¶ Capitulum¶ Quartum

vt ꝙͣtum eſt ex ſe. modū in omnibꝰ teneat. Un̄dr̄ modeſta .ſ. ip̄a ſapīa. Ad modeſtiam ꝑtinetvt hō moderetur actus ſuos exteriores in habitu. in geſtu. in inceſſu. in affatu. in victu. etin om̄ibꝰ ſenſationibꝰ. vt nil fiat inordinatumẜm illud apl̓i. Om̄ia honeſte et ẜm ordinē fiātin vobis. Et ad Phil̓. iiij. Aodeſtia vrā notaſit om̄ibꝰ hoībo. Secundo requirit̉ vt in quibꝰhō non ſibi ſufficit: alioꝝ monitis acquieſcat.Et ꝙͣtum ad hoc dr̄ ſuaſibilis. Un̄ ⁊ ꝓuer .j. diAudiens ſapiēs ſapientior erit .ſ. acquieſcensdictis alioꝝ. Et ſalon ſapiētiſſimus ꝯſiliarioshabuit. et ad qͥd: niſi vt ꝯſilijs eoꝝ acqͥeſceret.Et Aug. inquit. Senex a puero. et ep̄s tot annoꝝ a collega nōdū āniculo. ꝑatus ſū edocerixxiiij. q. iij. ſi habes. Hec aūt duo .ſ. modeſta ⁊ſuaſibilis. ꝑtinent ad hoc vt hō habeat pacemin ſeip̄o. Sꝫ vlterius ad hoc vt habeat pacemetiā ad alios. Requirit̉ quarto. ꝙ bonis eorūnō repugnet. Et hoc eſt qd̓ dicit. Bonis ꝯſentiens .ſ. nō ꝯͣdicens. ꝯtentōnibꝰ vacās. Propt̓quod dicit apl̓us Iacobꝰ in epl̓a. ca. iij. Quisſapiens inter vos. on̄dat ex cōuerſatione ſuaoꝑatōnem bonā. in manſuetudine ſapīe. Ꝙ ſicelū amarum habetis et ꝯtentōnes ſūt in cordibꝰ vr̄is. nolite gl̓ari et mendaces eſſe aduerſus veritatē. Dicit em̄ glo. Uix fieri p̄t. vt ꝯtītio nō extorqueat aliquid ꝯtra veritatē. ne victus ꝯfuſus eſſe videat̉. Quīto requirit̉ ꝙ defectibꝰ ꝓximi ꝯpaciat̉ in affectu. et ſubueniatin effectu. Et hoc eſt qd̓ dr̄ plena mīa ⁊ fructibus bonis. Qūo em̄ qui diuina deguſtat. ꝯſiderans ꝓximū factū ad dei ÿmaginē et ſummiboni capacē. deū p̄cipientē. Eſtote miſericordes Mat. vj. Et date elemoſinā. ⁊ hꝰ. poterit n̄ꝯpati. et nō ſubuenire iuxta poſſe indigentijsꝓximorū. Sexto et vltimo requirit̉ vt caritatiue emēdare pct̄a ſatagat. Et hoc ē qd̓ dicit.Iudicans ſine ſimulatione. ne .ſ. correctioneꝫp̄cedens odiū intēdat explere. Un̄ Leo papa.Odio hēantur pct̄a nō hoīes. Corripiātur timidi. tolerētur infirmi. Et qd̓ ſeuerius caſtigare neceſſe ē. nō ſeuientis plectat̉ aīmo: ſꝫ medētis. di. lxxxvj. odio. Eſt etiā ſciēdū. ꝙ ſcriptura ſacra etiaꝫ dr̄ ſapīa. Iuxta illud Deut.Hec eſt vrā ſapīa corā omnibꝰ ppl̓is .ſ. lex diuina que ꝯp̄hendit totā ſcripturā. que maximaſapīa dr̄. qꝛ ꝑmaxime de deo et de his que ordinant hoīem ad deū. copioſius. certius. ⁊ apertius loquit̉ ꝙͣ methaphiſica. vel quecūqꝫ aliahumana ſapientia. Sed de ip̄a in ti. ſequenti¶ De vita ꝯtemplatiua.Capi. iiijEpīta ꝯtemplatiua inqua guſtat̉ ꝑmaxime donū ſapīe.pͣs. loquēs ad deum de pluralitatevite: ait. Melior ē miſcd̓ia tua ſuꝑbitas. labia mea laudabunt te. vbi tria nota.Primo vita beata oībꝰ p̄ponit̉. ibi. Ae. ē m. t.Secūdo vita plurima pn̄s on̄dit̉. ibi. ſuꝑ vi.Tertō vita mixta vt p̄cipua eligit̉. labia mea

