¶ Capitulum¶ Septimum

igne et hꝰ faſtidiunt poſt aliqd̓ tp̄s frui eo qd̓prius delectabat. Et ꝓpter hoc etiā intelligendo faſtidiū patimur poſt longā meditationeꝫquia fatigantur potētie vtentes corporalibꝰorganis. ſiue quia deſideriū intellectus noſtricōpleri nō poteſt. Diuina autē ſubſtantia nōcorrūpit ſed magis perficit intellectuꝫ. Neqꝫad viſionē eius ꝯcurrit aliquis actus. qui perorgana corporalia exerceatur. Impoſſibile ēgͦ ꝙ illā viſionē aliquis faſtidiat. qui prius eadelectabiliter fruebatur. ¶ Quinta rō. Nihilquod cū admiratōe ꝯſideratur poteſt eſſe faſtidioſū. quia ꝙͣdiu ſub admiratōe eſt: adhuc deſideriū mouet. Diuina aūt ſubſtātia a quolibet ītellectu creato ſemꝑ cū admiratōe videt̉cū nullus intellectus creatus eā comprehendat. Impoſſibile eſt gͦ ꝙ ſubſtantia ītellectualis illam viſionē faſtidiat: et ita non poteſteſſe ꝙ ab illa viſione ſe per propriam voluntatem deſiſtat.¶ Audiuimꝰ tertio ſꝫ poti. §. iiij.us primo dicendū. deū eſſe trinuꝫ in perſona:ſed vnū in ſubſtantia. Sic em̄ ꝯfitetur eccleſia in decretali extra de ſū. tri. et fi. ca. Qd̓ miſteriū innuit. pͣs. dicens. In ciuitate dn̄i v̓tutum .ſ. patris cui attribuit̉ omnis virtus ſeupoteſtas. In ciuitate dei nr̄i .ſ. filij. qui p̄cipuedr̄ noſter ꝓpter incarnationē. Caro em̄ et frater nr̄ ē. Deus fundauit eā .ſ. ſpūſſanctus. cuiattribuit̉ amor fundans et firmās ciuitateꝫſupernā in eternū. Unitas aūt eēntie triū ꝑſonarū notatur. quia in ſingulari dīc. fūdauit: nō fūdauerunt. Sicut gͦ audiuimus: ſicvidimus. ſācti ī patria dicere poſſūt. quia vtait bernh̓. Aiſterium trinitatis in vnitate. etvnitatis in trinitate .ſ. ꝑſonarū inueſtigare.ſ. per rationē naturalē et demonſtrationē temeritas eſt. credere pietas eſt. noſſe vita eterna eſt. Un̄ et ip̄e xp̄c nonſolū viator ſꝫ comp̄henſor tunc. qd̓ clariſſime videbat trinitatemip̄am aīa ſua nobis manifeſtauit: dicens. io.xvij. Hec ē vita eterna. vt cognoſcant (et hoceſt videre) te .ſ. patrē ad quem loquebatur etih̓m xp̄m. qui eſt filius eius quē miſiſti .i. īcarnari feciſti. qd̓ opus fuit ꝑ ſpiritūſanctū. Sicem̄ fatemur. Qui ꝯceptus ē de ſpūſancto. Ethas tres perſonas ſolū deū vnū .ſ. in ſubſtātiaHoc aūt miſteriū trinitatis ſicut audiuimusita et vidimꝰ: etſi nō clare vt beati: tn̄ vt hicvideri poſſūt miſteria fidei. Et hoc tripl̓r.In doctrinis.Nonſolū ſcriptuIn figuris.re xp̄ianoꝝ et iudeIn creaturis.orū q̄ ſatis copioſede hoc miſterio loquuntur: ſed etiaꝫ doctrinegētiliū ph̓oꝝ hoc vidētur exprimere. Et in nouo quideꝫ teſtamēto inquit ioh̓. euangeliſta.Tres ſunt qui teſtimoniū dant in celo. paterverbū. et ſpūſſanctus: et hi tres vnuꝫ ſunt. qͥdaptius dici potuit. Paulus qͦꝫ apl̓us ad gal̓iiij. Miſit deꝰ .ſ. pater ſpiritūſanctū filij ſui a qͦ

