¶ Capitulum¶ Quartum
quē om̄ia alia ordinātur. et ip̄e nō ordinat̉ adaliud. Sꝫ diuitie nō pn̄t eſſe vltimus finis hominis. Nā diuitie aut ſūt naturales aut artifitiales. Naturales dicūtur quibꝰ homī ſubuenitur ꝯͣ defectus naturales tollēdos. vt cibus.potus. veſtimēta. vehicula. habitatōnes. ⁊ hꝰ.Iſta aūt querūtur nō ꝓpt̓ ſe: ſꝫ ꝓpter alid̓ .ſ. adſuſtētandū naturā hoīs. Artifitiales diuitieſūt. quibꝰ natura nō iuuat̉ ẜm ſe. vt benarij:ſed ars eos adinuenit ꝓpter facultatē ꝯmutationis. vt ſūt qͣi menſura quedā reꝝ venaliū.Iſte aūt diuitie artifitiales nō q̄runt̉ niſi ꝓpt̓naturales. nō em̄ quererent̉. niſi ꝑ ea illa aliaemerētur ad vſū vite. Neutre gͦ hn̄t rōnem vl̓timi finis hoīs: ſed ip̄e ordinātur ad homīemſicut ad finē. Nā ordine nature om̄ia hꝰ ſūt infra hoīem et facta ꝓpter hoīem. Iuxta illd̓ pͣs.Om̄ia ſubieciſti ſub pedibꝰ eius. Ergo in diuitijs nō eſt vltimus finis hominis nec ꝑ ꝯſeq̄nsbeatitudo. ¶ Secūda rō eſt ẜm Tho. qꝛ bonūhomīs ꝯſiſtit magis in retinēdo beatitudinē.ꝙͣ in emittēdo ip̄am. Sꝫ bonuꝫ hoīs circa diuitias magis ꝯſiſtit in emittēdo ꝙͣ retinendo.etiā ꝙͣtum ad deū. ꝓpter qd̓ xp̄c dixit Mat. vj.Nolite thezaurizare ⁊cͣ. Thezaurizate auteꝫthezauros in celis .ſ. erogādo indigentibꝰ. Etꝙͣtū ad mūdi honorē. Un̄ Boe. iij. de ꝯſol̓. Diuitie diffundēdo magiſꝙͣ exaceruādo meliꝰ lucent. Siquidem auaritia ſemꝑ odioſū. claroslargitas facit. ¶ Pōt aſſigͣri tertia rō. qꝛ beatitudo qͥetat et ſatiat appetitū. ẜm illd̓ pͣs. Satiabor cū apparuerit gl̓a tua. Sꝫ diuitie n̄ qͥetāt appetitū Io. iiij. Qui bibit ex hac aqͣ ſitietiteꝝ. ꝓuer. pnl̓t. Due ſūt ſāguiſuge q̄ dicūt affer affer .i. auaritia ⁊ luxuria. Amb̓. xlvij. di.ſic hi: ait. Nec ſacietas vnꝙͣ nec finis aderitcupiditati. Exempluꝫ in Alexādro magno. qͥhn̄s dominiū mūdi. cū audiſſet a qͥbuſdā ph̓iseſſe plures mūdos: ſuſpirās ⁊ illos alios deſiderabat. Eſt aūt appetitus diuitiaꝝ artifitialiūinfinitus. qꝛ deẜuit cōcupiſcētie inordinate q̄nō modificat̉ ẜm ph̓m. Aliter tn̄ eſt infinitūdeſideriū diuitiaꝝ. aliter deſideriū ſūmi boni.Nlā ſūmū bonū quātomagis ꝑfecte poſſideturtā tomagis ꝯgnoſcit̉ ip̄m. et alia ꝯtenunt̉. qͥaquātomagis habet̉. tantomagis ꝯgnoſcit̉ Un̄Ecc̄i. .xxiiij. Qui edunt me adhuc eſurient ⁊cͣ.Sꝫ in appetitu diuitiaꝝ ⁊ quorūcunqꝫ tꝑaliūeſt ꝯtrarium. Nam cū non habentur: appetūtur. quia eſtimat̉ magnū bonū in eis eſſe. Cūiam habētur. ip̄a ꝯtempnūtur ⁊ alia deſiderātur. Et hoc ideo. quia eoꝝ inſufficientia tuncmagis cognoſcitur cū habentur.¶ Ꝙ in honoribus ꝯſiſtat. §. iij.beatitudo homīs eſt impoſſibile. ẜm tho. p̄maſcd̓e. q. ij. Et rō eſt qꝛ honor exhibet̉ alicui ꝓpt̓aliquā eius excellentiā. et ita eſt ſignum ⁊ teſtimoniuꝫ quoddam eius excellentie. que ē inhonorato. Excellentia autē hominis maximeattenditur ẜm beatitudinem que eſt hominis
