¶ Citulusgit em̄ ſe deus ab eterno: et tantū quātus ē qͥīmenſus eſt: et ip̄e intellectus eſt filius ſuusUnū in ſubſtātia cū eo. quia eius intelligereeſt ſua eſſētia ẜm tho. pͥmo ꝯͣ gētiles. Nō pōtaūt optimū verbū gignēdo ip̄m nō amare. cūamor ſit boni: et qꝛ īfinitū bonū īfinitꝰ amorpatris ad filiū genitū et filij ad patrē generātē. Et ip̄e amor ſpūſſāctꝰ ē ꝑſona ſubſiſtēs tertia ī trinitate illa ſāctiſſima. Siquis aūt dicat ꝙ non fuit intellectus trimegiſti loqui detrinitate. cū ethnici ph̓i nō cognouerint hocmiſteriū. In cuius figurā legit̉ ī exodo ꝙ magi .i. ſapiētes pharaonis defecerūt in tertio ſigno. qꝛ ī notitia trinitatis vt dicit mgr̄ ſentē.ī primo. li. Nā de verbo eterno ſeu filio dei ml̓ta dixit plato: et ꝙͣplura. Sibille gentiles ⁊ ſatis clare. Tamēetſi ſic: nihil ꝓhibet exiſtimare ꝙ plura ꝑtinentia ad miſteria fidei potuerit deus loqui. que ip̄i non intellexerūt. Sīclocutus eſt deus ꝑ azinā balaā et ꝑ caÿphā q̄ip̄e nō intellexit. Uidimꝰ hucuſqꝫ in doct̉nismiſteriū trinitatis et vnitatis: ſicut audiuimus ex fide: videamus figuras.¶ Ex figuris etiam vidimꝰ. §. v.Et prima eſt. Cū abrahe ſtāti ī meridie ī conualle mambre occurrerūt ei tres viri .i. angeli in forma hūana: tres vidit et vnū adorauit⁊cͣ. Expoſitionē ob breuitatem ommitto. vbietiā īnuitur quo cū geſtu reuelat̉ miſteriumtrinitatis. qꝛ exiſtētibus ī cōualle humilitatis: et ī feruore caritatis. et in oſtio mortalitatis. ¶ Secūda figura habet̉ ban̄. v. de tribꝰdigitis vnius manus ſcribentis ī pariete contra faciē balthaſar regis in babilone cōuiuātis cū ſuis. Mane techel phares. Tres digititres ꝑſone diuine. pater et filius et ſpūſſāctꝰ.de qͥbus dicit̉. Qui appendit molē terre tribꝰdigitis .i. ſubſtētat mūdū virtute triū ꝑſonarū. que ſunt vnus deus. vna manus. vna eſſētia et virtus diuina. que ī mēte humana ſcribit numerū benefitioꝝ que quis recepit. Appendit .i. pōderare facit grauitatē et multitudinē peccatoꝝ que egit. Diuidit .i. diſtribuerefacit gratias quas ꝑcepit. ¶ Tertia figura eſtÿſa. vj. vbi ait. Uidi dn̄m ſedētē ⁊cͣ. et ſeraphinclamātia. Sāctus. Sanctꝰ. Sanctꝰ dn̄s d̓usſabaoth. Dn̄s deus in ſingulari ſcribit ꝓptervnitatē eſſētie. qꝛ hi tres vnū ſūt. Clamāt aūtqꝛ cū admiratōne ardēt ī ip̄ius dilectione deiquē clare vident eē ſūmuꝫ et infinitū bonum.Innotuit qͦꝫ iohānes baptiſta miſteriū trinitatis qn̄ ī baptiſmo vidit filiū dei ī carne baptizatū: patrē audiuit in voce dicentē. Hic ēfilius meus dilectus. math̓. iij. Uidit ſpiritūſāctuꝫ ī forma colūbe. Sꝫ qꝛ in ꝓceſſu tꝑis qͥdaꝫ heretici vocati arriani: voluerūt violareveritatē fidei de miſterio trinitatis: dicētes eſſe pluriū et diuerſaꝝ eſſentiaꝝ. Ad ꝯfirmatōnem veritatis fidei de vnitate eſſentie on̄ditdeus hoc grande miraculū. in illo tꝑe in orien

