¶ Titulus¶ Pecimus

gladius ait Seneca. Sed nec tamē his ſatiātur: īmo beſtiales fiunt. In illa aūt ciuitateeſt delectatio ꝑfectiſſima: tantoqꝫ ꝑfectior eaque ꝑ ſenſū eſt. quanto illud bonū in quo delectabimur: maius ē omni ſenſibili bono: ⁊ magis intimū et magis ꝯtinue delectās. quāto et̄illa delectatio eſt magis ab omni ꝑmixtioneꝯtriſtātis libera. pͣs. Delectationes in dextera tua .i. in gloria uſqꝫ in finē .i. que finiunt etquietant appetitū vt nil reſtet deſiderandū. dn̄illa fruitio figurat̉ in ſcriptura per nuptiaset magna cōuiuia. in quibus homines cōſueuerūt delectari et gaudere. vt ꝑ ꝯuiuiū regisaſſueri qui interp̄tatur beatitudo. heſt. j. Percenam euangelicam. luce. xiiij. et hmōi. Bernhardus. Illud ē verum gaudiuꝫ. quod non decreatura ſed de creatore concipitur. quod cūacceperis nemo tollet a te. Cuius comparation omne dulce amarū. omne pulcrum fedūomne quod poteſt delectare moleſtuꝫ. ¶ Septimum deſideriuꝫ quod eſt omnibus rebuscōmune naturaliter ē. ꝙ deſiderant ꝯſeruatōnem ſui eſſe ꝙͣtum poſſibile eſt. ꝓ cuius deſiderij immoderantiā homines effitiuntur nimistimidi: et nimis a laboribus ſibi parcētes. nevitā amittāt: et ꝓpter hoc effitiuntur periuriſortilegi. multa bona neceſſaria ad ſalutē ommittētes. Sed vt dicit aug. xj. q. iij. Timendomorteꝫ carnis tue: dabis mortem anime tue.Sicut petrus qui ex timore xp̄m negauit. etꝙͣuis quilibet hoc naturaliter deſideret: tamēvt dicit̉. eccͣs. ix. Nemo ē qui ſemꝑ viuat. autqui huius rei habeat fidutiā. Sꝫ ſicut piſcescapiuntur hamo. et aues laqueo. ita et hoīestēpore malo. ſcꝫ mortis ex inſperato. Impletur aūt hoc deſideriū in ciuitate dei vbi erūtab omni nocumento ſecuri. apoc̄. xxj. Nō eſuriēt neqꝫ ſitient amplius: nec cabet ſuꝑ illosſol aut vllus eſtus: qm̄ priora trāſierunt. Etÿſa. Faciet dn̄s in mōte hoc ꝯuiuium grāde.conuiuium pinguium et medullatorum. ꝯuiuiū vindemie defecate: et p̄cipitabit mortē inſempiternū. Sicut gͦ audiuimꝰ ita et vidimꝰ:dicunt ſancti. quia per beatā viſioneꝫ ꝯſequūtur intellectuales ſubſtātie verā felicitatē. inquā oīno beſideriū quietatur. que ẜm areſto.ad felicitatē requiritur. quia ibi eſt ſtatꝰ oīmbonorū aggregatione perfectus.Audiuimus talem ſtatū. §. iij.beatorū eſſe vere ſtatum. quia ſemꝑ ſtat in ꝑpetuū. vnde dicit. deus fūdauit eā in eternuꝫillā. ſcꝫ ciuitatē feliciſſimam beatorū. vt in ꝑpetuū maneat et nūqͣ defitiat. Audiuimꝰ dominū dicenteꝫ. ÿſa. xxxiij. Oculi tui videbunthierl̓m ciuitatē opulentā. tabernaculū quodnequaꝙͣ tranſferri poterit. nec auferent̉ clauieius in ſempiternū. Et math̓. xxv. Ibūt iuſtiin vitā eternā. Et apoc. iij. Qui vicerit faciaꝫilluꝫ colūnam in templo dei mei: et foris non

