Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum Tercium

aūt ad hoc oꝑari pt̄ interius mouēdo hocem̄ ſolius dei ē. Sed ſolū exteriꝰ dicēdo vl̓ ſuadendo. Et gr̄a gͣtis data illa ſub ſe ꝯtinetbus indiget ad hoc vt alteꝝ inſtruat ī rebꝰdiuinis que ſūt ſupͣ ratōeꝫ. Ad hoc aūt tria requirūt̉. Primo quidē vt homo ſit ſortitus plenitudinē cognitōnis diuinoꝝ. vt ex hoc poſſitalios inſtrue̓. Secūdo vt poſſit ꝯfirmare vl̓bare dicit. Tertō vt ea que ꝯcipit poſſit ꝯuenienter auditoribꝰ ꝓferre. Etū igit̉ ad pͥmūtria ſūt neceſſaria ſicut etiā apparet ī magiſterio hūano. Primo qͥdeꝫ oꝫ ille debꝫ inſtruere aliquē in aliqͣ ſcīa. vt pͥncipia illiꝰ ſcīe ſintei certiſſima. Et ꝙͣtū ad hoc ponit̉ fides. que ēcertitudo de īuiſibilibꝰ rebꝰ. ſupponūt̉ vt pͥncipia ī catholica doctrina. Secūdo oꝫ doctorſe habeat recte circa ꝯcluſiōes pͥncip̄alis ſcīe.Et ſic ponit̉ ẜmo ſapīe. eſt ꝯgnitō diuinoꝝ.Tertō oꝫ vt habūdet exēplis ꝯgnitōe effectuum. qͦs īterdū oꝫ maīfeſtare cās. Et ꝙͣtū adhoc ponit̉ ẜmo ſcīe. que ē reꝝ hūanaꝝ ꝯgnitōqꝛ inuiſibilia dei ea facta ſūt intellectaſpiciunt̉. Ꝙͣtum ad ſcd̓m ꝯfirmatō eorūſubdunt̉ ratōeꝫ eſt argumēta. In his autēſūt ſupͣ ratōeꝫ diuinitꝰ reuelata. ꝯfirmatō eſt ea que ſūt diuine v̓tuti ꝓpria. Et hoc dupl̓r.Uno vt doctor ſacre doctrine faciat. ſolꝰdeus face̓ pt̄ in oꝑbꝰ miraculoſis. ſiue ſint adſalutē corꝑis. ꝙͣtuꝫ ad hoc ponit̉ gr̄a ſanitatum. Siue ordinent̉ ad ſolā diuine poteſtatismanifeſtatōeꝫ. ſicut ſol ſtet. aut tenebreſcat.aut mare diuidat̉ hmōi. ꝙͣtuꝫ ad hoc ponitur oꝑatō virtutū. Secūdo vt poſſit manifeſtare ea ſoliꝰ dei ē ſcire. hec ſūt cōtingentiafutura. ꝙͣtum ad hoc ponit̉ ꝓphetia. Et etiāocculta cordiū. ꝙͣtum ad hoc ponit̉ diſcretioſpirituū. Ꝙͣtum ad terciū. Facultas ꝓnuntiandi pt̄ attendi vel ꝙͣtum ad ÿdeoma ī quoquis poſſit intelligi loquēdo. ẜm hoc ponūt̉genera linguaꝝ. Uel ꝙͣtum ad ſenſuꝫ eoꝝ queꝓferunt̉. ꝙͣtuꝫ ad hoc ponit̉ interp̄tatō ẜmo. Et ſciendū ꝙͣuis oīa bn̄ficia nob̓ collataa deo poſſint dici gr̄e. tn̄ dicunt̉ ꝓprie gr̄egratis date. vt piſcator habundet ẜmone ſcientie. ſic de alijs. Fides etiā que hic poniturinter has gracias eſt virtus illa theologicaqua iuſtificat̉ homo: ſed importat iſta quādāeminentē certitudinem fidei. ex qua homo fitÿdoneus ad inſtruendū alios in his que ſūt fidei. Ꝙͣuis aūt gracia ſanitatū ꝑtineat ad operatōnem virtutū .i. miraculoꝝ: diſtinguit̉ tamen ab ea ponit̉ ſpālis gracia. qꝛ habet ſpālem ratōeꝫ inducendi ad fideꝫ: qꝛ magis redditur quis ꝓmptus ad fidē recipiendā bn̄ficiūcorꝑalis ſanitatis. ꝙͣ oꝑatōeꝫ v̓tutū. Similiter loqui varijs linguis interp̄tari ẜmonesꝙͣuis videāt̉ ꝑtine̓ ad ẜmonē ſcīe vel ſapīe: habent tn̄ ſpāles rōnes mouēdi ad fidē. ideo ponunt̉ diſtincte ab illis. Sapīa at̄ ſcīa hicꝯputant̉ inter grās gͣtis datas. ẜm enumerant̉ int̓ dona ſpūſſct̄i: ꝓut .ſ. mens eſt bene

