¶ Septimus¶ Titulus

ſiue bona oꝑa ꝙͣtum ad bonos. ſiue mala ꝙͣtūad prauos. ſic delectat̉. Si v̓o apprehēdat̉ bonū ꝯueniēs vt futuꝝ. ſic ſpes cauſat delectatōnem. Cuꝫ em̄ quis ſꝑat adipiſci magnā dignitatē. vtilitatem. p̄mium. et hꝰ. inde delectat̉ ꝑmaxime. cū ſperat p̄miuꝫ eternū. inde hꝫ cāmdelectatōnis et gaudij. Apl̓us ad Ro. xij. Spegaudentes. glo. amb̓. Non niſi eterna ſperetis⁊ inde gaudebitis. Gaudium aūt importat delectatōnem creature ratōnalis. Item ad Ro.xv. Deus aūt ſpei repleat nos omni gaudio.Et in pͣs. Ego aūt in dn̄o ſꝑaui. exultabo ⁊ letabor in miſcd̓ia tua. Nec ē ꝯtra quod diciturꝓuer. xiij. Spes que differt̉ affligit animam.vbi Beda. Spes eterni p̄mij affligit animaꝫquia nimiꝝ. ꝙ differtur ſpes eternoꝝ. affligūtur anime fidelium. Nam ſpes alia ratōne eſtcauſa afflictōnis. alia ratōne cauſa eſt delectationis. Cauſa em̄ afflictōnis eſt ratōne dilatōnis premij eterni de quo ē ſpes. Cum em̄ ſpesſit de eterna beatitudine. quia tale bonum nōeſt pn̄s: ſed differtur ad ꝯſequenduꝫ uſqꝫ in finem. ratōne ſue dilatōnis contriſtat. Sicut etmater de ſuo filio abſente et gaudet et triſtat̉.gaudet inꝙͣtum ſperat ip̄m quem amat reuerſurū cum magno honore et ſui vtilitate. Triſtatur ex dilatōne. ꝯſiderans precipue ꝑiculaque ei pn̄t accidere ne reuertat̉. Un̄ pͣs. Fuerunt mihi lacrime mee panes die ac nocte. dūdicitur mihi ꝑ ſingulos dies vbi ē deus tuus.¶ Tertia ſpes eſt oꝑationis ꝑfectiua et auxiliatiua. Vnde in pͣs. Spera in dn̄o. Et ſtatimſubdit̉. Et fac bonitatē. Spes em̄ adiuuat etfortificat ad oꝑandū tripl̓r. Primo rōne eiusqd̓ aſpicit. Secūdo rōne eius qd̓ efficit. Tertōrōne eius qd̓ ꝑficit. Et ꝙͣtum ad primuꝫ rōneeius qd̓ reſpicit. Reſpicit quidē ſpes ad bt̄itudinē futuram que cū ſit difficilis ad habendū:conatū et oꝑatōnem intēdit. Un̄ Apl̓us. j. adCorin. ix. Qui arat debet arare in ſpe fructusꝑcipiendi. Un̄ Aug. Qui arat .i. p̄dicator quicorda hoīm ad fidē apperit. vel quicunqꝫ aliusminiſter xp̄i et cooꝑator. debet arare .i. p̄dicare. vel alia bona facere in ſpe ſtipendioꝝ ſpūalium. nō ꝓpter ſpem tꝑalium. hoc eſt vt neceſſaria vite. ꝙ tn̄ non ꝓpter illa pͥncipalit̓ p̄dicetPiero. et Seneca. Om̄e opus leue fieri ſolet.cū p̄tium eius cogitat̉. Et ſpes p̄mij ſolatiumfit laboris. Secūdo ſpes adiuuat ad oꝑandūrōne eius qd̓ efficit. Nā ſpes delectatōem cauſat vt dictū eſt in. §. p̄cedenti. Delectatō aūt ꝑficit opꝰ ẜm ph̓m. Tertō ſpes adiuuat ad operandū rōne eius qd̓ ꝑficit. Naꝫ ſpes ꝑficit voluntatē inꝙͣtum facit dilige̓ vt dictū eſt ſupͣ. inpͥmo. §. huius ca. Sꝫ diligēs facilius et fortiꝰoꝑatur. Ita dicit Aug. li. ꝯfeſ. Qui amat nonlaborat. Om̄is labor amātibꝰ n̄ eſt gͣuis. Solū amor eſt qd̓ nomen difficultatis erubeſcit.¶ Quarto ſpes ē premij collatiua. Un̄ in pͣs.Bt̄us vir cuius ē nomē dn̄i ſpes eius. Qd̓ ex

