¶ Capitulum¶ Secundum

rectionis xp̄i qui inchoauit beatitudinē debemus ſperare uſqꝫ ī finē. ¶ Et nota qd̓ dr̄ Oſeexij. Spera in deo tuo ſemꝑ. ad oſtendendū ꝙom̄i tꝑe debemus ī dn̄o ſperare. Precipue debemus ſperare in dn̄o tꝑe temptatōnis. afflictionis. defectōnis. et offēſionis. Primo debemus ſperare in deo tꝑe temptatōnis. vt .ſ. reſiſtamus. vt nō cadamꝰ. vt vincamus. Nā ſpesquā hēmus in deo liberat nos ab oī tēptatōe.ꝓuer. iij. Clipeus ē ſꝑantibꝰ in ſe. Nō aūt ſꝑatqui inijcit ſibi laqueos. nō vitādo occaſionespct̄oꝝ: ſꝫ p̄ſumit talis. Nō ſꝑat qui in tēptatōne ad deū n̄ recurrit: orādo. pͣs. In dn̄o ſꝑauitcor meū ⁊ adiutus ſū. ¶ Secūdo debemꝰ ſꝑarein deo tꝑe afflictōis. et hoc triplici rōne. Prima qꝛ deus tribulatos n̄ deſerit Iudith. Quinō deſeruit ſꝑantes in ſe. Secūda qꝛ deꝰ taleseripit. ij. ad Corin. j. Qui de tātis ꝑiculis noseripuit ⁊ eruet in quē ſꝑamus. Tertia qꝛ deusin ſe ſꝑantes ſecuros reddit. In pͣs. In deo ſperaui nō timebo qͥd faciat mihi hō Amb̓. de diuina miſcd̓ia tūc ſꝑandū ē amplius. cū p̄ſidiahūana defecerint. Et Greg. in. x. moral̓. Tanto ſpes in deo ſolidior ſurgit. quāto quiſqꝫ grauiora pro illo ꝑtulerit. Un̄ Hiere. xvij. Spesmea in die afflictōis. Et Eccͣi. xiiij. Felix quinō habuit animi ſui triſticiā. nec excidit a ſpeſua. Quod exponit̉ ſic. Felix .ſ. bt̄itudine vie.et poſtea pr̄ie. qꝛ licet mō habuerit triſticiamcarnis vel mūdi. nō tn̄ habuit triſticiā animiꝑ quaꝫ exciderit a ſpe dei. Felix qui nō habuittriſticiā .i. cām triſticie que ē pct̄m. et qui nōexcibit .ſ. ꝑ pct̄m a bonis oꝑbꝰ. quibꝰ ꝑatur ⁊ſperat̉ beatitudo. Uel felix qui nō habuit triſticiā .i. accidiā ꝑ quā qͥs excidit a ſpe venie.¶ Tertō debemus in deo ſꝑare tꝑe defectōnisSicut em̄ ſeruus in dn̄o diuite ⁊ largo ſperatSic tꝑe pauꝑtatis in dn̄o ē ſperandū. Et hoctriplici rōne. ꝓpter quā pauꝑ in diuite ſperatPrima rō eſt ꝓpter cibum vel nutrimentū. pͣs.Paraſti in dulcedine tua pauperi deus. Secūda eſt ꝓpter auxiliū Iſa. xxv. Factus es fortitudo pauperi. Spes a turbine. vmbraculū abeſtu Iob. v. Saluū faciet egenū a gladio oriseoꝝ. et de manu violēti pauꝑem et erit egenoſpes. Ubi ſciendū ꝙ tribꝰ modis inducit̉ aliqͥsad peccanduꝫ .ſ. vel ꝯtumelia et adulatoria ꝑſuaſionē. Et ꝯtra hoc dr̄. Saluū faciet egenūidē illum qui ſe putat egere auxilio dei a gladijs eoꝝ .i. iniqua ꝑſuaſione. laude. ꝯtumeliavel adulatōne que eſt gladius. ꝓuer. pul̓t. Generatio que pro dentibꝰ habet gladios. Secūdo inducit̉ aliqͥs ad peccandū iniurie illatōe.Et ꝓpter hoc dr̄ de manu violēti .i. pt̄ate tÿrāni qͥ alios opprimit. In pͣs. Liberauit pauꝑeꝫa potēte. Tertō inducit̉ aliqͥs ad peccādū tꝑalis boni defectōne. ⁊ ꝯtra hoc dicit. Erit egenoſpes .i. illi qui eſt tꝑalis boni auxilio deſtituterit ſpes adeptōnis boni ſpūalis. et merito. qꝛſpes eſt certa expectatio future beatitudinis.Ande mens cuius ſpes eſt in eternis ſolidata.

