Druckschrift 
4 (1479)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Octauus

Titulusolei feruētis immiſſus. Stephanꝰ lapidatꝰ.clemēs in mari ſubmerſus. Laurētiꝰ exuſtusGlaſius pectinibꝰ cardatꝰ ferreis. Sebaſtianus ſagittis ꝯfoſſus. Ignatiꝰ a leone p̄focatꝰPaulus pluribꝰ decapitatus. Petrꝰ martir gladio per latꝰ trāſfixus. Felicitatis filijſimiles machabeis ſepteꝫ paſſi ſūt mēbris inciſis ī ſartagineꝫ miſſis. Et plures martiriaipſa vicerunt ſuꝑnaturaliter vt eis nocerent. Quis obſtupeſcat ad letam ꝯſtantiāmartiꝝ. Agatha virgo gloriāter ibat ad carcerem. quaſi ad epulas inuitata: et in penisaiebat. Ego ita delector ī his. ſicut qui auditbonū nunciū. vel videt amicū diu deſideratū.Exclamabat Tiburciꝰ ſuꝑ prunas nubis plātis incedēs. Uidetur mihi ſuper roſeos floresambulare in nomine domini noſtri ih̓u xp̄i.Quis admiretur Uincētiū in tormētis tiranno inſultātem Datiano: qui rogū qͣſi tribunal vltro cōſcendit et laniatꝰ viſceribꝰ patefactis: dicebat. Infelix has epulas ſemperoptaui et potis om̄ibꝰ exquiſiui ⁊cͣ. Eufemiavirgo contra iudice̓ cōquerebatur tāꝙͣ iniuriā paſſa. ipſa nobiliſſima in calcedonia ciuitate poſtponeretur ī tormētis. vel ſibi parceretur plus alijs. In paſſione Mauritij ſocioꝝ eius. pia legitur cōtētio fuiſſe inter eosaffectās qͥlibet ad mortē. alios querebat antecedere. Tenerrime pulcherrime virginesque quodcūqꝫ aſpeꝝ ſolent horrere. imꝑterrite ſteterūt ante reges et preſides eos ꝯfūdētes et reſponſis tormēta plurima ſufferētes.Un̄ tanta leticia in corde. tāta audacia ī ore.fortitudo in opere: niſi qꝛ clare videbāt reuelante deo immēſa glorie premia eis ꝑata quefides fatetur. vna vice tm̄. die. menſe. velanno talia ſufferebant. ſed toto tempore viteſue ad ea parati erāt. Nōne diutinū martiriūeſt ſemper carne pugnare. et de carne ſēꝑper virginitatē triumphare. eiꝰ deſideria coprimendo. que multi fecerūt et faciunt ad deihonorē fideliter. Ieiunare. orare. ſēſus cohercere. ꝑſecutōnes pati. paupertatē. infirmitatem. ignominiā. exiliū. depredationē. et ī nll̓odeficere: nec odio vinci. ſed pro malo bonumreddere. magna virtus et martiriū eſt: quodboni xp̄iani faciūt. qd̓ totū eſt ad confirmationem fidei. Doctrina xp̄iana hoc docet. mortificare ſenſus. cohercere iraſcibilem. domarecōcupiſcibilē. regulare voluntatē. captiuareintelligentiā. paratū quottidie eſſe ad mortēpro xp̄o. Et intra huiꝰ aſpera quātomaior fiebat ꝑſecutio fidei. tomagis creuit numerxp̄ianoꝝ. Si machometꝰ ſarracenos aliosmultos populos ad ſui perfidiam et legē attraxit. miꝝ: vt dicit. bTho. ꝯtra gentiles.quia lex illa tota carnalis et ẜm ſenſualitatēeſt. quam ſūt populi procliues ſequi. Sed lexxp̄i. et doctrina fidei tota ſpiritualis et difficilis. et tamen magis diuulgata et ſparſa eſt