ponens Aug. ait. Bt̄us vir qui tꝑalia abeo n̄ſperat: ſꝫ illud qd̓ indicat nomē eiꝰ .ſ. ſalutē. i.bt̄us qui ip̄m deū. nō aliud a deo ſꝑat. Ideꝫ. qͥgaudet in ſpe tenebit ⁊ rē. Hec qͣtuor q̄ p̄dictaſunt ponit Ray. piſanus in ſūma ſua.Et p̄t huic addi quod ha­ §. v.betur in ſūma virtutū .ſ. ſeptem p̄mia ſeu vtilitates ꝯſequētes ex ſpe. ¶ Prima eſt. qꝛ ē penitētie directiua et incitatiua. Nullus em̄ peniteret niſi ſꝑaret veniaꝫ Amb̓. Nemo digneagere p̄t pnīam. niſi qui ſꝑauerit veniā. d̓ pedi. j. In huiꝰ figurā fuit p̄ceptū Deut̉. xxiiij.Nō accipies loco pignoris molā ſuꝑiorē necinferiorē. Mola ſuꝑior que depͥmit oꝑa hominis que facit ne eis eleuetur: eſt timor. Molainferior que retinet materiā ne in terrā deſcēdat: ē ſpes. que retinet hominē a motu deſperatōnis. ne abſorbeat̉ triſticia. Int̓ iſta debeteſſe motus corꝑis in pnīa. ⁊ nō ſemꝑ dꝫ habere apud ſe in mente. ¶ Secūda qꝛ eſt in anguſtijs et periculis magnis fortificatiua Iſa. xl.Qui ſperāt in dn̄o mutabunt fortitudinē. di.xlvij. om̄es. Huius exemplū hēmus de illa ſanctiſſima muliere. de qͣ dr̄. ij Mach̓. vij. ꝙ ꝑeuntes ſeptē filios ſub onius diei tꝑe ꝯſpitiēs bonō animo ferebat. ꝓpter ſpem quā in deū habebat. ¶ Tertia. qꝛ ē ītelligētie aꝑitiua Sap̄iij. Qui ꝯfidunt intelligēt veritatē. Exemplūin abrahā. qͥ ex magna ſpe quā habuit in deifuit illūiatus ad ꝯgnoſcēdū qūo deberet ſe habere in illa ꝓplexitate cū deſcendit in egiptumcirca vxorē ſuā. Un̄ Aug. Fecit quod potuitquod n̄ potuit deo ꝯmiſit in quē ſperauit. neceū fides aūt ſpes fefellit. xxij. q. ij. qͥ vt̄. Quaꝫta. quia eſt in malis liberatiua. pͣs. In te ſperauerūt patres noſtri. ſperauerūt et liberaſtieos. Exemplū de ſuſanna liberata a calūpniaſenū ⁊ morte. Erat em̄ cor eius fidutiā hn̄s indn̄o. vt dr̄ Dan̄. xiij. ¶ Quinta. qꝛ ē temptatōnum diaboli triūphatiua. pͣs. In deo ſꝑaui n̄timebo quid faciat mihi homo .i. diabolꝰ. Infigurā dauid nō armatus armis ꝓprie ꝯfidentie: ſꝫ ꝯfidentia dn̄i. ꝓſtrauit Goliath. jRegxvj. ¶ Sexta ē capitis .i. intentōnis hoīs preſeruatiua. Un̄ dr̄ ab apl̓o. galea que caput cuſtodit. j. ad Thi. v. Galeaꝫ ſalutis aſſumite .i.ſpem ſalutis. Ex intentōne aūt iudicat̉ opushoīs. Qui aūt ſperat in deū in oꝑbꝰ ſuis n̄ p̄tniſi vti bona intentōne. ¶ Septima. qꝛ ē bonoꝝ multiplicatiua. pͣs. Ego autē ſicut oliuafructifera in domo dei ſperaui in miſcd̓ia deimei ⁊cͣ. pͣs. A cuſtodia matutina vſqꝫ ad noctem ſperet iſrl̓ in dn̄o. A cuſtodia matutinavel vigilia ẜm aliā lrām que ē qͣi initium dieiſignat principiuꝫ quo alicui incipit apparereſol vſus rōnis. Nox ſignat finē vite. q. d. a pͥncipio uſqꝫ in fineꝫ ſemꝑ ſtet anima. Uel cuſtodia matutina ſignat tempus quo xp̄c reſurrexit. qꝛ illa hora reſurrexit. Nox eſt finis mundo. iſrahel ppl̓us fidelis. q. d. ex tempore reſur