¶ Capitulum¶. Secundum

tarum vr̄oꝝ dixerūt: genus dei ſumus. Sedtamē ſacra doctrina his argumētis vtitur qͣſiextraneis argumentis ⁊ probabilibꝰ. Autoritatibꝰ autem ſanctoꝝ doctorum vtitur. quaſiarguēdo ex proprijs ſed ꝓbabiliter. Innitit̉enim fides noſtra reuelationi apoſtolis et ꝓphetis facte. qui canonicos libros ſcripſerūtnō autem reuelationi ſi qua fuit alijs doctoribus facta. Unde dicit Aug. ī epiſtola ad hieronimū. Ego ſolis eis ſcriptoribꝰ qui iam canonici appellantur didici. hunc timorē honoremqꝫ referre. vt nullum eorū ſcribēdo erraſſe audeā: credere. Aut ſi in eis aliquid offendero. quod videatur ꝯtrarium veritati: nihilaliud ꝙͣ vel mēdoſum eſſe cōdicem: vl̓ nō eſſeaſſecutum interpretem quod dictū eſt. vl̓ meminime intellexiſſe nō ambigam. Alios aūtita lego vt quātalibꝫ ſanctitate quātaue doctrina polleant: nō ideo verum putem. quiaita ipſi ſenſerint: ſꝫ quia mihi ꝑ alios autoresvel canonicas vel probabiles ratōes. ꝙ a vero nō abhorreant perſuadere potuerūt. hecille. Et habetur di. ix. Ego. Idem in tercio detrini. in prologo. Noli meis litteris quaſi canonicis ſcripturis inſeruire: ſed ī illis quodcunqꝫ credebas. cum inueneris incunctantercrede. In iſtis auteꝫ quod certū habebas. niſicertū intellexeris noli firme tenere. d. e.¶ Poctrina ſacra vti.§. xj.tur methaforis. Un̄ dominꝰ dīc Oſee. xij. Egoviſionem mult iplicaui eis. et in manibꝰ ꝓphetaꝝ aſſimilatus ſum. Tradere auteꝫ aliquidſub ſimilitudine. pertinet ad methaforam. Ꝙautē ſit cōueniēs ſacre ſcripture. tradere diuina ⁊ ſpiritualia ſub corporaliū methaforisſic ꝓbat Tho. in prima ꝑte. q. j. art. ix. Deusom̄ibus ꝓuidet. ẜm ꝙ competit eorū nature.Eſt autem naturale homini. vt per ſenſibiliaad intelligibilia deueniat: qꝛ omīs noſtra cognitio a ſenſu habet initiū. Und̓ cōuenienternobis ī ſacra ſcriptura. ſub methaforis tradūtur diuina et ſpiritualia. Et hoc eſt quod dicit Dioni. in li. cele. hie rarchie. Impoſſibileeſt nobis aliter lucere radium diuinū. niſi veritate ſacroꝝ velaminū circūuelatum. Cōuenit etiaꝫ hoc ſacre ſcripture. quia coīter ip̄aꝓponitur taꝫ rudibus ꝙ doctis. ẜm illd̓ Ro. j.Sapiētibꝰ ⁊ inſipientibꝰ debitor ſum. vt ergoſaltim vel ſic rudes capiāt diuina ⁊ ſpiritualia. qui ad intelligibilia ẜm ſe capienda nonſūt idonei. cōuenienter ſub ſimilitudinibꝰ reꝝcorporaliū. ſpiritualia in ſcriptura ſacra tradūt̉. Et ꝙͣuis poetica que ē infima ſcientiarūvtatur methaforis. nō tamen eadem rationequa ⁊ ſacra doctrina que eſt maxīe digna ſuꝑalias. Triplici auteꝫ ex cauſa vtitur qͥs metaphorica locutōne. videlicet ꝓpter repreſentationem. ꝓpter neceſſitatem. et ꝓpter vtilitatem. ꝓpter primā cauſā vtit̉ poetica methafo