ſcꝫ filio ꝓcedit ſicut ab ip̄o in corda nr̄a. clamantē .i. faciētē nos clamare cū beſiderio intenſo orare. Abba pater in ſingulari. quia tota trinitas. vnus pater nr̄ ē creando. gubernādo et ſaluādo. Et dn̄s ih̓s xp̄c ad diſcipl̓osmath̓. vlt̓. Gaptizate omnes gētes. In nomine pr̄is et filij et ſpūſſancti. In noīe dicit ī ſingulari ad inuendū vnitatē ſubſtantie .i. inuocatōe et virtute. ¶ In veteri teſtamēto doctrina non ſolū nr̄a ſed et iudeoꝝ et male intellecta ab eis et falſo expoſita. gen̄. j. In pͥncipiocreauit heloy celū et terrā. Heloÿ aūt eſt plurale cuius ſingulare ē helÿ. Et ſicut helÿ īterp̄tatur deus: ita heloÿ interp̄tat̉ dij. i. ꝑſonediuine. Ecce pluralitas perſonarū: vnitas autem eſſentie ibi īnuitur. Creauit ī ſingulariQue autē ſint ip̄e plures perſone in diuinis ⁊nomina eorū exprimūtur in diuerſis locis etlibris veteris teſtamēti. precipue in. pͣs. Namde patre dicit. pͣs. Ip̄e. ſcꝫ filius ait pater īuocabit me. Pater meus es tu. qd̓ pluries egit īcarnatus. vt poſt vltimā cenam in oratione.Pater clarifica filiū tuū. ioh̓. xvij. Et in finepite. Pater in manus tuas cōmendo ſpiritūmeū. luce. xxiij. De filio autē inquit. pͣs. in ꝑſona eiꝰ. Dominus dixit ad me. filiꝰ meus estu. ego hodie. id ē eternaliter genui te. De ſpirituſancto ait. pͣs. Spiritū ſanctū tuū ne auferas a me. Et ꝙ quelibꝫ ꝑſona ex his tribusſit deus: et tamē nō tres dij ſed vnus eſt deusoſtēdit dicens in alio. pͣs. Benedicat nos deꝰſcꝫ pater deus nr̄ .ſ. filius. nr̄ factꝰ ꝑ humanitatē aſſumptaꝫ ſimilis nobis. Benedicat nosdeus ſpirituſſāctus. Et benedicere ſuū eſt benefacere. conferēdo naturalia et addēdo gratuita. Et vt intelligat̉ vnitas eſſentie ſubdit inſingulari. metuāt euꝫ omnes fines terre. ẜmgreg. in moral̓. Et. ij. reg. vij. Ero illi ī patrēet ip̄e erit mihi in filiū. Et ꝙͣuis videat̉ loquide ſalomone: tn̄ apl̓s ad heb̓. j. arguit. ex hisverbis probans dei patris filiatōnem ẜm ſenſū litteralē intelligendā. oſtendens et de ſpirituſancto. ſapien̄. j. Spūſſanctꝰ diſcipline effugiet fictū ¶ Dimittēdo alia teſtimonia ſacreſcripture pl̓ima: veniamꝰ ad doctrinā ethnicoꝝ. Cum dixit mercurius trimegiſtus. Aonas genuit monadē: et in ſeip̄m flectit ardorēNonne videtur inſinuaſſe miſteriū trinitatis.Monas. id ē onus genuit monadē. id ē vnumid ē pater filiū. Ardor reflexus ē ſpirituſſanctus. qui vt dicit hiero. ē amor patris in filium et filij in patrē. non quidē accidentalis ettranſiens vt amor noſter: ſꝫ ſubſtātialis ⁊ ſubſiſtēs. Cū em̄ virtus effectuū reperiat̉ in cauſis eoꝝ nobilius ꝙͣ in ip̄is effectibꝰ. Et virtusgenerādi vere reꝑiat̉ ī creaturis. q̄ oēs ſūt effectus pͥme cauſe .ſ. dei: multonobiliꝰ dꝫ hec generatōis virtꝰ reꝑiri ī ip̄o deo. nō quidē naturaliter cū ſpūs ſit deꝰ: ſed mētaliter. ſicut mēshoīs generat verbū ſuū. id ē cōceptū. Intelli-