ꝙͣ perfidia ſarracenoꝝ. Quartum probat ve­ .§. v.ritatem fidei xp̄iane eſt materia que ꝓponit̉credendoꝝ: fatetur em̄ de deo et digniorababiliora et altiora. ꝙͣ quecunqꝫ ſecte vel ꝑfidie. Unde Amb̓. Etſi alijs apoſtolis imꝑaturvt laxent retia ſua: ſoli tamen Petro dicit̉.duc in altum .i. profundū diſputationū. Quidem̄ tamaltū. ꝙͣ altitudinē diuitiarū veri deifilium ſcire. et ꝓmiſſionem diuine generatōisaſſumere: quaꝫ lꝫ mēs nequeat humana plene rationis inueſtigatōne comprehendere. fidei tn̄ plenitudo complectit̉. xxiiij. q. j. turbatur. Alie nāqꝫ ſecte de deo male ſentiūt. vl̓de dei potētia: dum credūt ipſuꝫ ſuſcitarepoſſe mortua corpora noſtra. vel ſuſciꝑe carnem ſeu naturā noſtrā vt pagani. Nos auteꝫdicimꝰ. qꝛ non erit impoſſibile apud deū om̄everbū Luc. j. Uel male ſentiūt de dei ſapiētiaet ꝓuidētia. Hum credunt curā haberecipue de humanis vt epichuri. Nos v̓o credimus qm̄ ipſi eſt cura de om̄ibꝰ. Uel male ſentiunt quidam de bonitate dei. dum credūtpatere reuerſis ad penitētiaꝫ vel punire peccatores. Nos aūt firmiter tenemꝰ. qꝛ quacūqꝫhora peccator ꝯuerſus fuerit et ingemuerit:oīm iniquitatū eiꝰ non recordabor dicit dn̄sEzech̓. xviij. Et itē: dicet. maledicti in ignemeternum. ⁊cͣ Rath̓. xxv. Sentit ſcd̓o fidesnr̄a ꝓbabiliora que magis doceāt creaturārationalem. fatetur hoīeꝫ ad dei imaginēfactū Gen̄. j. Et ad ſimilitudinē dei monet viuere ẜm conditioneꝫ noſtrā: dicēs ad Ephe.b. Eſtote imitatores dei. Et ad gloriā ſimilemꝓmittit ꝑuenire bene viuentē. IIoh̓. iij. Scimus cum apparuerit ſimiles erimꝰ. Gensiudeoꝝ et machometi ſentiūt de deo et nonbabilia. Naꝫ gens iudeoꝝ ſperat ſolum affluentiaꝫ temporalium. Gens machometi ſolasdelitias corporales ex ꝓmiſſione legis. multa cōtinet que ſūt contra omneꝫ rationem etph̓iaꝫ moralem. Nil in doctrina fidei eſt ꝯtraph̓iaꝫ moralē: ſed nec ꝯtra naturalem. Fidesetiā xp̄iana ad maiorē ꝑfectōeꝫ adducit ꝙͣtūad deū ꝙͣtū ad ꝓximū. quia predicat ea queincutiunt timoreꝫ. vt penas inferni: excitatad amorē vt premia immenſa beneficia redemptōnis et alia. Ꝙͣtum ad ꝓximū quiacipit ſibi in neceſſitatibꝰ ſubuenire. Omēs diligere etiā inimicos. ſuꝑioribꝰ obedire. nullūledere et huiuſmōi. Fatetur etiā fides noſtra altiora de deo et nobiliora. Unde nobilesphilozophi vt Areſtoteles et Olato in hisde deo noſcibilia ſūt. fidei noſtre teſtimoniumꝑhibent. vt circa hoc. vna ſit cauſa prima. eterna. ſumme potētie. ſapientie et bonitatis. Un̄ ꝙͣtū ad iſta fides noſtra ex intimisph̓ie ſumpta ē diſciplinis ẜm Boetiū. Fideietiam noſtre atteſtat̉ vniuerſitas creaturaꝝ