¶ Quintum
¶ Capitulumet ꝙͣ ꝑiculoſe pro qua tn̄ coronati. Un̄ ſummāiocunditatē habent. Et ideo beati qui perſecuti onem patiūt̉ ꝓper iuſtitiam ⁊cͣ. Et ſic beatioēs qͥ īchoātes a tīore: īceſſer̄t ꝑ vias p̄dct̄asſ. pauꝑtatē. hūilitatem. lacrimoſitatem. eqͥtatem. pietatem. puritatē. eqͣnimitateꝫ: horummerces multa eſt in celo.¶ Alia adaptatio de ſeptē. §. vj.beatitudinibꝰ ad ſepteꝫ etates cuiuſlibet. ẜmdn̄m ioh̓. dn̄ici ſuꝑ math̓. Et poteſt ſumi prothemate in feſto oīm ſanctorū illud. Beati eritis. math̓. v. Et īduci illud. pͣs. Beati īmaculati ī via. maculā ꝓprie ī aīaꝫ īducit ſolū mortale peccatū ẜm tho. in. iiij. Illi gͦ qui īmaculati viuūt ī pn̄ti tꝑe .i. ſine mortali. vel de ip̄ispenitētes ſaltī decedūt īmaculati .i. ſine criminali. hi er̄t beati. Nā ſi aliqd̓ mortale reꝑiat̉in trāſeūte de via mortis ad aliū ſtatū. vt dīcaug. eterna illū flāma trucidabit. diſ. xxv. §.al̓s. Uita aūt pn̄s diſtīguit̉ ꝑ ſeptē etates. inquibus omnibus regulat nos xp̄c ꝑ ſeptē beatitudines ī euāgelio math̓. v. Oēs iſtas quealiud nō ſūt ꝙͣ actus virtuoſi: debet qͥlibet habere ſimul habitualiter. Licꝫ qͥlibet ꝑ ſe adaptari poſſit vni etati hoīs ¶ Prima igit̉ etasīfantia uſqꝫ ad ſeptēniuꝫ: ē hūilis ⁊ pauꝑ ſpūNiſi em̄ cōuerſi fueritis et effitiamī ſic ꝑuuli⁊cͣ. .i. humiles. ⁊cͣ. math̓. xviij. hec gͦ ē beata qꝛait ip̄e. Sinite ꝑuulos venire ad me: taliumem̄ ē regnū celoꝝ. Et ſicut illi ſūt beati ⁊ ip̄orū ē regnū celoꝝ: ſic qͥ erūt pauꝑes ſpū erūtbrati: ⁊ eoꝝ ē regnū celoꝝ ¶ Secūda etas pueritia uſqꝫ ad ānos. xiiij. quadā alia ſpē hūilitatis refulget et faciliter placat̉. Et hoc eſteē mitē. Ip̄i etiā ſt̄ beati qͥ peccare nō poſſūtſcꝫ quouſqꝫ habeāt vſū rōis. Nā ante vſū rōisſicut nec mortaliter ſic nec benialiter peccat̉ẜm tho. A multis tn̄ habet̉ vſꝰ rōis an̄. xiiij.ꝙͣuis iura ponūt illū eē annū diſcretōis ī maſculo. Sic et mites poſſident terrā viuentiuꝫpͣs. Māſueti aūt hereditabūt terrā ⁊cͣ. ¶ Tertia etas ſubicit̉ tēptatōibꝰ multis. q̄ dr̄ adoleſcētia oſqꝫ ad annū. xxviij. Mūdꝰ em̄ tūc delectat. Allicit caro. hoſtis īpugnat. propter qd̓dr̄ eccͣs vltimo. Adoleſcētia ⁊ voluptas banaſūt. Et. xij. q. j. Omnis etas ꝓna ē ad malū abadoleſcētia ſua. nil īcertiꝰ vita adoleſcētiū. Remediū gͦ ē tūc pnīa ſe macerare: ⁊ ī ꝯtinuo luctu ꝯͣ peccata ꝑſeuerare. Exemplū de cecilia q̄cilitio mēbra domabat: deū gētibꝰ exorabat.biduanis ⁊ triduanis ieiunijs ⁊cͣ. Et ſic beatiqͥ lugēt. ⁊cͣ. Oratō em̄ vt dīc glo. deū lenit. lacrimī cogit .ſ. exaudire ⁊ ſubuenire et ꝯſolariThobie. iij. Poſt lacrimatōꝫ ⁊ fletū. exultationeꝫ īfūdis ¶ Quarta etas eſt iuuētꝰ uſqꝫ adānū. xl. Magis īhiat lucris: ⁊ ꝑ fas et nephasextorquet. q̄ ſua nō ſūt. Robur etiā iuuētutisanimū p̄ſtat. Ideo iniuſta p̄lia niſi fortiter caueat̉: ꝯmittit. Sꝫ pecunia male acqͥſita cor-
