¶ Citulus¶ Octauus

intra eccl̓iaꝫ numreo tm̄. ſicut infidelibꝰ ⁊ excōicatis. Per fidē etiam euitant̉ multa malatꝑalia et ſpūalia. Per fidē abraham exiuit d̓pr̄ .i. igne caldeorū illeſus. Cum em̄ nō velletigneꝫ adorare quē calbei deum dicebāt: vt experiret̉ virtutem dei ſui. miſer̄t ip̄m ī ignē. ſꝫnō recepit leſionē. Aram v̓o germanus eiuset pr̄ Sare ⁊ Loth illuc miſſus qꝛ defecit ī fide combuſtus eſt. Ad Heb̓. xj. Sācti per fideꝫextinxerūt impetū ignis. vt Ananias cuꝫ ſocijs ī fornace. Et vincūtur bella ex merito fidei et xp̄iane religionis gratia excellens bellorum actuū ꝓſperitas euenit Gregor. xxiij.q. v. Si nō. Ad Heb̓. xj. ꝑ fidē vicerūt regnavt patꝫ ī Ioſue. karolo magno. ¶ Quarto qͦad bona q̄ ꝓcedunt purificatōnem facit Act.xv. Fide purificās corda eorum. Et magdalene poſt remiſſioneꝫ peccatoꝝ ſibi a xp̄o nūciatam dictū fuit. Fides tua te ſaluā fecit Luc.pij .ſ. purgationem faciens peccatoꝝ. Hūc at̄effectū qūo fides ꝓducat. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.vij. ſic declarat. Impuritas vniuſcuiuſqꝫ reiin hoc ꝯſiſtit. ꝙ rebꝰ vilioribꝰ immiſcet̉. Nonem̄ dicit̉ argentū impurū ex hoc ꝙ auro immiſcet̉ ꝑ quod meliꝰ redditur: ſed ex ꝑmixtion ſtāni vel plumbi. Manifeſtū eſt autem ꝙcreatura rationalis eſt dignior in om̄ibꝰ rebꝰcorporalibus ⁊ tꝑalibꝰ: et id̓o impura reddit̉ex hoc. ꝙ tꝑalibus ſe ſubijcit ꝑ amoreꝫ. et perhoc inficit̉ peccato: a qua impuritate purificatur ꝑ cōtrariū motū. dum .ſ. tēdit in id qd̓eſt ſupͣ ſe .ſ. in deum. in quo quidē motu prīcipium eſt fides. Accedētem em̄ ad deū oportetcredere qꝛ eſt. Ad Heb̓. xj. Et id̓o primū purificatōnis principiū cordis eſt fides. que ſi ꝑficiatur ꝑ caritatem formataꝫ. perfectā purificationeꝫ facit. Informis aūt exclubit impuritatem erroris. ¶ Quinto fides cauſat timorē. Tn̄ dr̄ Iacobi. ij. demones credūt et cōtremiſcūt. Quod ſic declarat. b Tho. ſcd̓a ſcd̓eq. vij. Timor eſt quidā motus appetitiue virtutis. Oīm at̄ appetitiuorū motuū principiūeſt bonū vel malum apprehēſum. vn̄ oportetꝙ timoris et oīm appetitiuoꝝ motuū ſit pͥncipiū aliqͣ apprehenſio. Per fidē autē ſit ī nobis quedā app̄henſio de quibuſdaꝫ malis penalibus. que ẜm diuinū iudiciū a deo inferūtur. Et ꝑ hūc modū fides eſt cauſa timoris. qͥquis timet puniri a deo. qui eſt timor ſeruil̓Eſt etiam fides cauſa timoris filialis. quo qͦstimet ſeꝑari a deo. vl̓ quo quis refugit deo ſecomꝑare. reuerēdo ip̄m inqͣtū ꝑ fidē hāc extimationeꝫ habemꝰ de ip̄o. ꝙ ſit quoddam immenſū ⁊ altiſſimū bonū. a quo ſeꝑari eſt peſſimū. et cui velle equari eſt malū: ſed pͥmi timoris .ſ. ſeruilis cauſa eſt fides informis. ⁊ ſecūdi .ſ. filialis cauſa eſt fides formata: q̄ ꝑ caritatē facit hoīem deo adherere et ei ſubijci.Aulta aūt bona ſequunt̉ ex timoe̓. qꝛ qui timet deū facit bona ⁊cͣ. ¶ Sexto fides dignifi

