¶ Capitulum¶ Tertium
Primam. et admiratur īmenſitatem.Secundam. et imitatur bonitatem.Tertiam. et iocundatur ꝓpter ſuauitatem.¶ De prima intelligitur il .§. j.lud Sap̄. Oīm eſt artifex om̄ia ꝓſpitiens. qd̓vtiqꝫ eſt intelligenduꝫ de ſct̄iſſima trinitate.Nā vt dicit Aug. Sicut inſeꝑabiles ſunt .ſ. ineēntia. ita inſeꝑabiliter oꝑant̉ .ſ. ab extra. deꝯſe. di. iiij. c. j. Nā ab intra. ita pr̄ gignit filiū.ꝙ filius nō gignit: ſꝫ ē genitus. et pr̄ ingenit⁊ ſpūſſāctus ab vtroqꝫ ꝓcedit. nō illi ab eo. Sꝫad extra ꝓprietates ꝑſonales in creatōe mūdiet gub̓natione. qd̓ oꝑatur pr̄. idem et filius etſpūſſanctus. Un̄ xp̄c dei filius ait Ioh̓. vj. Pīmeus oꝑatur uſqꝫ mō. et ego operor. Et .j. adcorin. xij. Hec om̄ia oꝑatur vnus et idē ſpūsSicut aūt oīm ꝑſonaꝝ diuinaꝝ ē vna eēntiapotētia. et bonitas. ita et vna ſapīa. que nō ēaliud ẜm Aug. ꝙͣ ip̄a eſſentia. Nāet ſi in nobisaliud ſit eēntia. alid̓ ſapīa. qꝛ quoddā accidēsadueniēs ei poſt eſſentiā. Non ſic ē in deo. cūnil accibat ei. Sꝫ vt dicit Boetius. Accidensin deo trāſit in ſub̓am .i. qd̓ eſt accidēs in nob̓.vt ſapīa. bonitas. et hꝰ. in deo ē ipſa ſub̓a ſeueēntia. Un̄ in ſeq̄ntia. Nil in deo p̄ter deū. nulla cā p̄ter eum qui cauſat cauſalia. Idem eſſe.idem noſſe. idem velle. idem poſſe. cuncta ſuntſimplicia. Diſtinguit̉ tn̄ a nob̓ ſapiētia dei aſua eēntia ꝑ intellectū nr̄m. rōne. qꝛ alia rōeꝯſideramus eius eſſentiā. inꝙͣtum ꝑ eā ſubſiſtit. et eius ſapīam inꝙͣtuꝫ ꝑ eam nouit om̄iaet diſponit ad debitū finē. pͣs. Omnia in ſapīafeciſti. Et ſapīe. viij. Attingit ſapīa .ſ. dei. a fine uſqꝫ ad finē fortiter. ⁊ diſponit om̄ia ſuauiter. Cum gͦ meditatur os iuſti .i. mens hāc ſapientiā. admirat̉ cum apl̓o: dicens ad Ro. xjO altitudo diuitiaꝝ ſapientie et ſcīe dei. ꝙͣ incomprehenſibilia ſunt iuditia eius.¶ Sapientia perſonalis et. §. ij.incarnata. ē dei filius. cui ꝑ appropriatōem attribuit̉ ſapīa. ſicut pr̄i potentia et ſpūiſanctoclemētia Eccͣi .xxiiij. Ego ſapīa prodij ex orealtiſſimi. primogenita an̄ omnē creaturaꝫ. exore eius ītellectꝰ altiſſimi pr̄is ab eterno ꝓdijtEt Eccͣi. j. dr̄. Fons ſapīe verbū dn̄i in excelẜEt. jͣ. ad Corin. xp̄m dei virtutē et dei ſapīam.Hanc inqͥt Hiero. ad paulinū. doctꝰ plato neſciuit. Hanc demoſtenes eloq̄ns igͦrauit. Perdāait dn̄s ſapīam ſapientū. et prudentiā prudentū reprobabo. Loquit̉ apl̓s. ſapīam in miſterio abſconditā. quā p̄deſtinauit deus an̄ ſcl̓a.Quia em̄ p̄mi ꝑntes ꝑ inordinatū appetitumſapīe .i. ſcīe boni et mali ex ſuꝑbia ꝓcedentē. ꝑdiderunt genus hūanū et qͣi mundū totū. quiꝓpter ip̄m factus eſt. decuit vt dei filius ſapīapr̄is hūiliaret̉. nr̄a mortalitate aſſūpta oſqꝫad ſtulticiaꝫ crucis. Stulticia em̄ reputata ēapud gētiles ſapiētes ẜm mundū. ꝙ dei filiusmortē et igͦminioſam ſufferret. Un̄ apl̓s. Nos