¶ Primo notat̉ vita beata. in eo qd̓ dr̄. Aīatua. Et dr̄ hec mīa. ꝓut eſt miſeriā adimēs .i.tollens. Hoc aūt n̄ fit ex toto niſi in vita beata. vbi remouet̉ a ſanctis om̄is miſeria. vel dr̄miſcd̓ia qͣi mira ſuauitas rigans corda. Et dehac pͣs. Dn̄e in celo mīa tua. vbi .ſ. nulla miſeria. Hec aūt miſcd̓ia que abſolute dr̄ vita. vtiqꝫ melior eſt ſuꝑ omnes vitas vite pn̄tis. vt exponit Ambro. in quodā ſermone. Qūocunqꝫdiuidat̉ vitā. vel ẜm ph̓m. vel ẜm Aug. vel ꝑalium modum. de quibꝰ diſtinctionibꝰ hic dr̄in iſto. §. Et vt dicit Greg. in omel̓. Temporalis vita eterne vite ꝯparata: mors potius ēdicenda ꝙͣ vita. ¶ Ꝙtum ad ſecundū. quia dicit in plurali. ſuꝑ vitas. Sciendū principalit̓eſſe duas vitas. actiuā. et cōtemplatiuam. Etꝑando eas adinuicē. ꝓbatur melioreꝫ ꝯtemplatiuaꝫ actiua decem rōnibꝰ quas habes infra. §. ij. ¶ Ꝙtuꝫ ad tertiū quia ad illas duasadditur tertia .ſ. mixta. ex vtraqꝫ ꝑte ꝯpoſitaIſtam vt meliorē illis duabꝰ eligit pͣs: dicēs.Labia mea ⁊cͣ. Nam ꝑ ꝯtemplatiuam laudatdeum in oratōne labijs mentis .i. cogitatōnibꝰet affectibꝰ. Sed ꝑ actiuaꝫ laudat in predicatione et inſtructione aliorū. Et de iſta mixtaagitur in. iij. §.Notandum gͦ primo. ꝙᵐ. §. j.ꝙͣuis ph̓us in. ij. ethicoꝝ. dicat eſſe tres vitashominum excellentes .ſ. voluptuoſam que ponit finem in delectationibꝰ corporis. Ciuilemquę ꝑtinet ad actiuā et ꝯtemplatiuā. Et Au.in. xix. de ciui. dei. ponat tria genera vite. ſcilicet otioſū quod ꝑtinet ad ꝯtemplatiuā. Actōſum quod ꝑtinet ad actiuā. Et ex vtroqꝫ ꝯpoſitum quod dr̄ vita mixta que ꝯgruit p̄latis ⁊predicatoribꝰ. Alij aſſignent vitā ẜm inchoationē. ꝓfectionem. ⁊ ꝑfectōnem. tn̄ diuiſio magis ꝓpria vite hūane eſt. quaꝫ ponit Greg. ſuꝑEzech̓. et in. vj. moral̓ .ſ. ꝙ due ſūt vite .ſ. actiua et cōtemplatiua. figurate in ſacro eloquioper duas ſorores. In veteri teſtamēto per lÿam et rachelem. Lÿa figurat actiuaꝫ exercēsſe in ſeptem oꝑbꝰ miſcd̓ie corꝑalibꝰ vel ſpūalibꝰ ſignatis ꝑ ſeptem filias lÿe. Nam ſeptimafuit dina. Rachel venuſto aſpectu. que interpretatur viſuꝫ principiū. ſignat ꝯtemplatiuāque ad principiū reꝝ .ſ. deum ſubtiliter ſpeculatur. In nouo teſtamēto figurātur per martham et mariam. Martha actiuam inſinuās.que ſolicita erat turbata erga plurima. Maria cōtemplatiuā que ſedens ſecus pedes dn̄iaudiebat verbum illius Luce. x. ¶ Ꝙ iſta ſitſuffitiens diuiſio et ꝓpria ſic declarat tho. ſcd̓aſcd̓e. q. clxxix. Unūquodqꝫ viuens oſtendit̉ viuere ex operatione ſibi maxime ꝓpria. ad quāmaxime inclinatur. ſicut plantarum vita dicitur in hoc conſiſtere. ꝙ nutriuntur et generantur. Animalium v̓o in hoc. ꝙ ſentiunt etmouentur. hominum v̓o in hoc. ꝙ intelliguntet ſcd̓m rationem agunt. Unde in hominibus