Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus Nonus

tio generata ſeu ꝓcedēs ab intellectu. vt a birolegittimo ſeminate volūtate. bonū ꝯgnitū vtin vxore: in ſenſualitatē ancillā erroremqꝛ tunc adultera. Et talis oꝑatō rōnis claritate gr̄e. vtiqꝫ ē valde pulcra. Quid pulcrivita xp̄ianoꝝ: Hinc Ambro. in exameron. Illa aīa a deo pingit̉. que ht̄ in ſe v̓tutū grāꝫ renitentē ſplendorēqꝫ pietatis. Illa aūt bene picta ē. in qua elucet diuine oꝑatōis effigies. Illa aīa bn̄ picta ē. in qua ē ſplendor glorie paterne ÿmago ſb̓e: ẜm hāc ymaginē refulgetpictura p̄cioſa ē. de pe. di. ij. illa. Cum ip̄a ergoluce gracie. mittit̉ a deo veritas dei filius. Secūdū principale. ſcꝫ. §. iij.operoſitas ab ea ſeqͥt̉. notat̉ cuꝫ dr̄. Ip̄a mededuxer̄t. ip̄a .ſ. gr̄a et veritas. de vno ad aliudme duxer̄t. Et ſint iſte vie qͣs gr̄a ducit. on̄dit pͣs. dicēs. Ibūt de v̓tute in v̓tutē .i. de operevniꝰ v̓tutis ad opꝰ alteriꝰ v̓tutis. eniꝫ decetſemꝑ ſe exerce̓ in oꝑe vniꝰ v̓tutis. Sꝫ aliqn̄ inoꝑe fidei. qn̄qꝫ in oꝑe ſpei. qn̄qꝫ ī oꝑe caritatisvel de v̓tute infuſa grām. ſubito generaturin v̓tutē acquiſitā habituatā ꝯſuetudinem.Ex oꝑbꝰ em̄ frequēter multiplicatis. caſtis. iuſtis ꝯſtantibꝰ ꝑſeuerādo efficimur caſti.iuſti. fortes. hmōi. Uel de vna eadē v̓tute īꝑfecta. in v̓tutē ꝑfectiorē. Nemo em̄ repēte fitſūmꝰ. ſꝫ a minimis qͥſqꝫ inchoat vt ad maioraꝑueīat. Gradꝰ ī v̓tutibꝰ pulcre diffuſe on̄dit greg. de pe. di. ij. ſct̄am eccl̓iaꝫ. ibi vide.Ꝙͣtū ad terciū pͥncipale. §. iiij.qd̓ ē ꝯſecutō et̓ne felicitatis ait. Adduxerūt .ſ.demū ī mortē: ad mōtē ſct̄m tuū altiſſimū gl̓ievbi ſūt plures māſiones differētes .ſ. p̄miorū. hec ſūt tabernacl̓a dei. in qͥbꝰ habitat ī gl̓ia. ait pͣs. Grāꝫ gl̓iam dabit dn̄s. qꝛ gr̄a ducit ad gl̓iam. Notandū aūt gr̄a ſumiturml̓tipl̓r vt notat archi. Poſt alexan. ſuꝑ. c.tia. .j. q. j. Primo dr̄ gr̄a donū dei increatuꝫqd̓ gratis dat̉ nob̓ .i. ip̄e ſpūſſct̄us. gratis dāsde quo pt̄ ītelligi illd̓ apl̓i. Gr̄a dei ī me vacua fuit. Secūdo dr̄ gr̄a donū ī nob̓ ꝯcreatū. j.q. ſumꝰ ad ÿmaginē dei: hoc cōe om̄ibꝰ homībus. de qua pt̄ intelligi illd̓ apl̓i. gr̄a dei ſemꝑin me manet. .n. p̄t hoc tolli naturale ſitTertō dr̄ gr̄a donū infuſū a deo. faciēs aīaꝫ d̓ogratā. oꝑa eiꝰ meritoria: de qua dr̄ ad Ro. vjGr̄a dei vita et̓na .ſ. habet̉. Quarto dr̄ gr̄a primꝰ effectꝰ gr̄e p̄dicte pꝰ lapſū .i. remiſſio pctō. ſic ſumit̉ ī pͥncipio epl̓aꝝ pauli dicit̉.Gr̄a nob̓ pax a deo pr̄e ⁊cͣ. dicit glo. i. remiſſio pct̄oꝝ recōciliatō ad deū. Quinto dr̄ gr̄apͥmꝰ habitꝰ p̓tutis. in maīfeſtat̉ gr̄a .i. fides.Ad heb̓. vlt̄. Optimū ē gr̄a ſtabilire cor. glo. i.vt habeatis fidē ꝑfectā. Sexto dr̄ gr̄a donūrogatiue gr̄e ſeu dignitatis. vt ſacer ordo.. adthi. iiij. Noli neglige̓ grām data ē tibi. īpoſitōeꝫ manꝰ p̄ſbiterij. Et de hac intelligit̉ illudcapi. j. q. j. gr̄a. Septimo dr̄ gr̄a gr̄e ſignū ſeugratis data. vt ꝓph̓ia. oꝑatō miracl̓oꝝ hmōi

