem diuinepreſcientie. ex qua fit reuelatio ꝓphetis. Aduertēdum tamen ꝙ p̄dictus mobus locutōishabet locū in ꝓphetia p̄deſtinationis ſeu preſcientie. nō in ꝓphetia comminatōis que frequenter mutatur. vt patet in exēplo EzechieCui dictū fuit. Diſpone domui tue quia morieris et nō viues Iſa. xxxvj. Et in Niniuitis.¶ Sexta regula eſt de recapitulatione ⁊ anticipatōne. In ſacra em̄ ſcriptura nō ſempereodeꝫ ordine geſta et facta ſcribūt̉ quo fiūt. ⁊ideo. qn̄ preponūtur poſteriora dr̄ anticipatōqn̄ d̓o fit ecōuerſo .i. priora poſtponuntur d̓rrecapitl̓atio. ſicut Gen̄. x. dicit̉. Ab his diuiſe ſūt inſule gentiū in regionibꝰ ſuis. vnuſqͥſqꝫ ẜm linguā ſuā. Et poſtea. c. xj. dr̄. Erat at̄terra labij vnius et ẜmonū eorūdeꝫ. Ex qͦ ptꝫꝙ illud quod dr̄ in. x. c. de diuiſione linguaꝝ.dicit̉ ꝑ anticipationeꝫ. Similiter Gen̄. ij. pꝰꝙͣ moyſes deſcripſerat creationeꝫ celi et t̓reet ornatum eoꝝ. poſtea ſubdit. Iſte ſūt generationes celi et terre. quod eſt ꝑ recapitulationem. ¶ Septima regula eſt de demone ⁊ ecorpore: vt dicit Grego. ī omel̓. Certe omniūmaloꝝ hoīm caput diabolus eſt. et om̄es iniqui ſunt mēbra eiꝰ. Et ideo propter cōnexionem capitis ad membra. ſcriptura loquēs devno. in eodē ꝯtextu trāſit ad loquēdum de altero. Sicut Iſa. xiiij. loquens de rege babilonis .ſ. Nabuc hodonoſor. qͥ erat diaboli mēbrūtrāſit ad loquendum de principe demonū cuꝫſubdit. Quomodo cecidiſti lucifer qͦ mane oriebaris. Et Ezechiel loquēs de principe tÿri qͦdam tiranno malo. trāſit ad loquēdū de diabolo. cū ſubdit. Tu ſignacl̓um ſimilitudinisplenus ſapiētia ⁊ ꝑfectus decore.¶ De ml̓tiplici vtilitate ſacre doctrīe. Ca. iij.Terit tāꝙͣ lignū quodplantatum ſecus decurſus aquarum. qd̓ fructū ſuum dabit in tꝑiſuo. Loquēs ꝓpheta ſiue Dauid.ſiue Eſdras ẜm Nico. de lira in hoc pͣs. ꝓlogopſalmoꝝ de viro iuſto et ſpe beato: ꝓprietateseius deſcribit aſſimilans eum arbori iuxta aquas velociter currētes exn̄ti tempore congruo fructificāti. vt humilitas eiꝰ inſinueturquia in terra radicata. Studioſitas indicet̉:quia iuxta aquas ſituata. Operoſitas ſanctamanifeſtetur ī fructificatione declarata. Neqꝫ em̄ tumidi penetrare balent profunda ſcripturarū ſāctaꝝ. Sed vbi fuerit humilitas ibiet ſapientia. Teſte ſapientiſſimo ſalomone. q̄humilitas ab humo deriuata ſe recognoſcerefacit puluerem et limū. ibi figēs radices cogitationū. Ꝙͣuis em̄ allophili demonū obſtruere niterent̉ qͦs fodiebat puteos iuſtos ÿſaacꝑ ſeruos ſuos .ſ. cogitatōes ſuggerendo. erro-