erit amplius. Et. pͣs. Beati qui habitant ī domo tua in ſecula ſeculorū laudabunt te. Et ſicut audiuimꝰ hic: ita et vidimus ī ciuitate d̓inoſtri: poſſūt ſancti dicere. ¶ Sed et nos dicere poſſumus: hoc vidiſſe rōne naturali nonſolū fide. Naꝫ pluribus rationibus ꝓbat tholi. iij. ꝯtra gentiles. illam felicitatē eſſe perpetuā. quarū prima eſt talis. Creatura ratōnalis nō peruenit ad vltimū finem. niſi quandoeius deſideriū naturale quietatur. Sicut aūtnatura deſiderat felicitatē: ita naturaliter deſiderat felicitatis ꝑpetuitatē. Cum em̄ in ſuaſubſtātia ſit perpetua: illud quod ꝓpter ſe deſiderat et nō ꝓpter aliud: deſiderat illud vt ſemper habenduꝫ. Nō ergo eſſet felicitas perfectapltimus finis: niſi perpetuo ꝑmaneret. Ꝙ at̄felicitas naturaliter appetatur: quilibet experit̉ in ſe. Et boetius etiā ait. Inſerta eſt naturaliter mentibus hominum veri ſūmiqꝫ bonicupibitas. quod ſi nō poſſet conſequi fruſtraeſſet in hominibꝰ tale deſideriū. Sed ẜm ph̓mDeus et natura nihil fruſtra oꝑantur ¶ Secūda rō eſt talis. Omne illud quod poſſideturcum amore. ſi ſciatur ꝙ qn̄qꝫ amittat̉: triſtitiā generat. Uiſio aūt illa que beatos facit .ſ.viſio dei. cū ſit maxime delectabilis et maxīedeſiderata. vtiqꝫ a poſſidentibus eā amatur.Non ergo poſſet hoc nō triſtari eos ſi ſcirentſe quādoqꝫ eos āmiſſuros. Si at̄ non eſſet ꝑpetua talis viſio: hoc vtiqꝫ ſcirent. Nā vt dictuꝫeſt ſupra videndo diuinaꝫ ſubſtantiam etiamalia cognoſcunt que naturaliter ſciri poſſuntUnde multomagis cognoſcūt qualis ſit illa viſio. Utrū perpetua vel aliquādo amittendaNō ergo eſſet talis viſio eis ſine mixtura triſtitie. cū ſcirent eis defitiendaꝫ: et ſic nō eſſetuera felicitas que ab omni malo īmunē reddere debet. ¶ Tertia ratio. Impoſſibile eſt ꝙaliquis a bono quo fruitur velit diſcedere. niſi ꝓpter aliquod malū quod in fruitione illiusboni extimat fore: ſaltim cum ꝓpter hoc extimat impedimentuꝫ maioris boni. Sic enimnihil deſiderat appetitꝰ niſi ſub rōne boni. Sꝫin fruitōe illius boni nō poteſt eſſe aliqd̓ malū. cū ſit optimū ad quod creaturā intellectualis peruenire pt̄: neqꝫ etiaꝫ eſſe poteſt. ꝙ aleo qd̓ viſione fruitur extimet̉ in ea eſſe aliqd̓malū vel aliquid eo melius. cū viſio illius ſūme veritatis. omnē falſā extimatōeꝫ excludatImpoſſibile ē igitur. ꝙ ſubſtātia intellectualis que deū videt: vnꝙͣ illa viſione carere velit¶ Quarta rō eſt. Quia ſtudiū alicuius quo pͥus aliquis delectabiliter fruebat̉ faſtidiat. accidit ex hoc ꝙ ſtudiū illud vel actio aliquamimmutationē facit in re. vel corrūpendo eamvel debilitando v̓tutem eius. Et ꝓpter hoc vires ſenſibiles quibus accidit fatigatio in ſuisactionibus. ꝓpter mutatōeꝫ corporaliū organorum a ſenſibilibus. a quibus etiam ſi fuerint excellentia corrunpuntur. vt tactus ab