¶ Titulus
¶ Octauus
quia impoſſibile ſub ſpe nō cabit. Credit̉ aūteſſe poſſibile beatitudinem hr̄e ꝑ fidē. gͦ fidescauſat ſpem. Volūtas etiā nō p̄t deū amareqd̓ pertinet ad caritatē. niſi intellectꝰ rectaꝫfideꝫ habeat circa ip̄m. gͦ fides cauſat veritatem. ⁊ eſt prior ea. ¶ Scd̓o ꝓbat̉ hoc diuiſion ſic ẜm Aug. ī ẜmone: qͣtuor modis ē aliquid prius altero. Primo eternitate ⁊ ſic ſolus deꝰ p̄cedit oīa. Scd̓o tꝑe vt flos fructū p̄cedit: et ſic fides nō eſt prior alijs virtutibꝰ īfuſis. eo ꝙ omēs virtutes diuinitꝰ ſimul infūdūtur. Tercio aliqͦd eſt priꝰ altero perfectōnevel electōne. vt fructus p̄cedit florē. ⁊ for̄a eſtprior materia ordine perfectionis. ⁊ perfectūimperfecto. et actus potētia. Et hoc modo fides nō eſt prior. ſed caritas eſt prior fide ⁊ ſpeeo ꝙ fides et ſpes perficiūt̉ ⁊ formāt̉ per caritatem. Quarto modo eſt aliquid priꝰ alteroorigine. ſicut ſonus p̄cedit cātū et lux ſplendorem. Et hoc modo fides p̄cedit ſpem ⁊ caritatem. ſicut materia p̄cedit formam. potētiaactū. imꝑfectū perfectū. ¶ Tercio ꝓbat̉ hocautoritate. Nā apl̓s ad Heb̓. xj. dīc. Ꝙ fides ēſubſtātia ſperādarum rerū. ſꝫ ſubſtantia habet rationem p̄mij. gͦ fides eſt prima inter v̓tutes. ¶ Quarto ſimilitudine fundamēti ſicꝓbat̉. Fundamētū materialiter loquēdo eſtprius alijs ꝙͣtum ad ordinem. qꝛ p̄cedit aliasꝑtes. Itē ꝙͣtū ad virtutē. qꝛ fundamētū ſuſtinet edificiū totū. qͦꝝ vtrūqꝫ per ſil̓itudinē reperit̉ ī fide Raÿneriꝰ. Hinc et Grego. dicit. jq. j. Cū Paulꝰ dicat. Fūdamentū aliud nemopt̄ ponere p̄ter id quod poſitū eſt. qd̓ eſt xp̄oih̓s: cōſequēter ꝓbat̉. qꝛ vbi xp̄c nō eſt fūdamentū. nullū boni oꝑis ſupereſt edificiū.¶ Fides fuit in angelis §. iij.ante cōfirmationē vel lapſū. ⁊ ī hoīe an̄ peccatū. qd̓ ſic ꝓbat. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. v. Cū fides ẜm apl̓m ſit argumētū nō apparētiū. Etẜm Aug. de his q̄ nō vident̉. Illa ſola maīfeſtatio excludit rōeꝫ fidei. ꝑ quā apꝑet ⁊ clarevidet̉ id. de qͦ principaliter eſt fides. Principale at̄ obiectū fidei eſt virtꝰ prima .i. deus cꝰviſio clara facit beatos ⁊ ſuccedit fidei. Cumautē angelꝰ an̄ cōfirmatōꝫ et homo an̄ lapſūnō haberēt illā beatitudinē qͣ videt̉ beꝰ ꝑ eſſētiam: manifeſtū eſt ꝙ nō habuerūt ſic manifeſtā cognitionē. ꝙ excluderet̉ ratio fidei. Siautē nō habuiſſent fidē. hoc eſſe nō potuiſſet.niſi qꝛ penitꝰ erat eis ignotū id de qͦ eſt fides.Sed eſt h̓ ꝯſiderādū. ꝙ ī obiecto fidei aliquideſt ibi qͣi for̄ale. et aliqͥd qͣi materiale. Et formale quidē eſt veritas pͥma. ſupͣ om̄eꝫ naturalem cognitōꝫ creature exiſtēs. Et ꝙͣtum adhoc fides eſt ī om̄ibꝰ cōiter hn̄tibꝰ cognitōemde deo. beatitudine nōdum adepta. ⁊ in angelis an̄ cōfirmatōꝫ. Materiale eſt id qd̓ ꝓponit̉credēduꝫ q̄ ſūt multa. qꝛ om̄es articuli ⁊ queſequūt̉ ex illis. Et hoꝝ quedā ſunt credita ab
