Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

Octauus

quia impoſſibile ſub ſpe cabit. Credit̉ aūteſſe poſſibile beatitudinem hr̄e fidē. fidescauſat ſpem. Volūtas etiā p̄t deū amareqd̓ pertinet ad caritatē. niſi intellectꝰ rectaꝫfideꝫ habeat circa ip̄m. fides cauſat veritatem. eſt prior ea. Scd̓o ꝓbat̉ hoc diuiſion ſic ẜm Aug. ī ẜmone: qͣtuor modis ē aliquid prius altero. Primo eternitate ſic ſolus deꝰ p̄cedit oīa. Scd̓o tꝑe vt flos fructūcedit: et ſic fides eſt prior alijs virtutibꝰ īfuſis. eo omēs virtutes diuinitꝰ ſimul infūdūtur. Tercio aliqͦd eſt priꝰ altero perfectōnevel electōne. vt fructus p̄cedit florē. for̄a eſtprior materia ordine perfectionis. perfectūimperfecto. et actus potētia. Et hoc modo fides eſt prior. ſed caritas eſt prior fide ſpeeo fides et ſpes perficiūt̉ formāt̉ per caritatem. Quarto modo eſt aliquid priꝰ alteroorigine. ſicut ſonus p̄cedit cātū et lux ſplendorem. Et hoc modo fides p̄cedit ſpem caritatem. ſicut materia p̄cedit formam. potētiaactū. imꝑfectū perfectū. Tercio ꝓbat̉ hocautoritate. apl̓s ad Heb̓. xj. dīc. fides ēſubſtātia ſperādarum rerū. ſꝫ ſubſtantia habet rationem p̄mij. fides eſt prima intertutes. Quarto ſimilitudine fundamēti ſicꝓbat̉. Fundamētū materialiter loquēdo eſtprius alijs ꝙͣtum ad ordinem. qꝛ p̄cedit aliasꝑtes. Itē ꝙͣtū ad virtutē. qꝛ fundamētū ſuſtinet edificiū totū. qͦꝝ vtrūqꝫ per ſil̓itudinē reperit̉ ī fide Raÿneriꝰ. Hinc et Grego. dicit. jq. j. Paulꝰ dicat. Fūdamentū aliud nemopt̄ ponere p̄ter id quod poſitū eſt. qd̓ eſt xp̄oih̓s: cōſequēter ꝓbat̉. qꝛ vbi xp̄c eſt fūdamentū. nullū boni oꝑis ſupereſt edificiū. Fides fuit in angelis §. iij.ante cōfirmationē vel lapſū. ī hoīe an̄ peccatū. qd̓ ſic ꝓbat. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. v. fides ẜm apl̓m ſit argumētū apparētiū. Etẜm Aug. de his vident̉. Illa ſola maīfeſtatio excludit rōeꝫ fidei. quā apꝑet clarevidet̉ id. de principaliter eſt fides. Principale at̄ obiectū fidei eſt virtꝰ prima .i. deus cꝰviſio clara facit beatos ſuccedit fidei. Cumautē angelꝰ an̄ cōfirmatōꝫ et homo an̄ lapſū haberēt illā beatitudinē videt̉ beꝰ eſſētiam: manifeſtū eſt habuerūt ſic manifeſtā cognitionē. excluderet̉ ratio fidei. Siautē habuiſſent fidē. hoc eſſe potuiſſet.niſi qꝛ penitꝰ erat eis ignotū id de eſt fides.Sed eſt ꝯſiderādū. ī obiecto fidei aliquideſt ibi qͣi for̄ale. et aliqͥd qͣi materiale. Et formale quidē eſt veritas pͥma. ſupͣ om̄eꝫ naturalem cognitōꝫ creature exiſtēs. Et ꝙͣtum adhoc fides eſt ī om̄ibꝰ cōiter hn̄tibꝰ cognitōemde deo. beatitudine nōdum adepta. in angelis an̄ cōfirmatōꝫ. Materiale eſt id qd̓ ꝓponit̉credēduꝫ ſūt multa. qꝛ om̄es articuli queſequūt̉ ex illis. Et hoꝝ quedā ſunt credita ab

