¶ Capitulum

¶ Tercium

bui. quia hic eſt filius dei. Cognouit ad paſſionem eū venturū. Unde dixit. Ecce agnus dei.p̄nūtians ymolatōeꝫ eius. Nec eſt cōtra hoc. ꝙmiſit interrogare ih̓m ꝑ diſcipl̓os ſuos dicēs.Tu es qͥ venturꝰ es Mat̉. xj. tanꝙͣ dubitaret.Triplex ē em̄ dubitatō. Prima infidelitatis qͣlis fuit in iudeis. Secūda ē tarbitatis. qualisfuit in diſcipulis euntibꝰ ī emaus ⁊ qͥbuſdamalijs Mat̉. vlt̓. Tercia ē amoris ſiue pietatis.⁊ hec ꝓprie nō eſt dubitatō: ⁊ talis fuit ī Ioh̓e.ſ. quidā horror quo aīa ad modū dubitātis ſehabꝫ. Unde ambro. Ioh̓s nō fide ſꝫ pietate dubitauit: horrebat em̄ ꝯſiderare. ꝙ filiꝰ dei ad īferna deſcēderet. Gregꝰ tamen aliter exponit.bidelicet ꝙ Ioh̓es int̓rogauerit nō de aduētuſuo in carnē vel ad paſſionē que iā p̄nūtiauerat: ſꝫ vtꝝ ꝑ ſe ad inferna deſcēde̓t vel aliū mitteret ad liberādos pr̄es. Scd̓m Hiero. Que ſiuit ꝑ hec ſi vellet vt eiꝰ aduētū ad limbū patribus nūtiaret. vt eſſet p̄curſor ſuus tūc ſicut h̓fuerat. Hilariꝰ v̓o ⁊ Criẜ. dicūt. ꝙ p̄dictā inqͥſitōeꝫ nō ꝓ ſe fecit. ſꝫ ꝓ diſcipulis ſuis. vt ip̄isvidentibꝰ ſigna eiꝰ vt ꝯtigit. ꝑpenderēt ip̄m eſſe meſſiā quod nondū credebāt. Alij exponūtvt nō ſit illud interrogatiuū. ſꝫ aſſertiuū magis .i. firmiter fateor qꝛ tu es meſſias ⁊ nō aliūexpectamꝰ Raynerius. Et ſic fides xp̄iana eſtmagne profunditatis explicite.¶ Variatur ſecundo fides. §. v.ex ꝑte fideliū ⁊ creditoꝝ ratōne diffuſionis luminis. Licet em̄ ſit eadem fides in maioribꝰ etminoribus ſubditis ⁊ p̄latis. tum ſuꝑiores decredendis tenent̉ habere pleniorē noticiam ꝙͣinferiores. quod ſic pt̄ probari. Explicatō credendoꝝ fit ꝑ reuelatōneꝫ diuinā. eo ꝙ credibilia naturalē ratōeꝫ trāſcendūt. Unde ſicut reuelatō diuina quobā ordine ad angelos inferiores ꝑ ſuꝑiores venit. ⁊ ad hoīes etiā ꝑ angelos: ita explicatō fidei ꝑ ſuꝑiores venit ad inferiores homines. Sicut auteꝫ ſuꝑiores angeliqui illumīant inferiores de diuinis. habēt pleniorē noticiā: ita ſuꝑiores hoīes ad quos ꝑtinet alios erudire de credēdis. debēt habere pleniorē noticiā ⁊ eā magis explicite crede̓ Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. ¶ Ad maiorē hoꝝ declaratōꝫ notanda ſūt ſeptem. Primū eſt ꝙ ad preceptū caritatis et ſi om̄es equalit̓ teneant̉. qꝛ illud eſtde neceſſitate ſalutis: nō ſic om̄es equaliter tenent̉ ad credendū explicite: quia credere explicite nō eſt de neceſſitate ſalutis quo ad om̄eseqͣlit̓. ſꝫ maiores ad hoc tenent̉: qꝛ cū habeātalios ex offitō inſtruere. plura tenēt̉ explicitecrede̓ ꝙͣ mīores Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. Scd̓m eſtꝙ ſimplices cū nō teneant̉ om̄ia explicite credere. nō ſūt ex amīandi de ſubtilitatibꝰ fidei. niſi qn̄ haberet̉ ſuſpitio de eis ꝙ ſint ab hereticis deprauati. qui in his que ꝑtinent ad ſubtilitatem fidei. ſolēt fidem ſimpliciū deprauare.Tho. ſcd̓a ſcd̓e vbi ſupra. Terciū eſt ꝙ ſi ſimplices in ſubtilitatibꝰ fidei deficiāt ex ſimplicitate. eis nō imputat̉: p̄cipue ſi non inueniant̉