vno que ſūt ſcita ab alio etiā ī pn̄ti. Vt ꝙ deſit vnus ⁊ ſumme bonus. et creator oīm reꝝ ⁊hmōi. Et ꝙͣtū ad iſta dici pt̄. ꝙ angelꝰ an̄ cōfirmationē et homo an̄ peccatū. qͦ ad quedāmiſteria de diuinis. habuit viſionē nō fideꝫ.de qͥbꝰ nos habemꝰ fidē. Et ẜm iſtū modū pōtſaluari opinio dicētiū. ꝙ nō habuer̄t fidē ꝓpt̓manifeſtā cōtemplatōꝫ quā habebāt de diuinis. In demonibꝰ qͦꝫ eſt fides. Iuxta illd̓ Iaco.ij. Demones credūt et ꝯtremiſcūt. Habēt aūtfidem ex hoc ꝙ intellectꝰ eoꝝ ꝯuincit̉ ad hocꝙ iudicet eſſe credēdum his q̄ dicūt̉ de deo. lꝫnō cōicant̉ per euidētiam rei: ſic̄ nūc ſi aliqͥsꝓph̓a ꝓnūciaret ī noīe dn̄i aliquid futurū. etadhiberet ſignū mortuū ſuſcitādo. et hoc ſigvinceret intellectū vidētis. vt cognoſce̓t manifeſte hec a deo dici qui nō mētit̉. licet illutfutuꝝ qd̓ p̄dicat̉ ī ſe euidēs nō eēt: vnde ratiofidei nō tolleretur ī eo. Sic demones videntesmulta manifeſta iudicia ꝑ miracula vera. etalios modos ex qͥbꝰ ꝑcipiūt doctrinaꝫ eccleſieeſſe a deo: ꝙͣuis ip̄i ip̄as res qͣs docet eccl̓ia n̄videāt: puta. deū eē trinū ⁊ vnum ⁊ hmōi. exhoc em̄ credere nō merēt̉. qꝛ credere eſt meritoriū inqͣtū volūtas mouet intellectū ad aſſetiendū credibilibꝰ ex ordine. qꝛ .ſ. vult deo ſb̓ijci ī his q̄ iubet credi. etiamſi clare nō videatilla miracula. Sed demones nō ſpōte credūtſꝫ coacti ſignis. ⁊ ex ꝑſpicacitate. intellectusnaturalis: ⁊ hoc eis diſplicet ꝙ ſigna ſint itaeuidētia ꝙ cogāt̉ credere. ¶ In hereticis quidiſcredūt ī vno articl̓o. lꝫ ī alijs nō errēt. nōē fides nec formata nec inſormis: hꝰ rō ē ẜmTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. v. qꝛ ſublata rōne forli obiecti fidei. fides remanere nō pt̄ ſic̄ ī alijs habitibꝰ. ſic̄ etiā remota luce viſio eē nō pt̄. Obiectū at̄ fidei for̄ale. ē v̓itas prima. ẜm ꝙ manifeſtat̉ ī ſacris ſcripturis et doctrina eccl̓e.Un̄ quicūqꝫ nō inheret ſic̄ infallibili ⁊ diuineregule doctrine eccl̓ie. que ꝓcedit ex veritateprima ī ſacris ſcripturis manifeſtata: ille nōht̄ habitū fidei. ſꝫ ea q̄ ſūt fidei alio modo tenet ꝙͣ ꝑ fidē: manifeſtū ē autē ꝙ ille qͥ inheretdoctrine eccl̓e ſicut infallibili regl̓e. oībꝰ aſſētit q̄ eccl̓ia docet. Alioqͥn ſi de his q̄ eccl̓ia docet q̄ vult tenet et q̄ vult nō tenet: nō iā inheret doctrīe eccl̓e ſic̄ infallibili regl̓e. ſꝫ ꝓpͥe volūtati. Et ſic manifeſtū eſt. ꝙ hereticꝰ qͥ ꝑtīaciter diſcredit vnū articl̓m fidei. nō ē ꝑatꝰ ſequi ī oībꝰ doctnaꝫ eccl̓e. Si em̄ nō ꝑtinaciteriaꝫ nō ē hereticꝰ. ſꝫ ſolū errās. Bereticꝰ gͦ qͥ ꝯͣvnū articulū fidē nō ht̄. de alijs etiaꝫ articl̓isfidē nō habet. ſed opinioneꝫ quādam ẜm ꝓpͥaꝫvoluntatem.¶ Fides ē vna ⁊ catho .§. iiij.lica ⁊ vera. Ꝙͣtū ad pͥmū dīc apl̓s ad Eph̓. iiijUnus deꝰ. vna fides. Et dr̄ triplicit̓. Uno moinꝙͣtum ſumitur ꝓ habitu qͦ credimꝰ. Sic eīeſt vna ſpecie. ſꝫ differēs nūero ī diuerſis fi-