Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumPrimum

Sap̄. vij. habꝫ amaritudinē ꝯuerſatō illineqꝫ tediū ꝯuictus illiꝰ ſꝫ gaudiū. Sexto eſtpe netratiua in diaphanis. Nam corpꝰ ſolare ſit in celo qd̓ eſt ſolidū. radius eiꝰ penetrateos: ſicut etiā penetrat feneſtrā vitreā intrāsdomū abſqꝫ ſciſſione eiꝰ. Un̄ dr̄ Eccͣi. Sol illuminās om̄ia reſpexit. Sic gr̄a ſpūſſct̄i facitpenetrare om̄ia. ẜm illud apl̓i. Spūs oīa ſcruptat̉ etiā ꝓfunda dei. Facit etiā ſcruptari totam vitā ſuā: nonſolū pct̄a magna ſꝫ minimas cogitatōes affectōes inordinatas recogͦſcens deflet. Accidit de gr̄a copioſa ſicut radio ſolis. in quo in aliquo loco reuerberāte apparent īnumeri athomi .i. minutiſſimi puluiſculi. Ubi aūt radiꝰ reuerberat nullꝰ tal̓ apparet: ita vbi radiꝰ gr̄e illuſtrat. mens īnumeros in ſe defectꝰ cognoſcit. Exēplū ī paulo qui dixiſſet. Plus oībꝰ laboraui. aūt ego ſedgr̄a dei mecū ait. j. ad thi. j. Uenit ih̓s pct̄oresſaluos face̓ quoꝝ pͥmus .i. maximus ego ſum. Septimo lux ſubito ſpargit̉. em̄ de mane ſol orit̉. ſubito radiꝰ eius diffundit̉ vſqꝫ adoccidenteꝫ ſine mora. Propterea dixit dn̄s adiob. Si ſcis quā viam ſpargit̉ lux: q. d. nonvales ſcire. qꝛ paulatī ſꝫ ſubito diffūdit radiū. Sic gr̄a ſpūſſancti facit hominē ꝓmptūvelocem. tardū ad bene faciēdū. In cuiꝰ ſignū dr̄ Actuū. ij. Factꝰ eſt repēte de celo ſonustanꝙͣ adueniētis ſpūs vehemētis. Ubi dīc glo.Neſcit tarda molimina ſpūſſct̄i gr̄a. Et ex hocpt̄ quis aliqualiter ꝯiecturare. ſi grām dei habet: qꝛ vt dicit ph̓us in li. ethicoꝝ. Signū habitꝰ acquiſiti. ē proſꝑe facilit̓ oꝑari. Octauo lux p̄ſeruat a ſpurticijs: radiꝰ ſolaris trāſiens lutū quecūqꝫ īmūda cōinqͥnat̉: ſꝫꝑmanet in ſua puritate. Similiter gr̄a que ēin ſacramētis. que adminiſtrāt̉ malos miniſtros. Utiqꝫ maculat̉ vel minuit̉ ꝓpt̓ malitiam miniſtroꝝ. Et hoc ē qd̓ ait Augꝰ. j. q. j.Spiritualis v̓tus ſacramēti. vt lux puriſſima īmundos trāſiens coinquinat̉. Sed illiqui habēt dei grāꝫ dum in ea ꝑmanēt: ſi ꝯuerſentur inter peſſimos. ꝯſeruant̉ in ſua bonitate non ꝑmittūt ſe maculari malis exemplisalioꝝ. Sine gr̄a etiam loca ſolitaria p̄ſeruant a pct̄is. qd̓ gregꝰ on̄dit dicens. Quelibetocculta loca aīam ſine gr̄a ſaluare poſſūt.ſ. a pct̄is. Nam loth ī ciuitate ſogdomorumiuſtꝰ fuit in gr̄a .ſ. ꝑmanens. In monte peccauit. di. xl. Nono lux ē illumīatiua ꝯn̄s expulſiua tenebraꝝ. ē em̄ aliud tenebra quāpriuatio lucis Iſa. ix. Ambulātibꝰ in regionevmbre mortis. lux orta ē eis .ſ. tenebras tolleret. Lux gr̄e ſine dubio tollit oēm tenebrā peccati mortalis: qd̓ vtiqꝫ obtenebrat mentē. perducit ad tenebras īfernales. Ꝙͣuis em̄ gr̄a gra faciēs ꝯpatiat̉ ſecū venialia. nec ea ſempertollat: nullū tn̄ mortale ſecū patit̉. ſed quodlibet expellit īmediate. vt ſuū ꝯtrariū oīno. Un̄apl̓s ad titū. Iuſtificati gratis gr̄a ip̄ius. Iuſtificat̉ aūt qͥs expulſionē ſeu remiſſiōeꝫ pec