doctrine ꝑuerſe adherere. tho. ſcd̓a ſcd̓e. vbi ſupra. Quartū ē. ꝙ mīores nō habent fidem implicitā in fide maiorū. niſi maiores adhererētdiuine doctrine. Et ex hoc mīores debēt maioribꝰ adhere̓ ī credēdis. Un̄ apl̓s. j. ad Cor. iiij.Imitatores mei eſtote. ſicut ego xp̄i Tho. vbiſupͣ. Quītū ē. ꝙ cū hūana ꝯgnitō nō ſit regula fidei. ſed veritas dīna: nō p̄iudicat fidei ſimpliciū. qui credūt eos rectā fideꝫ habere errormaiorū. niſi mīores ⁊ ſimplices maioꝝ erroribus in ꝑticulari ꝑtinacit abhererēt. ꝯtra vniuerſalis eccl̓ie fidē Tho. vbi ſupra. Sextū ē ꝙfides vniuerſalis eccl̓ie nō pt̄ deficere. dicente dn̄o petro Luc. xxij. Ego ꝓ te rogaui vt nōdeficiat fides tua. Et ꝙͣtū qͥdeꝫ ad ꝑſonā petriintelligit̉ de defectu finali. vt .ſ. ꝙ nō ꝑiret perſiſtendo in negatōis pct̄o. Ꝙͣtum ad eccleſiaꝫaūt que intelligit̉ in fide petri. ſimpl̓r veꝝ eſt.qꝛ nō poteſt fides eccleſie defice̓. Ratō quare fides eccleſie ī generali defice̓ nō pt̄ eſt: quia diuina prudētia regit̉ .ſ. a ſpūſancto eā dirigente vt nō erret. Et licet papa ī ꝑticulari errarepoſſit. vt in iudicialibꝰ in quibꝰ ꝓcedit̉ ꝑ informatōeꝫ: al̓s in his que ꝑtinēt ad fidem errarenō pt̄ .ſ. vt papa in determinādo. etiā ſi vt ꝑticularis ⁊ pͥuata ꝑſona. Un̄ magis ſtanduꝫ eſtſentētie pape de ꝑtinētibꝰ ad fidē. quā in iuditio ꝓferret: ꝙͣ oppinioni quorūcūqꝫ ſapientū.cū ⁊ caÿphas licꝫ malus ꝓphetauerit inſciusTho. in quodlib̓. Septimuꝫ eſt ꝙ maiores adquos ꝑtinet alios erudire. tenent̉ in his q̄ ſūtfidei. ſuo loco ⁊ tꝑe ratōeꝫ redde̓: iuxta illud. j.pe. iij. Parati ſꝑ ad ſatiſfactōꝫ om̄i poſcēti rationē de ea q̄ in vobis ē fide ⁊ ſpe. Qd̓ nō intelligit̉ de ratōnibꝰ demōſtratiuis. q̄ adhiberi nōpoſſūt. ſed ꝑſuaſiuis ad inſtructōꝫ ⁊ defēſionēad remouēdū impedimēta fidei. oſtēdendo nōeſſe impoſſibile qd̓ in fide ponit̉. Om̄i aūt poſcenti intelligit̉ de diſtributōe accōmoda .ſ. dehis q̄ parati ſūt crede̓. ⁊ q̄rūt inſtrui. nō his qͥparati ſunt deridere. De his em̄ dixit xp̄c. Nolite ſanctuꝫ dare canibus ⁊cͣ Raÿneriꝰ. Hosdocet origenes prudenter eludere. tranſferēdoſe ad aliam materiam. nō preciſe tacendo. diſ.xliij. in mandatis. Et ſic fides xp̄iana eſt magna duratione ſeu longitudine.Certō variatur fides. qꝛ. §. vj.augetur vel minuitur ratōne diſpoſitonis hominis. Nam fides poteſt eſt maior in vno ꝙͣ inalio ratōne prime veritatis. que eſt vnica ⁊ ſīpliciſſima: ſed ex parte nonſolū credendoꝝ. ſꝫ⁊ ꝑſonaꝝ. rōne maioris explicatōnis vel maioris deuotōnis. vel maioris illuſtratōis diuine. ¶ Ubi ſciēdū ꝙ fides creſcit vel ꝑficit quatuor modis. Primo cognitōne ꝙͣtum ad actuꝫrōnalis. ⁊ ſic profitiens in cognitōe diuinoꝝ.dicit̉ creſce̓ ī fide. Secūdo ꝯſtātia ⁊ firmitate.ꝙͣtum ad actum iraſcibilis. ⁊ ſic martires dicunt̉ ꝓfeciſſe in fide. Tertō feruore ⁊ deuotōe.ꝙͣtum ad actum concupiſcibilis. ⁊ ſic feruentes zelatores fidei dicūt̉ ī ea ꝓfeciſſe. Quarto