p̄dicamus xp̄m crucifixū. gentibꝰ ſtulticiamEt ꝑ hūiliatā ſapīam incarnataꝫ. ſaluatū eſtgenus hūanū. et refectus ē mūdus. Os gͦ iuſtimeditat̉ hanc ſapīam. vt imitet̉. qꝛ ſic ſapiēsvere efficit̉ Apl̓s. Siqͥs videt̉ īter vos ſapiēseſſe .ſ. ẜm extimatōeꝫ ſuā: ſtultꝰ fiat ſe hūiliando ⁊ xp̄m imitādo vt ſit ſapiēs. Qui em̄ inquitAu. ſine ſaluatore vult ſalutē hr̄e. ⁊ ſine veraſapīa extimat ſe fieri poſſe prudentē n̄ ſanꝰ: ſꝫeger. n̄ prudēs: ſꝫ ſtultꝰ in egritudīe aſſidua laborabit. et in cecitate noxia demens ꝑmane.bit. xxvj. q. ij. qui ſine.¶ Sapientia tertia que eſt. §. iij.in hoībꝰ hec ē varia. Pro cꝰ declaratōe dīc. b.tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlv. ar. j. ꝙ ẜm ph̓m ad ſapiētem ꝑtinet ꝯſiderare cām altiſſimā. ꝑ quaꝫ dealijs certiſſime iudicat̉. et ẜm quā om̄ia ordinari oꝫ. Cā aūt altiſſima dupl̓r ꝯſiderari p̄t.vel ſimpl̓r. vel in aliqͦ gene̓. Ille gͦ qui cogͦſcitcām altiſſimā in aliqͦ gene̓. ⁊ ꝑ eam p̄t de oībꝰq̄ ſunt illius generis iudicare et ordinare: dieſſe ſapiēs in illo gene̓. Vt in medicina qͥ beneſcit iudicare de ſanitate et ꝑ que amittit̉. et ꝑque reꝑat̉: dr̄ ſapiēs medicus. Et ſil̓r in architectura. ẜm illud. j. ad corin. iij. Ut ſapiēs architectus fūdamētū poſui. Qui aūt ꝯgnoſcitcām altiſſimā ſimpl̓r q̄ deus ē: dr̄ ſapiens ſimpliciter. inꝙͣtum ꝑ regulas diuinas qͣs docetſcriptura ⁊ vnctio ſuggerit: oīa p̄t iudicare ⁊ordinare ſaltē ꝑtinētia ad ſalutē. hꝰ aūt iuditiū rectū ꝯſequit̉ qͥs ꝑ ſpm̄ ſct̄m ſeu donū eiusſ. ſapīam dictū. ẜm illd̓. jͣ. ad corin. ij. Spūalisiudicat oīa. ⁊ ſpūs oīa ſcrutat̉ etiā ꝓfūda deiEx quibꝰ pꝫ ꝙ varie dr̄ ſapientia. et triplex.Sapientia criminalis que eſt reproboꝝ.Sapientia virtualis que eſt bonoꝝ.Sapientia ꝯmunalis que eſt amboꝝ.De ſapīa criminali dr̄ Hiere. iiij. Sapientesſūt vt faciāt mala. bn̄ aūt face̓ neſcierūt Apl̓sSapīa huius mūdi inimica ē deo. Dr̄ aūt hͦnoti cia ſapīa īproprie. ꝑ quandā ſil̓itudinem.Qd̓ ſic declarat tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xlv. ar. j. Gonū dr̄ dupl̓r. Uno mō qd̓ ē vere bonū ⁊ ſimpl̓rꝑfectū. Alio mō dr̄ aliqͥd bonū ẜm aliquā ſil̓itudinē. qd̓ .ſ. ē in malitia ꝑfectū. Sicut dr̄ bonus latro vel ꝑfectus latro. qui .ſ. ſcit ſubtilit̓modos ad inuenire ⁊ media ad furandū. Et ſīccirca ea q̄ ſunt vere bona. ē aliqͣ altiſſima cā q̄eſt ſūmū bonū. qd̓ eſt vltimus finis. ꝑ cꝰ ꝯgnitionē dr̄ hō vere ſapiēs. ita ⁊ in malis ē adinuenire aliqͥd. ad qd̓ alia referunt̉ ſicut ad vltimū finē. ꝑ cuius ꝯgnitōnem hō dr̄ ſapiens admale agēdū. Quicūqꝫ em̄ auertit̉ a fine d̓bitoneceſſe ē ꝙ aliquē finē indebituꝫ ſibi p̄ſtituat.qꝛ om̄e agēs agit ꝓpter finē. Un̄ ſi p̄ſtituat ſibifinē ī bonis exterioribꝰ terrenis: vocat̉ ſapīat̓rena. Si in bonis corꝑalibꝰ: vocat̉ ſapīa aīalis. Si in aliqͣ excellētia: vocat̉ ſapīa diabolica ꝓpt̓ imitatōꝫ ſuꝑbie diaboli. d̓ qͦ dr̄ Iob. xlj.Ip̄e ē rex ſuꝑ vniuerſos filios ſuꝑbie. qͣles fue-