de. j. ad Cor. xij. Diuiſiōes grāꝝ ſūt idē verodoꝰ ⁊cͣ. Illa .n. oꝑa ſūt ſigna in tali ſit gr̄a. tn̄ ſꝑ poſito ſigno ponit̉ res. Octauo dr̄ gr̄aqd̓cūqꝫ donū alteri coīcatū. tn̄ oībꝰ: ſiueporale vt diuitie. ſiue ſpūale vt ſcīa. Et de hacdr̄. j. pe. iiij. Unuſqͥſqꝫ ꝓut accepit grāꝫ. ī alterutrū illā admīſtrātes. vt boni diſpēſatores ml̓tiformis gr̄e dei. Nono dr̄ gr̄a vita et̓na. quiamaxīe gͣtis dat̉. iuxta illd̓ Io. j. De plenitudīeeiꝰ nos oēs accepimꝰ. grāꝫ gr̄a. glo. i. grāmglorificatōis gr̄a ſct̄ificatōis. Zacha. iiij.Exeqͣbit grāꝫ gr̄e. Decīo dr̄ gr̄a q̄dā v̓tꝰ moralis a ph̓is dr̄ gͣtitudo .ſ. de bn̄ficijs receptis.apl̓s. In oībꝰ grās agite. Undecīo dr̄ gr̄a beniuolētia alicꝰ ad alteꝝ. Sic dr̄ ī gen̄. ioſeph īuenit grāꝫ corā dn̄o ſuo. poſtea corā principe carceris. Ad oīa iſta pt̄ adaptari illd̓. ij. adCorin. vj. Hortamur vos ne in vacuuꝫ grāmdei recipiatis. De noe etiā dicit̉ Gen̄. vj. inuenit graciā coram dn̄o .i. beniuolentiam. De eſſentia gracie. Capitulum ſecūduꝫ.Racia gratū faciēs. eſtquedā qͣlitas ſeu hītꝰ ſuꝑnat̉ al̓. infuſa a deo ī eſſētia aīe vt ī ſb̓o. ſinemerito creature: realit̓ differēs ab̓tutibꝰ infuſis. faciēs creaturā deo gͣtā. oꝑaab ip̄a ꝓcedētia vite et̄ne meritoria. Ubi pͥmoſciēduꝫ ẜm tho. p̄ma ſcd̓e. q. cx. ar. j. gr̄a ẜmcōem modū loquēdi t̓pl̓r ꝯſueuit accipi. Prīo dilectōe alicꝰ. ſic ꝯſueuimꝰ dice̓. Iſte miles ht̄ grāꝫ r̄gis .i. rex ht̄ gͣtū amat. ẜmdr̄ Gen̄. xxxix. dn̄s dedit grāꝫ ioſeph ī ꝯſpectu pͥncipis carceris. Secūdo ſumit̉ aliqͥdono gͣtis dato. ſic ꝯſueuimꝰ dice̓. Ego facio tibi talē grāꝫ ꝓpt̓ qd̓ dr̄ Eccͣi. xxix. Grāꝫ fideiuſſoris ne obliuiſcaris .i. ẜuitiū fideiuſſoris. Ter recōpēſatōe bn̄ficij gͣtis dati: ẜm qd̓ dicimur grās hr̄e bn̄ficijs. ad qd̓ etiā apl̓s hortat̉ dicēs. In oībꝰ grās agite. Hoꝝ triuꝫ ſcd̓mdependet ex pͥmo. Ex amore .n. quē aliqͥs ht̄ adaliū. gͣtū ht̄ ꝓueīt. dat ſibi aliqd̓ donū gratis. Ex ſcd̓o ꝓcedit terciū. qꝛ ex bn̄ficijs gͣtis receptis. ꝯſurgit grārūactō. Ꝙͣtū ad duo vltimamaīfeſtū ē. gr̄a poīt aliqͥd ī eo grāꝫ accipitpͥmo .ſ. ip̄m donū gͣtis datū. ſcd̓o ip̄iꝰ recognitōeꝫ. Sꝫ ꝙͣtū ad pͥmū ē dr̄a inter grāꝫ deitiā hoīs. qꝛ bonū creature ē ex volūtatena: ex dilectōe dei vult creature bonū. profluit aliqd̓ bonū ī creatura. Sꝫ volūtas hoīsmouet̉ ad amādū ex bono p̄exiſtēte ī rebꝰ. Etinde ē. dilectō hoīs totalit̓ cāt bonitateꝫrei. ſꝫ p̄ſupponit ī toto vel ī ꝑte. Otꝫ igit̉quālibꝫ dei dilectōeꝫ ſequit̉ aliqd̓ bonū ī creatura creatū. ſꝫ qn̄qꝫ tn̄ dilectōni et̄ne bonūcoeternū. ſꝫ ẜm hꝰ boni differentiā differens. Conſideratur dilectio dei. §. j.ad creaturā duplex. Una qͥdē coīs ẜm quā diligit oīa ſūt vt dr̄ Sap̄. xj. Alia ſpāl̓ ẜm quaꝫtͣhit creaturā rōnalē ſupͣ ꝯditōeꝫ nature. ꝑticipatōnem diuini boni. Et ẜm hāc dilectōꝫ dr̄