pꝰ aīamqꝫ ꝯmaculat: ait ambro. Et iteꝝ oēscupidi. oēs auari. giezi leprā cuꝫ diuitijs ſuispoſſidēt eterno cruciatu ⁊ breui fructu .j. q. j.Cito. Et ideo tu iuuenis ſitiꝫ ⁊ eſuriē habeasꝯtinue iuſtitie .i. v̓tutis. ſinceritatis. ⁊ ſāctitatis. ſi vis eē beatꝰ. Beati qͥ eſuriūt et ſitiūt ⁊cͣEt alubi. Beatꝰ vir qͥ pꝰ aurū nō abijt nec ſꝑauit ī pecūie theſauris. ¶ Quinta etas q̄ dr̄ virilitas aut ꝑfectio viri iā ad occaſū declinathec dꝫ ⁊ ꝯͣ ꝯmiſſa ꝓuidere vt deleant̉. ī elemoſinis inſiſtere. ſi etiā dolēda nō ꝯmiſit. qꝛ nonportabit ſecū bona mūdi. Et ſiue gͦ cōmiſit ſiue nō: miſericorditer viuat. Nā ad examē iudicis currit vbi miſericordibꝰ miſcd̓ia dat̉. etcrudelibꝰ ẜm ꝙ male geſſerūt. Iuditiū eī ſineinſericordia fiet illi. qͥ non fecit miſcd̓iam ⁊cͣ.Ecōtra. pͣs. Iocundꝰ hō qͥ miſeret̉ ⁊ cōmodatdiſponit ẜmones ſuos in iuditio. Poterit em̄talis allegare ordinatōꝫ a xp̄o factā. math̓. x.xv. cū dixit. Venite benedicti ⁊cͣ. Eſuriui em̄⁊cͣ. Sꝫ notandū ē qd̓ dicit aug. ī encheridion⁊ obẜuādū. dicit em̄ ꝙ qͥ vult ordinate dare elemoſinā: debet a ſe pͥmo īciꝑe: ⁊ eā ſibi pͥmitꝰ dare. Eſt eniꝫ elemoſina opus miſericordieveriſſime de qua dictū ē. Fili miſerere aīe tueplacēs deo. Beati ergo miſericordes. ¶ Sextaetas q̄ ē venerāda ſenectus. Corꝑe qͥdeꝫ ſi vultmūda ē. Defitiēte em̄ naturali calore caro vtin pluribꝰ multū frigeſcit. Et ſic etiaꝫ artꝰ adactualia pct̄a īmunes qͣi reddūt̉. Solꝰ em̄ ſenex ē loquacitate potēs. Sua gͦ pct̄a ex cordeꝓcedūt. niſi fuerit obſtinatꝰ. uſqꝫ ad illud tp̄sī malis. Nam vt dr̄ ꝓuer. xxij. Adoleſcēs iuxtabiam ſuam ābulans: cū ſenuerit non recedetab ea. Quales fuerūt illi ſenes qui falſo accuſauerūt ſuſannā. qꝛ nō baluerūt turpitudinēexercere cū ea. vt ſoliti erāt alias d̓ciꝑe. ban̄.xiij. Et ſic legit̉ de illo ſene nicolao. lx. annoꝝſuxurioſo. ꝓ qͦ beatꝰ andreas orauit. Hodieſūt multi tales ſenes maledicti īueterati dieꝝmaloꝝ. qui denarijs et mille mobis corrūpūtꝓueros. ꝓpter quod de eis dicitur. laqueus iuuenū oēs vos eſtis. Et vt dīc greg. lxxxvj. di.Tanta. Tales ſeniores grauiꝰ ꝙͣ ceteri ſūt puniendi ⁊ arguendi de ſuis malitijs. Septimaetas que dicit̉ decrepita. et nullo vnꝙͣ annorūnumero finit̉: p̄mitur īfirmitatibꝰ et doloribus multis. Nā vt dr̄ in. pͣs. Si in potētatibꝰoccogīta āni: et āpliꝰ eoꝝ labor et dolor. Sedperfectio eoꝝ eſt habere pacem et pacientiaꝫī aduerſis nā ex vna ꝑte longa exꝑiētia faciteos ſuſpectos: ita vtſi videant homīeꝫ ridere:putant ꝙ derideat eos. Infirmitas facit eosſibimet tedioſos. Uanitas etiam iuuenū querit ſolatia et deriſiones ex eis. Et ſic oporteteos ſecum et cū alijs habere pacem ſi debentbene trāſire. Et beati pacifici: qm̄ ⁊cͣ. Et qm̄illa etas plena ē ꝑſecutōibꝰ. Om̄ia em̄ elem̄tavidentur perſequi eum ad deſtruendum. ideoſubditur. Beati qui ꝑſecutionē patiunt̉ ꝓpter