vno que ſūt ſcita ab alio etiā ī pn̄ti. Vt deſit vnus ſumme bonus. et creator oīm reꝝhmōi. Et ꝙͣtū ad iſta dici pt̄. angelꝰ an̄firmationē et homo an̄ peccatū. ad quedāmiſteria de diuinis. habuit viſionē fideꝫ.de qͥbꝰ nos habemꝰ fidē. Et ẜm iſtū modū pōtſaluari opinio dicētiū. habuer̄t fidē ꝓpt̓manifeſtā cōtemplatōꝫ quā habebāt de diuinis. In demonibꝰ qͦꝫ eſt fides. Iuxta illd̓ Iaco.ij. Demones credūt et ꝯtremiſcūt. Habēt aūtfidem ex hoc intellectꝰ eoꝝ ꝯuincit̉ ad hoc iudicet eſſe credēdum his dicūt̉ de deo. lꝫ cōicant̉ per euidētiam rei: ſic̄ nūc ſi aliqͥsꝓph̓a ꝓnūciaret ī noīe dn̄i aliquid futurū. etadhiberet ſignū mortuū ſuſcitādo. et hoc ſigvinceret intellectū vidētis. vt cognoſce̓t manifeſte hec a deo dici qui mētit̉. licet illutfutuꝝ qd̓ p̄dicat̉ ī ſe euidēs eēt: vnde ratiofidei tolleretur ī eo. Sic demones videntesmulta manifeſta iudicia miracula vera. etalios modos ex qͥbꝰ ꝑcipiūt doctrinaꝫ eccleſieeſſe a deo: ꝙͣuis ip̄i ip̄as res qͣs docet eccl̓iavideāt: puta. deū trinū vnum hmōi. exhoc em̄ credere merēt̉. qꝛ credere eſt meritoriū inqͣtū volūtas mouet intellectū ad aſſetiendū credibilibꝰ ex ordine. qꝛ .ſ. vult deo ſb̓ijci ī his iubet credi. etiamſi clare videatilla miracula. Sed demones ſpōte credūtſꝫ coacti ſignis. ex ꝑſpicacitate. intellectusnaturalis: hoc eis diſplicet ſigna ſint itaeuidētia cogāt̉ credere. In hereticis quidiſcredūt ī vno articl̓o. lꝫ ī alijs errēt.ē fides nec formata nec inſormis: hꝰ ē ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. v. qꝛ ſublata rōne forli obiecti fidei. fides remanere pt̄ ſic̄ ī alijs habitibꝰ. ſic̄ etiā remota luce viſio pt̄. Obiectū at̄ fidei for̄ale. ē v̓itas prima. ẜm manifeſtat̉ ī ſacris ſcripturis et doctrina eccl̓e.Un̄ quicūqꝫ inheret ſic̄ infallibili diuineregule doctrine eccl̓ie. que ꝓcedit ex veritateprima ī ſacris ſcripturis manifeſtata: illeht̄ habitū fidei. ſꝫ ea ſūt fidei alio modo tenet ꝙͣ fidē: manifeſtū ē autē ille inheretdoctrine eccl̓e ſicut infallibili regl̓e. oībꝰ aſſētit eccl̓ia docet. Alioqͥn ſi de his eccl̓ia docet vult tenet et vult tenet: inheret doctrīe eccl̓e ſic̄ infallibili regl̓e. ſꝫ ꝓpͥe volūtati. Et ſic manifeſtū eſt. hereticꝰ ꝑtīaciter diſcredit vnū articl̓m fidei. ē ꝑatꝰ ſequi ī oībꝰ doctnaꝫ eccl̓e. Si em̄ ꝑtinaciteriaꝫ ē hereticꝰ. ſꝫ ſolū errās. Bereticꝰ ꝯͣvnū articulū fidē ht̄. de alijs etiaꝫ articl̓isfidē habet. ſed opinioneꝫ quādam ẜm ꝓpͥaꝫvoluntatem. Fides ē vna catho .§. iiij.lica vera. Ꝙͣtū ad pͥmū dīc apl̓s ad Eph̓. iiijUnus deꝰ. vna fides. Et dr̄ triplicit̓. Uno moinꝙͣtum ſumitur habitu credimꝰ. Siceſt vna ſpecie. ſꝫ differēs nūero ī diuerſis fi-