perfectum bonum. et ẜm ꝑtes eius .i. ẜm illabona ex quibꝰ aliqͥd bt̄itudinis ꝑticipatur. Etideo honor p̄t ꝯſequi beatitubineꝫ. Sed pͥncipaliter in eo nō p̄t ꝯſiſtere beatitudo. Et quiahonor ꝯſequit̉ btitudinē. hinc ē. ꝙ ſic naturaliter deſiderat̉ bt̄itudo. ita nat̉alit̓ appetit̉ honor ꝯſequēs ip̄am. Un̄ Aug. in. li. de ciui. dei.allegās ciceronē: ait. Honos alit artes quiqꝫad ſtudia accēdūtur gl̓a. ¶ Secūda rō ē ẜmtho. Quia bt̄itudo ē in beato. Sꝫ honor n̄ eſtin honorato: ſꝫ in honorāte. qͥ reuerētiā exhibet honorato. ẜm ph̓m in. j. eth̓. gͦ nō in honore ꝯſiſtit bt̄itudo. Et ſi dicat̉ ꝙ bt̄itudo nō eſtp̄miū v̓tutis. ꝓpt̓ quā v̓tuoſus oꝑat̉. ſꝫ honorẜm ph̓m in. iiij. eth̓. dr̄ eē p̄miū v̓tutis. gͦ videt̉ꝙ in eo ꝯſiſtat beatitudo. Rn̄dit tho. ꝙ ph̓usnō dicit ꝙ honor ſit p̄miū v̓tutis. ita .ſ. ꝙ ꝓpterip̄m honorē hn̄dum v̓tuoſus oꝑet̉ ſicut ꝓpterbt̄itudinē. qꝛ tūc nō eſſet v̓tuoſus: ſꝫ ambitōſus. Sꝫ dr̄ p̄miū virtutis qͦ ad exhibētes honorē. qꝛ qͣi non hn̄t hoīes quid maius dent. etſic v̓tuoſus accipit honorē ab hoībꝰ loco premij. ¶ Tertia rō eſt. qꝛ beatitudo cū ſit ꝑfectūbonū. nō ꝯgruit niſi bonis. Sꝫ honor ē ꝯmunis bonis ⁊ malis. Un̄ Aug. dicit de malo p̄lato. vel clerico. In exemplū culpa vehementerextēdit̉. cū ꝓ reuerētia ordīs pct̄or honorat̉.di. lxxxiij. nemo. Ex hoc tn̄ efficit̉ bt̄us: ſꝫ ꝯfuſibilis. Un̄ Symachus papa. j. q. j. ait. Viliſſimus ꝯputādus ē. ſi ſct̄itate ⁊ ſcīa nō p̄cellit. qͥē honore p̄ſtātior. Ꝙ aūt deo ⁊ excellētiſſimiscreaturis maxime exhibeat̉ honor. ẜm illd̓. jad thi. j. Deo honor et gl̓a. hoc ē in ſignū ⁊ teſtimoniū excellētie p̄exiſtētis in eis. nō ꝙ honor faciat eos excellētes. Aman fuit valde honoratus quia ſecūdus poſt aſſuerum et tamenmalus tandem ſuſpenſus eſt.Ꝙ in gloria humanaᵐ. §. iiij.ſeu fama cōſiſtat bt̄itudo ē īpoſſibile ẜm tho.pͥma ſcd̓e. q. ij. Rō eſt qꝛ ẜm Amb̓. gl̓a ē claracum laude noticia. Res aūt ꝯgnita alit̓ ꝯꝑat̉ad ꝯgnitōnem hūanā. alit̓ ad diuinā. Hūanaeī ꝯgnitō cauſat̉ a rebꝰ ꝯgnitis. ſꝫ diuīa ꝯgnitio eſt cā reꝝ ꝯgnitaꝝ. Un̄ ꝑfectō hūani boniq̄ dr̄ bt̄itudo. n̄ p̄t cauſari a noticia hūana: ſꝫmagis noticia hūana d̓ bt̄itudine alicꝰ ꝓceditet quodāmō cauſat̉ ab ip̄a bt̄itudīe inchoatavel ꝑfecta. Et iō ī fama vel hūana gl̓a n̄ p̄t ꝯſiſtere hoīs bt̄itudo: ſꝫ bonū hoīs depēdet ſic excā et ꝯgnitōne dei. Et iō ex gl̓a q̄ ē apud deuꝫdepēdet bt̄itudo hoīs ſicut ex cā ſua. ẜm illudpͣs. Eripiā eū et glorificabo eū. longi. die. ⁊cͣ.¶ Secūda rō eſt. qꝛ bt̄itudo hꝫ in ſe veritatē.Fama aūt ſeu gl̓a tꝑalis hꝫ in ſe freq̄nter falſitatē. Nā hūana noticia ſepe fallit̉. et p̄cipuein ꝯtingentibꝰ ſingularibꝰ cꝰ ſunt actus hūani. Multi em̄ credunt̉ boni qͥ ſunt mali. VndeGreg. ad mauritiū. Multa ſūt q̄ de dei iuditōhoīes igͦrāt. Nā qͦs vos laudatis. ille forte rep̄hendet. et quos vos rep̄henditis ille laudabit.