nec adulatōne nec detractōne deijcit̉. nec perſuaſione emollit̉. nec aduerſitate frāgitur. qꝛīnitit̉ ſoli deo. ¶ Quarto debemꝰ ſꝑare in deotꝑe offēſionis. Rō hꝰ eſt. Quia ſi eſſet medicꝰaliqͥs corꝑalis qͥ vellet. ſciret ⁊ poſſet. om̄s infirmitates curare. tūc qͥlibet infirmꝰ debe̓t intali medico ꝯfidere et ſꝑare. Talis medicus ēdeus. qͥ vult. ſcit. et p̄t om̄es pct̄ores curare etſaluare. gͦ ⁊cͣ. j. ad thi. j. vult oēs hoīes ſaluosfieri. Augu. ſuper Ioh̓. Quātum ē in medicoſanare venit egrotū ⁊cͣ. Un̄ Eccͣi. ij. Reſpicitefilij natōnes hoīm. et ſcitote qꝛ nullus ſꝑauitin dn̄o et ꝯfuſus ē. ꝑmāſit in mādatis eiꝰ ⁊ derelictus ē. Aut quis īuocauit eū ⁊ deſpexit eūglo. coll̓. hic tria dicit. Primo ꝙ nullꝰ ſꝑansin dn̄o ē ꝯfuſus .i. in ſpe ſua ē fruſtratus. AdRo. v. Spes nō ꝯfundit .i. nō facit erubeſcereſperantē. Cuius rō eſt. qꝛ aliqͥs ꝯfūdit̉. qn̄ qd̓ſꝑabat nō inuenit vel nō īpleuit. ſicut ꝯtingitilli qui ſꝑat in hoīe. ꝓpter qd̓ dr̄ Hiere. Maledictus qͥ ꝯfidit in hoīe. Spes aūt nō ꝯfūdit. qꝛ ēin deo qui nō fallit. nec fallere p̄t. Secūdo dicit ꝙ nullus oꝑans ex caritate nō ex timorevel cupiditate: ē derelictus Eccͣs. viij. Qui cuſtodit p̄ceptū n̄ exꝑiet̉ quicꝙͣ mali. pͣs. Iuniorfui ⁊cͣ. ⁊ nō vidi iuſtū derelictū ſimplicit̓. videlicet. etſi ad tempus exponat eū tribulatōnibꝰTertio dicit ꝙ nullus inuocās ex fide ē deſpectus. Un̄ ſubdit̉. Aut qͥs īuocauit ⁊cͣ .i. intusex corde vocauit fideliter. hūilit̓. et ꝑſeuerāterdep̄cādo. ⁊ deſpexit eū nō exaudiēdo. q. d. nullpͣs. Prope ē dn̄s om̄ibꝰ inuocātibꝰ eū ⁊cͣ. Licꝫem̄ crede̓ priuſꝙͣ ſꝑare. ⁊ diligere ſit. tn̄ nil petit̉ ex fide niſi ſit ſpes hn̄di et diligat̉. Et ideoin dictis verbis vltimo ponit̉ fides. pͥmo ſpesſecūdo caritas. hec hugo cardīalis in poſtilla.¶ De ſubiecto ſpei. i. in qͥbꝰ ſꝑandū ſit. Ca. ijE ſubiecto ſpei id eſt inquibꝰ ſpes reꝑitur. Ubi ſciendū ꝙſpes ꝓut ē b̓tus theologica nō fuitin xp̄o nec ē in celo. i. in beatis angelis et aīabꝰ. nec in inferno .i. dāpnatis et demonibꝰ. Sed ē in mūdo .ſ. in fidelibo. in purgatorio. videlꝫ aīabꝰ ibi exiſtentibꝰ. ⁊ fuit in limbo in pr̄ibꝰ antiquis dum ſteterunt in limbo¶ Primū ſic ꝓbatur .ſ. ꝙ ſpes nō fuerit in xp̄oxp̄c ſimul fuit ꝯp̄henſor et viator ⁊ neutro mōhabuit ſpem ꝓprie. Ratō ē. qꝛ inꝙͣtum fuit ip̄eꝯp̄hēſor ſemꝑ actu fruebat̉ viſione diuīa clariuſꝙͣ ſancti in patria: ſꝫ ſpes ē d̓ nō viſis ẜmapl̓m ad Ro. viij. Ergo in eo nō erat hoc mōſpes. Sed nec etiaꝫ inꝙͣtum viator ſeu mortal̓eam habuit. Nā ꝙͣuis vt mortalis expectaretaliquid qd̓ non habebat .ſ. gl̓am impaſſibilitatis. quā videtur poſtulaſſe cuꝫ dixit Ioh̓. xvij.Pater venit hora clarifica filiū tuū ẜm expoſitōꝫ Aug. Nō tn̄ ex hoc p̄t dici ꝓprie habuiſſev̓tutem ſpei. Rō eſt. qꝛ pͥncipale obiectū ſpei ēbeatitudo eterna. q̄ ꝯſiſtit in viſione ⁊ fruitōediuīa quā habꝫ aīa etiā abſqꝫ corꝑe. Et hanc