res vel elatiōes: nō tn̄ p̄ualuerūt quin ꝑſeuerās ꝑueniret ad aquaꝫ viuā. quā vocauit habundātiam .ſ. virtutū. que maxīe ī ſacris ſcripturis reꝑitur. Et id̓o iuxta has aquas plātatur mēs eius vt aſſidue has hauriat ī gaudio de fontibꝰ ſaluatoris. O quis vnꝙͣ narrare poterit ꝓfunditateꝫ. vtilitatē. multiplicitatem. ſuauitatem haꝝ aquaꝝ. Siquideꝫ atteſtāte Caſſiodoro ſuꝑ pͣs. Omīs ſplendor rethorice eloquētie. om̄es modi poetice locutōnis. quelibꝫ varietas decore ꝓnunciatōnis. adiuinis ſcriptoribꝰ ſumpſit exordium. vnde etmox populi illiꝰ doctor et rector (cui ī figuraoīa cōtingebant) eductus de aquis egiptiorūdoctrinaꝝ quibus fuerat imbutus. ebullientibus ranas garrulas dialeticorū. ẜm Origen̄.ꝯuerſis etiā in ſāguinē incētiuoꝝ libidinū eterroꝝ. in deſerto eccl̓ie populū ſitiētē ad aqͣsſalutares adduxit: que etſi amare prius fuerant ⁊ impotabiles in ſuꝑficie lr̄e occidētis.ſuaues facte ſunt miſſo ī eis ligno crucis. itavt omīs populus ſapiētū biberet. ⁊ iumentaſimpliciū. Ad has ſuauiſſimas īuitabat Iſa.dicens. Omnes ſapiētes venite ad aquas. Qd̓xp̄c ardētius agens clamabat ī tēplo dicens.Siquis ſitit veniat ad me et bibat Io. vij. Nāqui biberit ex aqua quā ego dabo ei. doctrīaſ. euāgelica grāꝫ ꝯtinēte. nō ſitiet ineternumait idē ſamaritane Ioh̓. iiij. Pre ſuauitate eiꝰmūdanoꝝ ſiti extincta. ¶ Multiplicitas ſenſuū eiꝰ ſignat̉ in fluuio ꝑadiſi voluptatis irrigādi. lingua eiꝰ qui ad nos deſcēdēs diuiditur in capita. Ip̄a em̄ ſapiētia diuinoꝝ q̄ beatos ꝯtinue erigat nobis reuelata in ſcripturis in quatuor ſenſus diſtinguit̉. lrālem. allegoricū. moralem. et anagogicū: quibꝰ inherētes ſitim noſtrā temporemꝰ. Et ſic ſpūs domini ferebatur ſuꝑ aquas Geneẜ .j. ad variandum intellectum eaꝝ. In his aqͥs Iacob mittebat v̓gas populeas ⁊ amigdalinas partimdecorticatas. vt in aſpectu eaꝝ oues potātesꝯciperēt et parerēt fructꝰ varij velleris reſꝑſos: quia doctores eccl̓e ſnīas ī ſcripturis poſitas. partim ẜm litterā. partim remoto cortice ſenſus miſticos populis ſibi ſb̓ditis debētꝓpinare. vt fructꝰ bonoꝝ opeꝝ varios dēt tēpore ſuo. Per hāc aquā ſapīe ductꝰ ī ſpū ezechiel ꝓph̓a. ad inſinuādū ī ea ſucceſſiuos ꝓfectus. primo ip̄a oꝑte ſūt plāte eꝰ. ſcd̓o genuavltra ꝓcedēti: exinde renes. Demū tāta inuēta eſt ꝓfunditas vt tranſuadari non poſſet.§. j.Utilitatem earum. etqͦt fructꝰ ex ip̄is ꝓpinatis ⁊ hauſtis nullus poterit ſufficienter enarrare. Iuxta aqͣꝝ fōtesnōne pr̄i archaꝝ: ÿſaac. iacob. moyſi. ſponſalia cū rebecca. rachel. et ſephora habuer̄t initia. vt intelligīꝰ ẜm Origen̄. illd̓ impleri Oſee.De ſponſabo te mihi ī fide iuxta aquas ſcpͥturaꝝ ſacraꝝ. Fides em̄ ex auditū. Auditꝰ aūt