catoꝝ. hoc ē grāꝫ. Illumīat qͦꝫ mētē de agēdis. Ad tituꝫ. Apparuit gr̄a dei ſaluatoris nr̄iomnibꝰ hoībꝰ erudiēs nos ⁊cͣ. Et de ꝯſe. di. iiij.placuit. dr̄ grāꝫ aꝑitur nob̓ intelligētiadatoꝝ dei Decimo ē lux ꝯfortatiua ſeu corroboratiua egris. Ptꝫ exꝑientiā qꝛ de nocteqn̄ radiꝰ lucis ſolaris ē ſuꝑ terrā infirmi deterius ſe habent. Qn̄ etiā aer eſt pluuioſus velnebuloſus. etiā ſani ſunt magis debiles. ꝙͣ cuꝫaer eſt ſerenus clare illuminatus. Sic luxtie fortificat hominē ad bn̄ oꝑanduꝫ Ro. viij.Ip̄e ſpūs adiuuat infirmitatē nr̄aꝫ .ſ. gr̄a ſuavn̄ Augꝰ. Sine ip̄o oꝑante vt velimꝰ. cooꝑāte vt faciamꝰ. nulla bona oꝑa valemꝰ. Oꝑat̉aūt ẜm tho. grāꝫ cooꝑat̉. Et he̓tico anathematizat̉ aſſerit. gr̄a ſolū docet qͥd agēdum. vel iuuat ſolū vt meliꝰ bonū faciamꝰ. ſedetiā ſine ea poſſumꝰ bn̄ meritorie face̓. Ipſagracia tanti vigoris ē. ita corroborat: vt minimus gradus eius ſit ſufficiens ad vincendūomnē temptatōeꝫ. ſufferendū omnē tribulatōnem mundi. ſequēdo inſtinctū eiꝰ. Un̄ paulo ſtimulū ſiue tēptatōeꝫ carnis paciēti ẜm grego. ī moral̓. Siue īfirmitatis corꝑalis. ẜm augu. ſuꝑ pſalteriū dictū fuit. ij. ad Cor. xij. Sufficit tibi gr̄a mea .ſ. ad nincendū tēptatōneꝫ etſufferēdū īfirmitatē. Eſt lux vndecīo augmētatiua in radijs. qꝛ auget̉ a mane ī meridiemvn̄ Eccͣi. Dies diem ſuꝑat. lux lucem. Maiorem̄ lux apparet ſeu magis illuminatꝰ aer horatercia ꝙͣ pͥma: meridie magis ꝙͣ hora terciaqꝛ rabius ſolaris magis directe reuerberat ter: ſic lux gr̄e ꝯtinue auget̉ vl̓ hītualit̓ vel diſpoſitiue ab electis: qd̓libꝫ v̓tuoſū opꝰ diſpoſitiue auget̉. ſic corpꝰ hūanū quālibꝫ ꝯmeſtionē diſponit̉ ad augendū. eſt ī ſtatu augmnēti. ſi actu augeat̉ quālibꝫ ꝓuer. iuIuſtoꝝ ſemita quaſi lux ſplēdens ꝓficit creſcit uſqꝫ ad ꝑfectū diē. exponit gregꝰ ſuꝑ ezech̓de ꝯuerſatōe electoꝝ dei. creſcūt bona oꝑain gr̄a. vſqꝫ ad diem clarā glorie. Infiniti ſuntgradus gr̄e: ꝙͣto qͥs magis in ea ꝓficit. tantomagis videt ꝙͣtū ſibi deeſt. ideo laborat vt creſcat ꝯgnoſcēs p̄cioſitatē eiꝰ. Et vt dicit Bern̄In via dei ꝓcede̓ ē defice̓. hīc apl̓s ad phili. Que retro ſt oblitꝰ. ad brauū ſequor ſuꝑnevocatōis. Duodecīo lux ē decoratiua corpo. Dicit̉ .n. corpꝰ pulcꝝ qd̓ ht̄ debitā mēbroꝝꝓportōꝫ. quadā refulgētia. Un̄ ſi corpꝰ eētbene ꝓportōnatū haberet claritatē: ſicut corpora theucroꝝ vel ethiopū eſſent pulchraEt vt bicūt doct. vt oꝑa ſua que facturꝰ eratpulcra apparēt. inchoauit a luce: ita lux gr̄edecorat oꝑa hūana. lumē rōnis quis oꝑat̉ẜm aliquātulū decorat ſꝫ ꝑfecte. Sꝫ luxgr̄e additū ꝑfecte. vn̄ apl̓us. Eramus aliquando tenebre. nunc aūt lux in domino. vt filij lucis ambulate. ſic et xp̄c docuit lux vera filiosſuos dicens. Sic luceat lux vr̄a coram homībus ⁊cͣ Mat̉. v. Et ſap̄. dr̄. O ꝙͣ pulcra eſt caſtageneratio claritate. Generatō caſta ē oꝑa-