¶ Decimuste vbi cepit talis error. Nam in quodam feſto ſacerdote miſſā decātāte. viſum ē ab om̄ibꝰ tres guttas ad modū aque ſimul deſcēdereſuꝑ altare: et vnaꝫ gēmam ex eis effectā. querepoſita cū magna reuerētia fuit et reſeruata inter reliquas ad manifeſtandū ꝙ hi tresvnum ſunt.¶ Tertio manifeſtatur in. §. vj.omnibus creaturis veſtigiū ſāctiſſime trinitatis. Et pͥmo in generali. ſecundo in ſpecīaliTertio in ſingulari. Et in generali quidē. qͥavniuerſū eſt vnū a deo totū cauſatū diſtinctūin triplex genus creaturaꝝ. Nā vnū ē ſubſtātiaꝝ ſpūaliū .i. angeloꝝ. Aliud genꝰ ſb̓aꝝ ꝑtiſpūaliū ꝑt ī corꝑaliū. vt hoīꝫ. Tertiū ē ſubſtātiaꝝ omnino corꝑaliū. Ad īnuēdū ꝙ hi tresſ. pater et filius et ſpūſſanctus vnū ſūt. ſicutvnū eſt vniuerſū et triꝑtitum in genere ¶ Etangelus ſubſtātia ī ſe īuiſibilis rep̄ſētās patrē et a nobis nō ē viſus. homo rōnalis. dei filiū qui homineꝫ aſſūpſit. Creatura irrōnalisſpiritūſanctū qͥ apparuit in ſpecie rei irrōnal̓vt ignis. In qͦlibet aūt hoꝝ reꝑimus. veſtigiūoſtendens. qꝛ hi tres vnū ſūt. Nā natura āgelica vna ē cōis ī ſpiritualitate nature: nihilhabēs materie. Sꝫ triplex eſt hie rarchia. Etquelibet hierarchia triplex ē ī ordine. Nā infima ē in ordine angeloꝝ. archangeloꝝ et pͥncipatuū. In ſecūda eſt ordo triplex .ſ. poteſtatū. virtutū et dominationū. In tertia triplexetiā. quia thronoꝝ. Cherubin qui interptat̉plenitudo ſcīe filiū qui ē ſapīa patris. Seraphin qui interp̄tatur incēdiū ſpiritūſāctumqui dicit̉ amor. Eſt et in quolibet angelo reꝑre tria ẜm dÿo .ſ. eſſentiā. virtutē .i. potētiamet oꝑatōꝫ: et tamē hec ſūt vnus angelus: ad īnuendū qꝛ hi tres vnū ſūt. ¶ In creatura rōnali adhuc expreſſius habet̉ ymago trinitatis. Un̄ ⁊ ip̄e deus dixit. gen̄. j. Faciamꝰ hoīeꝫad imaginē ⁊ ſimilitudinē nr̄am. Hec ÿmagopt̄ cōſiderari vt formula naturaliter. vt īformata ꝑfectionaliter. vt reformata pnīaliter.vt oīno formata ꝑpetualiter. Et oīa hec perfectiſſimā trinitateꝫ et vbiqꝫ eius ſimilitudo.Ꝙͣtū ad ÿmaginem format īnaturaliter. vbidicit aug. in li. de trini. Licet mēs nr̄a non ſiteius nature cuius ē deꝰ. ibi tn̄ querēda ē imago eius. cuius nihil ē melius. Aīa ſiquidē nōſtra vna ē. tres habēs potētias. quarū vna nōē altera .ſ. memoria. ītellectus et volūtas. Etvna ꝓcedit ab alia ẜm actū. Nā ītellectꝰ nō ītelligit niſi memorie illud occurrit. et voluntas nō vult niſi qd̓ mens recolit. et ītellectusaliquo mō ītelligit. Sic pater et filius ⁊ ſpirituſſāctus tres ꝑſone vna ſubſtātia. vna eſſetia. Et filius qͥdem naſcit̉ de pr̄e. Spirituſſāctus procedit ab vtroqꝫ ⁊cͣ. Hec ymago informatur et decoratur per virtutum perfectiones. in quibus etiam relucet veſtigium trinitatis. Nam virtus vna eſt conuenientibus

S