ris .ſ. ꝓpter repreſentatōneꝫ vt delectet. Rep̄ſentatio em̄ eſt homini delectabilis. vn̄ et mereticule dicuntur precipue poetica. qꝛ demulcent aures. et delectant legentes. Propter ſecundā autē cauſam et terciā. ſacra doctrinavtitur methaforis principaliter: et ſi hoc etiādelectet propter neceſſitatē. videlicet quia vtdictum eſt aliter nō poſſent homines p̄cipuerudes capere ſpiritualia. niſi ꝑ ſimilitudinesreꝝ materialiū. Nec ex hoc radius diuine reuelatōnis deſtruit̉ propter figuras ſenſibilesquibus circūuelatur: vt dicit Dioꝰ. ſꝫ remanet in ſua veritate vt mētes qͥbꝰ reuelatio fitnō permittat in ſimilitudinibꝰ remanere. ſedeleuet eas ad cognitionem intelligibiliū. Et ꝑeos quibꝰ reuelatio facta eſt. alij etiam circahoc inſtruant̉. Un̄ ea que in vno loco tradūtur ſub methaforis. in alio loco exp̄ſſius exponūtur. Propter vtilitatem etiam quod eſttercia cauſa methaforaꝝ. ſacra doctrina vtitur methaforis. vt quia ip̄a occultatio veritatis ſub figuris eſt vtilis ad exercitium ſtudioſorum: vt manibus fricantes ſpicas laborando ad latentia grana perueniāt more diſcipulorum. Un̄ reficiantur: et de obtruſis fauoꝝ cellulis mel educentes. ſpiritū ſuper medulcem deguſtent fideles. qui forte de apertislocutōnibus faſtidirent. Tum etiaꝫ. quia perhoc occultatur veritas infidelibus. ne ea queſūt fidei irrideant. vnde et xp̄c ait. Nolite ſanctum dare canibꝰ neqꝫ mittatis margaritasveſtras ante porcos. quia .ſ. ſecreta fidei infidelibꝰ nō ſunt pandenda. vt exponit Origen̄.diſt. xliij. In mandatis. ¶ Notandum etiamſicut docet Dioniſius in. ij. capit. cele. hierarchie. ꝙ magis cōueniens. ꝙ diuina nobis trabantur ſub ſimilitudinibꝰ vilium corporū ꝙͣnobilioruꝫ. triplici ex cauſa. Primo quia perhoc magis liberatur animus noſter ab errore. Manifeſtum em̄ apparet. quia hec ẜm ꝓprietatem non dicunt̉ de diuinis: quod poſſꝫeſſe dubium. ſi ſub figuris nobiliorum corporum diuina traderentur. maxime apud illosqui nihil aliud a corporibus nobilibꝰ excogitare nouerunt. Secundo quia hic modus eſtcōueniētior cognitioni quā de deo habemꝰ inhac vita. Magis enim manifeſtatur nobis invita iſta quid non eſt. ꝙͣ quid eſt. Et ideo ſimilitudines illorū que magis elongantur a deo.veriorem ī nobis faciunt extimationē de deo.ꝙ ſit ſupra id qd̓ de eo dicimus vl̓ cogitam.Tertō ꝑ hmōi vilia magis occultāt̉ īdignis.De quadruplici ſenſuᵐ. §. xij.ſeu mō exponēdi ſacre ſcript̉e .ſ. lr̄ali. allegorico. tropologico. et anagogico. Un̄ verſus.Lr̄a geſta docꝫ qͥd credas allegoria. Aoralisqͥd agas. qͦ tendas anagogia. Sic̄ verbi gr̄a.Hierl̓m ẜm lr̄aleꝫ ſenſū cū de ea agit̉ ī ſcpͥtura. ſigͣt ciuitatē quādā q̄ deſtructa fuit a ro-