cat cōditōeꝫ humanam. Nam facit aīaꝫ ſpōſam dei. Iuxta illd̓ Oſee. ij. Deſpōſabo te mihi in fide. vtiqꝫ magna dignitas hec eſt. Undebeata Agatha dicebat. Ip̄i ſū deſponſata cuiangeli ſeruiūt ⁊cͣ. ij. ad Coꝝ. xj. Deſpōdi vosvni viro ⁊cͣ. Facit aīaꝫ filiam dei pr̄is ꝑ adoptionē Ioh̓ .j. Dedit eis poteſtatē filios dei fieri his qui credūt ī nomīe eius. Ip̄a aīaꝫ ornat iuſticia. que ẜm ph̓m ē oīs virtus. Apl̓sad Ro. iij. Iuſticia d̓i per fidē. Et. v. c. Iuſtificati ex fide. Ubi ſana fides nō eſt. nō poteſteſſe iuſticia. qꝛ iuſtꝰ ex fide viuit. Aug. xxiiij.q. j. hec tria ꝑtinentia ad dignitatē ponit beatus Tho. in expoſitōne primi tituli decretaliū. Credidit Abraham deo et reputatū eſt eiad iuſtitiā. ¶ Septimo facit exaudiri or̄oesIaco. j. Poſtulet autē in fide nihil heſitās. EtMarci. xj. Omnia quecūqꝫ orātes petitis credite qꝛ accipietis: et fiet vobis. Exemplum īAlexādro magno malo qui ex fide fecit ꝯiūgi duos montes inſimul. vt nō poſſent captiuati iſrahelite inde exire: vt tāgit glo. prīo adCorin. xiij. ſuꝑ illud ſi habuero fidē. ¶ Octauo fidei aſſcribūt̉ miracula. pͣs. Oīa oꝑa eiꝰ.ſ. miracl̓oſa in fide. Ad Heb̓. xj. Per fidē obdurauer̄t ora leonū ⁊cͣ. acceperūt mulieres dereſurrectōne mortuos ſuos. vt patet de filioIude et ſunamitis in. iij. et. iiij. Reg. Et xp̄c.Sicut credidiſti: fiat tibi. Et Marci vltͣ. Siḡautē eos qui credider̄t hec ſequēt̉ ⁊cͣ ¶ Nonodat vitaꝫ Abacuck. ij. Iuſtus meꝰ ex fide viuit. Ad Gall̓. ij. Ꝙ nūc viuo. in fide viuo filidei. vita .ſ. gr̄e poſtea vita gl̓e. Hūc etiā effectum ponit. b Tho. ſuꝑ primo titulo decretalium Ioh̓. vj. Qui credit ī eū habeat vitā et̄nam. habēdo .ſ. fidē viuā .i. cū gr̄a que inducitad oꝑa bona. Et ꝑ ꝯtrariū dicit Geda. Quicūqꝫ ab vnitate fidei quomodolibꝫ ſeip̄os ſegregāt. nec tales pct̄oꝝ vincl̓os abſolui. necianuaꝫ pn̄t regni celeſtis ingredi. xxiiij. q. j.Fides at̄ ſn̄ oꝑbꝰ mortua ē Iaco. ij. Sic̄ aīalquātonobiliꝰ eſt viuū. tātoabhoīabiliꝰ cū eſtmortuū. vt ptꝫ ī hoīe. Ita quāto fides ē nobilior cū eſt viua: tāto vituꝑabilior xp̄ianus exfide mortua. et dignior maiori pena ꝓpter maioreꝫ ingratitudinē. Exēplū ī vitiſpatꝝ de. b.machario qͥ interrogauit caluariā cadaueispagani. Si ī inferno erāt alij inferiores ⁊cͣ.¶ De habitu fidei ⁊ eiꝰ qͥdditate. ¶ Capit. II.Ehabitu fidei. Et prīode diffinitōe fidei ⁊ eiꝰ declaratōe.Apl̓s ad Heb̓. xj. ſic diffinit fidē.Que diffinitio ꝑfectiſſima eſt. Ftdes eſt ſub̓a ſperādarum reꝝ. argumētū nonapparentiū. In qua diffinitōe apl̓s tria tāgitſ. fidei obiectū vel intuitū. obiecti vel premijinitium. attingendi modū. Primo tāgit obiectū fidei. Cum dicit ſperādaꝝ reꝝ. Nā obiectū fidei ē p̄ma veritas. vt nō viſa. qd̓ ꝑtinet