ꝓmpte mobilis a ſpūſct̄o. ad ea que ſūt ſapīe ſcientie. Sic em̄ ſunt dona ſpūſſct̄i. ſed ẜmimportat quābā habundantiā ſcīe et ſapīe. vthomo poſſit nōſolū in ſeip̄o recte ſaꝑe de diuinis: ſedetiā vt poſſit alios inſtruere contradicentes reuincere: ſic ponūtur inter graciasgratis datas ſermo ſapientie et ſcientie. Cōparādo aūt adinuicē. §. iiij.grās gͣtis datas. ad grāꝫ gratū faciētē: nobilior ꝑfectior ē gr̄a gratū faciēs. Un̄ apl̓s .j. adCor. xij. Enumeratis gͣcijs gͣtis datis. ſubdit.Adhuc excellētiorē vobis viā demonſtro. Loquēs de caritate ꝓcedit a gr̄a gͣtū faciēte. ethoc ſic ꝓbat tho. in pͥma ſcd̓e. q. cxj. ar. v. Unaqueqꝫ v̓tus tāto excellētior ē. ꝙͣto ad altius bo ordinat̉. Semꝑ aūt finis potior ē his queſūt ad finē. Gr̄a aūt gratū faciēs. ordinat hominē īmediate ad ꝯiunctōem vltimi finis ſeuꝯſecutōeꝫ. Gr̄e aūt gratis date. ordināt hominem ad quedā p̄paratoria finis vltimi: ſicutꝓpheciam miracula alia hmōi. homines inducunt̉ ad hoc vltimo fini ꝯiungant̉. Etmulto eſt excellētior gr̄a gratū faciens. ꝙͣ gratis data. Si grām gratis datā: puta ꝓphetādo. miracula faciendo. poſſet hoc agere in altero. vt talis grām gratū facientē conſequeret̉:tunc eſſet excellentior gr̄a gratis data. Sicutexcellentior eſt claritas ſolis illuminantis. ꝙͣcorporis illuminati. Sed grām gratis datāhomo pt̄ cauſare in alio ꝯiunctioneꝫ eiusad deū. quā ipſe habet graciā gratū facientēſed cauſat quaſdaꝫ diſpoſitōnes ad hoc. Etgracie gratis date ſūt ꝯmunes bonis malis.qd̓ deus ꝑmiſit ẜm Auguſ. ne nimis appeterentur. in eis ꝑfectō hominis extimaret̉: noneas habēdo homo ī ſe multū deiceret̉. Faciūtem̄ habentē ea multū eſſe ī oppinione hominū honore. ab imꝑfectis appetūt̉. Sed grā gratum faciens eſt ſolū in bonis ꝑducēs ad gloriam. ideo pre omnibꝰ rebꝰ magis appetenda carpienda vt donū optimum. Et ad hoc facit quod ait Augꝰ. j. q. j. Aulte ſunt oꝑatōnesſpūſſancti. quas apl̓us cum quodā loco cōmemoraſſet ita cōcluſit. Hec om̄ia oꝑatur vnusatqꝫ idem ſpūs. diuidens ſingulis prout vult.Cum aliud ſit ſacramētū qd̓ habere ſymonmagus potuit. Aliud ꝓph̓ia que etiaꝫ ī malishomībꝰ fieri ſolet vt ī ſaul. Aliud oꝑatio ſpūsſct̄i quā niſi boni hr̄e poſſūt .i. caritas. necquilibet he̓tici ſciſmatici accipiāt. caritasoperit multitudinē pct̄oꝝ. donū eſt catholicevnitatis pacis. nec eius in omnibꝰ. quia neceius ſunt omnes: hec ille. Caritas aūt ſicut etomnes alie v̓tutes fluūt a gr̄a. ſicut radij a ſole. Unde dicitur Eccͣi. Gracia dei ſicut paradiſus bn̄dictōis. Sic em̄ ī paradiſo terreſtri erāt multe arbores fructuoſe ꝓducētes ſuauiſſimos. ī medio lignū vite: ita gr̄a gͣtū faciensꝯtinet ſeu ꝓducit oēs v̓tutes. ex qͥbꝰ ꝓceduntfructꝰ ſuauiſſimi bonoꝝ oꝑum. vt principalior immediate virtus caritatis.